Tagarchief: binnenstad

Lopen in Utrecht – kruip-door-sluip-door

Sommige mensen vinden dat het fietsen gestimuleerd moet worden. In Utrecht hoeft dat echt niet, het is geen voetgangersparadijs. Je zou het massa-fietsisme kunnen noemen.

Geen shared space

Onderhand wordt het zaak om voetgangers meer ruimte te geven. Of liever gezegd ruimte teruggeven aan voetgangers. (Liever niet in een shared space situatie zoals op en bij het Domplein. Het is daar flink oppassen voor de fietskoerier-bezorgdienst-e-bikers, en fietsers die haast hebben.)

Steeds vaker loopt men in de binnenstad gedwongen door te veel obstakels op de rijbaan en wordt dan bijna omver gereden door fietsers of automobilisten. Het is extra lastig als je slecht ter been bent.

In de Volkskrant daarover een reportage Met een slechtziende op pad langs de geribbelde ‘lifeline’ (die vaak een hindernisbaan blijkt te zijn)  van Marc van Dinther. Toevallig gaat zijn verhaal over Arnhem en het station. Het zou zo over Utrecht kunnen gaan.

 Mensen zetten obstakels op de tegels, zoals fietsen, koffers, reclameborden of terrasmeubilair, waar gebruikers zoals Van Dijk over struikelen.

In het museumkwartier

Laten we de fietsen er even uitlichten… Probeer eens door de Lange Smeestraat te lopen… (foto 2, 3 en 4). Ik ben benieuwd waar alle fietsen die er morgen nog staan naar toe zullen gaan  als er een steiger neergezet wordt.

Twee mensen die net hun (airbnb/long stay/tijdelijk onderkomen?) huis uitkomen en hun fiets willen pakken kijken naar het briefje. Ze spreken geen Nederlands en vragen aan mij wat erop staat en vervolgens waar ze hun fiets dan neer moeten zetten.

Tja…

weg.jpgZie ik daar een huis te koop staan? Voorheen stonden er niet zoveel fietsen bij één huis maar als er een huis verkocht wordt, wordt het in sommige gevallen omgebouwd tot studentenhuis/airbnb/long stay…. Meer mensen=meer fietsen=minder voetpad.

De paaltjes moet je als voetganger in de gaten houden en hier(foto onder) word je gedwongen van het voetpad af te gaan. Ik kan u verklappen dat de weg héél smal is en dat zelfs de hele straat smal is. Er staan nu drie fietsen (die ook iets netter neergezet zouden kunnen worden) maar soms zijn het er wel zes of zeven als iedereen thuis is en er bezoek is. U raadt het al: dat past niet op het voetpad. Fietsen vallen ook vaak met veel herrie.

studentenhuis

Ziet u die meneer? Hij loopt op het randje van het voetpad. Aan de andere kant rijdt iemand in een scootmobiel op straat. Uiteindelijk komen we allemaal op straat terecht.


Wie kent hem niet in Utrecht?

 

Toevallige voorbijgangers zullen er zeker voor zorgen dat ze een beetje uit de buurt te blijven van M. Vanmiddag is er blijkbaar iets heel vervelends gebeurd want vanaf mijn plek kan ik hem horen schreeuwen. Zien doe ik hem niet. Er is iets gebeurd met een fietser die hem aangereden heeft (deze informatie heb ik niet gecheckt en komt van M. zelf) JA JA KIJK EENS EEN BEETJE UIT ZEG.

M. fietst zelf regelmatig of loopt met zijn fiets aan de hand en ik zie inderdaad zoals verwacht nog net zijn wiel en de onvermijdelijke plastic tassen die hij aan zijn stuur heeft hangen. Meestal heeft hij ook een bandana om zijn verwarde haren. Het is een bijzonder mens, en dat is’t ie.

Korte broek in de herfst

Als je hem niet kent dan kan ik hem typeren als iemand die standaard een korte fleurige broek draagt als iedereen al lang zijn donkere lange broek uit de kast heeft gehaald. M. draagt pas een lange broek als het snikheet is. Volgens een bekende van mij (M. woont bij haar in de buurt) wil hij graag opvallen en dat doe je als je je zomergarderobe in herfst en winter gebruikt. Laat ik gedacht hebben dat hij het gewoon nog niet koud vond. Nee, volgens haar is het iemand die graag in de schijnwerpers staat. In Utrecht moet je echter behoorlijk je best doen om écht op te vallen en boven het verkeerslawaai uit te komen. Een korte broek van een felle kleur en daaronder rode benen is een redelijke opvalfactor. Beter is het inderdaad om er dan nog een luide stem bij op te zetten en dan bij voorkeur erg verontwaardigd zodat mensen met oortjes in ook opkijken omdat iedereen zonder oortjes één kant uitkijkt.

Zelf ben ik ook een keer door hem uitgescholden. Gelukkig kende ik hem al en nam het niet al te zwaar op. Hij beschuldigde mij er toen van om nét voor zijn voeten te lopen: JA JA JA LOOP LEKKER IN DE WEG ALSOF IK NIET BESTA, ZEG!  Nou ik zal u verzekeren: ik zag hem wel hoor maar probeerde snel uit de voeten te komen.

De M.-Monologen

Of hoe je lange dialogen in een korte broek kunt houden

Als hij niet boos is op een verkeersdeelnemer dan voert hij wel een heftige discussie met iemand  die met een biertje in de hand bij Kafé België buiten staat te drinken (en soms roken) Zo iemand loopt namelijk niet zo snel weg

Eerlijk gezegd: de enige die heftig is in de “discussie”, is M. zelf. Hij monoloogt meestal een eind weg.Iedereen die verstandig is houdt zich op de vlakte. De bekende van mij die hem ietsje beter kent, heeft me verteld dat hij in de zomer vaak rosé wil drinken in de zon. Hij had haar ook nogal dwingend gevraagd of ze daar een keer zin in had (had ze niet).

Er is nu geen zon meer te zien en de rosé-tijd is voorbij. Zijn monologen bevatten woorden als: idioten, achterlijk, NIEMAND begrijpt, HOU TOCH OP, KIJK UIT IDIOOT!, JA JA JA en NEE NEE NEE in combinatie met weer andere kreten. Mocht je zelf een betere transcriptie hebben, deel hem gerust. Meestal hoor ik flarden want voor je het weet ben jij de idioot die voor zijn voeten loopt of fietst.

Terwijl ik dit tik roept M. in de verte inderdaad iets over  IDIOTEN IN UTRECHT en  “ALS JE NIETS TE ZEGGEN HEBT, HOUD DAN JE KOP”.
Hij heeft altijd gelijk.

Naschrift 5 februari 2018

Blijkbaar is aandacht fijn.

De 63-jarige Utrechter Rex Marcello W.A.H.C. van de Wal, beter bekend als ‘Marcello in korte broek’, stelt zich individueel kandidaat voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Hij stelt zich kandidaat onder de naam Rex Willem-Alexander en wil zich inzetten voor de mensen die tussen wal en schip belanden in de maatschappij.

Lees via onderstaande link het artikel:

Marcello in korte broek stelt zich als Rex Willem-Alexander kandidaat in gemeenteraadsverkiezingen

Graag een nachtje rust, zou dat kunnen?

Nou ja, af en toe moeten we even schaften
Af en toe moeten we even schaften
DSC00358
We gaan nog niet naar huis, nog lange niet.

Herrie in de binnenstad van Utrecht

Vanaf 1948 zijn er al herstelwerkzaamheden aan de werven van de Oude Gracht in de binnenstad van Utrecht. Natuurlijk is goed onderhoud belangrijk maar de laatste jaren is het een terugkerende ergernis als je er vlakbij woont. De herrie gaat de hele nacht en dag door. Bovendien komen aannemers allerlei problemen tegen, stoppen ermee en dan komen er weer andere aannemers.  Het speelt al zo lang. Er lijkt geen moment te komen dat er iets af is.

In 2009 :

Wethouder I. de Bondt: wanneer de gemeente hiermee nu niet begint, zullen de werven niet nog 10 jaar kunnen blijven bestaan. Ook kondigt zij aan dat de gemeente vooral in de winter wil werken, om te voorkomen dat de werkzaamheden het buitenleven in de stad al te veel zullen storen.  Nu is al duidelijk dat niet alle bomen kunnen blijven staan. De hele operatie zal ongeveer 35 miljoen euro kosten.

Inmiddels leven we in 2015 en gaat het al richting de 38 miljoen. Als de ene aannemer het niet kan en problemen tegenkomt, dan neemt de andere aannemer het over. En volgen er nog meer slapeloze nachten vanwege de herrie.

Wanneer zal het klaar zijn en wat zal het dan gekost hebben? En liggen er gemeenteraadsleden van wakker?

Lekker bezig
Lekker bezig
Beetje met water kliederen
Beetje met water kliederen
Ze wonen zo ongeveer op de Oude Gracht, kijk maar naar die hyacinten...
We wonen zo ongeveer op de Oude Gracht, kijk maar naar onze hyacinten, heeft moeder de vrouw meegegeven

Zo hoort het toch niet in de horeca?

Ooit, toen ik mijn blog startte, had ik de gedachte over mooie dingen te bloggen. Grappige dingen vooral en die met een knipoog te presenteren. Kijk nog maar eens naar die foto boven dit blog: c’ est moi!
Mais hélas, het loopt soms anders en er valt niet altijd iets positiefs te melden.

In Utrecht
De horeca… ik voel u al denken, oh, daar heb ik ook nog wel het één en ander over te melden. Gaat u rustig u gang, zolang u het netjes houdt. Mij bevalt het ook het beste als ” de horeca” het netjes houdt.
Een niet nader te noemen horecagelegenheid in Utrecht, op stand, met hoge plafonds en chique gezelschap dat graag in rust copieuze maaltijden nuttigt – ergens in het centrum van Utrecht – vond het nodig om de volgende truc toe te passen:
” Wat wilt u drinken?”
” Thee graag”
Wat voor thee?
” Wat heeft u?”
” Kamillethee, of muntthee? Of… (nog een aantal andere soorten die ik me nu niet herinner)
Kamillethee graag
Vervolgens kwam er iets dat in een glazen pot met een filter met bovenin kamille zat. Wij spraken over het leven en ondertussen liet ik die kamille trekken. Na een kwartier vond ik het tijd om de kamille naar beneden te drukken. Wat een heerlijk delicaat plezier om zelf iets bij te dragen aan het “zetten” van de thee. En de kamillethee smaakte naar…. kamillethee. Ik mocht het schenken in een klein kopje. Gelukkig was het een mooi klein kopje. Er zat genoeg water eh kamillethee in voor maar liefst tweee kopjes. Mijn vriendin dronk koffie. Ik vond het bijna sneu dat ze niets mocht doen. De koffie zat al in een kopje. Saaaaaaai.

De rekening
Totdat ik de rekening kreeg. De thee bleek 5 euro te kosten. Laat u het even tot u doordringen? Vijf euro!! Voor een beetje water en kamille. En ik moest het nog zelf zetten. Had ik niet goed op de kaart gekeken? Thee kostte toch 2 euro 90? Ook al behoorlijk voor een kopje water met wat kamille?
” Nee, dit is andere thee” zei de ober die een beetje aarzelend klonk.
” Waarom staat dat dan niet op de kaart?” vroeg ik gevat. Op de kaart staat dat het 2.90 kost en dat vond ik dan nog net OK omdat ik in die prachtig chique rustige omgeving zat waar mannen in nette pakken heel veel verschillende gangen kregen, teveel dronken maar toch nog rustig bleven en elkaar foto’s hadden laten zien van nieuwe vriendinnnen.
” Nou ja eh.”
Ik voelde ruimte en oh oh wat klonk ik agressief:
” Wat flauw om mij dan iets duurs te geven. Vijf euro terwijl er alleen maar thee op de kaart staat die 2.90 kost.”
Blijkbaar vond de ober dat ook. Hij ging met mij mee! Niet naar huis maar met mij mee in mijn denkwijze en zo stelde hij voor ” reken maar 2.90 dan. Moet ik nog vermelden dat we daarna andere dingen hadden gedronken die ook best prijzig waren maar a-la- we zaten in die prachtige omgeving! Stijlvol, rustig. Hoe fijn is het als je ergens zit waar ruimte is, hoge plafonds, geen drukke omgeving, mannen in mooie pakken die zich vol eten in een paar gangen maar toch nog de beschaving opbrengen om niet alles te delen. Nou ja, een paar foto’s via hun smartphone. Foto’s die wij ook bijna konden zien. Bijna.
Waar vind je dat nog?
Bijna had ik 5 euro betaald…
Toch ging ik akkoord met 2.90.
Morgen of overmorgen verder over wat er gebeurde in een sauna. In of rond Zeist/Utrecht/Amersfoort. En dit keer niet over thee maar over WIJN.