Tagarchief: afbeeldingen

Hete Roze Tilburg Maandag

ImageOh shoot.. zegt vriendin opeens, het is Roze Maandag dus ik ben bang dat we er niet doorheen kunnen. Ik staar versuft uit het autoraampje en probeer te begrijpen dat er mensen zijn de met 30+ temperaturen op het heetst van de dag buiten lopen.

Even later loop ik er zelf op weg naar het station in Tilburg waar vriendin me niet mocht afzetten. De verkeersregelaars gebaarden druk en op haar vriendelijke vraag ” mag ik haar bij het station afzetten” volgde geen uitnodiging. ” Nee, er is een storing”. 

ImageVriendin op weg naar een volgende afspraak en ik baan me een weg door de meute zingende, springende, zwetende, feestende mensen. 

Zo, nu heb ik een idee van de Roze Maandag. Lastig om dan op de trein te stappen. En volgende keer eraan denken om iets van roze aan te trekken. 

Het belang van de Nederlandse taal

Als je iets duidelijk wilt maken in Nederland en er wordt niet goed geluisterd, dan hang je toch gewoon een briefje op. Als een briefje niet helpt, dan maak je een bordje. Als een bordje niet helpt, dan hang je wat meer bordjes op.
Al deze borden en briefjes vond ik vlakbij elkaar, bij de Rechtenfaculteit van Utrecht, aan de Kromme Nieuwe Gracht. Omdat mijn handen te koud werden heb ik het fotograferen beperkt tot deze foto’s. Ik had er echter nog meer kunnen maken.

De studenten hebben hun studie nog niet afgerond en experimenteren nog wat. Ze weten dat fietsen gezond is

Camino 13

Hoogtepunten en Dieptepunten

Deze laatste maanden van het jaar lenen zich vaak om nog eens de Hoogte- en Dieptepunten van het jaar de revue te laten passeren.

Mijn trouwe webloglezers weten dat het lopen van de Camino de Santiago voor mij een Hoogtepunt was in 2006. Tijdens het lopen maak je veel Hoogtepunten mee. En Dieptepunten. Hoewel, daarover verschillen de meningen soms.

Een voorbeeld. Ergens langs de route, zagen we opeens een graf. Elke pelgrim reageerde er anders op. De een vond het heel erg: ‘hij heeft nooit het eindpunt bereikt.’ De ander vond het maar rommelig: ‘Wat erg, het is niet eens een fatsoenlijk graf!’ Een derde bekeek het praktisch en zei: O, okee, we zitten dus zeker op de goede route’. En ik? Het stond op een prachtige plek dus ik dacht: ‘Wat een mooie plek heeft hij bereikt. En wat ontroerend tus amigos del camino. Ze hebben vast met veel liefde en zorg deze plek gekozen.

We liepen verder. Langs een hoogtepunt waar Britt haar Compeed achter liet als dank voor haar blaarloze voeten. Laszlo vond dat een Dieptepunt toen ze dit vertelde. ‘Hoe kan je daar nou rotzooi achterlaten? Het is een Hoogtepunt en bedoeld om een steen die je mee hebt gedragen achter te laten!’

Hoogtepunt

Gelukkig zagen we allemaal dat het volgende dat we meemaakten duidelijk een Hoogtepunt was: een geboorte langs de Camino! We durfden niet te dicht erbij te komen omdat de moeder misschien bang zou worden en haar jong wilde beschermen. Maar eigenlijk stond ze daar heel rustig, vol vertrouwen. Ook zij zal ergens langs de camino haar graf hebben, maar voorlopig nog even niet.

Camino 1




Zomaar opeens was er bij mij de gedachte: ik ga naar Santiago lopen. En ik begin in Le Puy-en-Velay in Frankrijk. Dat klinkt als een mooie plaats en een mooi begin. Achteraf kan ik een heleboel filosofische, spirituele redenen gaan bedenken maar eigenlijk kwam het op het volgende neer:

– ik hou van wandelen
– ik hou van een flink stuk wandelen
– ik hou van de natuur
– ik hou van een flink stuk wandelen in de natuur

En de keuze voor Santiago bleek voor mij in ieder geval een gemakkelijke keuze. Met meer dan 1600 km te gaan hoef je niet elke dag te denken: waar ben ik ook al weer mee bezig?  Of misschien juist wel.




Ik dacht het niet vaak. Ik dacht sowieso veel minder vaak dan je zou denken. Als je gaat lopen ben je al druk met het lopen zelf. Onderweg kwam ik mensen tegen die me vertelden: ja, ik was van plan om heel veel na te denken tijdens mijn tocht. Maar ja, ook zij gaven toe: als je aan het lopen bent, dan stoort dat denken zo. Dus nu doen we het maar niet meer. We lopen gewoon.

Lopen deden we uiteindelijk allemaal. Of we nou goed of slecht voorbereid waren, blaren hadden of niet, moe waren of juist fit, we liepen. We? Ja, we. Ik begon weliswaar alleen maar dat hield niet lang stand. Op de eerste dag ontmoette ik al allerlei mensen die met me mee liepen. Of liep ik met hen mee?

Ik  begin bij Place du Plot in Le Puy en de eerste etappe naar St.Privat.

Morgen stel ik jullie aan de andere Pelgrims voor…



* * *

Tussen de  * * * de oorspronkelijke tekst zoals hij eerder gepubliceerd werd op internet en delen ervan in de Jacobsstaf.

* * *

Place du Plot, Le Puy en Velay

Kathedraal, Le Puy en Velay ’s avonds de dag voor mijn start, 4 april

Begin van de chemin de St. Jacques met uitzicht