En toen deed hij het niet meer

typerdetypSoms is het de moeite van het vermelden niet waard, anders blijf je de hele dag maar stukjes rammelen. Gelukkig heb je dan altijd nog je blog en zo houd je het onopvallend.

In de studieboekenwinkel van de Universiteit – pardon The Study Store is het vredig. Er is één lang meisje dat hard praatte in zinnen waar veel flinke r’s in voorkomen en ze heeft één boek in haar hand maar voor ik het weet klapt de deur dicht en sta ik als enige klant in de winkel. Altijd even wennen want ik voel de ogen van de winkelmedewerker op me rusten.

Gelukkig is er een bak met aanbiedingen waar ik in kan duiken. Daarin zie ik  dat je een paar boeken voor 10 euro kan meenemen. Vervolgens bekijk ik de niet-aanbiedingen boeken. Het lukt me niet om bij de ‘gewone’ boeken een prijs te zien.  Hoe ik ook zoek naar een gekleurd stippen systeem/een kaartje, een potloodbedragje of een papiertje: nul komma nul.

Dialoogje

‘Waar kan ik de prijs van de boeken vinden?”

“Die kunt u niet vinden maar als u mij zegt van welk boek u de prijs wilt weten dan kan ik u dat zeggen”.

“Ik wil van een aantal boeken de prijs weten, moet ik dan elke keer… “Ja begrijp ik. Hij knikt heftig met zijn hoofd.

Hij scant een dun boek dat ik in mijn handen heb. 33 euro. Ik slik, verwerk dit in stilte en zet het gauw terug.

‘Dat is toch niet handig, dat werkt niet zo’. Hoe? Tot mijn eigen ontevredenheid maak ik de zin niet af, zelfs nu niet nu ik tijd genoeg heb om nog iets anders te verzinnen en niemand tegen me kan zeggen “dat zei je helemaal niet!”

“We hadden een scanapparaat – hij knikt met zijn hoofd naar ergens achterin de winkel en daar kon je als klant elk boek zelf scannen om de prijs te zien,  maar dat bedrijf is failliet dus nu doen we het zo.  Ik zal het – hier pauzeert hij even – wel weer eens keer zeggen.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Een Reactie op “En toen deed hij het niet meer