Manamana

Er zijn van die liedjes die lang in je hoofd blijven rondzingen.

Ergens pik je zo’n soort liedje op. Soms weet je nog waar, maar vaak ook niet. Je zingt argeloos mee en voor je het weet staat bijna je hele dag in het teken van dat liedje. Het hardnekkigste zijn liedjes zonder veel tekst.

Neem bijvoorbeeld het Mana-mana liedje van de Muppetshow. Ja, heb je hem al? Het werkt het beste (of slechtste als je het juist kwijt wilt raken)  bij dit liedje als er af en toe iemand anders invalt. Dus de ene partij zingt: Ma-na-ma-na en de ander zingt: tu-tu-de-tu-du (dit is bij benadering). En dan zet je iets meer aan: MANAMANA en zo verder. Je kunt dit eindeloos uitbreiden en het kan een hele Kantoor Samenzang worden. Mocht je dit vreemd voorkomen, bekijk dan als voorbeeld maar eens de Manamana aflevering van ‘The Office’ . (1-deel 6?)

Nu komt er het moment dat je van zo’n liedje af wilt. Je moet een belangrijke order in de wacht slepen, een moeilijk gesprek voeren, een contract beeindigen, een vriend iets onprettigs vertellen, de balans gaan opmaken en dan is zo’n manamana liedje een beetje te frivool. Je wilt er opeens vanaf. Je probeert iets anders te zingen. Als je pech hebt, dan blijf je weer in dat ander liedje hangen. Voor je het weet zing je op een stralende dag: ‘Bring on the night’ . I couldn’t stand another hour of Daylight… Heb je hem al? En wat moet je daar nou mee…

Maar goed, nu ben je nog steeds de muziek in je hoofd niet kwijt. Mijn tip is : neem een rustig liedje met een prettige niet al te ingewikkelde tekst en laat het steeds langzamer klinken totdat het nog wel ergens in je aanwezig is maar je niet meer afgeleid wordt om al die dingen te gaan doen die je moet doen. Voor mij werkt: It’s such a Perfect Day (Lou Reed) heel goed.

Dit is één van mijn eerste berichten en verscheen al eerder op een andere blog: 29 november 2006

Vraag Ana of Per, Harry, Isa of Hendrik

Keuken_367x367
Je zou je eigenlijk moeten beperken tot de online versie en als je een vraag hebt is er Ana. Het is gevaarlijk om naar Ikea toe te gaan. We nemen ons voor om alleen even bij de keukens te stoppen vanwege een eerdere aankoop in de koopjeshoek. Kent u dat? Je komt voor een kleed en je gaat weg met een mooie stoel. En als je hebt koffie gedronken wil je toch ook nog wel… Enfin… Eerst maar de keukens.

Daar worden we heel prettig geholpen door trainee Per. Eerst verdacht ik Ikea ervan dat ze hem alleen maar aangenomen hadden vanwege zijn Zweedse naam en uiterlijk maar nee, werkelijk, hij doet het goed en weet heel wat voor een trainee. Een ding is niet helemaal duidelijk en dat is de prijsopgave; die is anders in de gids (goedkoper) als in de computer. Er komt nog een Harry bij die ervan maakt dat de computer altijd goed is, in de gids kunnen fouten staan.

Ha, dat vind ik grappig. In de computer kunnen geen fouten staan.Hij merkt zelf dat het geen sterk argument is maar we laten het zo’n beetje passeren want er is nog de klantenservice en daar worden wij netjes naar verwezen.

Geen kwaad woord over de klantenservice bij Ikea, nee dit is geen cynisme. Hendrik en Isa zijn druk met ons gootsteenkastje. Is het wel het juiste, kloppen de maten, zitten we in de goede rij te kijken en hoe zit dat met de prijs. Isa raakt vermoeid en stopt na het typen van gootsteenkastje. Er heerst twijfel of het wel het juiste kastje is. Ze gaat naar een andere kassa want er zijn nog meer klanten, maar dat maakt niet uit want Dirk bijt zich erin vast. Even is er niets in de wereld zo belangrijk als de prijs en de afmetingen van dit gootsteenkastje en ik voel dat ook al wordt het nachtwerk, het zal worden opgelost.

Inderdaad. En elegant. We krijgen het verschil terug en Hendrik zegt de bijzondere woorden: “dit heb ik nog nooit gezien, zo’n verschil”.

Wij zijn blij met de nette oplossing maar hebben we wel inderdaad het juiste gootsteenkastje en komen we niet straks in Frankrijk tot de conclusie dat we toch weer naar Per, Harry, Isa of Hendrik moeten? Ana online hebben we daar voorlopige de komende jaren niet…

De namen Per, Harry, Isa en Hendrik komen uit mijn grote duim. De mensen bestaan echt maar de namen lijken in het geheel niet op hun werkelijke namen.

De foto van de keuken is niet onze keuken maar zomaar een Ikeakeuken, foto van de website van Ikea. De tijd klopt wel.

Dt bericht is eerder gepubliceerd op een ander weblog, november 2010.

Mijn pensioenoverzicht

Fsb

Hebt u er ook een nieuwe favoriet bij? Bij mij is het mijn pensioenoverzicht. Vol spanning logde ik in na de bekendmaking van deze website en leerde om nog wat daagjes geduld te hebben want iedereen bleek opeens op de pagina te willen (dit was in 2011). Wij Nederlanders weten immers niets van ons pensioen.. Tenminste veel van ons niet omdat het ook niet zo overzichtelijk is, vooral niet als je zoals ik verschillende banen hebt gehad en je af en toe een brief krijgt van het ABP dat ze nog aan het rekenen zijn.

Ook bij mij zijn ze nog steeds niet helemaal uitgerekend maar daar kreeg ik wel netjes een mailtje over. Ze wisten wel dat ik in die en die periode bij dat en dat bedrijf had gewerkt maar hoe zat het daar verder mee? Praktisch gedacht stuurde ik hun mailtje door naar het desbetreffende bedrijf. Al heel snel werd ik opgebeld door een mevrouw.

“Wat heeft u precies gedaan? En in welke functie?” Ik was even verbaasd want die gegevens behoren zij toch netjes in een systeem te hebben. “En was dat wel voor dit en dit pensioen of was het voor dat en dat pensioen? Eeh….

“Wat staat er in uw contract?”

“Hebt u dat niet dan? vroeg ik angstig want zou ik wel zo 1,2,3 mijn contract kunnen opsporen. “U heeft toch mijn naam, burger servicenummer en periode??”

De mevrouw was onverbiddelijk. Contract en dan pas mocht ik haar terugbellen.

Ze heeft natuurlijk helemaal gelijk dacht ik eventjes verslagen en at een gebakken eitje en dronk een kopje thee om dit te verwerken. Mappen doorworstelen met contracten, plastic hoesjes die aan elkaar geplakt zaten, jaaaaaaren terug in mijn archief, dat is niet iets waar je jodelend van in je kast duikt.

Wacht eens even, opeens begon het op te klaren bij mij in huis. Had ik niet laatst geordend en in die ene Map. Ja, HEBBES. Daar zat het contract. Blij, bijna triomfantelijk belde ik mevrouw Contract terug.

“Wat wilt u precies weten? Ik wachtte het antwoord niet af en begon het contract voor te lezen, inclusief de opmerking dat er bij artikel 9 WEL geld werd afgedragen voor mijn pensioen.

Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn. “Juist, dat moest ik even weten, ik weet voldoende. Nu ga ik contact opnemen met de financiele afdeling om te informeren of er ook daadwerkelijk wel geld is afgedragen voor u. Ik neem contact met u op of ik laat hen contact met u opnemen als de zaken helder zijn.”

O. Werkt dat zo?

Dit bericht publiceerde ik eerder op een ander weblog, januari 2011

Herman Hesse – Siddharta

Het verhaal
Siddharta gaat over de spirituele reis van een jongen. Siddha (volbracht) artha(rijkdom) is de zoon van een brahmaan (de hoogste klasse) en gaat samen met zijn vriend Govinda op zoek naar verlichting. Belangrijk in het boek is dat het leven wordt gezien als vicieuze cirkel, alles keert terug naar het begin zoals een rivier altijd een begin, midden en einde heeft.

Invalshoek
Jaren geleden las ik het boek en was ik er van onder de indruk. Ook nu was ik weer onder de indruk. Ik zit in een andere fase in mijn leven en haal andere dingen uit het boek die uiteindelijk toch weer dezelfde dingen zijn. Om het niet vaag te houden geef ik een citaten uit het boek.

‘Voor mij geldt hetzelfde als voor jou, mijn vriend, ook ik heb geen omschreven doel. Ook ik ben maar onderweg. Ook ik ben een pelgrim.’

Waarheen zal mijn levensweg mij nog voeren? een krankzinnige weg is het , een kronkelpad, misschien ook wel een kringloop. Maar hoe het ook zij, volgen zal ik hem.’

‘Het is goed’ dacht hij, ‘om alles zelf te beproeven wat men moet weten.’

‘Geleidelijk bloeide en rijpte in Siddharta het inzicht, werd hem duidelijk wat eigenlijk wijsheid was, welk doel zijn langepelgrimstocht feitelijk had’

Een film, muziek
Er is een film gemaakt naar het boek, zelfs een westernmusical! Zachariah en in 2003 nog een Spaanstalige film. Verschillende artiesten zoals RalphMc Tell, Queen,Radiohead , Hot Water Music lieten zich inspireren door dit boek.

 

Dit bericht publiceerde ik eerder op een ander weblog, juni 2010