Anonymous togetherness – Mommy

Een prachtige term voor het anoniem samenzijn van een filmpubliek. En eerlijk is eerlijk, ik heb hem overgenomen van de Frans-Canadees  Xavier Dolan, de regisseur van Mommy.

Jury prijs Cannes 2014

Met recht won de hartverscheurende film Mommy de juryprijs in Cannes. Xavier Dolan sprak in zijn bedankwoord over hoe belangrijk  Jane Campion is geweest voor hem. Haar film, the Piano, inspireerde hem tot het schrijven van sterke vrouwenrollen. De rollen die zijn muze Anne Dorval speelt, zijn sterke rollen, zo ook weer haar rol in Mommy (juist: als moeder)  Jane Campion won in 1993 de Gouden Palm voor de film “The Piano” en was hoofd van de Jury in Cannes van 2014. Ze regisseerde de serie Top of the Lake (2013). Xavier Dolan moest de juryprijs delen met de oude rot in het vak Jean-Luc Godard ( Adieu au langage)

Muziek in Mommy

Dolan gebruikt veel popmuziek in zijn film. Dido, Sarah McLachlan, Andrea Bocelli, Céline Dion én Oasis, ze komen allemaal langs. Céline Dion (ook Canadees trouwens net als Xavier Dolan) vond ik nooit om aan te horen maar dankzij Dolan luister ik nu naar haar en kan het zelfs waarderen. Tot nu toe anoniem maar als jullie het aanklikken zijn we anoniem samen.

Antoine-Olivier Pilon

De hoofdpersoon van Mommy, Antoine-Olivier Pilon (17 jaar!) van de film Mommy zie je hier in een interview in de auto in Cannes. Ze spreken o.a. over de 12 minuten lange staande ovatie die hij kreeg voor zijn rol in Mommy als Steve, over filmen en de filmcrew, over hyperactief zijn en Antoine-Olivier zingt zelfs nog een stukje in het Italiaans.

Frans gesproken, Engels ondertiteld.

In de film zit een belangrijke scene waarin Moeder, de buurvrouw en Steve zingen en dansen op het nummer:

On ne change pas – we veranderen niet

Paroles de On Ne Change Pas(Jean-Jacques Goldman)

On ne change pas
On met juste les costumes d’autres sur soi
On ne change pas
Une veste ne cache qu’un peu de ce qu’on voit
On ne grandit pas
On pousse un peu, tout juste
Le temps d’un rêve, d’un songe
Et les toucher du doigt

Mais on n’oublie pas
L’enfant qui reste, presque nu
Les instants d’innocence
Quand on ne savait pas

On ne change pas
On attrape des airs et des poses de combat
On ne change pas
On se donne le change, on croit
Que l’on fait des choix
Mais si tu grattes là
Tout près de l’apparence tremble
Un petit qui nous ressemble
On sait bien qu’il est là
On l’entend parfois
Sa rengaine insolente
Qui s’entête et qui répète
Oh ne me quitte pas

On n’oublie jamais
On a toujours un geste
Qqui trahit qui l’on est
Un prince, un valet
Sous la couronne un regard
Une arrogance, un trait
D’un prince ou d’un valet
Je sais tellement ça
J’ai copié des images
Et des rêves que j’avais
Tous ces milliers de rêves
Mais si près de moi
Une petite fille maigre
Marche à Charlemagne, inquiète
Et me parle tout bas

On ne change pas, on met juste
Les costumes d’autres et voilà
On ne change pas, on ne cache
Qu’un instant de soi

Une petite fille
Ingrate et solitaire marche
Et rêve dans les neiges
En oubliant le froid

Si je la maquille
Elle disparaît un peu,
Le temps de me regarder faire
Et se moquer de moi

Une petite fille
Une toute petite fille

 

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen

Een Reactie op “Anonymous togetherness – Mommy

  1. Diny Vervoort

    Merci Juffie, krijg net een mail binnen van de Alliance Francaise Roermond: 18 januari komt Mommy in de ECI cultuurfabriek, alors on y va !

    Like