IFFR Rotterdam – Charlie’s Country

Scannen met apparaat of toch maar weer met het blote oog?

Het IFFR en de scanapparaten

Ga ik het hebben over de scanapparaten voor de e-tickets? Welnee, ze doen het meestal niet, of er zijn te weinig scanners … immers er zijn  vrijwilligers op het festival die met een bionisch oog je ticket zomaar zonder scanner kunnen controleren en  vrolijk roepen: “Ja, in orde”.

Scannertje mee

Zijn er inmiddels al voldoende scanners zo na een dag of 3? Tip voor de vrijwilligers: kom op tijd, en neem een scanner of 3 mee aangezien er altijd wel één of twee kapot zijn en je collega het te druk heeft.

CharlieLaat ik het hebben over een film die in ieder geval dik in orde is en waar de handen flink op elkaar gingen: Charlie’s Country van Rolf de Heer. De Australische regisseur Rolf de Heer met het droevige verhaal van een oudere Aboriginal Charlie, die zich terugtrekt in de bush, zijn eigen ‘country’,  als de politie zijn traditionele speer in beslag neemt. De Aboriginal wordt gespeeld door David Gulpilil. Op het filmfestival in Cannes 2014 won hij de prijs voor de beste acteur (un certain regard). Rolf heeft al vaker met hem gewerkt (Ten Canoes) en dat begrijp je direct als je David ziet. Je blijft maar kijken naar deze expressieve man die ook pijnlijk verdrietig kan kijken.

Nederlandse Roots

Trouwens Australische regisseur? Klinkt het niet Nederlands, dat Rolf. Juist, een Nederlander van geboorte die Nederland op achtjarige leeftijd verliet en moest lachen toen hij ons, IFFR-publiek,  vertelde in de Q&A dat hij die ochtend een klein cupje “PINDAKAAS” zag en dat herkende. Nederlands sprak hij echter niet meer behalve dan de zin in het Nederlands “Ik ben in Nederland geboren maar ik spreek geen Nederlands.” of iets van die strekking.

Vooraf

Hij wenste ons veel plezier vooraf aan de film en voegde eraan toe dat het nu niet meer zijn film, maar onze film was geworden en hij benieuwd was naar hoe wij het zouden ervaren.

Pas op Spoiler Charlie’s Country

Wat hij vertelde over zijn film Charlie’s Country gebeurde in het Engels. Met bijzonder veel humor vertelt hij hoe hij samen met de hoofdrolspeler David Gulpilil het script heeft geschreven. Dat gebeurde terwijl David nog “in treatment” zat om van de alcohol af te komen en daarom noemt Rolf de Heer het een scriptment met ook de nodige humor. Hij bevestigt wat ik al eerder had gelezen in The Guardian – about David Gulpilil: namelijk dat er veel uit Davids eigen leven in de film zit, maar niet alles. Zo heeft David nooit echt in de bush gewoond.  Wel, zo verteld Rolf, is hij teruggegaan naar de plek waar hij vandaan komt, zo mogelijk nog veel afgelegener dan de plek waar de film is opgenomen (Ramingining in Arnhem Land). Rolf weet niet meer precies wie wat heeft verzonnen, ze hebben het echt samen gedaan. Weliswaar deed hij het schrijfwerk, dat dan weer wel.

Veranderen films de wereld?

Er zat nog veel meer humor en wijsheid in zijn verhaal. Zo vertelde hij dat hij een film had gemaakt waar niemand naar gekeken had maar waarmee hij de wereld had willen veranderen. “Zo werkt dat niet met films. Don’t try to dominate but join in the discussion” was zo ongeveer de les die hij daarvan geleerd had. En op een vraag uit het IFFR-publiek uit de Q&A

Hoe vonden de aboriginals de film?

verhaalde hij over de open-air bush screening voor aboriginals. “Opeens was er een hondengevecht zoals er velen zijn en niemand keek meer naar de film, iedereen was met die honden bezig”en toen dat afgelopen was, zagen ze net de aftiteling al. Ze vonden de film mooi trouwens.

De regisseur gaf een interview voor VPRO cinema.nl dat nog te zien en beluisteren is. En als je dan toch aan het luisteren ben, geniet dan van de piano-muziek die Graham Tardif bij de muziek maakte. Dat maakte de film nog gevoeliger. Een prachtig document. Volgens mij gaat de film na het IFFR het land door zodat veel meer mensen dit kunnen zien.

Advertenties

Reacties staat uit voor IFFR Rotterdam – Charlie’s Country

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Film, Humor, Inspiratie

Reacties zijn gesloten.