Maandelijks archief: maart 2014

Houd het simpel, iets voor politici?

Elke druppel telt

Elke druppel telt

Geen ophef

Als je besluit politiek te gaan beoefenen, dan hoe je daar niet met andere mensen over te praten; je hoeft niet te vertellen waarom je het doet of wat het je te bieden heeft. In feite is er geen betere manier om je energie en enthousiasme voor de beoefening te verspillen en je pogingen te dwarsbomen, zodat er weinig schot in komt. Politiek bedrijven zonder er ophef over te maken is veel beter.

Mindfulness
Deze tekst staat letterlijk zo in een boek van Jon Kabat-Zin: Wherever you go, there you are: mindfulness meditation in everyday life. Alleen staat er dan in plaats van politiek bedrijven of beoefenen: mediteren of meditatie.

Laat de impuls voorbij gaan
We gaan nog even verder;
Telkens wanneer je een sterke aandrang voelt over politiek te praten, te vertellen hoe fantastisch het is, of hoe moeilijk, of welke invloed het heeft en welke niet; of wanneer je iemand ervan wilt overtuigen dat het goed voor hem of haar zou zijn – beschouw dat dan alleen als meer denken en versterk je politiek nog wat. De impuls gaat dan voorbij en dat is het beste voor iedereen – vooral voor jou.

Werk aan oplossingen
Beste, lieve mensen-politici: de verhalen voor en tegen elkaar in kranten en via de media zijn op. Herhaling van zetten, misschien tijd om aan het werk te gaan, de wijken in? Oplossingen bedenken? Het voortouw nemen? Mensen actief erbij betrekken en ophouden met er alleen maar woorden aan vuil te maken.

Nu vooruit!
Nu Vooruit! (niet alleen maar D’66 maar de rest ook) Geen verhalen meer over vrienden in de Nederlandse Antillen en meer van dat soort onzin en kokketerie. Iets gaan doen, zonder ophef, zonder media, aan de slag. Nu! Vooruit!
Ik houd ook op met mijn woorden en ga iets positiefs doen, vrijwilligerswerk in mijn geval.

Reacties staat uit voor Houd het simpel, iets voor politici?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Inspiratie

Waarom horen we zo weinig Duits op de radio?

Berlijn

Berlijn

Komm ich zeig dir meine Stadt
Het klinkt vlot en ligt net zo gemakkelijk in het gehoor als alle Engelstalige muziek toch? Ga mee met de 21 jaar oude Elif (Demirezer) die je haar stad Berlijn laat zien, mogelijk kruipt het onder je huid. Als 16 jarige deed ze mee aan het programma Popstars zo begrijp ik uit één van de commentaren op internet.

Hervorstechen

Damals habe ich “Popstars” sogar noch geschaut, und Elif war damals meine ganz große Favouritin, da ihre Stimme unter all diesen Möchtegern-Sängerinnen doch sehr positiv hervorstach.

Zoals Stromae uit Brussel het Frans weer teruggebracht in Nederland, zo hoop ik ook op een terugkeer van het Duits. Of gebruiken docenten Duits tegenwoordig al vaak liedjes? Je leert zoveel sneller- en leuker-de taal met muziek met bij voorkeur een niet al te ingewikkeld liedje. Zingenderwijs de naamvallen…Trouwens het liedje “Feuer” is van Elif maar is ook bijzonder als cover door Fayzen uit Hamburg (Farsad Zoroofchis). Fayzen die ook soms hiphopper genoemd wordt, in een interview over zijn interpretaties:

ich denke aber auch gar nicht in Genres oder in Musikrichtungen. Wenn ich einen Song gut finde, dann ist das Genre egal. Ich versuche einfach, Sachen zu sagen, die ich mit normalen Worten nicht sagen kann.

De tekst van Unter Meiner Haut
Schau sie leuchtet nur für uns
Komm ich zeig dir meine Stadt
und wir fallen durch Straßen voller Menschen
und wir singen die ganze Nacht

Du versprichst mir heute alles
und ich schwör auf jedes Wort
Und der Himmel färbt sich dunkelrot
und du sagst du musst jetzt fort

Nein, ich lass dich nicht raus
Nein, ich lass dich nicht gehen
und ich weiß, und ich weiß, und ich weiß,
und ich weiß, ich tue mir gerade weh!

Doch ich trag dich, unter meiner Haut
Ich behalt dich, unter meiner Haut
Ganz egal wie lang es brennt
Ganz egal was jetzt noch kommt

Vielleicht singen wir irgendwann
wieder Panic! at the Disco songs

Und ich kann noch nicht nach Haus
denn das brennen hört nicht auf
Ich habe Angst uns zu verpassen
Ich habe Angst wir lösen uns auf
Und es wird schon wieder hell
Wir sehen alle Lichter gehen
Und im Trubel noch ein leiser Kuss
– und du lässt mich stehen

Fayzen met het liedje van Elif, Feuer

Natuurlijk kan het ook andersom: Elif zingt Fayzen: Rosarot (in Hamburg de stad van Fayzen), kijk maar op youtube.

Nog een keer Elif
Pijn

Nichts Tut Für Immer Weh Songtext

Ich steige aus, das letze mal,
weil du wieder zu schnell fährst
und die Räder den Boden nicht berühren.
Und egal wo ich bin, ich will mich fremd fühlen.
pack ein paar Sachen und nehm den Bus Richtung Meer.

Refrain:

Und mein Herz schlägt weiter auch wenn es fürchterlich brennt, wenn alles hier zerfällt.
Doch nichts tut für immer weh. Und die Welt dreht sich weiter und wir sind nicht am selben Fleck.
Aber ich glaub es ist okay, denn nichts tut für immer weh.
Denn nichts tut für immer weh, nichts tut für immer weh. (2x)

Und ich weine in fremde Kissen und träume von Küssen,
dass meine Beine den Boden nicht berühren.
Und ich vergiss dich in einer Sommernacht
und hab seitdem nicht oft an dich gedacht.

Refrain:

Und mein Herz schlägt weiter auch wenn es fürchterlich brennt, wenn alles hier zerfällt.
Doch nichts tut für immer weh. Und die Welt dreht sich weiter und wir sind nicht am selben Fleck.
Aber ich glaub es ist okay, denn nichts tut für immer weh.
Denn nichts tut für immer weh, nichts tut für immer weh. (2x)

Wir verlieren was wir liebten, weil alles so kaputt geht.
Das war nicht meine Absicht, dass alles so kaputt geht.
Dass alles so kaputt geht.

Doch mein Herz schlägt weiter auch wenn es fürchterlich brennt, wenn alles hier zerfällt.
Doch nichts tut für immer weh. Und die Welt dreht sich weiter und wir sind nicht am selben Fleck.
Aber ich glaub es ist okay, denn nichts tut für immer weh.
Denn nichts tut für immer weh (2x)

Und du tust mir nicht mehr, du tust mir nicht mehr weh.
Du tust nicht mehr weh(2x)

Reacties staat uit voor Waarom horen we zo weinig Duits op de radio?

Opgeslagen onder Inspiratie, Muziek, Taal

Help mij positief blijven als het over de NS gaat

Van een aardige NS-medewerker

Van een aardige NS-medewerker

Ik ben een beetje dom geweest
Het is tenslotte mijn eigen schuld dat ik niet heb uitgecheckt gisteren. Vraag me niet waarom, als je iets vergeet dan weet je het juist niet meer. Het is de eerste keer dat het mij overkomt, of tenminste de eerste keer dat ik het niet binnen 6 uur ontdek. In dat geval had ik nog snel naar een NS uitcheckpaal op het station kunnen fietsen om uit te checken

Geen machine
Help mij positief blijven. Allereerst was ik boos op mezelf. He, verdorie, wat stom. Meestal zit ik al met mijn kaart klaar als we het station binnenrijden omdat ik weet dat ik het anders vergeet. Mild zijn, zo denk ik, mild naar mezelf. Je mag ook weleens wat vergeten, je bent geen machine.

Boos op de NS?
Ok, maar als ik dan niet boos ben op mezelf, dan zou ik wel haast boos kunnen worden op de NS omdat zij dit systeem hebben bedacht. Elke keer als mensen vergeten uit te checken en er geen werk van maken, verdient er iemand geld, toch? Heb ik niet net gelezen hoeveel geld sommige topbazen krijgen?

kaartservicecodes, accounts en koppelen maar
’s Nachts heb ik al uitgebreid geprobeerd in te loggen. Helaas na de zes uur die ervoor staan. Daar word je niet milder van want jee o jee wat is het allemaal ingewikkeld gemaakt. Voor je je ov-chip en je NS-kaart gekoppeld hebt, ben je alweer een eind verder. Bovendien vind de definitieve koppeling plaats…. op het station want daar moet ik naar toe zo zegt het mailtje mij:

Zo laadt u kaartservicecode op uw OV-chipkaart bij de NS-kaartautomaat:

Houd uw OV-chipkaart voor de kaartlezer rechtsonder naast het scherm.

Kies ‘Ophalen bestellingen’ en volg de aanwijzingen op het scherm.

Vroeger
Mild blijven. Het is een les in geduld. Zo werkt dat anno 2014. Je moet inloggen en allerlei persoonlijke gegevens prijsgeven die je juist zorgvuldig geheim had gehouden. Dat allemaal omdat je anders zomaar 10 euro kwijt bent. Dus adem ik rustig in en rustig uit en probeer de schade beperkt te houden. Toch droom ik van de eenvoud die er vroeger was. Gewoon naar een loketeen servicebalie gaan om even iets te regelen. Nee, dat zal niet gaan. Je bent de pineut als jij iets fout doet. Gelukkig zijn er aardige goed communicerende NS-medewerkers en die zitten er speciaal voor jou, de klant.

Informatiehokje twee Utrecht Centraal Station
Dan naar het station, “mijn bestelling ophalen” , tas mee voor de lading 😉 Ik kom langs informatiehokje Twee (onthoud het nummer, dit is belangrijk). Daar zit een vriendelijke meneer die niet meteen begint te roepen: “dat is uw eigen schuld/niets aan te doen” maar mij zo goed mogelijk probeert te helpen.

Waar zijn de strookjes
“Kunt u mij vertellen of ik het ook op kan lossen zonder dat het mij 0.10 cent per minuut kost via de klantenservice? ”
Meneer Vriendelijk: “Ja, ik had hier van de strookjes liggen. Daar stond op hoe u het via internet kunt regelen, dan hoeft u hen niet op te bellen want daar hangt u lang aan de lijn. Vervelend dat ik die strookjes niet kan vinden, daar staat het echtop. Ik weet dat ze wel in Informatiehokje 3 liggen”

Helaas vraag ik ook eerst naar de lokettende servicebalie
“Dat kan natuurlijk ook, daar kunt u het aan mijn collega’s vragen”
“Dank u wel”.

Mevrouw Onvriendelijk
Ik maak de grote fout om naar de lokettenservicebalie te lopen en tref een norse mevrouw die mij meteen afblaft. Ze straalt uit hoe dom ze mij vindt dat ik niet heb uitgecheckt. En ik moet gewoon die dure klantenservice bellen voor 0,10 cent per minuut. En hoe kom ik erbij dat er een andere manier zou zijn?? Wat mankeert mij?
Nou, omdat uw collega heeft verteld dat er strookjes zijn waarop staat dat je….
“Nee, nee, nee. Dat kan helemaal niet. Dat is onzin. Nooit van gehoord! Haar collega die naast haar zit aan servicebalie zoveel knikt Nee- mee als zij dat van hem eist. ” Ik druip af en besluit naar Informatiehokje 3 te lopen (richting Jaarbeurs) Dit strookt toch niet met het verhaal van Meneer Vriendelijk?

Meneer van Informatiehokje 3
Daar zit een NS-medewerker met een staartje en hij heeft geen idee waar ik het over heb. Hij haalt vele keren zijn schouders op net als de medewerker die tegen het informatiehokje leunt. De Staartjes Meneer pakt een kaartje en geeft dat mij. Dat kaartje had ik al en dat is het niet. Omdat ik blijf aandringen vindt hij opeens toch wat strookjes. Ik vraag er twee om er één aan die aardige meneer van Informatiehokje 2 te geven.

Toch bellen
Helaas blijkt dat ik toch die klantenservice 0900-202 11 63 moet bellen voor 0,10 cent per minuut.
Wel staat er toch wat meer informatie op dan de Onvriendelijke Mevrouw achter het loketde servicebalie beweerde te hebben/weten en er bestaan dus wel degelijk “strookjes”. Dit strookje is vast opgesteld door iemand van de NS die de klanten beter begrijpt en ze niet onaardig wilde behandelen. Dank u wel aardige NS-medewerker! Volgens mij denkt u ook aan het milieu want er passen zeker 2 strookjes op een A4 formulier.

Afblaffen
Terug naar Informatiehokje nummer twee om De Vriendelijke Medewerker het strookje te geven. Hij is er blij mee en kijkt iets minder bedrukt. “Ik ben net telefonisch afgeblaft door mijn collega van de lokettende servicebalie (ik knik begrijpend, hij heeft dezelfde behandeling gehad die ze mij gaf) die beweerde dat zoiets niet bestond. Dank u wel dat u een briefje hebt meegenomen voor mij”.

NS niet meer mailen
Thuisgekomen probeer ik tegen beter weten in nog wat andere opties. Al snel kom ik erachter dat je de NS klantenservice niet meer mag mailen.

Regelmatig krijgen wij reacties van reizigers die per e-mail contact willen met de Nederlandse Spoorwegen. NS wil het liefst dat reizigers contact opnemen met de NS Klantenservice via de virtuele medewerker. Maar de klantenservice is ook gewoon per e-mail bereikbaar.

Update februari 2014: Het e-mailadres van de NS Klantenservice is helaas inmiddels geblokkeerd. Wel heeft NS een openbaar forum waar gemakkelijk vragen gesteld kunnen worden. Als u toch persoonlijk digitaal contact wil met NS, kan dat uitsluitend via de virtuele medewerker van NS. Daarnaast kunt u nog gebruik maken van de telefoon of post.

De virtuele medewerker (VM)
Die wil van alles van me weten (maar blaft me gelukkig niet af) en ik vul in dat ik graag teruggebeld wil worden (“alvast bedankt””wat bedoelt u?” vraagt de VM), vervolgens zie ik kortstondig het bericht dat ze mij tussen nu en 5 dagen terug zullen bellen. De klantenservice opbellen voor 0,10 cent per minuut om bijna 15 euro terug te krijgen dat de NS teveel afgeschreven heeft, heeft weinig zin als ik tijden aan de lijn hang en dan ook al een tientje kwijt ben. Ik heb enkel gereisd van Amersfoort naar Utrecht, met korting… Was ik maar bij moeder thuisgebleven.

De NS zegt

NS vermoedt dat vooral reizigers die na een bus- of tramreis vergeten uit te checken, hun geld niet terugvragen. “In die gevallen gaat het bijvoorbeeld om een paar euro die je kwijtraakt als je niet uitcheckt. Bij de trein kan dat gaan om bedragen van 15 euro.”
Volgens de spoorwegen is het juist nadelig dat mensen vergeten uit te checken. “Met het geld doen we niets, omdat het niet van ons is, maar het kost ons wel personeel om reizigers te helpen hun geld terug te krijgen.”

Vriendelijk
Is het een idee voor alle NS-medewerkers om het ondanks domme klanten gezellig te houden onder elkaar?
Als ik niet gevraagd had hoe het op te lossen, en niet naar die Onaardige Mevrouw achter het loket was gegaan dan had die Onvriendelijke Mevrouw de meneer in het Informatiehokje twee niet opgebeld om hem af te blaffen. Had ze niets beters te doen? Zoals iemand helpen? O ja, ik zou positief blijven.
Ze heeft hem vast haar excuses aangeboden, ze had zelf even een moeilijk moment, en ze gaan vanavond gezellig iets drinken en daarna met de trein naar huis en hoeven elkaar er niet aan te herinneren dat er uitgecheckt moet worden. En zij zal zorgen voor een enorme verspreiding van strookjes.

Ringxiety
(vandaag heb ik ringxiety, elke keer denk ik dat ik mijn telefoon hoor.)
Als ze mij niet terugbellen tussen nu en vijf dagen, dan ga ik maar weer eens een brief schrijven.
He, daar heb ik echt zin in, een ouderwetse brief.
Dank je wel NS.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Verkiezingsprogramma voorlezen aan je kat

Dom UtrechtNee, ik verzin het niet, het gaat daadwerkelijk gebeuren: vanaf eind deze maand gaan basisschoolkinderen (van 7 tot 12 jaar) voorlezen aan asielkatten dat heeft het dierenasiel Amersfoort bedacht. Ze hebben dat afgekeken van de Amerikaanse asielen waar kinderen al langer aan katten voorlezen en dat heeft hun leesvaardigheid aanzienlijk verbeterd. Er staan foto’s op de Amerikaanse ABC news website, en het voorlezen start niet op 1 april… Een echte win-win situatie.

Katten houden vervan
Nu stel ik voor om niet langer te wachten maar alvast vandaag te beginnen met het voorlezen van de gemeentelijke verkiezingsprogramma’s. De kinderstemmen en het ritmische geluid van het voorlezen schijnt voor de dieren rustgevend te werken. En dat is vast ook zo als volwassenen voorlezen.

Lees het verkiezingsprogramma
Als je er dan net als ik nog niet goed uitkomt op welke partij je moet stemmen, let dan op hoe je kat (of een leenkat of een zwerfkat) reageert op de naam van de politieke partij en werk langzaam en ritmisch de lijst van kandidaten af. Misschien zie je een reactie als je een naam als Vis of Visser of de Kat uitspreekt. In Utrecht ben je wel een tijdje bezig, vooral dankzij de lange kandidatenlijst van D66 en het CDA. Misschien valt je kat er bij in slaap. Of jij.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Een toelatingstoets is een goed idee!

Een waarheidBeste Jet Bussemaker,

Bijspijkeren maar
Hebt u genoten dit weekend? Het was heerlijk weer, en nu tijd voor een grote schoonmaak? Ik hoorde (en begreep niet) dat u er niets aan wilt doen, aan die ‘‘ondermaatse MBO’ers’ op de Pabo die zoveel moeite hebben met rekenen en taal. Niet allemaal hoor, maar toch wel erg veel. Bijna de helft van de MBO’ers (die zelfs al 3x de rekentoets mogen doen en het dan nog niet halen) heeft niet voldoende niveau om de Pabo af te maken. Ze mogen gewoon doormodderen. We sturen onze kinderen wel eindeloos naar bijles, bijspijkerinstituten en als we rijk zijn betalen we veel geld om ze mee te nemen de wereld in, ver weg van Nederland. Waarom zou je als land goede onderwijzers en docenten willen…

Toelatingstoets
Volgens mij hebt u mijn vorige brief nog niet gelezen of ligt hij op een stapeltje naast de to-do list?
U zult iets moeten gaan doen aan dat niveau. Ik pleit voor een toelatingstoets! En vooral ook een toelatingstoets voor ministers van onderwijs.

Niet iedereen
Kom nu niet aan met die onzin: we hebben iedereen nodig. Nee, we hebben GOEDE mensen nodig in het onderwijs, niet IEDEREEN. Juist door dat veel te soepele, suffe toelatingsbeleid zitten we nu al met de gebakken peren. Begrijpt u niet dat een gebrek aan niveau doorsijpelt in de hele maatschappij? Ook degene die niet in het onderwijs gaan maar andere beroepen uitoefenen hebben NIVEAU nodig. En helaas: niet iedereen leert gemakkelijk. Daarom heb je juist goeie mensen nodig.

Lesmateriaal
En als u toch bezig bent, wilt u dan eens kritisch kijken naar de rekenmethodes die er op de markt zijn? En naar de docenten die op de middelbare school, op het MBO en op de Pabo rekenen geven? En als u dan toch bezig bent: kijk ook even naar het reken- en taalonderwijs op het MBO.
En wilt u ook Fred Teeven tot orde roepen? Criminele jongeren verplicht naar school… naar het MBO bijvoorbeeld. Hij denkt vast: “Oh, wat ben ik blij dat ik niet voor de klas sta…

Ik ben een roepende in de woestijn, vandaar dat warme weekend. Bereid u voor op een hete zomer

Verder lezen? Klik hier voor een artikel over ondermaatse MBO-ers

De vriendelijke groeten van
Juffie gelukkig onderweg

ps: hebt u mijn adres nog om terug te schrijven? Het mag ook per mail hoor. Dan klikt u even hier voor mijn email

ps: en snapt u dat van die koeien? Volgens mij werden er in uw tijd nog spreekwoorden en gezegdes geleerd en geoefend.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Onderwijs, Taal

Het leukste telefoontje van de week

IMG_0171“Goedemorgen, ik ben de Mevrouw van de Bibliotheek die u maandag aan de telefoon had over uw blauwe vest”.
Goedemorgen, ja ik had gebeld. (en gemaild en erover geblogd: lees hier)
“Mijn collega heeft toen direct gekeken en er was niets gevonden maar later bleek hij toch gevonden!”
O wat fijn.
“Ja, alleen werkte ik gisteren niet en ik had uw telefoonnummer ook niet en dat vond ik heel jammer, maar toen zag ik uw mailtje waarin u ook uw telefoonnummer vermeldde, vandaar dat ik nu bel”.
Geweldig, en hij ligt nu bij de klantenservice?
“Ja, daar kunt u hem ophalen”
Hartelijk dank mevrouw, dat is de beste reden voor mij vandaag om naar de bibliotheek te gaan.

Happy 😉

Moraal van dit verhaal: altijd je best blijven doen als je iets verloren bent. Vooral als het iets is waar je veel plezier aan beleeft.Voor iedereen die bij een klantenservice werkt: kijk, zo krijg je je klanten aan de glimlach.

Reacties staat uit voor Het leukste telefoontje van de week

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor