Categorie archief: imperfectie

Neem de muziek met je mee?!?

Stemmen!Twee jaar geleden hoorde ik het voor het eerst en verbaasde me erover. Opeens klonk het in de winkel “Gaat dit zo met u mee? daar waar je voorheen gewoon hoorde “Gaat het zo mee? Daarmee wordt dan bedoeld: wilt u er een tas bij, wilt u het in een plastic tasje? Natuurlijk wil je dat niet want je hebt gewoon een tas bij je (toch?)

Vandaag hoorde ik in een reclame over muziek: “Neem de muziek met je mee”. Niet gewoon: neem de muziek mee – nee – neem de muziek MET JE mee. Het blijft mij wonderlijk in de oren klinken (daarmee bedoel ik die zin, niet de muziek).

DSC00519

Het is net alsof je zou kunnen zeggen:

Neem de muziek MET HEM mee

Neem de muziek MET HEN mee.

Neem de muziek MET DE BUURVROUW mee.

Over een paar jaar hoor je me er niet meer over, dan ben ik er vast aan gewend of ben ik gewoon met de muziek weg. Er zijn ergere dingen en we hebben dan altijd nog de muziek met ons mee.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, imperfectie, Taal

En waarom is bijles nodig?

IMG_2200

Het staat weer eens in de krant “geef alle leerlingen recht op bijlessen“. Het zou te oneerlijk zijn als alleen hoogopgeleide ouders met een goed gevulde portemonnee hun kinderen naar dure huiswerkklassen kunnen sturen.

Leesadvies

Ho stop! We hebben nu al minstens twee rare dingen gelezen. Er wordt automatisch vanuit gegaan dat bijles noodzakelijk is voor leerlingen uit het voortgezet onderwijs. Hoe komt dat dan? Zijn de lessen zo slecht? Waarom heb je anders bijles nodig? Wordt er niet goed uitgelegd? Hebben ze een soort bijlesconstructie nodig waarin ze soms in één week kunnen leren waar de school maanden over doet (heb je dan nog een school nodig)?  Ach wacht, de klassen zijn natuurlijk veel te groot en er is helemaal geen tijd om dingen fatsoenlijk uit te leggen. Men is druk met andere zaken.

Duur of goed?

Hoogopgeleide ouders kunnen hun kinderen naar dure huiswerkklassen sturen maar andere ouders niet. Dure huiswerkklassen, het tweede ‘rare’ ding. Ik lees nergens dat die DURE huiswerkklassen goed zijn, ik lees alleen over duur en dat iedereen het moet kunnen betalen.

De VO-raad vindt dat elk kind recht op bijles heeft ongeacht het inkomen van de ouders.

Het zal wel aan mij liggen maar wat is er met goed onderwijs gebeurd? Is dat niet waar je als kind recht op hebt in plaats van dure bijlessen?

Te moeilijk

Geld als antwoord op problemen. Als het toch over geld gaat dan zou dat geld beter besteed kunnen worden aan kleinere klassen en minder uren voor elke docent zodat die zijn lessen goed voor kan bereiden/goed uitgerust voor de klas staat en de leerlingen rustig alles kan uitleggen. Of misschien nog een stapje verder: alleen die leerlingen die de uitleg nodig hebben zouden die moeten krijgen,  want waarom zijn er zoveel standaard lesuren en klassen? We hebben toch ook vroeger regelmatig tijdens lesuren gedacht: neehee, maar dat weet ik toch allemaal al, wat doe ik hier? Of andersom: ik snap hier niets van… wanneer krijg ik nu eens uitleg!

Help! Dit is eng

Dàt, lieve lezers, is weer een andere blog. Dat is te revolutionair voor al die ouderwetse ideeën over bijlessen en “bijlesgeldpotjes”. Onderwijs anders inrichten is namelijk échte verandering en uitdaging en dat is voor velen doodeng. Daarom versimpelen mensen vaak thema’s. Een verkeerde analyse (door adviesgevers of politici) van een probleem geeft automatisch een verkeerde oplossing.  Dat zien we de laatste tijd wel vaker. En bij elk thema waar je zelf wat meer van weet word je een beetje moedeloos.

Moedeloos dat vind ik dan jammer voor mezelf. Daarom zadel ik jullie met een blog op.

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, imperfectie, Onderwijs

Een berichtje voor de drager van mijn handschoenen

 

IMG_1727

Dit zijn natuurlijk niet de handschoenen waar het over gaat in dit blog. Die moet de vinder voor mij op de foto zetten.

Gisteren om 17,45 was ik al in De Jassenwinkel maar de aanblik van een te lange rij voor de kassa en de te harde muziek in de winkel maakten dat ik besloot om morgenochtend wel even terug te komen voor Die Jas. Morgenochtend was dus vanochtend.

Vanochtend was er dan toch echt iemand anders die net als ik de M-jas wilde omdat de mouwen van S te kort waren (zat niet lekker hè?). Tegen beter weten in heb ik nog even een S en L geprobeerd maar dat was slechts de tijd die ik nodig had om dit te verwerken. Jas  M was weg.

Momentje

Mijn jassenpasmoment had ik voor de spiegel in de winkel omdat ik geen zin had helemaal naar een pashokje te lopen waar alweer een kleine ophoping ontstond. Net als ik hadden anderen waarschijnlijk niet gedacht dat het zo winters koud zou worden. Op dit soort koude dagen dat ik handschoenen aan heb, heb ik meestal een rugzak bij me waar ik de handschoenen in kan doen als ik in een winkel ben. In die rugzak zitten ook nog vaak bibliotheekboeken en soms iets te drinken of te eten, maar dit terzijde. Omdat ik dit keer alleen maar even deze jas wilde kopen, had ik geen tas bij me en daarom had ik mijn handschoenen even op de grond gelegd bij het passen. Ik had de jassen netjes terug gehangen ietsje verderop van de spiegel(S en L weet u nog?) om vervolgens direct te beseffen dat de handschoenen nog bij de spiegel lagen. Even terug om ze te pakken.

Mis!

Dáár lagen ze niet meer. Er lag ook geen briefje bij van een nieuwe eigenaar. Ze waren weg.

Weer zo’n tegen beter weten in moment dralen in de winkel en zoeken op plekken waar ik helemaal niet geweest was. Wat een zinloze ochtend op deze manier. Een jas kopen die er niet meer is en terwijl je die wilt kopen je handschoenen “verliezen”. Ik probeerde nog om goed te kijken naar de mensen die er rondliepen en nee niemand had mijn handschoenen gezien. Het leek wel alsof iedereen vervolgens zijn eigen handschoenen nog wat krampachtiger vasthield waarop ik één jongen boos aankeek omdat ik vond dat hij wel heel blij was met zijn handschoenen, eikel!  Jullie merken het al, afreageren is nooit een goed idee maar ik had het even niet in de hand.

Wel even wassen

Mijn lichtblauw met witte handschoenen, buiten het winterseizoen tweedehands gekocht voor 2 euro. En beste nieuwe eigenaar: je moet ze wel even wassen hoor, want dat was wel weer even geleden en je moet ook goed uitkijken met de voering aan de binnenkant. Ze zijn weliswaar warm door de dubbele laag maar die voering is half stuk (en moet wel gemaakt) en daardoor moet je de tijd nemen om ze goed aan te doen. Ik weet niet of jij die tijd wel hebt want je was er binnen de minuut al weg mee. Ik hoop dat je ze waardeert want ik had er alweer 2 jaar plezier van en ze zijn juist voor deze koude dagen ideaal. Als ik had kunnen kiezen had ik trouwens een andere kleur gekozen en jij had natuurlijk ook geen keuze dus het is te hopen dat je niet ijdel bent. Dat lichtblauwe is niet met alle jassen te combineren.

Het lichtblauw was trouwens wel mooi te combineren met de jas die ik had willen kopen.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, imperfectie

Sukkel die ik ben, ik had moeten omdraaien!

IMG_5066
In een mensenleven – als je geluk hebt – moet je een aantal keren een nieuw matras aanschaffen. De eerste pakweg 18 levensjaren is dat meestal niet jouw zaak maar die van je ouders. Het is dan niet iets waar je slapeloze nachten van hebt. Je hebt dan wel andere dingen aan je hoofd en aanvaardt dat wat er is. Je hobbelt wat jaren verder, en in je studententijd ben je er meestal ook niet mee bezig want ach je verhuist regelmatig en dan is het superhandig als je een matras wat kunt vouwen en niet al te veel aan wilt sjorren of doen. Tenminste zo verging het mij destijds. Herinneringen aan het één keer  per maand keren van de matras heb ik totaal niet.

Eens komt die dag

Hoe anders is het als je ouder wordt en soms ietwat stijver. Je kunt druk gaan sporten, yoga, fitness, pilates en wat al niet meer MAAR je ontkomt er niet aan. Op een dag besef je: het ligt aan mijn matras! In die fase ben ik.  Echter het blijkt een enorme studie. Alsof het gaat over je beroepskeuze, je moet een heel circuit door.

Welk matras hoort bij mij?

De informatie is overweldigend (dank internet!) en mensen die matrassen verkopen overladen je met informatie die je allemaal na wilt zoeken. Hoe betrouwbaar is die vriendelijke verkoper die je oude matras wel weer opnieuw kan vullen zodat ie weer jaaaaren meegaat?

En al snel komt daarbij:

  • moet ik werkelijk de matras altijd één keer per maand omdraaien?
  • verend of stug, blijft dat wel verend en wordt het niet kuilerig en stug: wordt dat ooit aangenaam?
  • warm of koud – klimaatopwarming?
  • latex, polyether, traagschuim, koudschuim, pocketvering – tsja
  • oppassen voor goedkope troep uit China (hoe zie ik dat?)

IMG_6417Ik heb het nog even niet over een lattenbodem of een… Zal ik uit logeren, daar waar iemand anders een matraskeuze heeft gemaakt? Sommige dilemma’s zijn mijn eigen schuld want als ik braaf had gedaan wat hoort, dan zou ik niet alweer (na 8 jaar) een nieuwe matras nodig hebben gehad. Sinds die tijd is er alweer zoveel nieuws op de markt (en blijkbaar ook ‘goedkope troep’die wel moet onderscheiden van de echte goeie matras)

Zucht, ik slaap er nog maar een nachtje over,  in mijn kuilerige bed waarvan ik de matras NIET elke maand heb omgedraaid.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, imperfectie

Beter voor iedereen, toch?

65c388c41f

Voor mij volkomen onverwachts duikt er een conductrice op in de trein. Snel zoek ik mijn kaart en houd hem zo vast dat ze hem gemakkelijk van mij kan overnemen. Ik weet niet beter of de conducteur/conductrice pakt hem dan over en houdt hem tegen het apparaat dat dan laat zien waar en hoe laat ik ben ingecheckt.

Deze conductrice heeft echter een ander plan.

‘Houd u hem zelf maar even vast” klinkt het streng.Vervolgens drukt ze het apparaat ertegenaan.

“Zo, dat was het. Wel zo hygiënisch als iedereen zijn eigen kaart vasthoudt. Beter voor iedereen toch?” Ze wacht mijn antwoord niet af, weg is ze weer.

Verderop haalt een jongen luidruchtig zijn neus op.

Reacties staat uit voor Beter voor iedereen, toch?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, imperfectie

La France wordt bijna dakloos

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

OOOOH! Adieu Circonflexe   Je Suis Accent Circonflexe

Dat accent dat al duizenden jaar oud is?De Fransen in rep en roer? Taalverloedering? Oordeelt u zelf. Ik help u.

Waarom wordt het dakje gebruikt?

  •  Vergelijk een aantal Spaanse woorden waar de S nog in staat met een aantal Franse woorden:(costa – la  côte – de kust  hostel –  l’hôtel.  isla –  l’île. Oorspronkelijk is het een s die in het Latijn voor een medeklinker stond maar in het Frans niet meer uitgesproken werd.

Looking cool

Spreek je het dan heel anders uit met een dakje? Nou, neuh….  De Guardian omschreef het prachtig als:

it just hangs around on words such as être, looking cool, but not really doing much.

Of zoals je het op school leert:

ô â î û ê accent circonflexe (^ = ‘dakje’) op deze klinkers heeft geen speciale invloed op de uitspraak

Trouwens zoals altijd in Frankrijk gaan dingen niet heel rap. De voorgestelde verandering dateert al van 2008.

Waarom maken sommige mensen zich er zo druk over? Misschien wel vanwege de mogelijkheid je te onderscheiden:

Correcte spelling is in Frankrijk, misschien nog meer dan elders, een teken van sociale distinctie. ‘Goed praten, goed schrijven is voor veel landgenoten een bron van authentieke trots. Ze beschouwen een goede kennis van grammatica en spelling als een bewijs van adel’, schreef Le Figaro.

Meer lezen in Volkskrant over het Franse dakje?

Wat moet ik onthouden?

Het dakje blijft bestaan bij  de klinkers a, e en o, die met een accent circonflexe anders worden uitgesproken.

Bovendien wordt bij u en i een uitzondering gemaakt voor dakjes die de betekenis van een woord veranderen. Voorbeelden:

  • sûr (zeker) en sur (op/over/naar)
  • mûr (rijp) vanwege verwarring met  mur (muur) te voorkomen.

Een andere verandering is dat er een streepje verdwijnt:

  •  portemonnaie en weekend voortaan zonder streepje

Het wordt er dus iets gemakkelijker op.  Ik kan prima leven met woorden zonder een dakje, als ik maar lekker droog zit. Maar ja, ik ben dan ook niet van adel. Hoewel ik ‘ui’ toch nog schrijf als oignon… Ik heb begrepen dat werkgevers voorlopig nog zullen vasthouden aan de oude spelling dus denk daaraan als je een sollicitatiebrief moet schrijven. Dat is dan wel weer huilen met de pet op. Je kunt trouwens altijd even bellen van te voren: “Hoe willen jullie het hebben?”.

een uitgebreidere samenvatting van de Franse spelregels voor o.a. vertalers heeft een vertaalbureau op een rijtje gezet.

Reacties staat uit voor La France wordt bijna dakloos

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, imperfectie, Onderwijs, Taal

Wat gaat er mis in het voorgezet onderwijs?

IMG_2200

Een zes min voor de leraar

In 35 minuten word je bijgepraat over de staat van ons onderwijs. Voor iedereen die 35 minuten de tijd heeft: Kijk naar de aflevering van Zembla over het failliet van het onderwijs. Ben je docent, ouder, student, of leerling dan weet je dit waarschijnlijk al. Maar ken je alle facetten? Klik op 6-voor de leraar voor de link naar Zembla.

zes-voor de leraar

Omdat ik de uitzending zo belangrijk vind, heb ik er tijd ingestoken om zoveel mogelijk letterlijk, de tekst van de uitzending uit te schrijven voor iedereen die geen tijd heeft om de uitzending te bekijken.

IMG_2197

Burn-out

Een op de vijf leraren krijgt een burn-out. De leraar wordt al dertig jaar systematisch gesloopt.Het onderwijs kampt met een groot leraren tekort. Scholen zijn genoodzaakt lesuren te schrappen. Universiteiten slaan alarm over het niveau van de middelbare scholieren die zich aanmelden.
“Ze hebben bepaalde basisvaardigheden niet geleerd”.

Staatssecretaris Sander Dekker pompte de afgelopen jaren honderden miljoenen in verbetering van het onderwijs. Hij zegt:

“689 miljoen waarvan het overgrote deel terecht komt bij die leraren”

De vraag aan een docent:

Heeft u daar iets van gemerkt?

Nee!

“Als je dadelijk een docent wilt zien, moet je naar een museum” zegt Eric van’t Zelfde, directeur van de Hugo de Grootschool in Rotterdam.

De kwaliteit van ons onderwijs

Zembla onderzoekt waarom de kwaliteit van ons onderwijs daalt.  Leerlingen komen essentiële rekenvaardigheden tekort.

“Dat ligt niet aan de studenten maar aan hun vooropleiding” aldus professor wiskunde Joost Hulshof (VU). Eerstejaars studenten krijgen een speciale ingehuurde docent die hen basale rekenvaardigheden bijbrengt. Elementaire wiskunde.  Het betekent dat een deel van het middelbare schoolonderwijs aan de universiteit wordt gegeven ondanks dat ze 6 jaar wiskunde hebben gehad op de middelbare school. Het wegwerken van de kennisachterstand leidt volgens professor Hulshof tot een aanzienlijke verlenging van de studieduur.De meeste beta-studies zijn 5 jaar geworden in plaats van 4.

IMG_2195

Wat gaat er mis in het voortgezet onderwijs?

Wiskunde: de wiskundetoetsen worden als veel te talig gezien: het zijn verhaaltjes in plaats van gewone rekensommen.De vervolgopleidingen zijn tegen het gebruik van de zogenaamde grafische rekenmachine. Op de middelbare school is het gebruik verplicht maar op de universiteit is de rekenmachine niet toegestaan. Leerlingen kunnen niet meer goed rekenen. Een wiskunde docente van Beter Onderwijs Nederland: “Ik denk dat het apparaat daarmee te maken heeft. De rekenmethode is zeker niet de enige oorzaak voor het dalend niveau.

Minuut 4

Onaantrekkelijk beroep

Het vak van docent wordt steeds onaantrekkelijker. Een groot gedeelte van de leraren is overbelast en is alleen nog maar bezig met de waan van de dag. Dat is niet zoals onderwijs eruit zou moeten zien. Het beroep leraar is voor veel afgestudeerden niet meer interessant. Gevolg: een enorm lerarentekort. Op internet vinden we honderden onderwijsvacatures. De gemeente Rotterdam keert sinds kort bonussen van 5000 euro uit aan startende docenten.Scholen schakelen headhunters in om leraren te vinden. Wiskundeleraren maar ook natuurkunde en economie. Die zijn eigenlijk niet meer te vinden omdat deze mensen ook in het bedrijfsleven aan de slag kunnen.

Wat doen scholen als ze leraren tekortkomen?

De meeste scholen willen hier niet over praten met Zembla uit angst voor imagoschade.

Eric van’t Zelfde (scholengemeenschap Hugo de Groot/Rotterdam):

Dit jaar is er 4700FTE tekort in het onderwijs. Een docent Duits: lukt niet.Volgend jaar ga ik het vak schrappen. Natuurkunde, scheikunde, wiskunde, biologie,… geen docent te vinden. Ook niet op de opleidingen! Dus ook niet over 4 jaar!We kunnen wel van alles gaan verzinnen over hoe je het onderwijs moet inrichten maar als die man of vrouw voor de klas er niet is. Ik heb collega’s die met pensioen waren bereid gevonden om terug te komen en weer voor de klas te staan: een docent van 67, een docent  Nederlands die is 73 jaar. Ik heb een aantal mensen van 67. Ik houd mijn hart vast als die aan het einde van dit jaar zeggen: Joh Eric, dit jaar gaan we echt met pensioen! Ik moet er niet aan denken. Voor leerlingen betekent dit dat ze geen docent hebben en dat er lessen uitvallen. en dat ik dan brieven van ouders krijg die terecht zeggen: wat ben je nou voor school, je hebt niet eens docenten voor de klas. Het enige dat ik dan kan zeggen is: ik weet het, het spijt me.

Wat op de scholengemeenschap Hugo de Groot in Rotterdam dreigt is op het Trajectum  College in Utrecht al werkelijkheid. Al maanden zoeken ze hier tevergeefs naar een docent wiskunde. Daardoor komen sommige wiskunde-onderwerpen niet aan bod. Alle leerlingen krijgen een uur wiskunde minder per week.

Waarom huurt u niet een tijdelijke kracht in?
Trajectum Utrecht, P. de Man: Dat doen we ook wel. Maar we zijn niet tevreden over de kwaliteit die wij van de uitzendbureaus aangeleverd krijgen.

Wat mist u dan?

We krijgen kandidaten wiskunde aangeleverd die net de opleiding zijn gestart die nog nooit voor de klas hebben gestaan. We zijn al blij als we een bevoegd iemand hebben. Omdat er niet genoeg bevoegde docenten zijn moeten scholen lessen schrappen of zetten scholen vaak onbevoegde docenten voor de klas.

Uit een rapport van de onderwijsinspectie blijkt dat gemiddeld bijna een kwart van de lessen door onbevoegde docenten wordt gegeven.

J. Dronkers (onderwijssocioloog): “Het aantal onbevoegde docenten die lesgeven neemt toe. Het meest in het VMBO. Dronkers onderzocht de gevolgen hiervan: dat op scholen waar veel onbevoegde leraren lesgeven, de onderwijsprestaties lager zijn.De eindexamencijfers zijn lager, een lager percentage geslaagden.

De overheid gedoogt het werken met onbevoegde docenten nog EEN jaar.Vanaf 2017 mag het niet meer. Goede leraren zijn amper te vinden.

Hoe zit het met de lerarenopleiding?

Cijfers laten zien dat het aantal aanmeldingen al jaren afneemt. Zorgelijker is dat het niveau van de opgeleide docenten niet optimaal is zegt de voorzitter van de Algemene Onderwijsbond.

Er zijn 3 componenten om een bevoegd leraar te zijn:

  • vakinhoud moet op orde zijn
  • je moet weten hoe leerlingen leren
  • hoe breng ik mijn lesstof over

Vakinhoud, didactiek en pedagogiek moeten dus op orde zijn. Als je aan één van deze componenten niet genoeg aandacht besteedt, gaat het mis. Volgens de vakbond zijn de onderdelen niet in orde op de opleiding. Pedagogiek en didactiek wordt steeds minder belangrijk gevonden. Binnen het onderwijs verandert met grote regelmaat het idee over hoe er lesgegeven moet worden. Volgens de Algemene Onderwijsbond ligt de nadruk tegenwoordig vooral op de vakinhoudelijke kennis van de leraar. En daar wordt te gemakkelijk over gedacht.  De gedachte: “als je weet waar je het over hebt, dan kun je het ook aan leerlingen uitleggen. En dat is niet zo.”

Een docente wiskunde (mevrouw Baan) herkent dit.

Ze leiden je op om de wiskunde goed te beheersen maar hoe je dit overbrengt aan basis, kader en tl-leerlingen van het VMBO vind ik onvoldoende belicht.”

Ook Anne-Wil van Herk (docent Engels) herkent het verhaal. Ze worstelt met het overbrengen van leerstof.Zij vindt dat de lerarenopleiding te weinig verschillende onderwijsmethodes aanleert.
Ze leren me nu één bepaalde manier van lesgeven en hoe het eigenlijk zou moeten, prachtig idee, maar het is niet hoe het in de praktijk werkt.” Ze vindt dat haar lerarenopleiding vooral de nadruk legt op  de methode “ontdekkend leren”. Leerlingen moeten zelf uitvinden wat een antwoord op een vraag of een opgave is zonder dat de leraar eerst uitleg geeft. “Leerlingen komen van de basisschool af en die hebben al het inzicht: hé, ik moet eerst de regel eerst kennen, anders kan ik dit helemaal niet maken. Die reacties krijg ik ook en daar worstel ik mee. Ik heb het geprobeerd maar ik kreeg zoveel vragen en kinderen die verward raken: he mevrouw hoe moet het nou??

Hogeschool van Utrecht

Zembla krijgt emails die het verhaal van Mevrouw van Herk bevestigen. We vragen de Hogeschool van Utrecht waar deze studenten opgeleid worden om commentaar. Ze willen niet op camera reageren maar laten telefonisch weten zich niet in het verhaal te herkennen. Ze zeggen dat ze verschillende lesmethodes aanbieden. De methode Ontdekkend Leren is slechts éénmaal aangeboden volgens hen.  We vragen de Hogeschool of ze ons lesplanningen of roosters kunnen laten zien waaruit dat blijkt, maar die krijgen we niet. De Hogeschool is het niet eens met de kritiek van mevrouw van Herk.

M. Katee (onderwijsadviseur):

Dat is dan echt een beperkte lerarenopleiding. Een goede leraar bedient zich van allerlei didactische modellen.

Zij werkt al 25 jaar in het onderwijs en adviseert scholen over lesmethodes en taalonderwijs.

Alleen maar ontdekkend leren aanbieden: je doet er kinderen mee tekort. Je verspilt tijd. Een groot deel van de leerlingen doe je daar kinderen geen plezier mee.

Minuut 16.03

Ontdekkend leren 

In 2009 doet de universiteit van Melbourne een groot internationaal onderzoek naar het effect van verschillende methodes. Professor onderwijskunde John Hattie onderzoekt daarbij 150 factoren die invloed hebben op leerprestaties van leerlingen en stelt een ranglijst op. Ontdekkend leren staat op de 91e plaats. Alles wat onder de 50e plaats staat op die ranglijst heeft eigenlijk niet zo’n effect.

De onderwijsbond vindt dat de stagescholen en aankomende studenten meer invloed moeten krijgen op de opleiding.

Minuut 17

Mevrouw Ramautar, docente wiskunde in Rotterdam-Zuid die uit het bedrijfsleven kwam, volgde haar hart en ging het onderwijs is. Ze wordt fulltime docent Engels

Zembla: Verbaasde u zich toen u in deze sector aan de slag ging?

Ramautar: Nee, toen nog niet omdat ik er helemaal niet bekend mee was. Later pas dacht ik: goh, zo’n ideale wereld is het toch niet.

Ze heeft een contract voor 40 uur per week maar daarmee redt ze het bij lange na niet zegt ze. Naast het lesgeven en nakijken heeft ze nog allerlei zorgtaken. De school staat in een achterstandswijk. Veel leerlingen hebben leerachterstanden, gedragsproblemen of moeilijkheden thuis.
Die kinderen krijgen thuis geen of weinig aandacht

Zembla: Worden de kinderen aan hun lot overgelaten?

Ramautar: Ja, soms wel. En ook qua verzorging of eten. Soms hebben we hen ontbijt gegeven ’s ochtends. Je geeft hen een goed gevoel. Een goede leeromgeving en daar gaat gewoon tijd inzitten.

Eric van’t Zelfde (directeur Hugo de Groot)  Ga even kijken naar al die ‘wallen”( kringen onder de ogen) Werkdruk!

L. Verheggen (voorzitter Algemene Onderwijsbond)

We vragen veel te veel van al die leerkrachten buiten het lesgeven om. Het is een sluipend proces.

Wat vraagt de maatschappij?

minuut 19. De Onderwijsbond:

Zodra er in de maatschappij iets aan de hand is waarvan we zeggen: dat is een probleem, dan heb ik het over

  • kinderen die niet met geld om kunnen gaan
  • overgewicht
  • drugs
  • loverboys
  • radicalisering

alles wat in de maatschappij tegenkomen en waarvan we met elkaar concluderen: daar zit een probleem, dan is er in de regel één pavlovreactie:

dat is een taak voor het onderwijs!

Volle klassen, veel uren

In vergelijking met Europese collega’s staan Nederlandse collega’s de meeste uren voor de klas. En die klas is ook nog eens overvol. Plofklassen worden ze genoemd. Mevrouw Ramautar uit Rotterdam heeft bijvoorbeeld een klas van 36 leerlingen! Een aantal leerlingen komt duidelijk aandacht te kort. Dit kan leiden tot onoverbrugbare leerachterstanden.

-wordt vervolgd – Je kunt natuurlijk vast de Zembla uitzending van woensdag 27 januari bekijken. Ik verklap dat Sander Dekker  niet wilde reageren. Hij zal zich vast “niet herkennen in het beeld” een vaak door politici gebruikte uitdrukking die steeds vaker door anderen (Hogeschool Utrecht) gebruikt wordt.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, imperfectie, Onderwijs