En toen deed hij het niet meer

typerdetypSoms is het de moeite van het vermelden niet waard, anders blijf je de hele dag maar stukjes rammelen. Gelukkig heb je dan altijd nog je blog en zo houd je het onopvallend.

In de studieboekenwinkel van de Universiteit – pardon The Study Store is het vredig. Er is één lang meisje dat hard praatte in zinnen waar veel flinke r’s in voorkomen en ze heeft één boek in haar hand maar voor ik het weet klapt de deur dicht en sta ik als enige klant in de winkel. Altijd even wennen want ik voel de ogen van de winkelmedewerker op me rusten.

Gelukkig is er een bak met aanbiedingen waar ik in kan duiken. Daarin zie ik  dat je een paar boeken voor 10 euro kan meenemen. Vervolgens bekijk ik de niet-aanbiedingen boeken. Het lukt me niet om bij de ‘gewone’ boeken een prijs te zien.  Hoe ik ook zoek naar een gekleurd stippen systeem/een kaartje, een potloodbedragje of een papiertje: nul komma nul.

Dialoogje

‘Waar kan ik de prijs van de boeken vinden?”

“Die kunt u niet vinden maar als u mij zegt van welk boek u de prijs wilt weten dan kan ik u dat zeggen”.

“Ik wil van een aantal boeken de prijs weten, moet ik dan elke keer… “Ja begrijp ik. Hij knikt heftig met zijn hoofd.

Hij scant een dun boek dat ik in mijn handen heb. 33 euro. Ik slik, verwerk dit in stilte en zet het gauw terug.

‘Dat is toch niet handig, dat werkt niet zo’. Hoe? Tot mijn eigen ontevredenheid maak ik de zin niet af, zelfs nu niet nu ik tijd genoeg heb om nog iets anders te verzinnen en niemand tegen me kan zeggen “dat zei je helemaal niet!”

“We hadden een scanapparaat – hij knikt met zijn hoofd naar ergens achterin de winkel en daar kon je als klant elk boek zelf scannen om de prijs te zien,  maar dat bedrijf is failliet dus nu doen we het zo.  Ik zal het – hier pauzeert hij even – wel weer eens keer zeggen.

Ik weet het toevallig

IMG_1860.JPGVerleiding
We staan in een klein rijtje achter een klant die een mandje vol aanbiedingen bij elkaar gewinkeld heeft.
Klant: “Deze producten zijn allemaal goedkoper vanwege de aanbiedingen, maar ik zie dat de gewone prijs is aangeslagen, dus dat is te veel”.
‘Welke producten bedoelt u?”
“Dit hier, ze houdt een brood omhoog, en dit.”
De cassière kijkt in paniek rond. Ja eh, nou ja, u hebt al betaald en ik heb de artikelen al gescant”.
“Ja??”

Henk
“Eh. Ze roept “Henk”, Hehenk”. Medewerker Henk stond net bij de groente en komt aangelopen.
“Hoe doe ik dat, deze mevrouw hier wil geld terug”. Het klinkt alsof de mevrouw wel heel erg op haar strepen staat. Henk overziet de situatie en heeft een kalmerende werking op zijn collega. Hij legt geduldig uit wat er moet gebeuren, het klinkt niet al te ingewikkeld. Jij zou het ook kunnen.

Ik help wel even
Ondertussen komt er een andere klantvriendelijke medewerker en zegt tegen de rij wachtenden: “Ja, ik kan verder niet helpen met Dat Systeem maar u kunt wel bij mij komen, bij deze kassa”.
Ik kijk naar de mevrouw-klant voor me die van alles op de band heeft liggen. Zelf heb ik mijn spullen zo bij elkaar maar zij mag natuurlijk eerst.
Dat wil ze niet “al die spullen”, ze kijkt met een “teveel gedoe-blik”, dan wil ze wel en dan weer niet, uiteindelijk als ze toch besluit om de boodschappen te verplaatsen, is de medewerker al bezig mijn spullen te scannen en ziet tot zijn schrik dat ik een statiegeldbonnetje heb.

Henk Helpt
“Henk. Hehenk, kun je even komen, ik weet niet hoe ik dit moet scannen en verrekenen”.
Volgens mij moet Henk binnenkort maar eens kassa-training geven. Henk zegt zelf terwijl hij zijn schouders ophaalt: “ik zit nooit achter de kassa maar ik weet het toevallig“.
Als werkgever heb je dus medewerkers nodig die iets toevallig weten.
Dat ben ik toevallig te weten gekomen.

Spijt

{3385726C-EB59-46CA-A16C-67490E590DBD}-Compostelle_1 060Ja, spijt. Ik heb er spijt van dat ik mijn elektrische deken al opgeborgen heb ergens ver weg.
Ver weg is de lente, ver weg is de zomer

Ik had zo graag zonder koude voeten willen dromen over sneeuwwandelingen.

foto: gemaakt in Frankrijk, net vertrokken van Le Domaine Sauvage, op weg naar St. Jacques. Pas op: destijds was de ontvangst in de gite van Le Domaine Sauvage erg koeltjes. Geen idee of dit al verbeterd is?

Wat moet ik doen om te slagen voor mijn examen?

IMG_2200Middelbare school, volwassenonderwijs of staatsexamen, je wordt met een profielwerkstuk om je oren geslagen. Erg creatief bedacht maar niemand die je even helpt met de aanpak. Dat is om je voor te bereiden op de gang van zaken bij HBO- of Universitaire opleidingen. Gelukkig hebben we het internet.

Profielwerkstuk aardrijkskunde projecten, hét complete overzicht met alle projecten bij jouw in de buurt!

Klik hier voor de website.

Snel scrol ik naar beneden om te zien wie die deskundigen dan wel zijn. Ze kijken vast nooit op deze internetpagina. Of moet ik niet zeuren en denken: aardrijkskunde is geen Nederlands? Als je het maar begrijpt: jou of jouw scheelt maar 1 letter.

Er is vast wel ergens een project met een deskundige die je voor een heleboel euro per uur bijles wil geven. Ook kun je je bijvoorbeeld in 3 dagen, in Leiden, helemaal voorbereiden op je scheikunde-examen.

Bijlesinstituten, bijspijkerdagen, bijspijkerkampen, privé-bijlessen, waarom zou je nog naar school gaan?

Ik zou het wel weten als docent:
Kijk even naar de linken die ik aan jullie heb verstuurd via de interne mail.Als je je smartphone niet bij je hebt mag je wel even op die van mij kijken:

Jij gaat naar dit instituut
Jij kunt je daar aanmelden
Snap jij het niet goed? Geef jij je maar op voor dit project
Jij snapt het? Goed, dan mag jij mijn plek innemen.

Maar waar gaat u dan doen? We moeten toch les krijgen van u?

IMG_2197“Ik ben er wel maar ik ben even online een cursus didaktiek: didaktiek en dan de module ‘kwaliteit van het onderwijs’ aan het volgen bij de Open Universiteit. Het wordt gegeven door een deskundige.
O ja, hebben jullie al je vakanties geboekt?
Zelf ga ik naar Finland. En ik weet nog niet of ik na de vakantie terugkom. Wie weet ga ik er wel solliciteren.”

Naschrift september 2013: en nu blijkt de zomerschool een grandioos succes. Met andere woorden: waarom zou je het ‘normale schooljaar’ je best doen. Welnee: zomerschool betekent een heel jaar lekker chillen en dan komen er mensen die tijdens de zomerschool echt hun best doen om iets uit te leggen.
Ben ik de enige die dit niet snapt? De VO is blij met zo’n succes. Zouden ze niet blijer horen te zijn als er gedurende het jaar meer op school zou worden gedaan?
En zou het niet logischer zijn dat universiteiten die studenten aannemen die goede resultaten hebben behaald, geinteresseerd zijn in de materie die ze bestuderen en ambitieus om een goede arts of wat dan ook te worden.
Zeggen huisartsen niet vaak: “Wat denkt u zelf?” Dus dat zeg ik nu ook maar.