Tagarchief: chansons

Meer Franse muziek in de Top 2000! Formidable

Zet een trend
Dat is mijn pleidooi voor volgend jaar. Ik zal jullie in 2014 tijdig attenderen op de mogelijkheid om te stemmen op (Franse) muziek. Het is een beetje mager wat er tot nu toe in staat. Tuurlijk, ik ben blij met Stromae die maar liefst 2 liedjes in de top heeft staan. Laat deze-Franse-trend doorgaan!

Goed in Frans
En voor wie het Frans al goed kan volgen: uitleg bij het liedje Papaoutai, klik op deze link

Meer vrouwen, meer Frans en vooruit ook best meer Duits (gelukkig staat Peter Fox er in met Haus am See), Italiaans, Spaans.
Denk eens aan Zaz, je veux

Brel en Stromae
Voor Don Leo Blokhuis zou het leuk zijn om bijvoorbeeld een college te kunnen geven over Jacques Brel en Stromae. Waarom worden ze vergeleken? Humberto Tan gaf al een voorzet voor een mini-college en Stromae danste bij hem op tafel. Humberto mag trouwens best Franse les komen volgen bij mij, lijkt me erg gezellig.

O ja, de lijst van 2013 en dan hoop ik dat ik niets vergeten ben:
1989. Julien Clerc – Elle Voulait Qu’on l’Appelle Venise (1976)
1980. Serge Gainsbourg & Jane Birkin – Je T’Aime Moi Non Plus (1969)
1935. Gerard Lenorman – La Ballade Des Gens Heureux (1976)
1894. Michel Fugain – Le Printemps (1977)
1888. Charles Trenet – La Mer (1952)
1787. Vicky Leandros – Apres toi (1972)
1639. Julien Clerc – This Melody (1976)
1543. Charles Aznavour – For me ..formidable (1963)
1504. Jacques Dutronc – Il Est Cinq Heures Paris S’Éveille (1968)
1470. Stromae – Papaoutai (2013)
1314. Stromae – Formidable (2013)

1301. Françoise Hardy – Tous Les Garcons Et Les Filles (1963)
1294. Charles Aznavour – La mamma (1964)
1275. Grace Jones – La Vie En Rose (1977)
1026. Patrick Bruel – Casser La Voix (Live) (1992)
1004. Michel Sardou – Les Lacs Du Connemara (1982)
991. Paul De Leeuw & Alderliefste – Une Belle Histoire (2006)
981. Gilbert Becaud – Nathalie (1964)
923. Jacques Brel – Voir Un Ami Pleurer (1961)
782. Youssou N’Dour & Neneh Cherry – 7 Seconds (1994) een heel klein beetje Frans…
697. Poppys – Non Non Rien N’A Changé (1971)
363. Edith Piaf – Non Je Ne Regrette Rien (1961)
303. Michel Fugain – Une Belle Histoire (1972)
93. Jacques Brel – Ne me Quitte Pas (1965)

Thomas
Vergeet niet om ook wat recente Franse hits te beluisteren. Jacques Dutronc (die van il est cinq heures, Parijs ontwaakt) kreeg samen met Tous les garcons et les filles de mon age, Francoise Hardy) een zoon Thomas Dutronc en die zoon maakte ook weer een liedje over Parijs. J’aime plus Paris.

Goed, ik ga er vandoor, ik was er alleen nog maar even om te vertellen dat ik wegga (met snik- Serge Gainsbourg). J’ me tire (MaitreGims).
Het is 31 december en er valt nog een hoop te doen voordat het 2014 is.
Goede jaarwisseling!

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen

A la campagne

Het soort liedjes waar je vrolijk van wordt en je zin krijgt die auto vol te laden met een mooie rieten picknickmand, een goede fles wijn of in ieder geval een fles wijn, een boek waar je waarschijnlijk niet aan toe komt omdat je lekker in het zonnetje gaat zitten dromen. A la campagne. Veel te lang geleden dat ik er was. Bénabar (Bruno Nicolini)  zorgt als altijd voor de komische noot. Weg met die strakke planning, er is altijd wel wat te zien op het platteland of un truc à faire.

Bruno Nicolini (1969) heeft zelf trouwens al de nodige dingen gedaan: hij was fotograaf en regieassistent en maakte videoclips en reclamefilms. In 1990 maakte hij zijn een korte speelfilm (7 minuten) : José Jeannette die je via youtube kunt bekijken.

A la campagne
Y a toujours un truc à faire
Aller aux champignons
Couper du bois, prendre l’air
A la campagne
On se fout des horaires
Comme les maisons du même nom
C’est secondaire

A la campagne
Y a toujours un truc à voir
Des sangliers, des hérissons
Des vieux sur des tracteurs
A la campagne
Y a des lieux pleins d’Histoire
Des châteaux tout cassés
Et des arbres centenaires

A la campagne
Quand on est citadin
A la campagne
On demande aux paysans
Le temps qu’il fera demain

A la campagne
On veut de l’authentique
Du feu de cheminée
Et du produit régional
A la campagne
Il nous faut du rustique
Un meuble qui n’est pas en bois
Ça nous ruine le moral

A la campagne
On dit qu’on voudrait rester
Quitter Paris, le bruit,
Le stress et la pollution
A la campagne
C’est la fête aux clichés
La qualité de vie
Et le rythme des saisons

A la campagne
On se prête des pulls
Quand on se traîne sur la terrasse
A la campagne
Y a des jeux de société
Auxquels il manque des pièces

A la campagne
La nuit on ferme des volets
Y a des bruits dans la maison
Et dehors dans la forêt
A la campagne
Dans mon lit, plutôt que rêver,
Je préfère pas fermer l’œil et flipper

A la campagne
En principe on se lève tôt
Pas moi, je dors encore
Pour des raisons que vous savez

A la montagne,
Y a des chalets, des chamois
Mais c’est pas l’objet
De cette chanson…
J’ voulais juste voir si vous suiviez

A la campagne
Quand arrive le dimanche soir
A la campagne
Pour éviter les bouchons
On va p’t-êt’ pas rentrer trop tard

A la campagne
J’ai envie d’être campagnard
D’avoir une grosse moustache
Et un gilet en velours
A la campagne
J’ai envie de parler terroir
“J’ m’en vas cercler l’ calanchet
Pour pas qu’il vente
Dans les labours”

Ça me donne envie
D’être robuste et taiseux
Le patriarche bourru
D’une série de l’été de France2
L’histoire d’une famille
Qui lutte pour son domaine
Mais j’ai jamais le temps
Parce que j’ reste que le week-end

A la campagne
Entends-tu au loin le cri
De la grivette cendrée ?
A la campagne
S’il neige à la Noël,
Je rentrerai les bistouquets dans l’étable…

Reacties staat uit voor A la campagne

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, Humor, Inspiratie

Jean Ferrat

Dit bericht schreef ik maart 2010 op een oud weblog, inmiddels alweer bijna 2 jaar geleden.


Heel Frankrijk, een hele generatie huilt vandaag zei Michel Drucker, een van de meest populaire tvpresentatoren van Frankrijk en een vriend van de zanger Jean Ferrat, tegen France Info Radio

“Er was (Jacques) Brel, (Georges) Brassens, (Leo) Ferre en er was Jean. Hij was de laatste der mohikanen.

Er is nog altijd zijn muziek. Ik kan niet kiezen welk liedje ik wil horen. Nuit et brouillard over de deportatie van zijn vader toen Jean (Tenenbaum) elf jaar was? Zijn Russische vader overleed uiteindelijk in Auschwitz. La Montagne? , dat iedereen kent omdat de melodie in Nederland zo bekend is (Wim Sonneveld: “Het Dorp”) en iedereen, zelfs stedelingen, even in dat Dorp wilden wonen of er tenminste een ansichtkaart van hebben. Of zal ik misschien “C’est beau la vie” of “heureux”celui qui meurt d’aimer als filmpje plaatsen?

Uiteindelijk kies ik voor Ma France. En ik denk weer aan Radio Nostalgie terwijl we vorig jaar door Frankrijk reden. Terwijl ik al naar het filmpje kijk denk ik: was er nu werkelijk geen mooiere plek om te filmen. Geen Montagne in zicht! Tegelijkertijd raak ik vertederd. Die groene jas, die schouders die af en toe een beetje meeschudden, die blik die je vasthoudt als hij zingt over kinderen die in de fabriek werken, die flappen van zijn overhemd en natuurlijk: die snor.

Paroles – Ma France

De plaines en forêts de vallons en collines
Du printemps qui va naître à tes mortes saisons
De ce que j’ai vécu à ce que j’imagine
Je n’en finirai pas d’écrire ta chanson
Ma France

Au grand soleil d’été qui courbe la Provence
Des genêts de Bretagne aux bruyères d’Ardèche
Quelque chose dans l’air a cette transparence
Et ce goût du bonheur qui rend ma lèvre sèche
Ma France

Cet air de liberté au-delà des frontières
Aux peuples étrangers qui donnait le vertige
Et dont vous usurpez aujourd’hui le prestige
Elle répond toujours du nom de Robespierre
Ma France

Celle du vieil Hugo tonnant de son exil
Des enfants de cinq ans travaillant dans les mines
Celle qui construisit de ses mains vos usines
Celle dont monsieur Thiers a dit qu’on la fusille
Ma France

Picasso tient le monde au bout de sa palette
Des lèvres d’Éluard s’envolent des colombes
Ils n’en finissent pas tes artistes prophètes
De dire qu’il est temps que le malheur succombe
Ma France

Leurs voix se multiplient à n’en plus faire qu’une
Celle qui paie toujours vos crimes vos erreurs
En remplissant l’histoire et ses fosses communes
Que je chante à jamais celle des travailleurs
Ma France

Celle qui ne possède en or que ses nuits blanches
Pour la lutte obstiné de ce temps quotidien
Du journal que l’on vend le matin d’un dimanche
A l’affiche qu’on colle au mur du lendemain
Ma France

Qu’elle monte des mines descende des collines
Celle qui chante en moi la belle la rebelle
Elle tient l’avenir, serré dans ses mains fines
Celle de trente-six à soixante-huit chandelles
Ma France

Reacties staat uit voor Jean Ferrat

Opgeslagen onder Frankrijk, Gedichten, Inspiratie, Muziek

Les Poppeys – Non, non rien n’a changé

 

Zelf heb ik dit liedje vaak meegezongen. Vroeger wist ik niet eens dat het een tekst had die ergens over ging! Ik vond de klanken mooi. Enigszins verdrietig moet ik vaststellen dat we de tekst nog steeds kunnen zingen. Om ervoor te zorgen dat we niet vergeten dat we nog veel moeten en kunnen veranderen in deze wereld. Destijds ging het over Vietnam.

Weblijvenvechten 

Santiago de Compostela 
De laatste keer dat ik dit liedje zomaar buiten zong, was ik vlakbij Santiago de Compostela. Te voet. Iemand die bij me in de buurt liep vroeg zich bij aankomst af: ben ik veranderd? Na zoveel weken elke dag een stuk gelopen te hebben? Is er iets veranderd? (we spraken Frans) En opeens zette ik dit liedje in. Tot mijn grote verbazing keken twee Franse mannen om en begonnen spontaan mee te zingen. En daar liepen we dan, bepakt en bezakt, bijna in Santiago: tout a continué… We hielden even in, keken elkaar nog een keer aan en schreeuwden toen de vroege morgen in: jehejehe

‘Et pourtant bien des gens ont chanté avec nous.’ (en toch hebben veel mensen met ons mee gezongen) Hieronder eerst de Franse en daarna de vertaling van de Franse tekst.

Of als je het liever uitgelegd ziet en hoort een filmpje uit 201o waarin Bruno Polis (dat jongetje met die krullen) en de tekstschrijver François Bernheim vertellen. Bruno Polis zat in het jongenskoor van Asnières  (onder leiding  van dirigent Jean Amoureux ). Die twee Fransen op de chemin de St. Jacques waren niet de enige Fransen die het liedje nog zo kunnen meezingen.

 Les Poppeys – Non, non rien a change (1971)

C’est l’histoire d’une trêve
Que j’avais demandée
C’est l’histoire d’un soleil
Que j’avais espéré
C’est l’histoire d’un amour
Que je croyais vivant
C’est l’histoire d’un beau jour
Que moi, petit enfant
Je voulais très heureux
Pour toute la planète
Je voulais, j’espérais
Que la paix règne en maître
En ce soir de Noël
Mais tout a continué
Mais tout a continué
Mais tout a continué

Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Héhé! Héhé!

Et pourtant bien des gens
Ont chanté avec nous
Et pourtant bien des gens
Se sont mis à genoux
Pour prier, oui pour prier
Pour prier, oui pour prier
Mais j’ai vu tous les jours
A la télévision
Même le soir de Noël
Des fusils, des canons
J’ai pleuré, oui j’ai pleuré
J’ai pleuré
Qui pourra m’expliquer que…

Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Héhé! Héhé!

Moi je pense à l’enfant
Entouré des soldats
Moi je pense à l’enfant
Qui demande pourquoi
Tout le temps, oui tout le temps
Tout le temps, oui tout le temps
Moi je pense à tout ça
Mais je ne devrais pas
Toutes ces choses-là
Ne me regardent pas
Et pourtant, oui et pourtant
Et pourtant, je chante, je chante…

Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Héhé! Héhé!

C’est l’histoire d’une trêve
Que j’avais demandée
C’est l’histoire d’un soleil
Que j’avais espéré
C’est l’histoire d’un amour
Que je croyais vivant
C’est l’histoire d’un beau jour
Que moi, petit enfant
Je voulais très heureux
Pour toute la planète
Je voulais, j’espérais
Que la paix règne en maître
En ce soir de Noël
Mais tout a continué
Mais tout a continué
Mais tout a continué

Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Héhé! Héhé!

Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Non, non, rien n’a changé
Tout, tout a continué
Héhé! Héhé!
Héhé! Héhé!

Vertaling door Martijn Kooistra

Het is het verhaal van een wapenstilstand
Waarom ik had gevraagd
Het verhaal van een zon
Waarop ik had gehoopt
Het verhaal van een liefde
Die ik vol leven dacht

Het verhaal van een mooie dag
Waarvan ik als klein kindHoopte
dat die heel gelukkig zou worden
Voor de hele wereld
Ik wilde, ik hoopte
Dat de vrede heer en meester was

Op deze kerstavond
Maar alles is hetzelfde gebleven
Maar alles is hetzelfde gebleven
Maar alles is hetzelfde gebleven
Nee, nee, niets is veranderd
Alles is hetzelfde gebleven

En toch hebben veel mensen

Met ons gezongen

En toch zijn veel mensen
Op de knieen gegaan
Om te bidden, ja om te bidden (2x)

Maar ik zag elke dag
Op de televisie
Zelfs op Kerstavond
Slechts geweren en kanonnen
Ik huilde, ik huildeIk huilde, ik huilde
Wie zal me kunnen uitleggen dat
Nee, nee, niets is veranderd
Alles is hetzelfde gebleven

Ik, ik denk aan het kind
Omgeven door soldaten
Ik, ik denk aan het kind
Dat vraagt: waarom?Constant, ja constant
Ik, ik denk over al die dingen na,
Maar ik zou dat niet moeten doen
Al deze zaken
Gaan me niet aan
En toch, ja en toch
En toch zing ik, zing ik
Nee, nee, niets is veranderd
Alles is hetzelfde gebleven

Dit bericht publiceerde ik eerder op een ander weblog. Ik heb er nog wat feiten aan toegevoegd, met dank aan het filmpje op youtube: interview Top 2000.

Reacties staat uit voor Les Poppeys – Non, non rien n’a changé

Opgeslagen onder Frankrijk, Muziek