Boerin in Frankijk

Bijna terloops  gaf mijn moeder mij een boek met de woorden: hier, dat vind je misschien wel leuk om te lezen, het is al oud maar het speelt in Frankrijk op het platteland en je herkent mogelijk wat dingen.

En of!

Vaag kan ik me herinneren dat ik het boek vroeger wel in de kast zag staan. Een groen boek, er zal vast wel ooit een wikkel om hebben gezeten maar die is al lang verdwenen.Niet verdwenen is het effect, jaren later, van de schrijfkunst van deze boerin. Mijn moeder heeft ook vast destijds de interviews in Libelle gelezen met Wil.

Een Hollandse boerin die met haar man in 1947 naar Frankrijk emigreert. Zoals iedereen begrijpt heb je het sowieso zwaar als emigrant in een ander land, met een andere taal, en andere regels die niet bepaald gunstig zijn voor nieuwkomers. Mijn bedje voelt steeds comfortabeler elke keer als ik lees dat Wil voor dag en dauw opstaat en koffie gaat zetten, zet ik ook lekker een kopje koffie en zak in mijn stoel met haar verhaal waarin zij voortploetert. Denk niet dat het ellendig is om te lezen, welnee! (hoewel… pak het niet in een depressieve bui)

Wil den Hollander is er in geslaagd om op bijzondere wijze haar gedachten, gevoelens, hoop, wanhoop en teleurstellingen op te schrijven. Ze filosofeert over het harde boerenleven, schrijft met humor en stelt vragen aan zichzelf en de mensheid.

De boerin, zij overleed in 2000, zou eens moeten weten dat haar naam anno 2011 nog regelmatig wordt gegoogeld, dat er mensen zijn die speciaal een bezoek brengen aan Inval Boiron in Frankrijk en dat als je er dan toch bent, zo begrijp ik, je ook kijkt waar het huisje van Bert (haar zoon, in het boek: Jaap) staat, en de kerk, de rivier, de stallen.

Ik herken nog steeds veel want op het Franse platteland lijkt er weinig veranderd te zijn. De straatlampen gaan er vroeg uit (als ze al aangaan), in het kleinste dorp is er een burgemeester, er wordt nog altijd veel “besproeid”(lees: gedronken) en dorpsfeesten zijn heel gebruikelijk en iedereen vertelt elkaar graag over ziekte en ellende.

De NCRV maakte er een tvserie van met o.a. John Leddy maar helaas schijnt er niets meer op beeld te zijn. Als de KRO eens wat minder te melden heeft over Boer zoekt Vrouw dan zouden ze Yvon Jaspers naar Inval Boiron kunnen sturen voor een leuke reportage en als Yvon niet kan, dan wil ik wel.

(wordt vervolgd)

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Frankrijk

Een Reactie op “Boerin in Frankijk

  1. Henk

    Als ik jou was, zou ik Yvon even bellen….

    Like