Heeee, ken je me nog? Van de basisschool!

Helemaal accuraat zal mijn verslag vast niet meer zijn al is het alleen maar omdat ik niet het bier ging halen maar het wel opdronk, of  omdat het  bier automatisch werd neergezet als dank voor het (vrijwillige) werk dat we geleverd hadden. In ieder geval zaten we buiten, op kussentjes want zo verstandig ben ik wel. We waren niet alleen, links en rechts van ons zaten twee grote groepen die met veel lawaai tafeltjes aan elkaar geschoven hadden en na eindeloos opstaan en weer verzitten allemaal een plek leken te hebben. Mijn (vrijwillige) collega en ik zaten in het midden van het gezelschap, met eindeloos veel kussentjes om ons heen (je weet maar nooit)  hoewel het gezelschap niet zozeer ons als centrale punt had gekozen. Er zijn van die momenten dat je je plek gewoon hebt te accepteren.

Opeens waren ze er, en klonk er de kreet, gericht tegen mijn vrijwillige collega: heeee haaaaaaaa ’t is nie waaaaaaar ken je me nog? Van de basisschool!!Hij nam een flinke slok, leek de moeder van de twee te herkennen en daarna begon voor mij het wonderlijke gesprek. Over vroeger, toen de zomers echte zomers waren en je zonder kussentjes buiten zat.

Zij deed iets met een DNA-streng en cellen, nucleotiden en celdelingen en had lang weelderig haar dat heel goed in een streng zou kunnen maar voorlopig hing het los. Misschien was ze daarom wel die studie gaan doen. Veel namen, gebouwen, oude gepensioneerde juffen en meesters die “niets hadden met geschiedenis”, herinneringen aan lokalen zonder deuren en overal kon je zo naar binnen. Vervolgens nam zij een flinke slok witte wijn en mijn collega een flinke slok bier en zaten we buiten in de te koude zomernacht. (wij dan wel met kussentjes, zij zonder)

” En jij dan?” Een stuk of 5 scholen werden opgenoemd, wat studies en een aantal banen. ” Het gaat fantastisch met me”. ” Ja, met mij ook”. Het zat hem vast in die gemeenschappelijke basisschool bedacht ik. Goede basis, waar krijg je dat nog?Aan mij werd niet gevraagd hoe het nu met me ging maar ik had zeker beweerd dat het fantastisch met me ging. “Beter nog dan met jullie” had ik dan gezegd.

Meer slokken wijn, en bier en opeens weer heel veel namen. Ik bleef haken toen het over ene  M.*** Peen ging. Ja, werkelijk. Opeens zat ik al mijmerend bij Willy Wortel en de Donald Duck die wij lazen toen we op de Lagere School zaten. Basis dat heb ik niet, daar deden we niet aan vroeger.

Terug in het nu heeft mijn collega zijn bier op, zijn vroegere klasgenote heeft haar wijn op en haar moeder heeft ook flink doorgedronken. Als we naar huis lopen,  vertelt hij mij alle verhalen over haar die ze zelf niet vertelde. Die verhalen zijn veel interessanter dan de verhalen die net verteld werden.  En hij deelt met mij zijn verwondering over al haar successen.

Gewoon een goede basisschool denk ik dan als ik de hoek om ben geslagen richting mijn eigen huis. Bijna struikel ik over een man die mompelt “La maa laa maa”  dus ik laat hem maar. Vast de verkeerde lagere school.

Advertenties

Reacties staat uit voor Heeee, ken je me nog? Van de basisschool!

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Reacties zijn gesloten.