Tagarchief: boeken

Verplichte kost voor elke opleiding creatief schrijven

DSC01011Het lijkt me een mooie binnenkomer als je op een opleiding creatief schrijven begint met hoofdstuk 18, Het beroep schrijver uit het boek Waarom ik lees, de veranderde wereld van het boek (where I’m reading from) van Tim Parks.  Bekijk zijn eigen website eens. Je ziet dat Tim Parks óók een Facebookpagina heeft, en ja, de website begint met aanbevelingen van andere schrijvers en andersom zal het ook het geval zijn. Hij weet hoe het werkt, eh ik bedoel: dàt het (zo) werkt. U ziet vast steeds vaker die die stickertjes ‘ aangeraden door DWDD‘.

Moet ik een Facebookpagina aanmaken?

Er werd al spoedig een situatie bereikt waarin zeer weinig auteurs enorme aantallen boeken verkochten terwijl enorme aantallen schrijvers zeer weinig verkochten (..) Het werd duidelijk dat de taak van de auteur er niet alleen maar in bestond een boek af te leveren, maar ook in het promoten van zichzelf op elke mogelijke manier. Hij begint een website, een Facebookpagina, neem misschien een eigen pr-man in dienst (…) ..schrijft aanbevelingen voor collega-auteurs in de hoop dat het compliment zal worden geretourneerd.

Zonder docenten, mèt marketing?

Een van de mythen omtrent de opleidingen in creatief schrijven is dat studenten erheen zouden gaan om te leren schrijven. Als ze dat daar al leren, is dat een leuke bijkomstigheid, die echter niet noodzakelijk met de opleiding te maken heeft; ergens een jaar lang gaan zitten schrijven zou vermoedelijk een gelijk resultaat opleveren, zelfs zonder docenten. Nee, de studenten volgen de opleiding om zichzelf te laten zien aan docent-schrijvers die in de positie zijn (denken ze!) in hun aan te leren hoe ze zich aan een uitgever moeten presenteren. Bij de meeste opleidingen in creatief schrijven hoort tegenwoordig wel een cursus over hoe je agenten en uitgevers moet benaderen en reclame kunt maken voor eigen werk. Ze worden kortom klaargestoomd voor de job.

Waarom geef ik les?

Tim Parks schrijft over de noodzakelijke inkomsten voor oudere schrijvers ( als docent van schrijfcursussen) die moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen.  Verder beschrijft hij het voorspelbare aanbod. Volgens hem zit niemand te wachten op iets nieuws. Alleen op een nieuwe versie van iets ouds. Als hij zelf boeken leest die hij moet beoordelen omdat hij in een jury zit, leest hij vaak een voorspelbaar boek waarin ‘literair’ gedaan wordt. Natuurlijk is er wel behoefte aan een rebelse schrijver  door een zogenaamd anti-conventioneel publiek maar het dilemma is dat diezelfde schrijver, wil hij succes hebben, hoe langer hoe meer moet afstemmen op de logica van een industriële machine en hij trekt de conclusie dat succes en roem imitatoren voortbrengen.

(de foto maakte ik in Waterstones, een boekwinkel gevestigd in het centrum van Newcastle- Blackett Street. Het gebouw is ontworpen door de architect Benjamin Simpson en werd in 1903 gebouwd. Je vindt het tegenover Grey’s Monument. In de boekwinkel kun je trouwens een stuk goedkoper koffie drinken dan in het trendy café&restaurant van Jamie Oliver er vlakbij, én je hebt altijd iets te lezen bij de hand.)

 

 

 

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie

Jamie, jamie waar ben je mee bezig?

ondertitel: Jamie Oliver wants too much

Over de brug

DSC00867De muur slingerde naar Newcastle. Aanvankelijk hadden wij niet zoveel zin in Newcastle na al dat natuurschoon. Zelfs de schoonste groenste stad kan wat ons betreft niet op tegen het landschap van de Muur. Toch wandelden we lekker over de boulevard Quayside om de zeven bruggen over de Tyne te bewonderen. Architectuurliefhebbers schijnen er speciaal voor naar Newcastle te komen. Voor Australiers is het vast grappig om een Nederlandse maat te treffen: de Millenium Bridge (2001) is afgeleid van de Sydney Harbour Bridge maar dan 5x kleiner.

De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne

De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne

DSC00965

Op de achtergrond The Baltic Flour Mill, Newcastle

Koffie bij Jamie

Na wat bruggen krijg je zin in een kopje koffie. Vriendin wilde graag naar het chique pand van Jamie (plaats ons nog even in Engeland, dan weet je vast al welke Jamie ik bedoel).

DSC00978Het schijnt de enige Zonlocatie te zijn maar net die dag was het weer wisselvallig dus dat kan ik Jamie niet kwalijk nemen. Bij binnenkomst viel mij de lege ruimte op. Meestal mompelt Vriendin dan “Veel potentie” maar dat deed ze dit keer niet. We lieten het allemaal eens op ons inwerken en hadden alle tijd omdat het personeel niet direct aan kwam hollen.. Jamie had ‘leukerig’ iets op een bord gekalkt en overal was hij aanwezig.

Jamiesitalian in Newcastle

Vrienden

Om eerlijk te zijn hing dit bord boven bij de toiletten (daar zal ik je nog rondleiden omdat het met zoveel smaak?  geld is ingericht, zonde om dat niet te bewonderen. Beneden lag ZIJN magazine met foto voorop,  met natuurlijk allerlei recepten en foto’s van heel veel vrienden die elke dag  bij Jamie eten. Bewonderenswaardig dat Jamie nooit zegt: ‘en nou even niet hoor’. Welnee, Jamie is dol op vrienden. Hij zou ons waarschijnlijk ook als vrienden zien. Even op de koffie bij Jamie.

DSC00995

5x zo klein (bruggetje) als de koffie die je elders krijgt dus snel leeg net als je portemonnee

De stortbak

En alles met veel -GUSTO. Om te verhullen dat het een ienie mienie wee cup of coffee was heb ik er een Designachtige Foto van gemaakt. Ik heb inmiddels verdrongen hoeveel het kostte maar het was zeker een pond duurder voor minder dan bij de buren (waarover later). Eerst willen jullie vast meer weten over Jamie’s Italian. Van binnen en van buiten… En vooral ook het toilet met je eigen naam op de stortbak. Wauw, altijd al een toiletreservoir met je eigen naam willen hebben? Shit, man!

Zeker weten dat je er stil van bent.Ja, echt alles zoals in Italie 😉

DSC01002

DSC00984DSC00991DSC00997DSC01006DSC00998DSC00996DSC00999DSC01001

Boekwinkel in Newcastle

Jamie’s Italian heeft intelligente buren: Waterstones Newcastle vlakbij het Grey’s Monument is de plek waar ik me thuis voel.

Ook daar hangen er teksten aan de muur.

DSC01011DSC01012

En dat is mijn tip voor koffie in Newcastle: ga naar de 2e verdieping in Waterstones. Het is er gezellig, de koffie is goed én goedkoop, bovendien kun je er rustig een geleend boekje lezen of een kookboek doorbladeren (van Jamie, ja!).

En waar Jamie mee bezig is, ik heb geen idee?

IMG_20150708_114721680

Drank en reviews

O ja, de dag werd besloten met The Writer’s Block, een biertje in een designloze pub en daar formuleerde Vriendin alvast de tekst voor een review over Jamie via Facebook.

IMG_20150707_192531476

Reacties staat uit voor Jamie, jamie waar ben je mee bezig?

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Inspiratie

Het nut van een schrijfcursus en hoe je opeens inspiratie krijgt

Schrijven maar!

Schrijven maar!

Heb ooit één keer een schrijfcursus gedaan. Zelden zo weinig geschreven, niet in de cursus maar ook niet meer daarbuiten. Wat heb ik ervan geleerd? Als ik wil schrijven dan schrijf ik. Als ik een schrijfcursus doe dan stel ik het schrijven uit want dan blijk ik opeens heel druk aan het ‘cursussen’. Geen cursussen meer. En zeker niet een cursus waarin de cursusleidster de tafels in een U-vorm heeft opgesteld en dan een appel in het midden op een tafel neerlegt en zegt: “Nou schrijven maar!”

Ze bleek bij nader inzien (ik had me te spontaan aangemeld) iemand die niet echt veel schreef zelf. De cursus heb ik niet meer afgemaakt, ik ben boeken gaan lezen op de avonden dat ik eigenlijk cursus had. Dat spijbelen voelde heerlijk. Misschien moet ik toch juist weer eens een cursus doen; ik hou erg van lezen maar kom er veel te weinig aan toe.

Wacht… zou ik me aan moeten melden voor een leesclub?  zodat ik ….

5 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen

Troost: Broese Boekwinkel weer terug?

Etalage Polare Utrecht februari 2014

Etalage Polare Utrecht februari 2014


Vandaag kon u dit alleen nog maar in de etalage zien liggen. Morgen kunt u het weer kopen. De vestigingen worden afzonderlijk verkocht, er schijnt interesse te zijn en zoals wij allemaal al wisten: men wil de ‘oude’vertrouwde namen weer terug.

Mis
Onlangs schreef ik dat er ook een boek in de etalage stond dat “mismanagement” heette. Nu is er vast wel een boek dat zo heet, maar ik had het mis, gewoon niet goed onthouden. Wacht ik laat het even zien, het bewuste boek stond er nog. Ook morgen te koop. Benieuwd of de medewerkers in hun verplichte vakantie hebben bedacht hoe ze de etalage gaan herinrichten.
Let u op de onderschriften?
Fijne dag nog morgen en als u toch in de stad bent…

Etalage Broese Utrecht 2014

Etalage Broese Utrecht 2014

De ene verandering legt altijd de grondslag voor de verandering die erop volgt.
Machiavelli
Florentijns staatsfilosoof 1469-1527

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen

Boek+stoel+koffie is een intiem feestje

Boek

even een dutje doenDe winkel is dicht
Polare- formerly known as Selexyz/Broese-Kemink (én Wristers). Nog geen jaar geleden werd de hele winkel gepimpt en zagen we langzaam PO verschijnen.

Hoe?
Gewend raakten we niet aan die nieuwe naam temeer er standaard de reactie kwam: “Hoe zeg je?”. Het scenario om een zaak om zeep te helpen: een naam die niemand kan spellen tot een naam die doet denken aan een straffe oostenwind gecombineerd met wat management-ideeën, waarschijnlijk opgepikt via internet of uit een e-boek. Ik geef grif toe dat dit laatste een vooroordeel is dus als jij uit betrouwbare bron weet dat het boekenliefhebbers zijn dan mag je me rustig tegenspreken.
Je zult het misschien wél met mij eens zijn dat het een beter idee was geweest om er een goede koffie/theetent aan toe te voegen.

Koffie!
Tenslotte kun je in Utrecht om de 10 stappen wel ergens koffie drinken. Het is al zeker een jaar geleden dat ik iemand voor de radio hoorde zeggen: ”
Als je nu een product wilt verkopen in een winkel, dan moet je je best doen om iets toe te voegen zodat de klant bij jou wil komen en niet thuis op internet/tablet blijft hangen. Grote deskundigheid, informatie, kwaliteit. Zomaar schoenen verkopen heeft geen zin. Je moet op z’n minst een espresso-apparaat in je winkel zetten en alles weten van het schoenenmerk wat je verkoopt.” Dat geldt vast voor boeken. Het personeel in Broese was deskundig. Soms wist ik alleen maar twee woorden uit een titel en dan toch wist iemand wat ik bedoelde. Soms als ik zelfs de titel niet wist maar zo ongeveer als een soort hints kon uitbeelden wat ik bedoelde, dan kwamen ze met de titel. Later veranderde er van alles en wist niemand meer precies wat ik bedoelde (meer dan een jaar geleden zegt u?) waar welk boek stond vanwege nieuwerwetserige indelingen.

Stoel
Bij Broese -zal ik gewoon zeggen: staan al- van die krukjes die je kan pakken als je te moe wordt. In de kelder (bij filosofie) stonden de lekkere stoelen. Boek+stoel+koffie=een intiem feestje.

Toch
Je krijgt het er bij mij niet in dat het ligt aan de toename van (e)boekverkopen via internet, bol.com en dat er geen plek meer zou zijn voor een goede boekhandel. Natuurlijk moesten er vast wel wat aanpassingen volgen, toch was het er tot hij gesloten werd druk en ik kan het weten omdat je op weg naar de biblitheek altijd langs Broese komt.

Actie voor behoud Broese
Diverse Utrechters zijn in actie gekomen om te voorkomen dat de boekhandel helemaal verdwijnt. Er is door een voormalig medewerker een facebookpagina aangemaakt “Broese moet blijven”. Op het raam van de winkel hangt een poster met deze tekst. Twee toeristen vroegen mij wat dit betekende en waarom de boekwinkel dicht was.

wachtenWat zouden jullie geantwoord hebben?

Reacties staat uit voor Boek+stoel+koffie is een intiem feestje

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Inspiratie

Ja, leuk, een verlanglijstje!

20131111_sinterklaas_landingspagina_DEF_01
Slim bedacht, en goed uitgevoerd. Ergens middenin de boekenwinkel van Polare aan de Oude Gracht staat een bord met al heel veel verlanglijstjes. Ik werp er een blik op…

Twee vallen er meteen op. Er is 1 lijstje zonder boeken. Er staat wel op: “Ik wil een leuk café hier in de winkel”. En die andere die me opviel: Van 1 tot en met 5 is een heel lijstje met boeken ingevuld maar daarboven staat in grote letters: als ik dat niet krijg dan wil ik graag

W E R K

Misschien kan dat café er komen en kan dan die mevrouw die werk zoekt in het café beginnen?

’t Is maar een gekke inval.

Ondertussen ga ik over mijn verlanglijstje nadenken. 

Weten jullie het al?

 

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Inspiratie

Laat maar in je tas zitten

zegt de verkoopster terwijl ze een stapel boeken op de tafel iets verder aan de kant schuift. Bijna achteloos lijkt ze over te gaan op andere werkzaamheden.

De jongen kijkt heel verdrietig. “Ja, ik ben al eerder gestopt”.

“Mmm, tja. Ondertussen ordent ze iets rechts achter. “Het is meer oud papier dan dat je….” ze maakt haar zin niet af. “En inleveren nou ja, dat is hier ook niet meer… Je snapt het wel he? Dan moet je naar een ander adres. “

De jongen kijkt naar zijn tas en propt er een paar boeken in die hij er net met veel moeite uit had gefrommeld. 
“Dus deze niet? Of gewoon proberen om…” ?

Ook hij maakt zijn zinnen niet af. Verslagen, compleet verslagen is hij en ik voel met hem mee. De boeken zien er dodelijk saai uit, netjes,  dus erg veel gestudeerd heeft hij er vast niet in en hij kijkt een beetje schichtig. Zou hij al een nieuwe studie begonnen zijn dit jaar? Hij is te laat met zijn idee om die boeken te verkopen, het studiejaar is al begonnen. Marktplaats zou nog kunnen voor de geboren luilakken en late beslissers. 

Hij is vast dit jaar niet begonnen met een studie. Nu ik wat beter kijk, zie ik er een eeuwige laatkomer in. En daar zit je dan op je (te dure) studentenkamer, met een stapel boeken die niemand meer wil. Hij mag ze niet eens achterlaten “op last van de brandweer” ) .

“Oke, nou, doeg.”

De mevrouw is al druk bezig achter zich met stapels en stapels boeken die 50% van 50% van 50% moeten opbrengen. liever een klein beetje geld dan weer eindeloos verhuizen naar die andere winkel. Onze stad houdt straks vast nog één winkeltje over waar de boeken tot de nok toe op stapels liggen en je slechts bij toeval kunt vinden wat je zoekt. Te oude studieboeken daar kun je maar beter een meubel van maken.  

Zelf heb ik het ook even gehad met die stapels boeken, liggen er niet nog veel boeken thuis te wachten? Opeens heb ik haast om naar huis te gaan en glip net voor twee brede,  moeilijk lopende dames,  de deur uit en de Gracht op.

De jongen, met zware boekentas, was te laat zie ik waardoor hij moet wachten tot de dames die nog even rustigjes aan hier en daar iets aanraken en bekijken, naar de deur gewaggeld zijn. 

ImageHij laat de boeken vast ook thuis in de tas zitten. 

Reacties staat uit voor Laat maar in je tas zitten

Opgeslagen onder Alledaagse dingen