Maandelijks archief: juli 2012

Simpel dit kun je niet maken!

Voor iedereen die zich afvraagt waarom hij/zij niets van mij hoort. Net als heel veel Nederlanders ben ik in het buitenland. Met mijn simpel abonnement. En ik kan niet sms’en of gebeld worden of bellen. Het enige dat mogelijk is: een smsje ontvangen.

En simpel: ik kan jullie verzekeren dat ik heel simpel snel en effectief zal zorgen dat ik een andere provider zal vinden zodra ik thuis kom.

Ik hoef geen excuses of tegemoetkomingen vanwege de overlast en het niet bereikbaar zijn. Ik wil gewoon een abonnement bij een GOEDE en BETROUWBARE provider.

Tot na de zomer.

Reacties staat uit voor Simpel dit kun je niet maken!

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Rien à déclarer

Dit is de titel van een film uit 2010 van Dany Boon. Na het grote succes van Bienvenue Chez les Ch’tis uit 2008, een film over de vooroordelen van Noord-Fransen ten opzichte van Zuid-Fransen  en andersom was Rien à déclarer een film over vooroordelen en intolerantie maar dan tussen Belgen en Fransen. De film kwam in 2010 uit.

RaD is opgenomen in o.a. Hirson (Picardie) maar ook in Dinant, Chimay en Bruxelles. Over Chimay wil ik het hebben, ze zijn er trots op in Chimay. Op de Grand Place zie ik overal foto’s hangen van de sterren.

C’est au centre culturel de Chimay, le 22 janvier 2010, que s’est déroulée la première journée de casting du film. 2000 personnes étaient présentes pour tenter d’avoir une place de figurant, rémunérée 30 euros par jour13. Les figurants devaient venir avec des vêtements des années 1980 et 1990.

Op 22 januari 2010 was de 1e casting-dag van de film in het cultureel centrum van Chimay, Belgie. Tweeduizend mensen waren aanwezig en probeerden een rol te krijgen als figurant, voor 30 euro per dag. De figuranten moesten kleding uit de tachtiger en negentiger jaren dragen.

Als ik even later in Aux Armes de Chimay zit, zie ik alweer een heleboel foto’s hangen en vraag aan de eigenares of er ook in haar cafe gefilmd is. Nee, dat niet, maar ook zij is er trots op en praat erover alsof het gisteren gefilmd is.

Ik durf nog niet te bekennen dat ik de film nog steeds een keer moet gaan zien. Het herkennen van filmlocaties zal het vast nog interessanter maken. Wat een drukte zal het gegeven hebben op de Grand Place in Chimay waar het, als ik er ben, heel erg rustig is. Zelfs het Grand Cafe is gesloten en er staan heel veel lege stoeltjes op het terras.

Dany Boon en Benoit Poelvoorde zullen er altijd welkom zijn. Mais oui.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Film, Frankrijk, Humor, Internet

Wat moet ik doen?

Zo ongeveer een uur geleden ontving ik een smsje

“Ik zou even wachten met vertrek. Er komt om 8.45 regenbui tot 10.30; Daarna blijft het een tijdje droog.” (ik ben een van die weinige Nederlanders die alleen maar een hele ouderwetse mobiel heeft waar je mee kunt bellen en smsen

Helaas- net uit Dinant vertrokken- meteen teruggefietst want de eerste spatjes vielen al.De spatjes werden druppels en inmiddels is er geen houden meer aan. Omdat er nergens een cafe open was, belandde ik in het Ibis hotel. Aanvankelijk leek me dat wat minder, maar inmiddels voel ik me op mijn plek.

de voordelen

– het is hier droog en warm

– ik heb gratis internet en kan zelf de buienradar zien, niet dat die veel goeds meldt …

– de toiletten zijn uitstekend hier

– het meisje achter de receptie is bijzonder vriendelijk

– de koffie is lekker

– ik word nog niet weggekeken ook al check ik niet in

Mag ik via mijn column vandaag alle Belgen oproepen om te reageren:

hoe kan ik met de trein vanuit Dinant naar bijvoorbeeld Charleville Mezieres? Of naar Chimay? Misschien wil er sowieso iemand uitleggen hoe de treinenwebsite werkt?

Heb je niets met treinen, ben je juist een fervent autorijder? Des te beter: mocht je in of rond Dinant zijn, ik wacht op een lift in het Ibis Hotel. Ik ben te herkennen aan het feit dat ik een fietsbroek draag (groen en erg versleten), lange grijze kniekousen, een grijs/wit fietsshirt, een fel blauw hemd eronder en zwarte sandalen. Echt helemaal volgens de laatste mode. Net voordat je binnenkomt in het hotel, zie je mijn fiets rechts onder het afdak staan.

De andere gasten die nog over zijn wachten,  totdat de bui stopt zodat ze droog in hun auto kunnen stappen. Daarin geen plek omdat de koffers van bijzonder formaat zijn. Het loopt allemaal op rolletjes aan mij voorbij.

Vanuit Nederland bereiken mij de berichten dat het niet lang duurt voordat het droog zal zijn. Ik kan er geen filmpje van maken maar het is nog lang niet droog, sterker nog het is weer harder gaan regenen

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Wabi sabi

Wabi sabi schoteltjeEigenlijk zou ik jullie eerst van alles uit moeten leggen over wabi sabi tenminste als dit de eerste keer is dat je er over leest. Zoals jullie weten begin ik echter niet altijd bij het begin. Was het niet Jean Luc Godard, de regisseur die zei: een film moet een begin, een tussenstuk en een einde hebben, maar niet noodzakelijkerwijze in deze volgorde? 

Kapot

Het is om te beginnen heel wabi sabi om niet alles precies te doen zoals je zou denken, verwachten of zoals je misschien gewend bent om te doen. We leren meestal dat iets dat stuk is vervangen moet worden. De grote wegwerpmaatschappij. Nu is het heel wabi sabi om niet iets nieuws te kopen, of onzichtbaar te repareren…. Wat????

In wabi sabi mogen beschadigingen en reparaties gerust zichbaar zijn; deze maken het voorwerp interessanter.

Een stuk meer

Voor wie het sneller visueel begrijpt: een foto van een prachtig wabi sabi schoteltje- klik op de foto. Misschien word je, net als ik blij van deze gedachte en begrijp je de verklaring alsof je dat je hele leven al zo gevoeld heb. Opeens ga je alles een stuk meer waarderen. Perfectie is te voorspelbaar.

Natuurlijk is het verleidelijk om nieuwe voorwerpen zo neer te zetten dat links en rechts in evenwicht zijn en beide kanten identiek. Maar symmetrie maakt dat alles er geordend, gestructureerd uit ziet  en dat tegelijkertijd je interesse erin verdwijnt. Symmetrische gebouwen zijn veel minder interessant dan gebouwen met allerlei verrassingen, deuren die niet helemaal recht staan, een huis met een torentje of een andere versiering, een rond raam links, een ruitje rechts. Je hersenen worden veel meer geprikkeld op deze manier.

Vergankelijkheid

En voorwerpen waar een stukje uit is, confronteren ons met de vergankelijkheid van de natuur en vormen daardoor een natuurlijker onderdeel dan alle voorwerpen. Dus gooi dat schoteltje  waar een scherfje uit is niet meteen weg, of dat kopje met die barst. Zeker niet als het je lievelingsvoorwerp is. Iedereen kent van vroeger thuis vast wel een bakje, een bloempot, een bord, een glas, wat dan ook waar net een stukje vanaf was.

Koesteren die handel!

(losjes geciteerd uit het boek van Simon G. Brown  “Natuurlijk leven met wabi sabi”

Dit bericht verscheen eerder op mijn oude weblog, augustus 2011

Reacties staat uit voor Wabi sabi

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Duurzaamheid, Inspiratie

De zomerbruid – over detectives en thrillers

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Suzanne Vermeer:  hebt u weleens een boek van haar gelezen omdat u vrouw bent en gek bent op vrouwelijke psychologische thriller schrijfsters? Suzanne Vermeer bestaat helemaal niet. Die naam is verzonnen omdat het beter verkoopt, een vrouw die een spannend boek schrijft.
Paul Goeken schreef onder het pseudoniem Suzanne Vermeer; schreef, niet schrijft omdat hij op 21 juni 2011 overleden is.

Ik hoor u denken: er is pas toch nog een boek uitgekomen onder de naam Suzanne Vermeer? Bon Bini Beach, een ‘heerlijke zomerthriller’. Persoonlijk houd ik meer van winterthrillers en kou en eenzame Skandinavische landschappen maar je zult  net een vakantie naar Kroatie hebben geboekt, dan wil je een zomers boek, toch?  Terug dus naar Bon Bini Beach. Als Suzanne Vermeer  overleden is, wie heeft dan dat boek geschreven? Dat is onbekend. Het is naar een idee van Paul Goeken…

Nederlandse vrouwen lezen veel spannende boeken, het liefst psychologische thrillers. Bij voorkeur dus van vrouwen die Suzanne heten, of Simone of Esther of misschien iets met een L: Lieneke of Loes. Zorg in ieder geval dat er een S/L zit in je naam en dat je lang blond haar hebt (goed nieuws, dit is te regelen).

Juist ja.

Joanne Rowling (van de Harry Potter boeken) schreef haar voornaam niet voluit , omdat jongens, zo was de verwachting, liever niet een boek zouden lezen dat door een vrouw geschreven is. Goede strategie.

Als je dan toch een voornaam hebt, doe dan maar een hele gewone, dat wekt vertrouwen: Karin, of als je een man bent David, of John of Andy , Jo, Stephen, Michael.  Ok, ok, ik geef toe dat ik geen groot onderzoek heb gedaan en zelf veel boeken heb gelezen van iemand die Henning heet. Ik heb in ieder geval niet zo’n groot onderzoek als er gedaan is naar thrillercovers, zie hiervoor: Vrij Nederland Detective en Thrillergids 2012– die allemaal op elkaar lijken:

– een silhouet dat in de verte verdwijnt

– een vrouw in het water (met veel blauw dus en een jurkje)

– en een oog, een vrouwenoog

Trouwens, de thriller van dit jaar is ” 13 uur” een boek geschreven door een man, dat dan weer wel: Deon Meyer

Heb je je boek al geschreven, en heb je al een naam en een titel? Denk eens aan Isa Peters of Isa van der Meer (ook mooi met een cover in het blauw).

Zelf zou ik natuurlijk een andere cover kiezen, je ziet hem hiernaast. Je mag me mailen als je hem wilt gebruiken, we spreken dan wel iets af over de auteursrechten.

Titelsuggestie: de zomerbruid. Hier kun je een volgend seizoen op voortborduren.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie