Maandelijks archief: september 2012

Uw mening over de Centrale Bibliotheek Utrecht Oude Gracht

Ons dorp aan de Gracht in de verkoop…

Heimwee voordat de bibliotheek op de Oude Gracht zelfs maar gesloten is, verhuisd is en verzelfstandigd (Businesscase Verzelfstandiging Bibliotheek 2013).

Hoe vaak ben ik naar binnen gelopen om tot rust te komen. Eerst  met energie de trappen op, dat dan weer wel,  naar boven langs foto’s of schilderijen, linea recta door naar de 3e verdieping waar wereldmuziek op een aantrekkelijke plek staat en in combinatie met uitzicht over Utrecht  een geniale combinatie vormt. Daar afscheid van nemen doet pijn. En was het nodig (?) de muziekbibliotheek overhoop te gooien om de rekken en bakken anders neer te zetten. Hier wat weg, daar wat bij. Na maanden heen en weer slepen met rekken vol film DVD’s,  mogen ze nu uitrusten op de 3e verdieping. Had u ze al gevonden?

Music was my first love

Mijn hart gaat uit naar de meest bevlogen, goed geinformeerde, klantvriendelijke muziek-bibliotheekmedewerkers die regelmatig mooie CD’s  op hebben staan, en interessante dingen vermelden (als je er voor openstaat)  over de CD die ik meenam. Ze kennen mij niet, ik ken hen niet maar als je een passie deelt en elkaar daarin vindt, dan heb je een muzikaal rendez-vous. We knikken naar elkaar of zeggen elkaar gedag als we elkaar buiten de bibliotheek ‘in het wild’ tegenkomen. Deze fonotheekmedewerkers ZIJN muziek van het prettige vloeiende soort. Het stroomt. Gaat u maar eens naar de muziekverdieping helemaal bovenin, u zult voelen wat een computerscherm niet kan doorgeven. Ik betreur met hen dat ze niet meer genieten van dat prachtige uitzicht als ze achter de balie staan en CD’s uitlenen. Iemand had bedacht om hen weg te stoppen in een benauwd hoekje. Wat hen markeert is een positieve houding. Op mijn “Jee, wat jammer dat jullie nu dit uitzicht hebben” kwam een: “We zijn dankbaar dat we tenminste nog echt daglicht kunnen zien”.

Het is niet toevallig dat ik, nadat ik met u de trappen op geklommen ben, al bij de 3e verdieping beland was. Gaat u een andere keer mee naar beneden om daar een kijkje te nemen?

Graag uw mening

Houd mijn weblog bij wordpress in de gaten als U in de bibliotheek Utrecht boeken leent, in het digitale biebpanel Centrale Bibliotheek Utrecht zit of wilt zitten, en als U iets vindt van de vindbaarheid/onvindbaarheid en nieuwste indeling van de materialen. En als u deze vragen wilt beantwoorden…Binnenkort spreek ik een eindverantwoordelijke/een van de managers…

De verzelfstandiging kan ik helaas niet tegenhouden maar misschien kunnen wij als klanten wel iets bepalen of moeten we dat overlaten aan mensen die graag managen?

– Wat vindt U van de vindbaarheid van de informatieve boeken (Paarse borden Literatuur&Cultuur?bijvoorbeeld – dit is een recente wijziging)

– Wat vindt u van de indeling van de romans?

I must follow the people. Am I not their leader?(Benjamin Disraeli)

Trouwens als U man bent, graag reageren. In het biebpanel zitten meer vrouwen dan mannen. Zijn de mannen aan het managen en lezen&reageren ze niet meer? Ja, natuurlijk weet ik dat de meeste (bibliotheek) lezers vrouwen zijn van boven de veertig) maar misschien is het zo dat vrouwen flink doorzetten als ze langer moeten zoeken en mannen afgehaakt zijn? Of zoeken mannen sowieso niet? (dit klinkt als een andere blog)

Toch eens kijken trouwens of de management-afdeling opnieuw is ingedeeld met PAARSE borden en hoe gemakkelijk daar iets te vinden is. Hm, heb ik verklapt dat ik daar zelden kom.

Wordt vervolgd… 

ps: ik heb veel goeds te vertellen over de bibliotheek, er zijn alleen in mijn ogen wat verbeterpunten. Vindbaarheid. Romans uit elkaar trekken in genres, spannende boeken scheiden van romans… Uw mening graag met argumenten.Natuurlijk ook reageren als u niet in Utrecht leent. Alles nemen we mee. We? Ja, ik ga Maarten van Rossem uitnodigen bij het gesprek en ik denk er sterk over Henk Westbroek te vragen er een uitzending van te maken.Samen met de manager kunnen we dan gaan zoeken naar de boeken van Maarten.  Zegt (en facebookt) het voort! Alvast dank voor Uw tijd en moeite, het wordt gewaardeerd.

 
Advertenties

Reacties staat uit voor Uw mening over de Centrale Bibliotheek Utrecht Oude Gracht

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Muziek

Een leeggezogen dwerg!

Voordat de problemen begonnen…

Zo voel ik me al de hele avond. Hoewel, als ik een Echte Dwerg geweest zou zijn, dan was onder mijn bureau hangen een stuk vlotter gegaan. En denkt u nu “wat moet je onder je bureau” dan heb ik een wedervraag:

“Wat doet u als de draadloze internetverbinding niet goed werkt?” Het werd allemaal beloofd; a better faster world, no-wires. Onthoud het woordje “no”. Je leert een hoop als je rondwandelt op het internet, over routers resetten, DHCP lease vernieuwen en kanalen die veel te druk zijn. (Voor de dummies, net zoals ik)  Draadloos internet gaat via zogenaamde kanalen. U kunt dit vergelijken met snelwegen door de lucht. Als er steeds meer mensen op een bepaald kanaal zitten raakt deze verstopt en kan het zijn dat uw draadloze verbinding wegvalt of dat u een lage signaal sterkte krijgt.

Juist, voorheen zat ik lekker ruim in mijn eigen kanaal en nu zit Jan en alleman in dat kanaal en dan moet ik een ander kanaal zoeken… Een uurtje verder, met rugpijn van het kromgebogen staren naar de router (6 of 7 lichtjes en een antenne links of rechts?) Wat er allemaal NIET moet als je vlotte verbinding wilt: niet te dicht bij bomen en bladeren (vocht), muren en vloeren met gewapend beton, je kunt niet in een hoek gaan zitten, storing van andere apparaten in de buurt (wil iedereen uit mijn kanaal verdwijnen!) en natuurlijk je kunt wel betere, snellere apparatuur kopen en glasvezel…  Soms helpt het als je de router een centimetertje verschuift. Tja, soms

Thuisnetwerk

Bent u er nog? Als dan iedereen dat heeft dan wordt het daar toch weer veel te vol mee. Je kunt- onvermijdelijk- de app Fing kopen (het woordje Fing lijkt verdacht veel op een andere kreet die mij vanavond een aantal keren ontschoten is)  zodat je een netwerk tool hebt om je thuisnetwerk in kaart te brengen. Wordt het nog gekker? “Heee, tijd niet gezien: hoe staat het met je thuisnetwerk?”

Sarah Lund gaat tuinieren

Waar o waar moet ik mijn column draadloos typen? Ik wil helemaal niet over routers schrijven of over leeggezogen Dwergen of over kanalen. Gaarne wilde ik schrijven over Sofie Grabol als Sarah Lund en de Killing 3. Sarah Lund wijdt zich in de eerste aflevering aan tuinieren dus ik wilde over tuinieren schrijven maar het blijft voorlopig bij  leeggezogen dwerg. Trouwens, ik kan me niet voorstellen dat Harry ooit als een dwerg onder zijn bureau heeft gelegen, die opschepper. Hij schreef vast nog met De Pen.

Ik wens u een goede avond en hoop dat u nog zo af en toe aan mij en mijn computer(problemen) denkt. Een apparaat dat gemaakt is om het werk te verlichten, werk dat ik normaal gesproken zonder computer niet gehad zou hebben.

ps: Quote van Harry Mulisch “Wat toeneemt is de techniek. Die wordt reusachtig en de mensen zitten er als leeggezogen dwergen tussen.”

Afbeelding: dit is een foto die ik gemaakt heb in de stad Utrecht. Ergens bij het Wed.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

I am sorry fot not dying

Leonard Cohen’s korte teksten voordat hij weer een liedje zingt, blijven in de lucht hangen. De tekst van een liedje van Annie Lennox schiet me te binnen:

“Dying is easy, it’s living that scares me to death.”

Onlangs zag ik bij de Boeddhistische Omroep  de documentaire van Cohen  over zijn zenmeester Roshi (Roshi betekent trouwens zenmeester dus in feite is dit dubbelop maar goed, laten we hem Roshi noemen).

Jarenlang leefde de Canadese zanger met die diepe stem een teruggetrokken bestaan op Mount Baldy in Amerika bij zijn Roshi. Zijn manager, zo luidt het verhaal, ging er met zijn geld vandoor en om te zorgen voor een pensioen,  heeft Leonard de microfoon in handen genomen en toert hij de wereld rond weer rond. Juichende recensies waren zijn deel.

In London sprak hij de fans toe en vertelde hen over Sasaki Roshi die inmiddels 105 jaar oud is en tegen Leonard had gezegd:” I am sorry for not dying”.

En zo voegde Leonard eraan toe: “ I feel a bit the same way”. Leonard vond zichzelf op 60jarige leeftijd “ just a kid with a crazy dream” en is inmiddels, hij vierde zeer onlangs zijn verjaardag,  78 jaar. Hij geeft me het gevoel van tijd. Er is nog een heleboel tijd, en jaren en wijsheid te gaan. In ieder geval hoop ik dit voor Leonard.

Kids met crazy dreams gaan nog niet dood. Sing another song man, ik heb net je “Book of Longing” van het magazijn van de fonotheek laten opvragen en afgestoft. Het magazijn, hoe durven ze! Ze konden trouwens eerst de CD niet vinden omdat de muziekbibliotheek verbouwd en dus helemaal veranderd is. Gelukkig klinken de liedjes als vanouds.

Illustratie van “the book of longing” op deze website

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Inspiratie

Nadeel van het voordeelmenu van McDonald’s…

Kunnen we het even hebben over McDonald’s en voordeel?

Vriend P. komt er vaker dan ik en bestelt vrolijk het “Kroket menu groot” en voor mij, omdat ik frites wil, “frites groot” met mayonnaise. Eh, fritessaus dus.  Ik wil nog protesteren bij frites groot maar vriend P. verzekert mij (en krijgt gelijk) dat groot niet echt groot is maar de gangbare verkoopterm.

Als ik zie dat er 0.55 eurocent wordt aangeslagen voor een minuscuul kuipje fritessaus, zie ik daar vanaf. Over de smaak kan ik niet oordelen maar ik wil niet net zin krijgen en dan alweer met een leeg kuipje zitten… Voor die handeling – fritessaus van de rekening- moet er een manager komen die de 0.55 cent van de rekening af mag halen. Gaat allemaal prima hoor.

Voordeelmenu wel voordelig?

En daar zitten we dan in de gladde felgekleurde bankjes net naast de wegwerpbak: vriend P. met een “voordeelmenu” en ik met de frietjes. Goh zeg ik, best duur, 8.2o. Ik werp een blik op de prijslijst die aan de muur hangt en ondanks het feit dat noch vriend P, noch ik, rekenen als apart vak op de middelbare school hebben gehad, slagen we erin heel snel uit te rekenen dat er iets niet klopt.

Zelf zien? Klik hier voor de prijslijst van McDonald’s.

Reken je even mee? Het geeft niet als je er wat langer over doet, dat deed het personeel van de  MacDonalds in Hazeldonk ook… De manager met 4 grijnzende meisjes om hem heen moest heel wat rekenen voordat hij reageerde met
“Ja, ok, maar dat kan soms niet zo in de computer opgenomen worden” of zei hij nou “de computer kan het niet aan”?

Als jij het rekenen aankunt, dan kun je het beste je eigen voordeelmenu samenstellen.

De items apart

Mackroket               2,50

Grote frites –           2,35

Grote milkshake    3,15

Totaal                         8,00 euro

Wat betaalde Vriend P. voor het “voordeelmenu”? 8,20. Voordeel MIN 20 cent dachten we. Het bleek nog iets minder onschuldig;  doordat de Mackroket in de aanbieding was (voordeel weet u nog?) was hij maar 1.50.

Wij kregen 1,20 terug en kregen de indruk dat het personeel dit nog niet eerder had meegemaakt. Een klant die inziet dat een voordeelmenu ook een nadeelmenu kan zijn. Hebben ze vast van Cruijf afgekeken.
MacDonald fans: reken je eigen voordeel uit en let op “wat de computer aankan”.

Graag wil ik benadrukken dat de manager in Hazeldonk heel vriendelijk het geld teruggaf nadat hij uitgebreid had gerekend en dat de 4 meisjes achter de kassa erg vriendelijk lachten en dat zij er natuurlijk niets aan kunnen doen.

Ergens op een hoofdkantoor moet er iets in de computer veranderd worden bij het voordeelmenu. Ondertussen kun je natuurlijk ook hier een kijkje nemen

Reacties staat uit voor Nadeel van het voordeelmenu van McDonald’s…

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Duurzaamheid, Eten, Humor

Boer zoekt vrouw – in Frankrijk – L’amour est dans le pré

In Frankrijk ‘is de liefde in het weiland’, kijk maar naar de foto waarop Thierry omringd door koeien staat. Thierry is de publiekslieveling:. 43 jaar’son rire blanc, ses joues rouges, son coté franchouillard et son humour souvent grivois (schuine moppen) ont immédiatement rendu sympathique ce pêre celibataire (alleenstaande vader). Un bon vivant. En deze sympathieke Thierry heeft al een liefde gevonden, Annie. Er staat zelfs al een huwelijk gepland op 15 september 2012!

Uitzendingen

Op maandagavond  om 20.50 is in Frankrijk deze télé-réalité te zien bij M6 (Métropole Télévision) een commerciële omroep en het wordt gepresenteerd door o.a. Karine Le Marchand (ging naar consevatorium, was mannequin en nu samen met Lillan Thuram, oud-voetballer).

In Frankrijk  worden 14 boeren gevolgd, waaronder 3 vrouwen en een tweeling die proberen de liefde te vinden. En net als in de Nederlandse versie van Boer zoekt vrouw was er een boer bij (de populaire Thierry dus) die 6 jaar geleden zijn vrouw heeft verloren en in zijn eentje een dochter opvoedde.

Korte samenvatting

Zo zijn er Philippe en Solange die nog niet hun keuze hadden gemaakt (inmiddels wel maar ik ben nog niet op de hoogte) maar voor Thierry met-de-melkkoeien gaat het allemaal als een trein, hij is nog altijd gelukkig met zijn Annie. Een andere sfeer is er bij Hugo en Gironde. Zo ziet Gironde Yamine niet als de vrouw van zijn leven. Voor wat betreft Bruno, de wijnboer uit de Vaucluse: een gebeurtenis gaat alles ondersteboven zetten”
L’amour sera-t-il au rendez-vous? Er is dus iets heel spannends bij Bruno.

De mooiste zoenen& de mooiste uitspraken

Toch binnenkort maar even vragen aan de buren in Frankrijk wat er is gebeurd…Mocht je het niet van de buren horen, dan kun je zelf hier klikken. Je ziet dan ook meteen ‘les plus beaux bisous’ oftewel: de mooiste zoenen in beeld of je leest ‘les phrases cultes’ zoals die van Pierre tegen Frederique: “Moi, je me lave pas les dents matin, des fois je pars au boulot direct.”. Ik poets mijn tanden niet elke ochtend mijn tanden, soms vertrek ik direct naar mijn werk. Dat wordt dan vast niet ‘de lekkerste’ zoen!

Reacties staat uit voor Boer zoekt vrouw – in Frankrijk – L’amour est dans le pré

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, Humor

Help! Klussen is niet mijn hobby

Er zijn veel manieren om je zaterdagavond door te brengen. Klussen is niet favoriet bij mij. Of nou ja klussen, het is eerder “een probleem verhelpen”. Het probleem dat de boel niet meer doorstroomt maar blokkeert. Je begint met een ‘dingetje’ te verwijderen en voor je het weet heb je 5 dingetjes verwijdert. Aan dingetjes zitten standaard ‘ringetjes’. Dingetjes die vies zijn maak ik schoon want dat kan ik wel. En ringetjes maak ik dus ook schoon. Er zit van alles in die dingetjes en ringetjes maar na een uur of wat is de boel schoon. Tijd om alles weer op z’n plek te schroeven en draaien. Alleen zit er in die lange pijp nou nog iets of niet? Daar zijn vast dingetjes voor die in zo’n pijp kunnen maar ja, die zitten niet in mijn standaard klusdoos. Heel kort heb ik er plezier in: schone dingetjes geeft de burger moed en ik schroef hier en daar iets vast, alleen houd ik wat over en passen delen niet meer goed aan elkaar, er zit teveel ruimte tussen. Door die ruimte kan dan water ontsnappen en dat wil je niet. Na een tijdje moet ik toegeven dat ik geen klusser ben en ook al geen repareerder. Ik staar wat door het gat, zet een emmer onder mijn wasbak en zucht lang en diep: nu stroomt het als in een tierelier. In de emmer.
Zoveel water maakt dat ik dorst krijg.

Gelukkig kan ik als zelfstandige vrouw uitstekend een fles wijn openmaken. Die fles wijn zit maar met 1 dingetje vast en dat dingetje krijg ik wel los, dat dan weer wel! Ik kies voor witte wijn; ik heb geen ander maar ik besluit dat ik juist zin heb in witte wijn.
Zo wordt het toch nog een gezellige zaterdagavond.

Wil je meepuzzelen?

ps: vroeger schijn ik vaak wekkers uit elkaar gehaald te hebben. In elkaar zetten lukte nooit maar misschien had ik door moeten zetten. Komt tijd komt raad dacht ik toen al.

4 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor