Tagarchief: bezuinigingen

Lenteakkoord, hoera?

Oude bomen verplant men niet
Oude bomen verplant men niet

Als je medicijnen gebruikt, een bepaalde behandeling nodig hebt of op een andere manier te maken hebt gehad met de zorgverzekeraars dan weet je dit al. “Wij” bepalen wat u slikt

De zorgverzekeraars zijn de baas

Of er iets wel of niet vergoed wordt, wordt niet bepaald door de noodzaak, uw chronische ziekte of wat we samen voor elkaar opbrengen, dit wordt bepaald door de zorgverzekeraars. Het ene jaar kreeg u een bepaald bedrag wel vergoed, het jaar erop niet. U weet dan dat een zorgverzekeraar zomaar kan beslissen dat u het medicijn dat altijd goed werkte niet meer krijgt.Nee, het is te duur, of er zijn klachten, of er is een andere reden dat maakt niet uit. Wat voor u uitmaakt is dat u opeens een ander medicijn krijgt waar volgens hen precies die stof inzit die u nodig hebt, u hoeft zelf echt niet na te denken. Uw huisarts kan voorschrijven wat hij wil, uw specialist kan het proberen, de apotheek kan van alles bedenken maar NEE de zorgverzekeraar beslist. Wat zeurt u nou?

Bijwerkingen pech gehad

Had u een medicijn of een zalfje dat goed werkte, jammer dan.

U MOET de apotheek met een middel verlaten dat voor u niets doet. Alleen maar omdat dit middel goedkoper is of omdat er beweerd wordt dat het andere middel dat u tot nu toe had niet goed werkte,  of teveel bijwerkingen had. Had u die bijwerkingen niet en hebt u die nu met het nieuwe (vaak goedkopere) middel wel: pech gehad. Vervelend voor u dat u zich steeds beroerder voelt. Oh, ja, u kunt wel dat ene goede middel gebruiken,  of de zalf waar de uitslag wel van weggaat, maar neem dan een zak geld mee. Tuurlijk u mag het allemaal zelf be (p)talen.

Wachtlijst? 

U wordt misschien minder oud door al die stress en pijn en zorgen over hoe het moet als u behalve de bijwerkingen waar u nu mee te kampen heeft, ook straks te oud bent om voor uzelf te zorgen. Voorheen mocht u pas op de wachtlijst als u al ruim over de 90 jaar was,; nu maakt  uw leeftijd niet meer uit. U mag  thuis blijven wonen. Jammer trouwens als u al in een verzorgingstehuis woont, daar had u beter mee kunnen wachten. En ook bij de aanleunwoningen valt er niet veel meer te leunen. Veel ouderen verliezen allerlei voorzieningen als de verzorgingstehuizen in de buurt sluiten. En het gaat niet om één of twee mensen, nee het zijn er duizenden.

Lenteakkoord
Lenteakkoord

Moven!

In dit land moeten zelfs mensen van 104 jaar oud verplicht verhuizen. Sinds kort is er het een meldpunt “gedwongen verhuizen”. Weet u nog dat welke politieke partij zo trots was op Het Kunduz Akkoord? Trots op het feit dat er bedacht is dat die verzorgingstehuizen maar dicht moeten. Wat nou verzorgd worden… helemaal niet goed voor het grootste gedeelte van de mensen. Ja, ok, dat vonden we ooit wel,  jaren geleden maar kom op u moet wel een beetje meebewegen met de trends. U kunt gemakkelijk zelfstandig blijven wonen tot u erbij neervalt. U valt, wij vangen!

Ziek

Soms zou ik even heel gemeen de verantwoordelijke politici een ziekte toewensen – bovenmatig piekeren gecombineerd met ernstige schuldgevoelens-  waarvoor de zorgverzekeringen alleen maar 1 middel  toestaat dat niet helpt. En om een beetje van het piekeren af te komen is er dan nog 1 optie: politici moeten verplicht meehelpen met de verhuizingen en mogen de mensen geruststellen. Het wordt ook aangemoedigd dat ze na de verhuizing contact houden.

Logisch

Is het allemaal logisch dat het is zoals het is? Verbind ik dingen die niets met elkaar te maken hebben? Het zou zomaar kunnen maar wie kan me dan de logica wel uitleggen? De verhalen hierboven komen uit betrouwbare bron en niet via via behalve dan het verhaal van die 104 jaar oude man die gedwongen moet verhuizen. Dat verhaal zal echter echt wel kloppen want een heel dorp zet zich in voor de man.

ps: volgende keer weer een heel vrolijk stukje, iets over de lente 😉

Ondanks de warmte krijg ik het toch koud

individu 075Polare. Waar denkt u dan aan? Nee, niet gaan googelen of klikken maar gewoon even alleen met uzelf zijn en bedenken wat er in u opkomt.

Bij mij was dat meteen een kriebelhoest, vervolgens verslikte ik me en moest mijn boek wegleggen.
Een echt boek trouwens, weet u wel zo eentje met bladzijden die je krachtig om kunt slaan of waarvan je de punt van de bladzij kunt vasthouden terwijl je aan het lezen bent. Lekker een beetje vooruit of terugbladeren en hop een kaartje ertussen als je eventjes wat anders gaat doen.

Zonder er gewichtig over te willen doen, ik lees er wel wat per week en die leen ik dan het liefste uit de bibliotheek. Gisteren was ik er nog en vandaag ga ik er ook nog wel eventjes langs. Je wordt blij van die rijen boeken ook al kun je ze lang niet allemaal lezen maar die keuze, die weelde, dat alles is voldoende om blij langs de kasten te huppelen.

Minder blij word ik ervan als er straks geen kasten meer zijn met boeken maar alleen maar e-readers en bestandjes, lijkt mij wat saai. Regelmatig kom ik in een bekende tweedehands winkel waar er steeds meer mensen rondneuzen tussen de boeken. Hele ouderwetse mensen die oude boeken lezen. U snapt het vast niet meer, wat doen ze daar, wat doen ze in een bibliotheek. Thuis moeten ze blijven, aan hun toetsenbord vastgepind, leeg die winkelstraten, weg van straat, scheelt een hoop schoonmaken en verlichten. Wat sla ik nu door? Dat zal door de zon komen.

Cantare o-o-o-o (Polare rijmt erop, maar nu sla ik echt door)