Categorie archief: Creativiteit

De circulaire maatschappij is mogelijk

Voordat ik het boek “Material Matters’ van Thomas Rau en Sabine Oberhuber inlever bij de bibliotheek (kringloopeconomie), besluit ik er een blogje aan te wijden.

Jee, mijn lichtje is alweer kapot. Het lijkt wel alsof ze gemaakt zijn om kapot te gaan…

Het boek

 

 

 

 

 

Material Matters is een belangrijk boek. geschreven door een architect en een bedrijfseconoom. Thomas Rau, de architect, wordt omschreven als de meest radicale bouwmeester van Nederland.

De Tegenlicht-uitzending ‘Het einde van het bezit’

De VPRO-Tegenlicht uitzending ‘Het einde van het bezit” waarin Thomas Rau zijn verhaal vertelt, is van twee jaar geleden alweer maar nog niet iedereen is op de hoogte van dit nieuwe economische model…

Geplande veroudering

Sinds de vorige eeuw hanteren wij een economisch systeem dat gericht is op continue groei. Om dat systeem in stand te houden moeten er steeds weer nieuwere producten gekocht worden en geconsumeerd anders werkt het verdienmodel van de producent immers niet. Producenten verkorten de technische levensduur van producten (‘ planned obsolescence / geplante Obseleszen/geplande veroudering) zodat je wéér een nieuwe telefoon/tablet/laptop of een ander product moet kopen omdat je bijvoorbeeld geen updates meer krijgt of omdat er een onderdeel kapot is gegaan. Het onderdeel vervangen is gek genoeg vaak duurder dan een nieuw product kopen.

Jee, mijn lichtje is alweer kapot

Behalve de technische levensduur verkorten, worden er ook modetrends gecreëerd (designed to be outfashioned). Opeens krijg je het idee dat je net twee jaar oude telefoon niet meer “kàn”. Thomas Rau beschrijft in zijn boek (en legt in Tegenlicht uit) wat we hiertegen kunnen doen. Er is een korte én een langere versie om te bekijken.

 

Niet de consument maar de producent 

We moeten onze economie fundamenteel anders organiseren. We moeten realiseren dat eigendom verantwoordelijkheid met zich meebrengt. De consequenties van de beslissingen van de producent moeten niet voor rekening van de consument komen. De producent produceert nu de problemen van de leefomgeving (alle materialen die worden gedumpt en niet meer gebruikt bijvoorbeeld)

Hoe kunnen we dit veranderen? Is je nieuwsgierigheid gewekt? Kijk dan naar de Tegenlicht uitzending of lees zijn boek.

Bij onze buren in Duitsland

Ken je de Duitse keten die spullen verkoopt die ‘net als het tuingereedschap van onze grootouders generaties lang meegaan?'(Thomas Rau in zijn boek)  : Manifactum, Das Warenhaus der guten Dinge.

In het NRC stond er op 4 februari 2017 een stuk in de NRC van Ebele Wybenga over dit warenhuis Manufactum. In Manufactum hebben ze één product per categorie: alleen het allerbeste. Dus mocht je binnenkort een vakantie in Duitsland doorbrengen, neem dan eens een kijkje in één van de vestigingen in Duitsland van Manufactum.

Stefan Schridde, bedrijfseconoom, is de oprichter van een burgerbeweging: Murks? Nein, Danke! Knoeiwerk? Nee, liever niet! Consumenten worden opgeroepen om het te melden als er apparaten niet goed functioneren. Op 22 april 2014 stond er een artikel in Trouw over de tentoonstelling Murks? Nein, Danke! geschreven door Antoine Verbij.

Met de Franse slag?

De Franse regering heeft zelfs een einde gemaakt aan de massale dumping van elektrische apparaten die perfect te herstellen zijn. Met ingang van 1 maart 2015 moet  de consument voortaan geïnformeerd  worden over de mogelijkheid tot reparatie van apparaten.

En Nederland?

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Duurzaamheid, Inspiratie

Verplichte kost voor elke opleiding creatief schrijven

DSC01011Het lijkt me een mooie binnenkomer als je op een opleiding creatief schrijven begint met hoofdstuk 18, Het beroep schrijver uit het boek Waarom ik lees, de veranderde wereld van het boek (where I’m reading from) van Tim Parks.  Bekijk zijn eigen website eens. Je ziet dat Tim Parks óók een Facebookpagina heeft, en ja, de website begint met aanbevelingen van andere schrijvers en andersom zal het ook het geval zijn. Hij weet hoe het werkt, eh ik bedoel: dàt het (zo) werkt. U ziet vast steeds vaker die die stickertjes ‘ aangeraden door DWDD‘.

Moet ik een Facebookpagina aanmaken?

Er werd al spoedig een situatie bereikt waarin zeer weinig auteurs enorme aantallen boeken verkochten terwijl enorme aantallen schrijvers zeer weinig verkochten (..) Het werd duidelijk dat de taak van de auteur er niet alleen maar in bestond een boek af te leveren, maar ook in het promoten van zichzelf op elke mogelijke manier. Hij begint een website, een Facebookpagina, neem misschien een eigen pr-man in dienst (…) ..schrijft aanbevelingen voor collega-auteurs in de hoop dat het compliment zal worden geretourneerd.

Zonder docenten, mèt marketing?

Een van de mythen omtrent de opleidingen in creatief schrijven is dat studenten erheen zouden gaan om te leren schrijven. Als ze dat daar al leren, is dat een leuke bijkomstigheid, die echter niet noodzakelijk met de opleiding te maken heeft; ergens een jaar lang gaan zitten schrijven zou vermoedelijk een gelijk resultaat opleveren, zelfs zonder docenten. Nee, de studenten volgen de opleiding om zichzelf te laten zien aan docent-schrijvers die in de positie zijn (denken ze!) in hun aan te leren hoe ze zich aan een uitgever moeten presenteren. Bij de meeste opleidingen in creatief schrijven hoort tegenwoordig wel een cursus over hoe je agenten en uitgevers moet benaderen en reclame kunt maken voor eigen werk. Ze worden kortom klaargestoomd voor de job.

Waarom geef ik les?

Tim Parks schrijft over de noodzakelijke inkomsten voor oudere schrijvers ( als docent van schrijfcursussen) die moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen.  Verder beschrijft hij het voorspelbare aanbod. Volgens hem zit niemand te wachten op iets nieuws. Alleen op een nieuwe versie van iets ouds. Als hij zelf boeken leest die hij moet beoordelen omdat hij in een jury zit, leest hij vaak een voorspelbaar boek waarin ‘literair’ gedaan wordt. Natuurlijk is er wel behoefte aan een rebelse schrijver  door een zogenaamd anti-conventioneel publiek maar het dilemma is dat diezelfde schrijver, wil hij succes hebben, hoe langer hoe meer moet afstemmen op de logica van een industriële machine en hij trekt de conclusie dat succes en roem imitatoren voortbrengen.

(de foto maakte ik in Waterstones, een boekwinkel gevestigd in het centrum van Newcastle- Blackett Street. Het gebouw is ontworpen door de architect Benjamin Simpson en werd in 1903 gebouwd. Je vindt het tegenover Grey’s Monument. In de boekwinkel kun je trouwens een stuk goedkoper koffie drinken dan in het trendy café&restaurant van Jamie Oliver er vlakbij, én je hebt altijd iets te lezen bij de hand.)

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie

Met niets te vergelijken

IMG_5066

Terug van een mooie boswandeling buiten de stad,  fiets ik door een straatje met monumentale panden in de binnenstad. Opeens zie ik op de hoek een voor mij nieuw bedrijf: De Vergelijkgroep. 

Al verder fietsend ontstaat er een hele dialoog in mijn hoofd.

“Waar werk jij tegenwoordig?”

“Bij De Vergelijkgroep”

“Wat is dat?”

“Tja dat is een beetje moeilijk te omschrijven. Heel anders dan mijn vorige werk, niet vergelijkbaar.”

“Maar wat doe je daar dan precies? Je werkte toch eerst voor het Match Collectief”.

“Ja, dat klopt. Maar wat ik nu doe is daar niet mee te vergelijken. Het is zo speciaal. Het staat helemaal op zichzelf, een geheel nieuw concept. Heel innovatief”

“Nou vergeleken met mij doe jij toch altijd heel interessant werk. Het klinkt goed. Hoe kwam je daar verzeild?

“Je kent mij toch? Ik heb heel veel bedrijfswebsites vergeleken en vacatures tegen elkaar gehouden en ja dan kom je toch echt bij de Vergelijkgroep uit! Ik heb trouwens nu vakantie, lekker hoor!

“Zeker, jee, vergeleken met anderen heb je wel een hoop vakantie.

“Ja, ik weet wel wat ik doe, haha. Voorlopig vind je mij in de Vergelijkgroep! Hee, tot gauw.”

“Ja, tot gauw, ik ga even op de website van de Vergelijkgroep kijken. Wie weet is er een goede match. Tot ziens!

Veel foto’s en symbolen dus de website is geen taaie klus om doorheen te klikken. Ze zijn van “leuk, meest, meer uitdagend” in de blog , nou vergelijk dat maar eens met andere bedrijven. Ze doen óók leuke dingen samen (na werktijd?) en op één van de foto’s die op het kantoor genomen is zie ik een hond op de grond liggen terwijl één medewerkster aan het werk is en even verderop twee medewerkers met elkaar overleggen. De hond is de enige die recht in de camera kijkt. 

 

 

 

Reacties staat uit voor Met niets te vergelijken

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie

Druk druk druk? Geen tijd voor een burn-out!

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie

Geschikt om op te hangen

20160502_150137 (1)

Vanmiddag in Amelisweerd: wilde hyacinten in het bos.

Die zou ik wel aan de muur willen.

Reacties staat uit voor Geschikt om op te hangen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Inspiratie, Natuur, Wandelen

Twijfel of ik dit wel moet plaatsen? Ode aan Bowie

Het ging een beetje knagen: reageren op anderen  als uitgangspunt? Bowie gebruiken? Ik bleef maar “op de sukkel”  zoals ze het in het Vlaams wonderschoon verwoorden. Dus leg ik het jullie, mijn lezers voor. Het kan natuurlijk zijn dat jullie te druk zijn met nieuwe ideeën en geen tijd hebben voor reacties op reacties. Ga daar dan vooral mee door!

Te veel Bowie?

Vandaag las ik in een krant het antwoord op de vraag of er te veel aandacht wordt besteed aan David Bowie sinds zijn overlijden. Grappig natuurlijk dat je door die vraag te stellen nogmaals…

DSC03256

Te weinig Bowie

Bij mij was die vraag niet opgeborreld. Sterker nog: er is wat mij betreft te weinig Bowie in de wereld. Jezelf ontdekken, uitvinden, dichtbij jezelf blijven zonder te schreeuwen, de spotlights te zoeken, onaangepast gedrag vertonen waar anderen aanstoot aan kunnen nemen; het is verfrissend. Het vergt moed om niet dàt te doen wat iedereen al doet omdat het de trend is. Blijven zoeken, experimenteren, creatieve bronnen aanboren, inspirerende boeken lezen en inspiratie verwerken, mensen spreken die je wijzer maken en uitdagen. De urgentie voelen dat je vandaag doet wat je moet doen, uit je comfort zone stappen. We hebben niet zoveel tijd.

“As you get older, the questions come down to about two or three. How long? And what do I do with the time I’ve got left?” David Bowie

Bowiëen

Tegenwoordig word je “authentiek” genoemd als je afwijkend gedrag vertoond omdat dit als bijzonder beschouwd wordt. Misschien een idee om als dank aan wat Bowie oproept en aanboort, zelf verder te gaan. Geen Bowie-imitatie, wél eigen creatie. Enfin, jullie hebben het al lang begrepen. “Bowiëen” doet een mens goed.

Trouwens, laat je niets wijs maken, zeker niet door mij, maar vind het zelf uit. En bij twijfel…

“I don’t know where I’m going from here, but I promise it won’t be boring.” David Bowie

 

 

Reacties staat uit voor Twijfel of ik dit wel moet plaatsen? Ode aan Bowie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Inspiratie

Dat had ik eerder moeten weten…

DSC04245Gisteren las ik over een Roemeense fotografe, Noroc Mihaela die genoeg had van haar saaie baan en besloot de wereld in te trekken met haar camera. Ze fotografeert vrouwen over de hele wereld voor “The Atlas of Beauty”. Haar foto’s zijn prachtig en haar aanpak spreekt me aan. Hier gaat het niet om make up of de laatste trend.

“Now I can say that beauty is everywhere,” Mihaela says. “It’s not a matter of cosmetics, money, race or social status, but more about being yourself.”

Het helpt waarschijnlijk dat Noroc Mihaela 5 talen spreekt en een heel goed idee uitwerkt. Is ze trouwens al in Nederland geweest? Is er iemand die dat weet?

Nieuwsgierig geworden? Klik op The Atlas of Beauty

Dat had ik eerder moeten weten toen ik op reis ging. Natuurlijk, ik ga geen idee jatten, maar ik had toch werkelijk vaker mooie vrouwen op de foto kunnen zetten. Hier ga ik eens diep over nadenken.

Fijne kleurige dag!

 

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Inspiratie