Wat is dat toch?

Ligt het aan mij of zie ik opeens wel erg veel verwarde mensen in de bibliotheek? Het begint al als ik even iets wil opzoeken op de computer. Naast mij zit een zenuwachtige mevrouw. Ze snuft regelmatig en ze lijkt wel 10 plastic zakken te hebben. Na de derde keer gekraak te horen kijk ik haar kant op. Ze kijkt mij aan maar de helft van haar gezicht zit nog in een papieren zakje waar een plastic zakje overheen is geknoopt. Is ze aan het eten? Ja. Ze kijkt snel naar me op en dan weer in het zakje en dan weer naar mij. Ze beweegt haar hoofd snel naar boven en naar beneden. Het doet me denken aan een vogel die iets van de grond oppikt. Ze kraakt en kauwt met haar mond in het zakje. Ze spuugt iets terug in het zakje. Bah. Ik wil het niet weten.

Concentratie. Even snel iets opzoeken en uitprinten.

Achter me zit een mevrouw heel hard mee te zingen. Iedereen om haar heen zit onverstoorbaar door te werken – of iets wat er op lijkt. In de hoek achter haar knikkebolt een zwerver die een dik boek op zijn schoot heeft liggen. Zij heeft inmiddels een krant gepakt en bladert er luidruchtig doorheen terwijl ze af en toe iets vaags op de computer doet. Oordopjes in haar oren en op het beeld zie ik een wild video-filmpje. Mensen springen in het rond. Ze schudt mee in haar stoel en zingt met harde klanken omdat ze zichzelf niet hoort. Hoewel – dit geschreven hebbende twijfel ik – misschien zingt ze altijd wel zo.

Gelukkig kan ik hen verlaten want ik heb gevonden wat ik zocht en geef opdracht om iets uit te printen. Bij de kopieer-en printer aangekomen zie ik dat alle apparaten bezet zijn. Een vrouw met een tijdschrift in handen snauwt me toe: ” Ik ben nog heel lang bezig hoor  – de hele avond!’ Die hele avond duurt echter nog maar een kwartier want dan sluit de bibliotheek en dat vertel ik haar met een stem die ik neutraal probeer te laten klinken. Even overweeg ik er nog aan toe te voegen dat ze het tijdschrift ook mag lenen. Ach, waarom zou ik, ze wil er immers kopieën van. 

Machine 2 is vrij omdat de meneer die daar met heel veel vellen papier bezig is mij roept: ” Kom maar hier hoor, dit is vrij”. Hij graait van alles bij elkaar en ruimt wat tassen op en sjokt dan naar een tafel. Er ligt nog een papiertje onder de klep en ik neem het mee om aan hem te geven. Snel gaan mijn ogen over het papier heen. Bazuinen- trompetten – heilig- zie ik snel. 

” Ja, geef maar dat is van mij!” Een bedankje kan er niet af.

Ik pak mijn papieren en loop naar de trap. Er komt net iemand de trap naar boven gerend. “wegkmoenogevekaikewadie” 

Zouden ze bij de opvang gezegd hebben dat het een goed idee is om naar de bibliotheek te gaan? Behalve dan misschien voor de internetverslaafden…. 

Misschien is het daar nu lekker rustig.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

3 Reacties op “Wat is dat toch?

  1. @Gyanda dank je wel!
    @Joke – Dank voor je reactie. Zo voelt het inderdaad.
    De opvang voor verslaafden is tegenwoordig in het piepkleine ABC-straatje in centrum Utrecht. Arme bewoners en omwonenden hebben eerst al jaren last gehad van de bouw.
    Zie ook:http://www.duic.nl/nieuws/29739/centrum-maliebaan-per-2013-verder-als-victas/

    Like

  2. Tja, crisis, bezuinigingen op de psychiatrie. Dan krijg je dit. Mensen midden in het leven laten staan, heet dat tegenwoordig. Meedoen en gebruik maken van alle dingen die voor een ‘gewoon’ mens heel gewoon zijn. Dat het voor die ‘gewone’ mensen dan wel eens heel vervelend zou kunnen uitpakken, wordt gemakkelijk vergeten.

    Like

  3. Gyanda

    Ach, lief mens, je kan gewoon prachtig schrijven! En in deze wereld van waanzin doet het goed, een klare stem te lezen!:-)

    Like