Toen er nog geen mobiele telefoons waren…

2925554954_d74030d96fIn Evora

Samen met een vriend reisde ik -lange tijd geleden – naar Portugal. We wilden oud en nieuw vieren met een bevriend stel. Zij hadden alles van te voren geregeld en gereserveerd. Wij niet en waren vanaf vliegveld Faro doorgereisd naar Evora. Daar hielden we ons bezig met veel bolos eten en uma bica drinken in een pasteleria  waar het reuze gezellig was.

We waren er trots op dat we snel het systeem: eerst een bolo,een gebakje uitkiezen, een bonnetje laten printen en pas laterbetalen,  meteen begrepen. Daardoor aten we ook te veel bolos. Ik proef nog de hemelse amandelcake (toucinhodo Ceu), Met een volle buik gingen we op zoek naar ons pension.

EvoraOud en nieuw
Onze vrienden zouden naar ons toekomen. Wij wisten waar het leuk was Oud en Nieuw te vieren! In Evora.Op de dag zelf raakten we wat teleurgesteld: waar bleven ze toch? Terwijl de straten steeds leger werden en ik op een taxistandplaats zelf de telefoon maar opnam omdat hij bleef rinkelen en er geen taxi-chauffeur in zicht was, zochten de Portugezen het binnen. Wij zochten het buiten. Af en toe ging een van ons naar het pension om te kijken of onze vrienden…. Nee…

Fechado
De pastelaria was ondertussen erg ‘fechado’. Geen café open, geen vuurwerk, zelfs geen klein rotje waardoor we af en toe zelf eventjes zachtjes riepen: ‘Bam!’ om ons eraan te herinneren dat we echt een jaarwisseling zouden meemaken. Na een tijdje pikten we een Canadees op die een beetje eenzaam met een stuk stokbrood op een plein rondliep. Met gevoel voor understatement zei hij: ‘It’s family people, these Portuguese right? They forgot to tell me.’

Shit happens
Hij nam ons mee naar zijn pension dat dichterbij was dan het onze. We knabbelden aan het oude stokbrood (we teerden nog op bolos) en wensten elkaar een Feliz Ano Novo terwijl we probeerden het ons comfortabel te maken op een klein doorgezakt bed en een stoel met een hele rechte leuning. De Canadees was al steeds meer vriend geworden dan onze vrienden die zomaar niet kwamen opdagen. ‘Shit happens’ zei hij en we hadden het over andere belangrijke zaken.

Langzaam daagde het echter bij mij. ‘Welk adres hebben we hen gegeven?’ Het verkeerde adres zo bleek. Nou ja, susten we ons geweten: ze hebben het vast gezellig gehad.

Een aantal dagen later reden we naar de kust, naar onze vrienden. Zij hadden ons wel hun juiste adres gegeven en zo konden we – toch een klein beetje gespannen- bij het juiste huisje aanbellen. De deur gingopen en…. ‘Jullie! Aha.’ De vriend liep weer naar binnen en liet de deur openstaan. Een niet echt enthousiaste uitnodiging voor ons om door te lopen naar de huiskamer.

Op de motor
Een uur later kenden wij het verhaal. Ze hadden een motor gehuurd om naar ons toe te komen. Het had geduurd voor ze een motor mee mochten nemen, immers iedereen was drukker met zijn familiefeest die avond. Uiteindelijk waren ze vertrokken op de motor. Die was oud en er kwam een hoop herrie uit. Het schoot niet op. Na een tijdje was er ook een hoop troep uit de motor gekomen, een soort smeer? Alle kleren zaten er helemaal onder. Ze twijfelden toen of ze nog door zouden gaan, het werd later en later en zo rond middernacht vierden ze oud en nieuw op een kleine kruising. Een lauw blikje cola, en een half pakje koekjesen de rust van het Portugese platteland.

Missie
Je bent vrienden of niet dus de reis werd een missie: de motor werd omgewisseld voor een auto. Hierin hadden ze eindeloos in een heel erg stil Evora rondgereden. Hongerige maag want amper de tijd genomen om iets te eten en alles was dicht. Dus weer terug naar hun comfortabele huisje aan de kust. De volgende dag motor en autohuur afrekenen… Naar de stomerij moesten ze nog.

En als je zo’n soort verhaal nu vertelt dan zegt er altijd wel iemand: handig he, die mobiele telefoons?

Dit verhaal publiceerde ik eerder op een oudere blog (2010).  Mocht je die oudere blog beter willen leren kennen: klik dan hier

Advertenties

Reacties staat uit voor Toen er nog geen mobiele telefoons waren…

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Reacties zijn gesloten.