Maandelijks archief: februari 2016

De voedingsindustrie kookt niet zoals jij kookt!

Penguin Canada

Dat is namelijk ook niet de bedoeling.

Het businessmodel is met zo goedkoop mogelijke grondstoffen een zo verleidelijk mogelijk product maken. En als jij thuis een traditionele maaltijd kookt, ben je voor de industrie een obstakel. Hoe moeten ze dan aan jou verdienen?

Het zelf koken is juist zo belangrijk. Zeker als je kinderen hebt: het creëert een aanleiding om samen te zitten, iets te delen en erover te praten. Zulke momenten zijn extra kostbaar nu elk gezinslid het grootste gedeelte van de tijd aan zijn eigen schermpje gekluisterd zit.

aldus Michael Pollan , Amerikaans auteur en onderzoeksjournalist. En ik ben het met hem eens want anders besteedde ik hier geen aandacht aan. Trouwens al eerder blogde ik over hem – in 2012 – over zijn boek: Een pleidooi voor echt eten . Dit keer is hij in het nieuws vanwege “Cooked” het boek dat de basis vormde voor de documentaire “Cooked” die bij Netflix te bekijken is. (of moet ik zeggen op Netflix?)

Michael rekent in interviews af met tegenwerpingen als “dat kost zoveel tijd”.

Het is niet zo dat het ons nooit lukt om ergens tijd voor vrij te maken. De laatste jaren zijn we erin geslaagd om meerdere uren vrij te maken voor het internet. Waar hebben we die tijd gevonden?

Vandaag was ik in een supermarkt en zag hoe de gemiddelde klant – ‘kookt’. Als kanttekening: er waren (toevallig?) veel studenten in de winkel. De voorverpakte, bewerkte producten hadden de overhand en werden begeleid door cola, bier en chips.  Bij de kassa waren sommige klanten druk met hun telefoon in de weer en doordat het contactloos betalen zo gepromoot is, werd het hen nog gemakkelijker gemaakt om gewoon door te kleppen en appen.

Ligt het aan de klant? Het is wel zo dat supermarkten de klant steeds beter verleiden en ons doen geloven dat het zo’n vervelend werk is om iets te snijden of om zelf een recept te bedenken.Liever een ping-maaltijd en dan kijken op de bank naar “Heel Holland Bakt”?

De keine lettertjes

En o wee als je wilt checken wat er allemaal in het product zit aan toevoegingen. Je moet een vergrootglas en een felle lamp meenemen om de kleine lettertjes te lezen. Het is helemaal niet de bedoeling dat jij je verdiept in wat er in een product zit. Welnee, niet zeuren, gewoon opwarmen en opeten! Kassa.

FOTO_337

Is dit te eten?

Dan ’s avonds eventjes kijken naar “Cooked” gebaseerd op wat Michael Pollan zegt:

Eet echt voedsel. Niet teveel. Vooral planten.

Ai, morgen misschien?

Eet smakelijk.

 

 

Reacties staat uit voor De voedingsindustrie kookt niet zoals jij kookt!

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Bloggen, Duurzaamheid, Eten, Inspiratie

La France wordt bijna dakloos

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

OOOOH! Adieu Circonflexe   Je Suis Accent Circonflexe

Dat accent dat al duizenden jaar oud is?De Fransen in rep en roer? Taalverloedering? Oordeelt u zelf. Ik help u.

Waarom wordt het dakje gebruikt?

  •  Vergelijk een aantal Spaanse woorden waar de S nog in staat met een aantal Franse woorden:(costa – la  côte – de kust  hostel –  l’hôtel.  isla –  l’île. Oorspronkelijk is het een s die in het Latijn voor een medeklinker stond maar in het Frans niet meer uitgesproken werd.

Looking cool

Spreek je het dan heel anders uit met een dakje? Nou, neuh….  De Guardian omschreef het prachtig als:

it just hangs around on words such as être, looking cool, but not really doing much.

Of zoals je het op school leert:

ô â î û ê accent circonflexe (^ = ‘dakje’) op deze klinkers heeft geen speciale invloed op de uitspraak

Trouwens zoals altijd in Frankrijk gaan dingen niet heel rap. De voorgestelde verandering dateert al van 2008.

Waarom maken sommige mensen zich er zo druk over? Misschien wel vanwege de mogelijkheid je te onderscheiden:

Correcte spelling is in Frankrijk, misschien nog meer dan elders, een teken van sociale distinctie. ‘Goed praten, goed schrijven is voor veel landgenoten een bron van authentieke trots. Ze beschouwen een goede kennis van grammatica en spelling als een bewijs van adel’, schreef Le Figaro.

Meer lezen in Volkskrant over het Franse dakje?

Wat moet ik onthouden?

Het dakje blijft bestaan bij  de klinkers a, e en o, die met een accent circonflexe anders worden uitgesproken.

Bovendien wordt bij u en i een uitzondering gemaakt voor dakjes die de betekenis van een woord veranderen. Voorbeelden:

  • sûr (zeker) en sur (op/over/naar)
  • mûr (rijp) vanwege verwarring met  mur (muur) te voorkomen.

Een andere verandering is dat er een streepje verdwijnt:

  •  portemonnaie en weekend voortaan zonder streepje

Het wordt er dus iets gemakkelijker op.  Ik kan prima leven met woorden zonder een dakje, als ik maar lekker droog zit. Maar ja, ik ben dan ook niet van adel. Hoewel ik ‘ui’ toch nog schrijf als oignon… Ik heb begrepen dat werkgevers voorlopig nog zullen vasthouden aan de oude spelling dus denk daaraan als je een sollicitatiebrief moet schrijven. Dat is dan wel weer huilen met de pet op. Je kunt trouwens altijd even bellen van te voren: “Hoe willen jullie het hebben?”.

een uitgebreidere samenvatting van de Franse spelregels voor o.a. vertalers heeft een vertaalbureau op een rijtje gezet.

Reacties staat uit voor La France wordt bijna dakloos

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, imperfectie, Onderwijs, Taal

The art of teaching

Een goede analyse over het onderwijs en de constante vernieuwingsdrang van politici hoef ik jullie niet voor te schotelen. Kijk Zondag op Lubach van 7 februari en je krijgt in korte tijd een uitstekend overzicht.

Staatssecretaris van Onderwijs Sander Dekker heeft met Paul Schnabel een plan opgesteld om het onderwijs (weer) te vernieuwen: Ons Onderwijs 2032.

Wat zou ik graag willen dat men op de Lerarenopleiding zou beginnen met deze video van Benjamin Zander – How to give an A.

Tijn Touber omschrijft de inhoud van deze video in het Nederlands in zijn artikel: Benjamin Zander, Maestro Zander.

Aan het begin van het schooljaar krijgt iedereen een tien. De leerlingen schrijven vervolgens een brief – gedateerd op de laatste dag van het schooljaar – waarin zij uitleggen hoe dat hoge cijfer tot stand is gekomen. Ben Zander: ‘Op die manier stap je uit de wereld van cijfers en meten, van concurrentie en competitie. Grote muziek kán niet uit dat soort gevoelens worden geboren. Andere schone kunsten ook niet. Muziek komt voort uit gevoelens van warmte, liefde, speelsheid, gevoeligheid en ontzag. Het cijfer dat leerlingen zichzelf geven, verandert op deze manier in een beeld, een visie op zichzelf, waar zij in kunnen groeien en naartoe kunnen leven. Ik gebruik de brief gedurende het jaar om hen eraan te blijven herinneren wat hun grote doel ook al weer was.’

Benjamin Zander is geboren in Engeland en is beroemd dirigent van het Boston Philharmonic Orchestra. Samen met zijn levenspartner Rosamund Stone Zander schreef hij de beststeller “The Art of Possibility”.

Happy learning!

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Inspiratie, Lesmateriaal, Onderwijs