Ik ben vandaag helemaal Merino… voel maar

Ja, laat dat maar eens op je inwerken: Alps of New Zealand. Echt waar, op het zuidereiland in Nieuw Zeeland heb je the Southern Alps. En daar wil ik het met je over hebben want daar zijn de sokken “geboren” die ik vandaag gekocht heb voor een vriendin. Eventjes dacht ik nog aan een tikfout in het mailtje waarin ze me vraagt sokken bij mij om de hoek te kopen. Zou ze marino bedoelen? Nee, dan zou ze gewoon zeggen donkerblauw en de kleur kon haar juist niets schelen.

IMG_0166Ik was meteen verkocht, heb de sokken meteen gekocht. Een prachtige poster met een Merino-schaap met sokjes aan. Het meisje in de buitensportwinkel dat tegen me zei: ” Het is echt heel prettig spul, ik ben vandaag helemaal Merino, Voel maar” en ze bood me een stukje van haar t-shirt aan dat onder haar Merino-fleece vest zit. ” Goh, ja, dat is dik zeg en voelt heel lekker”.

Een paar uur geleden was ik nog onwetend. Even later sta ik met Merinosokken in mijn handen van het Merinoschaap. ” Trace your socks back to where they were born, the southern Alps of New Zealand”. Merinoschapen zijn echter ooit geboren in Noord-Afrika, in het Berbergebied en via allerlei omzwervingen in Nieuw Zeeland terecht gekomen.

Op wikipedia lees ik teksten waar ik van smul (of ze waar zijn, dat weet ik nooit):

Per vierkante centimeter groeien bij een merino tien keer zoveel haartjes dan bij een gemiddeld ander schaap.

En op de reclamesite gaat het over de extreme omstandigheden:

De wol van het merino schaap is gemaakt voor de extreemste weersomstandigheden. Het verwarmt als het ijzig koud is en het verkoelt wanneer het heel erg heet is.

Zo’n Merino ziet er echt tof uit. Helaas kan ik geen foto erbij voegen vanwege copyright (als een Merino-fan dit leest, stuur je me dan een foto via de mail – zie rubriek ABOUT voor emailadres) maar ik mag natuurlijk wel een foto van een eindproduct erbij voegen en vooruit dan maar een ander schapenras. Het Merinoschaap is het meest voorkomende ras ter wereld,  alleen bij ons is het toch een zeldzaamheid.

IMG_2211Dank je wel Moren, voor lekkere warme sokken namens Vriendin.

Deze schapen zijn dus GEEN Merinoschapen en ze hebben ook geen sokken aan. En je denkt vast ” dat zijn heel veel haartjes per vierkante centimer”. You ain’t seen nothing yet -onthoud Merinoschaap.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Natuur

5 Reacties op “Ik ben vandaag helemaal Merino… voel maar

  1. Nicoline

    De sokken die Juffie kocht zijn van Icebreaker. Deze sokken zijn gemaakt van merinowol afkomstig uit Nieuw Zeeland. De beschreven welzijnsproblemen zijn in Nieuw Zeeland vrijwel verleden tijd (zie website CIWF). Daarnaast geeft Icebreaker expliciet aan dat dierenwelzijn hoog in het vaandel staat en dat ze garanderen dat mulesing niet voorkomt bij ‘hun’ schapen.

    Like

    • Renaat

      Het was me niet opgevallen dat het sokken waren van Icebreaker. Ik weet dat zij zeggen het dierenwelzijn hoog in het vaandel te voeren. Zelf heb ik ook kledingstukken van Icebreaker.
      Of dat een garantie is, dat weet ik niet. Van dons weet ik dat er talloze fabrikanten garanderen enkel met dons te werken van niet-levend geplukte ganzen. In werkelijkheid zijn er bijna geen fabrikanten die die garantie echt kunnen geven omdat de controle heel moeilijk is en is de hoeveelheid dons van niet-levend geplukte ganzen veel te klein om al die fabrikanten te bevoorraden.

      Ik ga niet beweren dat hetzelfde opgaat voor het wol van Icebreaker, daarover kan en wil ik dus niet oordelen en als consument heeft men soms (lang niet altijd) niets anders om op af te gaan dan de garantie van de fabrikant. Maar een gezonde portie wantrouwen tegenover beweringen van fabrikanten is wel noodzakelijk.

      Like

  2. Renaat: Dat vertelden ze er niet bij in de buitensportwinkel in Utrecht.Zijn er dan eco-sokken? Wat adviseert de dierenbescherming?

    Like

    • Renaat

      Het is niet voor de hand liggend duurzame, diervriendelijke, eerlijke, sociale, … kleding te vinden. Kunststofkleding zorgt voor minuscule kunststofvezels in het milieu (o.a. kunststofplankton in de zee), leer is zelden diervriendelijk maar wordt bovendien met zware metalen en andere gifstoffen behandeld en dat in barslechte arbeidsomstandigheden. Bij niet biologische katoenteelt worden er gigantische hoeveelheden pesticiden gebruikt waar de plukkers (vaak kinderen) niet tegen beschermd worden. Ook het waterverbruik is zeer groot.
      De meeste textielkleurstoffen (toch van producenten van niet-biologische kleding) zijn heel milieuonvriendelijk en kinderarbeid en vormen van slavernij zijn niet uitzonderlijk in de textielindustrie.

      Het is dus vaak zoeken naar de minst slechte oplossing en men kan ook vaak niet anders dan afgaan op de (soms gebrekkige) informatie van de fabrikant. Waarbij men dus ook daarbij zeer kritisch moet zijn, want er gebeurt veel greenwashing.

      Over je concrete sokken kan ik me niet uitspreken. Niet alle wolproducten maken zich schuldig aan dierenmishandeling. Zo beweert o.a. Icebreaker (een bekende producten van Merionokleding) dat de schapen voor hun wol goed worden behandeld.

      Zelf probeer ik de volgende regels te hanteren, in de hoop zo min mogelijk kwaad te doen:
      – geen nieuwe niet-biologische katoenen kleding
      – wel tweedehandskleding
      – of biologisch katoen
      – of kleding van hennep, brandnetel of bamboe
      – kunsstofkleding enkel van producenten die op zijn minst aangeven sterke milieuinspanningen te doen
      – wol ook enkel van producenten die beloven dat ze hun dieren goed verzorgen (of dat waar is weet ik dus niet altijd)
      – geen dons, bond, …
      – leder enkel voor duurzame schoenen en dat ook zo min mogelijk
      Maar ik weet wel zeker dat ik er daarmee zeker niet in slaag alle leed en kwaad te voorkomen.

      Like

  3. Renaat

    Wol kan leuk zijn, maar is het vaak niet.

    Ik citeer de website van de Nederlandse dierenbescherming:
    “Tachtig procent van de wol die in Nederland wordt verkocht (kleding, dekbed enz.), komt uit Australië en wordt daar op een zeer dieronvriendelijke wijze verkregen. Kort na de geboorte moeten de lammetjes al een aantal zeer pijnlijke ingrepen ondergaan. Hun staarten worden afgesneden, afgebrand of afgeklemd met een rubberen ring, ze krijgen een chemisch bad of douche tegen parasieten en de mannelijke lammetjes worden gecastreerd. Dit alles zonder verdoving. De sterfte onder lammetjes is mede hierdoor zo´n 20 tot 40 % voordat ze 8 weken zijn. Bij het scheren lopen de schapen vaak verwondingen op door gehaast gedrag van de schaapscheerders, deze worden namelijk betaald naar het aantal schapen dat ze scheren. Daarnaast heeft een schaap dat zijn vacht kwijt is zeer weinig bescherming tegen de ruige omstandigheden in Australië waardoor er veel kort na het scheren sterven. ”

    En ook als je zoekt op mulesing kom je heel ‘interessante’ informatie tegen.

    Like