Categorie archief: Tuinieren

De aarde

DSC00458DSC00453-001

Earth laughs in flowers

Ralph Waldo Emerson

2 reacties

Opgeslagen onder Inspiratie, Natuur, Tuinieren

Waarom worden de bladeren rood?

DSC00157Heeft u het zich al weleens afgevraagd? Het schijnt dat biologen er zelfs ruzie over maken en er verschillende theorieën op los hebben gelaten. De theorie die het meest aangehouden wordt zegt dat bladluis groene en gele bladeren aantrekkelijker vindt om in te nestelen.

Dode boom

Rood lijkt mogelijk voor hen erg op bruin en dan gaat het vaak om een dode boom en daar wil je als luis niet in gevonden worden. Of het nu daadwerkelijk zo is dat luizen kunnen ‘zien’ of ‘bemerken’ dat een boom een rode kleur heeft….

 

Als schilderij

Waar we het wel over eens kunnen worden is dat het een prachtig gezicht is. Ergens in de tuin van Grand Hotel Karel V in Utrecht zag ik deze bladeren en vond het opeens niet meer zo erg dat ik niet schilderen kan.

Fijne dag!

Reacties staat uit voor Waarom worden de bladeren rood?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Inspiratie, Tuinieren

Code Geel

teunisbloemOnaangekondigd stond er zomaar een bloem ‘naast de bak’. De bak die we zorgvuldig aangelegd hadden: een omgespit, gecultiveerd stukje tuin. Je legt van alles aan, je hebt ideeën, visioenen van een tuin vol met kleurrijke bloemen. Elk seizoen bloeit er wel iets en je zoekt secuur planten uit. Soms krijg je wat zaad en strooi je daar duchtig van rond omdat je vermoedt dat niet alles op zal komen. Het eerste jaar noteer je nauwgezet wat waar gezaaid is.

Uiteindelijk besluit de natuur. Dit jaar even niet want het is te nat/te droog/te warm/te veel zon/te weinig. Soms slaat de natuur zelfs twee jaar over en als er dan onaangekondigd zomaar een bloem staat te bloeien, moet dat nauwgezet worden gadegeslagen.

“Heb jij dat al gezien? Die bloem die in bloei staat?

“Die gele? Ja, die heb ik gezien.”

“Het is er niet één, het zijn er elke keer wel een paar. En altijd ’s avonds. En dan zijn ze ’s ochtends zo goed als verwelkt maar ’s avonds komen ze weer.”

“Is het één bloem of zijn het er meer?”

“Ik zie wel drie stelen, dat wordt een trio!”

teunisbloem1De bloem die naast de bak staat te bloeien, is een laatbloeier, een avondbloeier, mogelijk aangestoken door de wonderbloemen die pas opengaan als de zon elders is. Eerder schreef ik al in Geen dag hetzelfde in de tuin over de wonderbloemen (mirabilis jalapa). Even een zijpaadje: de knollen van de wonderbloemen hebben we trouwens in de grond laten zitten tijdens de afgelopen koude winter 2012/2013 en dat bleek geen probleem. De bloemen zijn iets minder hoog geworden en dat is alleen maar een voordeel.Wel alles wat afdekken met stro.

Terug naar de Teunisbloem ( Oenothera)– zo heet hij… Met de google woorden: gele bloem elke dag nieuwe vond ik hem al.

Langzaam begon het ons te dagen: twee jaar geleden hadden we een goede vriend zaadjes gekregen in oude plastic filmpotjes van voor het digitale tijdperk en die zaadjes had ik bij de stenenhoop uitgestrooid omdat  De Teunis een echte pionier is. Voedselrijke grond daar trekt hij zijn neus voor op.

Teunis  had wel twee jaar nodig om zich eindelijk ergens te vestigen. De bloemen ruiken heerlijk. Eerst dacht ik dat dit de wonderbloemen waren maar  De olie schijnt overal goed voor te zijn ( op wikipedia staat er bij het verhaaltje over de medicinale toepassingen overduidelijk bron?

Dit stukje tik ik op de dag dat er in Nederland wordt besloten Code Geel uit te roepen.

Ha!

Wij hebben al veel langer Code Geel in onze tuin!

Reacties staat uit voor Code Geel

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Tuinieren

Ze zijn er weer! De Franse nieuwe

IMG_0193Wat hebben we het gemist en wat duurde het lang voor we weer koeien, of liever gezegd kalfjes, zien lopen in de wei. De eerste kennismaking verloopt uitermate enthousiast. Wat zijn ze lief, leergierig en aanhankelijk.
Het is even wennen dat we Giraffe, Ida en Hippy van vorig jaar niet meer zien maar kijk toch eens hoe vrolijk ze zijn, deze ‘Franse nieuwe’ met prachtige trouwe ogen. Een ferme lik en een duwtje met een natte neus krijgen we ter begroeting en ze eten met smaak van het gras dat we zojuist gemaaid hebben en dat net achter het hek ligt. Voor hen geen ” jouw weiland, mijn weiland” beperkingen. Eten is een waar genoegen voor ze, ze proeven en kwijlen en maken dankbare geluiden. We verzekeren hen dat we nog heel wat gras in petto hebben.
Wat een pracht, wat een mooie sterke koeien. Maar lieve 7524 en 7534 waarom zijn jullie niet ‘genaamd’? Waar o waar zijn jullie namen? Zullen we de grootste Guillaume IV noemen? Volgens onze koning Willem-Alexander is dat een echte koeiennaam. En koeien geven meer melk als ze een naam hebben, zo heb ik begrepen.
Jim Croce wist het al in 1973, I Got a Name. Alleen hoeven jullie gelukkig niet langs ‘the Highway’ te lopen.

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, Humor, Natuur, Tuinieren

Doe het meteen goed!

Milieubewust tuinieren

IMG_0875

_44406248_flowerdew_203Volgens Bob Flowerdew (hij schijnt echt zo te heten en ja, zo ziet hij er uit) bestaat elke taak bij het tuinieren, net als in het gewone leven, uit drie vragen:

Wat moet je doen? Planning!

Wanneer moet je het doen?

Wat moet je niet doen?

Ja, ik geef eerlijk toe dat ik me tot nu toe niet echt in tuinieren had verdiept. Maar niemand had me verteld dat er boeken zijn die lezen als een roman. Bob’s boek heet “Going Organic” (De Groene Tuinier)  Adviezen als: doe liever niets dan iets verkeerds! Of: ik kan niet genoeg benadrukken hoe goed planten het doen zonder onze tussenkomst. Even verderop alweer een stukje over “neem niet te veel hooi op de vork”. Zijn boek staat er vol mee.

Niet weggooien die autobanden

Volgens een vriendin van me kun je aardappels in autobanden verbouwen dus dat moet ik nog uitzoeken en vooral onderzoeken op: wat kan er misgaan? Vooralsnog kan ik weinig verkeerd doen omdat ik niets doe. Ik heb de indruk dat Bob behoorlijk wat invloed heeft in gardening mad Britain en dus nu ook op mij, ik neem zijn woorden vrij letterlijk.

Goed voor het samenleven

Gardening is one of the few things holding British society together volgens Sir Roy Strong . Ik vraag me af wat de Nederlandse samenleving bij elkaar houdt en zo zou je opeens er een politiek issue van kunnen maken. Maandag zei een vriendin (die haar beroep heeft gemaakt van tuinieren) tegen me: ik gun iedereen een stuk tuin. Zou dat de oplossing zijn voor een nieuwe regering?

 Je moet je eigen tuin vinden

De eerste jaren op Robbeneiland waren deprimerend. De bewakers waren grof en beledigend. Het werk was slopend (… ) Daarom besloot Mandela , begin jaren zeventig, te midden van al deze problemen, een tuin aan te leggen.(…)

In zijn brieven aan Winnie en anderen begon Mandela over zijn tuin te schrijven. Hij beschreef hoe zijn planten en groenten zich ontwikkelden, alsof het zijn kinderen waren. Hij beschreef de seizoenen, de grond en zijn oogst. Sommige mensen dachten dat hij het metaforisch bedoelde, maar hij schreef gewoon over dat wat hem plezier gaf.

Uit: Mandela, over leven, liefde&leiderschap – Richard Stenge

Dit publiceerde ik eerder op mijn vorige weblog op 8 september 2010. Ik blijk me dus nog steeds met dezelfde zaken bezig te houden. Ook toen moest er trouwens een regering gevormd worden. Misschien gaat het tuinieren van me toch wat sneller…

Reacties staat uit voor Doe het meteen goed!

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Duurzaamheid, Inspiratie, Natuur, Tuinieren

Geen dag hetzelfde in de tuin

volgens mij een Engelse quote van Hugh Johnson die het vast niet erg vindt dat ik hem gebruik.

De afgelopen maanden stonden in het teken van tuin, tuinieren, zaadjes, bollen, planten, bloemen, bloeien. Spitten, bloed, zweet en tranen, vreugde en verdriet, groei en verval. Geen dag is hetzelfde in de tuin en geen tuin is hetzelfde. Voortschrijdend inzicht. Verschil ontdekken tussen sprinters en stayers en niet meteen op elk plantje afrennen in het tuincentrum. Het is veel leuker om zelf zaadjes voor te kweken op je balkon, in je huis, en dan in de tuin te zetten. Hoewel… de zonnebloem is wel heel erg groot geworden.

Tuinieren kost tijd en als je die tijd niet hebt kun je nu stoppen met lezen. Want ik heb geen snelle oplossing. Voor mij valt er van alles te ontdekken en zoals bij alles in het leven helpt het als je veel tijd hebt en rustig gaat kijken: bij anderen, in tijdschriften en ontdekken wat werkt zonder met geld te smijten.

Als je graag iets leest dat trendy is, tuinarchitecterigs, of design styl-achtig dan kun je ook stoppen met lezen. Geen hypes, geen keuzes omdat-iedereen-die-maakt, geen dure Japanse tuinartikelen of buitenkeuken-ideeen, hoewel….Ik ben zo iemand die graag Genoeg-tips leest (jij ook? zie:hier ) maar met net zoveel gemak door de VT Wonen bladert (lachen om ” Als Margreeth thuiskomt gooit ze vaak haar zware dikke vest op de bank waardoor er direct een lekkere schapenvacht op de bank ligt” ) en de opmerkingen verderop over noppenfolie en vliesdeken vind je in de Groei&Bloei. Trouwens wel die van november 2011 want ik leen bij voorkeur tijdschriften uit de bibliotheek.

Wat kun je verwachten als ik blog over tuinieren?

Als je zelf veel verstand hebt van tuinieren, dan kijk je vast niet op mijn blog. Laat ik eenvoudig beginnen met het geven van tips, verslag over een zoektocht naar een mooie seizoenskalender zodat ik weet waar ik (en jullie) me in september-oktober mee bezig moet houden als het nog te vroeg is om de tuin vorstklaar te maken. Er valt heel veel te doen!

Een kleine opsomming van wat ik dit voorjaar en deze zomer geleerd heb:

wonderbloemen moet je niet te dicht bij elkaar planten, ze kunnen enorm groeien  en dat enorm moet je echt zien als ENORM en ze moeten wat dieper wortelen want anders vallen ze om en voor je het weet ben je met stokjes in de weer. Ze ruiken lekker maar je moet wel geduld hebben voor ze een keer gaan bloeien. Dat doen ze trouwens meestal pas ’s avonds als de zon weg is.

leeuwenbekjes doen het goed als ze niet teveel in de volle zon staan. Je moet de uitgebloeide bloempjes eruit halen, dan krijg je een 2e bloei kado.

hortensia  vind ik prachtig en blijkt gemakkelijk. Niet te vroeg juichen natuurlijk maar het is veelbelovend. Wel ontdekt dat hortensia die verkocht wordt in een tijd dat de plant eigenlijk niet bloeit, ” voorgetrokken wordt”. Je merkt dan al snel dat bijvoorbeeld de bladeren sneller groeien dan de bloemen zodat de bladeren er overheen zitten. Zal hopelijk volgend jaar goedkomen… en ze worden blauw in zure grond dus maar hopen dat we geen zure grond hebben.

Een regenton is geweldig! Gratis groeizaam water.

Voor de winter: de wonderbloemen zijn geen vaste planten. Gedoe dus met bescherming tegen vorst dacht ik Noppenfolie en vliesdoek klinkt allemaal fantastisch (en duur) maar is slechts een tijdelijke oplossing want het gaat broeien als de zon schijnt – schimmel wil je toch niet? En vliesdoek helpt alleen maar bij een paar graden vorst.Gelukkig is er dan altijd wel iemand op een forum die een oplossing heeft:

De plant sterft na de eerste nachtvorst af. U kan de knollen oprooien en tot het voorjaar vorstvrij bewaren. Let er echter wel op dat men de knollen ruim uitsteekt. Het probleem is namelijk dat de knollen enorm uitgroeien en bij het rooien makkelijk beschadigen. Men kan dit voorkomen door de planten in een grote pot op te kweken. De gerooide knollen in het voorjaar weer in de grond zetten en de struik zal nog groter en rijker terug komen.

Reacties staat uit voor Geen dag hetzelfde in de tuin

Opgeslagen onder Creativiteit, Inspiratie, Natuur, Tuinieren

Streepjes zetten

Het  is de beste remedie tegen piekeren. Misschien iets voor al die Nederlanders die ’s nachts wakker liggen en eindeloos tobben over hun werk, en zich afvragen hoe lang ze dat nog moeten volhouden….Er is altijd nog de tuin, of een balkon, of misschien een vensterbankje en weg zijn je werk-zorgen.

Hoewel: de eerste aanblik van de ontwaakte tuin veroorzaakte wel gefrons.

Waar te beginnen? Maar in ieder geval: waar te beginnen en niet (bij gedachten aan werk) waar te stoppen…

Het antwoord is ontstellend simpel: het maakt niet uit. Zomaar ergens en dat is bij voorkeur daar waar de eerste lentezon schijnt. Langzaam buigen de sneeuwklokjes steeds triester hun hoofdjes voor de gulle zon.

Sneeuwklokjes die hier langer staan dan de buurvrouw, van in de tachtig, oud is. Vroeger woonde zij hier in dit huis en was deze tuin haar tuin. Ze vertelde mij dat ze als klein meisje streepjes zette elke keer als er een sneeuwklokje ontwaakte. Haar moeder of misschien vader zal ze wel ooit geplant hebben. Vorig jaar waren ze mij minder opgevallen, terwijl er op sommige plekken toch wel een flink legertje staat. Er moest nog zoveel uit de tuin verwijderd worden dat een sneeuwklokje meer of minder niet opviel.

Behalve het wit is de enige kleur die we op dit moment zien de kleur van de petunia’s. In een vlaag van overdreven ordening en cultiveren spit ik er hier en daar eentje uit om ze allemaal net langs de muur van het huis te zetten.

Is dit nu te netjes of kan het er wel mee door? De lentezon maakt wat sneller moe dus af en toe ga ik maar op een stoeltje zitten kijken. Ach, echt netjes wordt deze tuin toch nooit dus waar maak ik me druk over?

Ik zei toch: het ideale middel tegen gepieker over het leven. Hier heerst de natuur, je kunt hooguit een streepje zetten.

Reacties staat uit voor Streepjes zetten

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, Humor, Natuur, Tuinieren