Categorie archief: Duurzaamheid

Het beste gedaan door niet te gaan

IMG_0565Klinkt dit een beetje wonderlijk? ’t Is toch heel simpel: volgens mij was het beter om niet naar de Madrid-Klimaattop te gaan en thuis te blijven. In ieder geval niet gevlogen. De tijd daar vloog wel om zonder dat er iets goeds werd afgesproken.

Volgend jaar is de klimaatconferentie in Glasgow (COP26). Voldoende tijd om te bedenken hoe je daar naartoe reist. Met de trein  bijvoorbeeld? Het is 712 km: veel tijd om een mooi boek te lezen. Mocht je het nog steeds niet gelezen hebben: Grand Hotel Europa. Door Trouw-lezers uitgeroepen tot het beste boek van 2019.

 

 

 

Staat er iets in brand?

IMG_1121

Oh nee, het is de houtkachel van de achterburen. Welke achterburen is lastig uit te zoeken want ik heb er velen en het is donker.

Een paar getallen

Eén op de tien Nederlanders heeft last van buren die een houtkachel of open haard stoken. Slechts drie procent van de bezitters van een open haard/kachel gebruikt deze als primaire verwarming. Hoe dit in Utrecht is weet ik niet.

Niet nodig

De gemeente Utrecht vond in 2018 een verbod nog niet nodig (zegt de wethouder). Gelukkig zullen er wel vanaf 2020 scherpere Europese uitstoot-eisen voor houtkachels van kracht worden, twee jaar eerder dan gepland en wat sneller dan de gemeente Utrecht. Benieuwd hoe (en of) mijn gemeente dit gaat communiceren en handhaven.

Speerpunt terugdringen houtstook

Zelf heb ik er nog niets van gemerkt; het schijnt dat de gemeente Utrecht bezig is met een voorlichtingscampagne om mensen bewust te maken van de schadelijke effecten van houtstook. Hallo Gemeente, het is al oktober. Wonen jullie allemaal in een buitengebied of zijn jullie het juist die stoken?

Niet fijn

Zouden mijn achterburen er werkelijk geen idee van hebben dat het erg schadelijk is (ook voor hen zelf ja, de fijnstof discrimineert niet). Een houtkachel is hooguit iets voor een buitengebied, stoken met  het juiste hout, een goedgekeurde pijp en niet stoken als het windstil is.

Geurhinder

Het is lachwekkend dat er van alles wordt gedaan om schonere lucht te krijgen maar vergunningen geven voor bijvoorbeeld houtgestookte pizzeria’s zijn geen probleem en de  vieze lucht die houtkachels uitstoten wordt genegeerd. Kon ik dat maar, dat negeren. Helaas is de geurhinder  (mooi woord voor iets minder fijns maar wel weer met fijnstof) te groot.

Waar kan ik heen? Misschien kan Henk Westbroek een nieuwe versie schrijven van zijn lied België. Een vurig pleidooi.

Fire on Apple iOS 13.2

(en dat JA MAAR is voor de JA MAAR mensen: Ja maar, hoort u het al. Ja maar dan mag er straks niets meer. Ik mag ook al niet meer roken, niet meer stoken. Wat mag ik dan wel? Nou die lijst is toch echt langer dan de NIET lijst.)

Ja

Maar

Fire on Apple iOS 13.2

 

 

 

 

Het verschil tussen een internationale treinreis of een vlucht boeken

St.Olavspad
Wij hebben het plan opgevat om deze zomer een flink stuk te lopen. Lopen is gezond, je ziet een hoop, het maakt je hoofd lekker leeg en het is de natuurlijkste manier van voortbewegen. De zool ontwaakt de ziel.
We kiezen niet zomaar een route, welnee, we kiezen voor het St.Olavspad, de meest noordelijke pelgrimsroute ter wereld volgens de website. Het St. Olavspad (St. Olavsleden) was tijdens de Middeleeuwen één van de vier grootste pelgrimages ter wereld, samen met de wegen naar Jeruzalem, Rome en Santiago de Compostela.
Van Selånger, vlakbij Sundsvall (Zweden) naar Trondheim (Noorwegen) dus. Op zoek naar de eeuwig zingende bossen en spiegelende meren in Zweden. En natuurlijk het bergachtige Noorwegen.

Hoe gaan we er naar toe?
Juist, daarom de titel van deze blog. Natuurlijk willen wij binnen Europa graag met een trein en denk ik met nostalgie aan lang vervlogen tijden toen ik bij de NBBS op het Oudkerkhof binnenstapte, een nummertje trok om een treinticket naar Zweden of Frankrijk te boeken. Als je zat te wachten ontstonden er regelmatig interessante gesprekken met anderen die het over hun reis hadden en er werden tips uitgewisseld . Zeker, het klinkt omslachtig maar misschien was omslachtig ook wel juist gezellig en persoonlijk. De NBBS bestaat tot mijn verbazing nog steeds, alleen “simpele” treinreizen zie ik niet meer in het pakket.

Het zou toch moeten kunnen?
Er werd bij de NBBS fantastisch meegedacht en de medewerkers wisten hoe de treinlijnen liepen. Het is toch raar dat ik in 2019 geen NBBS meer om de hoek heb maar naar een treinwinkel in Leiden of Amsterdam moet. Ja, er zijn allerlei websites waarop ik zelf de reis zou kunnen opzoeken maar dat klinkt allemaal gemakkelijker dan het is en prijzen zie ik niet. Dat kan te maken hebben met de periode (veel te ver van te voren – namelijk 4 maanden…) en het overschrijden van grenzen. Het lukt in de meeste gevallen niet om een overzicht te hebben van treinreizen over grenzen heen; je kunt niet zien hoe de aansluitingen lopen. Of je ziet het wel maar je kunt niet gemakkelijk een wijziging in je reis maken of spelen met een andere vertrektijd of aansluiting of een ander type trein (verschil in prijzen) Op happyrail zou ik bijvoorbeeld de reis van Amsterdam naar Stockholm kunnen invullen volgens de medewerkster van treinreizen.nl. En, ja inderdaad ik zie wel tijden, maar geen prijzen en ik kom niet verder en krijg net iets te vaak “PAGINA NIET GEVONDEN” te zien.

Contrast met de websites vliegtickets
Het voelt niet goed dat het contrast zo groot is. Als ik vliegtickets Stockholm in tik, kan ik kiezen wat ik wil. Geen gedoe met “voor deze datum zijn nog geen gegevens” of iets dergelijks. Welnee, ik kan kiezen met welke maatschappij, welke dag, van welke plaats, noem maar op en ik zie de prijzen ook direct verschijnen. Dit zou toch ook voor treinreizen moeten kunnen?
Na lang zoeken heb ik op een Zweedse website http://www.sj.se wat meer informatie kunnen vinden maar jee wat zijn we nog ver weg van één goed overzichtelijk systeem. Het zijn allemaal initiatieven van óf mensen die graag met de trein reizen of van mensen die ook een verdienmodel nodig hebben (begrijp ik) en daarom allerlei dingen inbouwen waardoor je zelf niet gemakkelijk kunt zien wat de beste keuze is.

Daarbij kmt dan nog dat treinreizen belast worden en vliegreizen niet. Met de snelheid waarmee er duurzaam wordt gehandeld door politici verwacht ik dat het tot Sint Juttemis duurt voordat hier verandering in komt. En het pad van St.Juttemis wordt behoorlijk platgelopen als we het over duurzaamheid hebben.

Liever niet de lucht in
Lastig maakt dat je toch vaak voor de gemakkelijkste weg kiest en die gaat door de lucht. Als een treinliefhebber dit leest, hoor ik graag welke website, welk systeem, welk initiatief voor treinreizen in Europa het beste werkt en als er nog niets is dat goed werkt: welk initiatief verdient het om een financiële injectie te krijgen zoals bijvoorbeeld crowdfunding.
We zouden allemaal een stukje rails kunnen adopteren.

Wijze lessen van Pippi
Denk niet te klein, niets is onmogelijk. Richt de wereld in naar je eigen zin!

 

Treinreizen websites

de treinreiswinkel – Treinreiswinkel “vergelijkt en boekt alle internationale treintickets”

SJ – SJ is a limited liability company owned by the Swedish state and is tasked with operating profitable passenger rail services

happyrail – “één platform voor alle treintickets”

 

PS: Helaas is er een update geweest van wordpress en zijn er (voor mij) te veel toeters en bellen geïntroduceerd. Geen idee of het even wennen is of geen verbetering… Er bewegen veel te veel losse onderdelen mee terwijl je aan het tikken bent en er is een “blokdenken” ontstaan. Elke keer wordt me gevraagd of ik een “block”wil kiezen. Uiteindelijk kies ik dan maar voor de “klassieke manier” (lees: voordat deze bijgewerkte versie er kwam).

#reizen #klimaat #vliegtickets #treinreizen #belasting #co2voetafdruk #ecologisch #duurzaamheid #keuzestress #vakantietips #vakantiebestemming

De circulaire maatschappij is mogelijk

Voordat ik het boek “Material Matters’ van Thomas Rau en Sabine Oberhuber inlever bij de bibliotheek (kringloopeconomie), besluit ik er een blogje aan te wijden.

Jee, mijn lichtje is alweer kapot. Het lijkt wel alsof ze gemaakt zijn om kapot te gaan…

Het boek

 

 

 

 

 

Material Matters is een belangrijk boek. geschreven door een architect en een bedrijfseconoom. Thomas Rau, de architect, wordt omschreven als de meest radicale bouwmeester van Nederland.

De Tegenlicht-uitzending ‘Het einde van het bezit’

De VPRO-Tegenlicht uitzending ‘Het einde van het bezit” waarin Thomas Rau zijn verhaal vertelt, is van twee jaar geleden alweer maar nog niet iedereen is op de hoogte van dit nieuwe economische model…

Geplande veroudering

Sinds de vorige eeuw hanteren wij een economisch systeem dat gericht is op continue groei. Om dat systeem in stand te houden moeten er steeds weer nieuwere producten gekocht worden en geconsumeerd anders werkt het verdienmodel van de producent immers niet. Producenten verkorten de technische levensduur van producten (‘ planned obsolescence / geplante Obseleszen/geplande veroudering) zodat je wéér een nieuwe telefoon/tablet/laptop of een ander product moet kopen omdat je bijvoorbeeld geen updates meer krijgt of omdat er een onderdeel kapot is gegaan. Het onderdeel vervangen is gek genoeg vaak duurder dan een nieuw product kopen.

Jee, mijn lichtje is alweer kapot

Behalve de technische levensduur verkorten, worden er ook modetrends gecreëerd (designed to be outfashioned). Opeens krijg je het idee dat je net twee jaar oude telefoon niet meer “kàn”. Thomas Rau beschrijft in zijn boek (en legt in Tegenlicht uit) wat we hiertegen kunnen doen. Er is een korte én een langere versie om te bekijken.

 

Niet de consument maar de producent 

We moeten onze economie fundamenteel anders organiseren. We moeten realiseren dat eigendom verantwoordelijkheid met zich meebrengt. De consequenties van de beslissingen van de producent moeten niet voor rekening van de consument komen. De producent produceert nu de problemen van de leefomgeving (alle materialen die worden gedumpt en niet meer gebruikt bijvoorbeeld)

Hoe kunnen we dit veranderen? Is je nieuwsgierigheid gewekt? Kijk dan naar de Tegenlicht uitzending of lees zijn boek.

Bij onze buren in Duitsland

Ken je de Duitse keten die spullen verkoopt die ‘net als het tuingereedschap van onze grootouders generaties lang meegaan?'(Thomas Rau in zijn boek)  : Manifactum, Das Warenhaus der guten Dinge.

In het NRC stond er op 4 februari 2017 een stuk in de NRC van Ebele Wybenga over dit warenhuis Manufactum. In Manufactum hebben ze één product per categorie: alleen het allerbeste. Dus mocht je binnenkort een vakantie in Duitsland doorbrengen, neem dan eens een kijkje in één van de vestigingen in Duitsland van Manufactum.

Stefan Schridde, bedrijfseconoom, is de oprichter van een burgerbeweging: Murks? Nein, Danke! Knoeiwerk? Nee, liever niet! Consumenten worden opgeroepen om het te melden als er apparaten niet goed functioneren. Op 22 april 2014 stond er een artikel in Trouw over de tentoonstelling Murks? Nein, Danke! geschreven door Antoine Verbij.

Met de Franse slag?

De Franse regering heeft zelfs een einde gemaakt aan de massale dumping van elektrische apparaten die perfect te herstellen zijn. Met ingang van 1 maart 2015 moet  de consument voortaan geïnformeerd  worden over de mogelijkheid tot reparatie van apparaten.

En Nederland?