Categorie archief: Utrecht

Lopen in Utrecht – kruip-door-sluip-door

Sommige mensen vinden dat het fietsen gestimuleerd moet worden. In Utrecht hoeft dat echt niet, het is geen voetgangersparadijs. Je zou het massa-fietsisme kunnen noemen.

Geen shared space

Onderhand wordt het zaak om voetgangers meer ruimte te geven. Of liever gezegd ruimte teruggeven aan voetgangers. (Liever niet in een shared space situatie zoals op en bij het Domplein. Het is daar flink oppassen voor de fietskoerier-bezorgdienst-e-bikers, en fietsers die haast hebben.)

Steeds vaker loopt men in de binnenstad gedwongen door te veel obstakels op de rijbaan en wordt dan bijna omver gereden door fietsers of automobilisten. Het is extra lastig als je slecht ter been bent.

In de Volkskrant daarover een reportage Met een slechtziende op pad langs de geribbelde ‘lifeline’ (die vaak een hindernisbaan blijkt te zijn)  van Marc van Dinther. Toevallig gaat zijn verhaal over Arnhem en het station. Het zou zo over Utrecht kunnen gaan.

 Mensen zetten obstakels op de tegels, zoals fietsen, koffers, reclameborden of terrasmeubilair, waar gebruikers zoals Van Dijk over struikelen.

In het museumkwartier

Laten we de fietsen er even uitlichten… Probeer eens door de Lange Smeestraat te lopen… (foto 2, 3 en 4). Ik ben benieuwd waar alle fietsen die er morgen nog staan naar toe zullen gaan  als er een steiger neergezet wordt.

Twee mensen die net hun (airbnb/long stay/tijdelijk onderkomen?) huis uitkomen en hun fiets willen pakken kijken naar het briefje. Ze spreken geen Nederlands en vragen aan mij wat erop staat en vervolgens waar ze hun fiets dan neer moeten zetten.

Tja…

weg.jpgZie ik daar een huis te koop staan? Voorheen stonden er niet zoveel fietsen bij één huis maar als er een huis verkocht wordt, wordt het in sommige gevallen omgebouwd tot studentenhuis/airbnb/long stay…. Meer mensen=meer fietsen=minder voetpad.

De paaltjes moet je als voetganger in de gaten houden en hier(foto onder) word je gedwongen van het voetpad af te gaan. Ik kan u verklappen dat de weg héél smal is en dat zelfs de hele straat smal is. Er staan nu drie fietsen (die ook iets netter neergezet zouden kunnen worden) maar soms zijn het er wel zes of zeven als iedereen thuis is en er bezoek is. U raadt het al: dat past niet op het voetpad. Fietsen vallen ook vaak met veel herrie.

studentenhuis

Ziet u die meneer? Hij loopt op het randje van het voetpad. Aan de andere kant rijdt iemand in een scootmobiel op straat. Uiteindelijk komen we allemaal op straat terecht.


Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Utrecht, Wandelen

Wie kent hem niet in Utrecht?

 

Toevallige voorbijgangers zullen er zeker voor zorgen dat ze een beetje uit de buurt te blijven van M. Vanmiddag is er blijkbaar iets heel vervelends gebeurd want vanaf mijn plek kan ik hem horen schreeuwen. Zien doe ik hem niet. Er is iets gebeurd met een fietser die hem aangereden heeft (deze informatie heb ik niet gecheckt en komt van M. zelf) JA JA KIJK EENS EEN BEETJE UIT ZEG.

M. fietst zelf regelmatig of loopt met zijn fiets aan de hand en ik zie inderdaad zoals verwacht nog net zijn wiel en de onvermijdelijke plastic tassen die hij aan zijn stuur heeft hangen. Meestal heeft hij ook een bandana om zijn verwarde haren. Het is een bijzonder mens, en dat is’t ie.

Korte broek in de herfst

Als je hem niet kent dan kan ik hem typeren als iemand die standaard een korte fleurige broek draagt als iedereen al lang zijn donkere lange broek uit de kast heeft gehaald. M. draagt pas een lange broek als het snikheet is. Volgens een bekende van mij (M. woont bij haar in de buurt) wil hij graag opvallen en dat doe je als je je zomergarderobe in herfst en winter gebruikt. Laat ik gedacht hebben dat hij het gewoon nog niet koud vond. Nee, volgens haar is het iemand die graag in de schijnwerpers staat. In Utrecht moet je echter behoorlijk je best doen om écht op te vallen en boven het verkeerslawaai uit te komen. Een korte broek van een felle kleur en daaronder rode benen is een redelijke opvalfactor. Beter is het inderdaad om er dan nog een luide stem bij op te zetten en dan bij voorkeur erg verontwaardigd zodat mensen met oortjes in ook opkijken omdat iedereen zonder oortjes één kant uitkijkt.

Zelf ben ik ook een keer door hem uitgescholden. Gelukkig kende ik hem al en nam het niet al te zwaar op. Hij beschuldigde mij er toen van om nét voor zijn voeten te lopen: JA JA JA LOOP LEKKER IN DE WEG ALSOF IK NIET BESTA, ZEG!  Nou ik zal u verzekeren: ik zag hem wel hoor maar probeerde snel uit de voeten te komen.

De M.-Monologen

Of hoe je lange dialogen in een korte broek kunt houden

Als hij niet boos is op een verkeersdeelnemer dan voert hij wel een heftige discussie met iemand  die met een biertje in de hand bij Kafé België buiten staat te drinken (en soms roken) Zo iemand loopt namelijk niet zo snel weg

Eerlijk gezegd: de enige die heftig is in de “discussie”, is M. zelf. Hij monoloogt meestal een eind weg.Iedereen die verstandig is houdt zich op de vlakte. De bekende van mij die hem ietsje beter kent, heeft me verteld dat hij in de zomer vaak rosé wil drinken in de zon. Hij had haar ook nogal dwingend gevraagd of ze daar een keer zin in had (had ze niet).

Er is nu geen zon meer te zien en de rosé-tijd is voorbij. Zijn monologen bevatten woorden als: idioten, achterlijk, NIEMAND begrijpt, HOU TOCH OP, KIJK UIT IDIOOT!, JA JA JA en NEE NEE NEE in combinatie met weer andere kreten. Mocht je zelf een betere transcriptie hebben, deel hem gerust. Meestal hoor ik flarden want voor je het weet ben jij de idioot die voor zijn voeten loopt of fietst.

Terwijl ik dit tik roept M. in de verte inderdaad iets over  IDIOTEN IN UTRECHT en  “ALS JE NIETS TE ZEGGEN HEBT, HOUD DAN JE KOP”.
Hij heeft altijd gelijk.

Naschrift 5 februari 2018

Blijkbaar is aandacht fijn.

De 63-jarige Utrechter Rex Marcello W.A.H.C. van de Wal, beter bekend als ‘Marcello in korte broek’, stelt zich individueel kandidaat voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Hij stelt zich kandidaat onder de naam Rex Willem-Alexander en wil zich inzetten voor de mensen die tussen wal en schip belanden in de maatschappij.

Lees via onderstaande link het artikel:

Marcello in korte broek stelt zich als Rex Willem-Alexander kandidaat in gemeenteraadsverkiezingen

Reacties uitgeschakeld voor Wie kent hem niet in Utrecht?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Utrecht

Ze schijnen het allemaal te weten

DSC00519Ze schijnen het allemaal te weten.

De vrouw zwaait met haar rechterarm naar een grote stapel boeken over dementie. “En de laatste mode is dementie. Moet je kijken wat je allemaal voor boeken kunt kopen over dementie. Alsof zij het weten. Vandaag dit en morgen dát.  Vast alweer achterhaald…

Dáár moet je zijn, die weten het, nou, poeh.” Ze wijst naar een schap met ‘zelfhulpboeken’.

Sorry!

Aan de andere kant van de zaak wordt er hard gelachen. Niet om de vrouw die vindt dat ze het allemaal schijnen te weten maar om een meisje dat zich verontschuldigt omdat ze tegen iemand oploopt. Terwijl ze nog een keer beter opkijkt ziet ze dat ze zich verontschuldigt heeft tegenover een bordkartonnen reclameman met koffer. Van mijn plek kan ik niet precies zien wie het is. “Sorry” zegt Het Meisje nog een keer grinnikend. Ëén van de verkoopsters merkt op dat de Kartonnen Hij dezelfde grootte heeft als een echt mens. En ik bedenk erbij dat de Kartonnen Hij net zo in de weg staat als echte mensen vaak doen.

Alle 13 goed

Op mijn ‘afdeling’ is de vrouw nog lang niet klaar met haar commentaren. Haar zoon twijfelt of hij een bepaald boek wil aanschaffen en vraagt aan een verkoopster “is dit wel echt een goed boek?”.
“Jee, zegt de vrouw, net je vader met z’n opmerkingen. Dat schiet niet op zo hè? Hij zou hier trouwens wèl iets van kunnen leren.

(Volgens mij doelt ze op het schap zelfhulpboeken.)

Zoon: Ja, nou, ik ga toch niet een hoop geld uitgeven aan een slecht boek?

Moeder: Denk je nou echt dat hier alleen maar goeie boeken staan?

Een paas mensen kijken vanuit hun ooghoeken naar de vrouw en weer terug naar het boek waar ze mee in hun handen staan. Zelf pak ik natuurlijk een goed boek en loop naar de kassa om af te rekenen. Achter me hoor ik nog

Ik geef je 10 minuten, meer niet.

Dat mis je toch maar mooi allemaal als je boeken online bestelt. Als Peter van Straaten nog zou tekenen zou hij er een prachtig plaatje van hebben gemaakt.

(naschrift om 19.10 op het moment dat ik op publiceren heb geklikt,  hoor ik op de radio dat Peter van Straaten is overleden…)

 

Reacties uitgeschakeld voor Ze schijnen het allemaal te weten

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Utrecht

Alweer diezelfde jongen?

IMG_5066

Rare ochtend

Eindelijk blijf ik zitten totdat ik een column geschreven heb. Het weer houdt me thuis en daar maak ik dankbaar gebruik van. Gelukkig heb ik de belangrijke zaken al eerder vandaag gedaan zoals boodschappen doen in wel 3 verschillende winkels en een bezoekje aan de bibliotheek. Dit is allemaal niet zo opmerkelijk en ik zou er ook niet over beginnen als er niet iets vreemds gebeurde.

Hippe jongen

In de eerste winkel komt een jongen vrolijk binnen en hij valt me op vanwege zijn gekleurde shirt en lichte schoenen en modieuze baard. We kijken elkaar even kort aan bij wijze van groet maar omdat we niet echt bekenden zijn  blijft de groet stads achterwege. We lopen elkaar eventjes in de weg omdat we net in andere volgorde bij dezelfde schappen moeten zijn en uit ons gewone doen raken. Niet vanwege elkaar maar vanwege de nieuwe tijdelijke winkelindeling. De jongen achter de kassa vertelt  dat alles opgehipt wordt en hij is zelf ook heel benieuwd hoe het zal worden. Veel verandert er niet volgens hem behalve een nieuwe Frisse Indeling. Eerst staat alles dicht op elkaar in het ene gedeelte en verbouwt men het andere en dan andersom. Alles voor nieuwe hippigheid. De winkelende jongen luistert mee.
Nog geen half uur later kom ik de hippe baard-winkeljongen weer tegen in een Iraanse winkel om de hoek. Ik geef een blijk van herkenning maar daar doet hij niet aan. Hij is druk met naan barbari. Maakt niet uit, in de stad ben je gewend dat mensen minder groeterig zijn.

Jij hier?

Wel vind ik het een beetje gek dat ik hem drie kwartier later weer tegenkom in een wat grotere buurtsuper. Jee, zou hij dezelfde dingen eten als ik? Er ligt nog niets in zijn mandje en ik heb geen tijd om te wachten omdat ik nog naar de bibliotheek wil voordat Code Oranje dat verpest.

Jullie geloven het niet (ik kan het zelf amper geloven) maar wie kom ik tegen terwijl ik naar de bovenverdieping loop? Weer die groetloze hippe baardjongen. Hoe toevallig is dat?.  Stiekem kijk ik om me heen. Word ik gefilmd? Een of andere grap?

Allemaal anderen

Pas als ik mijn fiets van slot haal en weer die hippe baardjongen zie, snap ik het. Het is een ander of liever: het zijn allemaal anderen! Ik woon in een stad met heel veel van deze hippe vogels. Door die baarden, en  kleding van jas, shirt tot schoenen,  zie je dat niet meer.

Diversiteit

Of moet ik naar de oogarts? En zie ik dan pas weer diversiteit?

(dinsdag 31 mei 2016: probeert Tijs van den Brink van de EO nu ook al een soort baardje te kweken?)

Reacties uitgeschakeld voor Alweer diezelfde jongen?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Utrecht

Wat je gemist hebt vandaag

Dat kan van alles zijn. Misschien wel dit:

Onlangs las ik over olifantenpaadjes in de krant. Een omgevingspsycholoog (dit woord verzin ik niet) helpt mij met een link. Te laat voor meer sneeuw maar op tijd voor “andere resten”. En uit resten kan zomaar iets ontstaan… Een bankje bijvoorbeeld.

Zo’n bankje – als ik het zou maken – zou er dan ongeveer zo als de rechter foto uitzien. De blauwe lucht gebruik ik dan als inspiratie. Helaas kan ik geen bankjes maken. Erop zitten kan ik wel.

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Inspiratie, Utrecht

Leer ‘ertussenin’ denken: een andere taal

 

IMG_1376

4500 Chinezen

Afgelopen weekend waren er maar liefst 4500 Chinezen in Utrecht dus het wordt hoog tijd om een beetje Chinees te leren. Als ze echter bij het eten massaal in slaap vallen-het programma was blijkbaar te vol –  dan wordt het lastig communiceren. Voorlopig kom ik trouwens niet veel verder dan Wū-dè-liè-zhī en daar ben ik al. Er is echter niets tegenin te brengen en het is vast heel leuk als je in staat bent om je eigen stadsnaam eens op een andere manier uit te spreken. Het lijkt ook alsof de stad vandaag anders is: dat zit hem in dat Wū- zoveel zwieriger dan U.

Wacht.. Jullie hebben geen idee waar ik het over heb? Dan maar een beetje Chinees of zoals de Fransen zeggen: C’ est du Chinois pour moi.

Heb ik jullie op een verkeerd been gezet? Als je een andere taal leert, dan leer je ook een beetje anders denken. Elke taal heeft zo zijn eigen gedachtengang. Hoewel…

Het Chinees en het Nederlands zijn eigenlijk hetzelfde (2009) volgens Rint Sybesma, hoogleraar Chinese taalkunde,  die een boekje schreef over het Chinees, of om precies te zijn: het Mandarijn, de standaardtaal in China. De meeste Chinezen in Nederland komen trouwens van oorsprong uit Kantonees en Wenzhounees sprekende gebieden in China.

Het Chinees is een toontaal. Weerts, Venloos en Maasbrachts zijn ook toontalen (of liever: dialecten) dus de Limburgers zullen het ietsje makkelijker hebben om Chinees te leren (?)  Het Limburgs heeft echter maar 2 tonen: de stootttoon zoals toon 4 (zie onder)  en de sleeptoon (enigszins zoals toon 3 – zie onder)

In het Chinees (Mandarijn) zijn er 4 tonen. Het Kantonees heeft er zelfs 6

Toon 1: hoog

Toon 2: stijgend alsof je een vraag stelt – Ja? Wat wou je zeggen?

Toon 3 : je begint vrij laag, gaat dan nog lager en dan ga je omhoog: een toon met een dipje

Toon 4: daalt en klinkt als een commando: ‘Nu!’

Dit kan je alleen maar ergens oefenen zonder andere mensen om je heen want anders wordt er al snel gevraagd: ‘Gaat het goed met je?’

Dan komt er nog iets bij: in principe heeft iedere lettergreep een toon in het Chinees. Ook dat voelt raar als je aan het oefenen slaat.

Een rondje stad

Amsterdam noemen de Chinezen:

Ā-mŭ-sī-tè-dān

Utrecht noemen ze

Wū-dè-liè-zhī (ik heb het ook met een t gezien in de tweede klank)

Den Haag heet

Hǎi yá

Het Pinyin

Dit is geschreven in het pinyin. Het Pinyin is een fonetisch systeem om de uitspraak van het officiële Chinese dialect, het Mandarijn, in Latijnse letters om te zetten. Pinyin wordt consequent gebruikt in de vertalingen en transcripties die in China zelf worden gepubliceerd. Ook in het westen gaat men steeds meer tot dit systeem over.

Wil je meer weten over het Pinyin: klik dan hier

In het Mandarijn bestaan de volgende combinaties niet

Str

Kl

Sp

Dus als die klanken in buitenlandse namen voorkomen dan moeten die aangepast worden.

Amsterdam is dus si-te geworden en

Tr van Utrecht is  dè-liè geworden

De cht van Utrecht komt eruit als zhi wat klinkt als dsj

Br en kl kunnen ook vereenvoudigd worden, door ze half weg te laten.

Verder kunnen Mandarijnse lettergrepen alleen maar eindigen in een klinker, de n of ng

Dus Am ster dam: dan wordt am a-mu

En al die woorden, zo snap ik nu,  zijn kort omdat er geen clusters voorkomen van letters achter elkaar.

Waar blijven de foto’s?

Al deze wijsheid heb ik van Rint en omdat ik er graag iets meer van begrijp, vertel ik jullie het verhaaltje dat hij schrijft. Tenslotte leer je zelf beter als je het aan anderen vertelt, zo is het bij hem vast ook gegaan.

ps: ik wacht nog op 4500 foto’s genomen met selfie-sticks, zodra die binnen zijn krijgen jullie een update. Natuurlijk vooral foto’s met een stukje Dom dus foto’s genomen in Wū-dè-liè-zhī

Reacties uitgeschakeld voor Leer ‘ertussenin’ denken: een andere taal

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Inspiratie, Onderwijs, Taal, Utrecht

Waarom ben ik hier zo graag?

Omdat het zo simpel is, een plek waar zijn belangrijker is dan (ergens) iets (van) vinden. Je vindt er ondertussen van alles.

Wij verblijven zo graag in de vrije natuur omdat deze geen mening over ons heeft 

Volgens mij heeft Nietzsche gelijk, als dat tenminste niet teveel mening is.

DSC00553DSC00564DSC00557DSC00567

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie, Natuur, Utrecht, Wandelen