Tagarchief: Bloggen

Als ik vier woorden schrijf streep ik er drie van door

dat zei Nicolas Boileau (Frans dichter) ooit. Het vergaat me niet helemaal zo als Nicolas, echter een veelschrijver kun je me niet meer noemen. Steeds minder gedachten komen -door de Strengere Eisen die ik mezelf opleg- daadwerkelijk op papier en nog weer minder op mijn blog. 

Ooit was Schoonheid een eis waar ik me aan wilde houden. Schoonheid van taal of beeld. Geluid schrijf je wat moeilijker op en veel mooie geluiden hoor ik helaas niet in de stad. Zo wordt mijn blog een ondergeschoven kindje. Au.. zegt zo’n kindje dan, maar je hoort het verder niet schreeuwen op papier.

Vandaag hoorde ik echter maar liefst twee Mooie Woorden en daar ben ik gevoelig voor. Hoe zeldzamer hoe mooier mits goed gebruikt en natuurlijk klinkend. Niet het “hoor mij eens een mooi woord gebruiken”, nee gewoon tussen neus en lippen door. 
Hoeveel mensen gebruiken in uw omgeving het woord ‘strapatsen’? Of ‘van de weeromstuit’? En u weet simpelweg wat het betekent, zonder iets te raadplegen? 

Waarempel, in het voorbijgaan heb ik een column geschreven, voor u, geheel belangeloos. Nu bent u weer aan de beurt en ga ik weer zitten strepen.

 

Het is gelukt!

Lente Mijn privé-exporteer Meneer heeft mijn ‘oude’ blog in zijn geheel kunnen redden. Vanaf 2006 blog ik al.

De Camino de Santiago, Frankrijk, Franse muziek, Mijn Kookalfabet van A tot …. waar ik nog niet mee klaar ben, en meer.

Als ik de marketing mensen mag geloven, had ik me al lang weer tot andere websites moeten richten zoals Pinterest. Voor Tumblr ben ik te oud lijkt me zo. Zitten jullie al op Pinterest?

Als ik lang genoeg wacht, ben ik voor alles te oud. Dat is een hele geruststelling. Daar hoef ik niet eens iets voor te doen.

Al met al een geslaagde dag!

O ja: nu je dit gelezen hebt, geef ik je de link: lees verder op mijn Andere Blog

Uw mening over de Centrale Bibliotheek Utrecht Oude Gracht

Ons dorp aan de Gracht in de verkoop…

Heimwee voordat de bibliotheek op de Oude Gracht zelfs maar gesloten is, verhuisd is en verzelfstandigd (Businesscase Verzelfstandiging Bibliotheek 2013).

Hoe vaak ben ik naar binnen gelopen om tot rust te komen. Eerst  met energie de trappen op, dat dan weer wel,  naar boven langs foto’s of schilderijen, linea recta door naar de 3e verdieping waar wereldmuziek op een aantrekkelijke plek staat en in combinatie met uitzicht over Utrecht  een geniale combinatie vormt. Daar afscheid van nemen doet pijn. En was het nodig (?) de muziekbibliotheek overhoop te gooien om de rekken en bakken anders neer te zetten. Hier wat weg, daar wat bij. Na maanden heen en weer slepen met rekken vol film DVD’s,  mogen ze nu uitrusten op de 3e verdieping. Had u ze al gevonden?

Music was my first love

Mijn hart gaat uit naar de meest bevlogen, goed geinformeerde, klantvriendelijke muziek-bibliotheekmedewerkers die regelmatig mooie CD’s  op hebben staan, en interessante dingen vermelden (als je er voor openstaat)  over de CD die ik meenam. Ze kennen mij niet, ik ken hen niet maar als je een passie deelt en elkaar daarin vindt, dan heb je een muzikaal rendez-vous. We knikken naar elkaar of zeggen elkaar gedag als we elkaar buiten de bibliotheek ‘in het wild’ tegenkomen. Deze fonotheekmedewerkers ZIJN muziek van het prettige vloeiende soort. Het stroomt. Gaat u maar eens naar de muziekverdieping helemaal bovenin, u zult voelen wat een computerscherm niet kan doorgeven. Ik betreur met hen dat ze niet meer genieten van dat prachtige uitzicht als ze achter de balie staan en CD’s uitlenen. Iemand had bedacht om hen weg te stoppen in een benauwd hoekje. Wat hen markeert is een positieve houding. Op mijn “Jee, wat jammer dat jullie nu dit uitzicht hebben” kwam een: “We zijn dankbaar dat we tenminste nog echt daglicht kunnen zien”.

Het is niet toevallig dat ik, nadat ik met u de trappen op geklommen ben, al bij de 3e verdieping beland was. Gaat u een andere keer mee naar beneden om daar een kijkje te nemen?

Graag uw mening

Houd mijn weblog bij wordpress in de gaten als U in de bibliotheek Utrecht boeken leent, in het digitale biebpanel Centrale Bibliotheek Utrecht zit of wilt zitten, en als U iets vindt van de vindbaarheid/onvindbaarheid en nieuwste indeling van de materialen. En als u deze vragen wilt beantwoorden…Binnenkort spreek ik een eindverantwoordelijke/een van de managers…

De verzelfstandiging kan ik helaas niet tegenhouden maar misschien kunnen wij als klanten wel iets bepalen of moeten we dat overlaten aan mensen die graag managen?

– Wat vindt U van de vindbaarheid van de informatieve boeken (Paarse borden Literatuur&Cultuur?bijvoorbeeld – dit is een recente wijziging)

– Wat vindt u van de indeling van de romans?

I must follow the people. Am I not their leader?(Benjamin Disraeli)

Trouwens als U man bent, graag reageren. In het biebpanel zitten meer vrouwen dan mannen. Zijn de mannen aan het managen en lezen&reageren ze niet meer? Ja, natuurlijk weet ik dat de meeste (bibliotheek) lezers vrouwen zijn van boven de veertig) maar misschien is het zo dat vrouwen flink doorzetten als ze langer moeten zoeken en mannen afgehaakt zijn? Of zoeken mannen sowieso niet? (dit klinkt als een andere blog)

Toch eens kijken trouwens of de management-afdeling opnieuw is ingedeeld met PAARSE borden en hoe gemakkelijk daar iets te vinden is. Hm, heb ik verklapt dat ik daar zelden kom.

Wordt vervolgd… 

ps: ik heb veel goeds te vertellen over de bibliotheek, er zijn alleen in mijn ogen wat verbeterpunten. Vindbaarheid. Romans uit elkaar trekken in genres, spannende boeken scheiden van romans… Uw mening graag met argumenten.Natuurlijk ook reageren als u niet in Utrecht leent. Alles nemen we mee. We? Ja, ik ga Maarten van Rossem uitnodigen bij het gesprek en ik denk er sterk over Henk Westbroek te vragen er een uitzending van te maken.Samen met de manager kunnen we dan gaan zoeken naar de boeken van Maarten.  Zegt (en facebookt) het voort! Alvast dank voor Uw tijd en moeite, het wordt gewaardeerd.

 

Hadden ze maar naar Mark Twain geluisterd

juffie gelukkig onderweg

Welkom mijn lieve lezers, wat fijn dat jullie mij weer gevonden hebben! We pakken de draad weer op. Jullie dachten toch niet echt dat ik opgehouden was met bloggen?

Welnee, ik ben er weer,  maar mijn blog Juffie gelukkig onderweg is as we speak aan het migreren. Als je opzoekt wat migreren is, krijg je als eerste betekenis:

  1. migreren
    mi` gre – ren («Latijn) (migreerde, is gemigreerd) verhuizen naar een ander land, een andere streek
    Gevonden op http://www.woorden.org/woord/migreren

Zij, van dat andere weblog waar ik ooit begon met bloggen, zijn al een tijdje aan het migreren. Waarschijnlijk bedoelen zij betekenis 3

migreren
het trekken, verplaatsen van organismen
Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10796

Het is veel gemakkelijker, zo kan ik jullie vertellen, om naar een ander land te verhuizen, dat kan al binnen een dag.

Ik heb hen een aantal keren gevraagd wat er allemaal aan de hand was, of het goed zou komen (van mij mochten ze dat streepje best houden hoor, en ook hun weekendrust), of ze een crisismanager hadden, of een fall-back scenario, maar ik kreeg na lange tijd hele vreemde antwoorden.

Ze hadden beter naar Mark Twain moeten luisteren:

Tot mijn groot genoegen kon ik onmiddellijk antwoord geven en ik deed het ook. Ik zei dat ik het niet wist.

Dat zei Mark Twain

Zeg ik.

Weg dachten jullie? Onderweg, juist.

Snap je niet waar ik het over heb? Tik dan maar eens Juffie Gelukkig Onderweg in.

Juffie dus,  formerly known as juffiegelukkigonderweg.web-log.nl