Tagarchief: dieren

Niet voor de poes

Poes moet wachten, winkel is gesloten
Poes moet wachten, winkel is gesloten
Zo welkom als een hond in de keuken
Zo welkom als een hond in de keuken

Verkiezingsprogramma voorlezen aan je kat

Dom UtrechtNee, ik verzin het niet, het gaat daadwerkelijk gebeuren: vanaf eind deze maand gaan basisschoolkinderen (van 7 tot 12 jaar) voorlezen aan asielkatten dat heeft het dierenasiel Amersfoort bedacht. Ze hebben dat afgekeken van de Amerikaanse asielen waar kinderen al langer aan katten voorlezen en dat heeft hun leesvaardigheid aanzienlijk verbeterd. Er staan foto’s op de Amerikaanse ABC news website, en het voorlezen start niet op 1 april… Een echte win-win situatie.

Katten houden vervan
Nu stel ik voor om niet langer te wachten maar alvast vandaag te beginnen met het voorlezen van de gemeentelijke verkiezingsprogramma’s. De kinderstemmen en het ritmische geluid van het voorlezen schijnt voor de dieren rustgevend te werken. En dat is vast ook zo als volwassenen voorlezen.

Lees het verkiezingsprogramma
Als je er dan net als ik nog niet goed uitkomt op welke partij je moet stemmen, let dan op hoe je kat (of een leenkat of een zwerfkat) reageert op de naam van de politieke partij en werk langzaam en ritmisch de lijst van kandidaten af. Misschien zie je een reactie als je een naam als Vis of Visser of de Kat uitspreekt. In Utrecht ben je wel een tijdje bezig, vooral dankzij de lange kandidatenlijst van D66 en het CDA. Misschien valt je kat er bij in slaap. Of jij.

Ze zijn er weer! De Franse nieuwe

IMG_0193Wat hebben we het gemist en wat duurde het lang voor we weer koeien, of liever gezegd kalfjes, zien lopen in de wei. De eerste kennismaking verloopt uitermate enthousiast. Wat zijn ze lief, leergierig en aanhankelijk.
Het is even wennen dat we Giraffe, Ida en Hippy van vorig jaar niet meer zien maar kijk toch eens hoe vrolijk ze zijn, deze ‘Franse nieuwe’ met prachtige trouwe ogen. Een ferme lik en een duwtje met een natte neus krijgen we ter begroeting en ze eten met smaak van het gras dat we zojuist gemaaid hebben en dat net achter het hek ligt. Voor hen geen ” jouw weiland, mijn weiland” beperkingen. Eten is een waar genoegen voor ze, ze proeven en kwijlen en maken dankbare geluiden. We verzekeren hen dat we nog heel wat gras in petto hebben.
Wat een pracht, wat een mooie sterke koeien. Maar lieve 7524 en 7534 waarom zijn jullie niet ‘genaamd’? Waar o waar zijn jullie namen? Zullen we de grootste Guillaume IV noemen? Volgens onze koning Willem-Alexander is dat een echte koeiennaam. En koeien geven meer melk als ze een naam hebben, zo heb ik begrepen.
Jim Croce wist het al in 1973, I Got a Name. Alleen hoeven jullie gelukkig niet langs ‘the Highway’ te lopen.

Ik ben vandaag helemaal Merino… voel maar

Ja, laat dat maar eens op je inwerken: Alps of New Zealand. Echt waar, op het zuidereiland in Nieuw Zeeland heb je the Southern Alps. En daar wil ik het met je over hebben want daar zijn de sokken “geboren” die ik vandaag gekocht heb voor een vriendin. Eventjes dacht ik nog aan een tikfout in het mailtje waarin ze me vraagt sokken bij mij om de hoek te kopen. Zou ze marino bedoelen? Nee, dan zou ze gewoon zeggen donkerblauw en de kleur kon haar juist niets schelen.

IMG_0166Ik was meteen verkocht, heb de sokken meteen gekocht. Een prachtige poster met een Merino-schaap met sokjes aan. Het meisje in de buitensportwinkel dat tegen me zei: ” Het is echt heel prettig spul, ik ben vandaag helemaal Merino, Voel maar” en ze bood me een stukje van haar t-shirt aan dat onder haar Merino-fleece vest zit. ” Goh, ja, dat is dik zeg en voelt heel lekker”.

Een paar uur geleden was ik nog onwetend. Even later sta ik met Merinosokken in mijn handen van het Merinoschaap. ” Trace your socks back to where they were born, the southern Alps of New Zealand”. Merinoschapen zijn echter ooit geboren in Noord-Afrika, in het Berbergebied en via allerlei omzwervingen in Nieuw Zeeland terecht gekomen.

Op wikipedia lees ik teksten waar ik van smul (of ze waar zijn, dat weet ik nooit):

Per vierkante centimeter groeien bij een merino tien keer zoveel haartjes dan bij een gemiddeld ander schaap.

En op de reclamesite gaat het over de extreme omstandigheden:

De wol van het merino schaap is gemaakt voor de extreemste weersomstandigheden. Het verwarmt als het ijzig koud is en het verkoelt wanneer het heel erg heet is.

Zo’n Merino ziet er echt tof uit. Helaas kan ik geen foto erbij voegen vanwege copyright (als een Merino-fan dit leest, stuur je me dan een foto via de mail – zie rubriek ABOUT voor emailadres) maar ik mag natuurlijk wel een foto van een eindproduct erbij voegen en vooruit dan maar een ander schapenras. Het Merinoschaap is het meest voorkomende ras ter wereld,  alleen bij ons is het toch een zeldzaamheid.

IMG_2211Dank je wel Moren, voor lekkere warme sokken namens Vriendin.

Deze schapen zijn dus GEEN Merinoschapen en ze hebben ook geen sokken aan. En je denkt vast ” dat zijn heel veel haartjes per vierkante centimer”. You ain’t seen nothing yet -onthoud Merinoschaap.

Vegetarisch eten, Happy Cow en het Dovemansorendieet

IMG_0102 (500x375)Het is voor mij voor het eerst dat ik lees over Happy Cow. In het herfstnummer van het Vegan Magazine een interview met de oprichter Eric Brent. Op de website van Happy Cow (ik- koe- mag blijven leven daarom heet de organisatie Happy Cow) kun je doorklikken om overal ter wereld restaurants te vinden waar je vegetarisch of zelfs veganistisch kunt eten. Ik klik direct Utrecht aan en zie dat er gelukkig al heel wat opstaat. Bij Leeuwarden staat echter geen enkel restaurant genoemd dus hierbij roep ik alle vegetariers uit Leeuwarden op om….

IMG_0107 (500x375)Met veel plezier had ik net het boek van Maarten ’t Hart- Het Dovemansorendieet (2007)- gelezen waarin je het antwoord krijgt op de vraag: Hoe komt het dat ’t Hart zijn hele leven broodmager is gebleven, terwijl hij een weergaloze schrokop is? Niet alleen daar krijg je een antwoord op maar je krijg veel gedegen informatie over allerlei producten en over de werking van die producten in ons lichaam. En het is een grappig boek (hoofdstukken als “Niet ontberen maar laxeren”) Verder ontkracht hij de onzinnige aanname dat je van bewegen snel afvalt.En waar hij het er uitgebreid over heeft, verbaast het hem dat dieetboeken zelden reppen over de stoelgang. Hoe komt het dat die boeken zo populair zijn terwijl…

Wie zich enigszins verdiept in dat immense aanbod van dieetboeken, constateert al snel verbaasd dat de diverse eetgoeroes onder steeds weer een andere titel steeds weer hetzelfde boek publiceren.

En de reden waarom mensen “houden” van dieten:

Een dieet, dus een geheel van voorschriften, van geboden en verboden, komt tegemoet aan de dieptste wensen van de mens. Net als de hond is de mens een organisme dat graag een aantal scherp geformuleerde verbodsbepalingen opgelegd krijgt.

Mensen vinden het ook heerlijk om als een stout kind de dieetregels weer te overtreden: volgelingen van Sonja Bakker (zijn die er nog?) lassen stuk voor stuk een Schijt Aan Sonja (SAS) dag in.

Elke opleiding dietetiek zou studenten dit boek moeten aanbevelen. Maarten maakt gehakt van alle diëten en legt uit waarom ze toch altijd zo populair zijn. Net als Ivan Wolffers die zich verdiept heeft in gezond eten, is Maarten ’t Hart niet zo enthousiast over teveel zuivel en in ieder geval zeker geen oude kaas want daar krijgt hij hartkloppingen van. Maar ja, we hebben een zuivelindustrie, een vleesindustrie en vul het maar in. Sla een marketingboek open en je ziet hoe wij vanaf het moment dat we de supermarkt binnenkomen verleid worden om allerlei (liefst bewerkt want winstgevender voor de verkoper) producten te kopen die niet goed voor ons zijn.

O, roept iedereen dan, maar ik weet het niet meer wat ik moet eten. ’t is niet ingewikkeld hoor. Hoewel, ook Maarten die een hekel heeft aan al die dieetboeken toch komt met een lijst aanbevolen en te vermijden.
Lezen dat boek! En als je weinig tijd hebt verklap ik vast een beetje: groente, fruit, peulvruchten, roggebrood, jonge kaas, noten, zoetwatervis (verantwoord gekweekt), zilvervliesrijst, gekookte aardappels of gestoomd, eieren, olijfolie.En: pure chocolade en niet meer dan 2 glazen rode wijn per dag.
Proost!

Les vaches de Frances

Vaches-de-franceHet zijn er een boel, dat kan ik je verzekeren en Michel neemt het erg serieus. Een tijdje geleden toen hij mij per mail liet weten dat ik hem over van alles advies kon vragen wat Frankrijk betrof, grapte ik dat we een koe wilden nemen. Hij ging er op in en ik kreeg van allerlei vragen over koeien: een melkkoe, een vleeskoe, wat zochten we precies?

IMG_5416 Ruim voor mijn verjaardag krijg ik een kaart “Les vaches de France”van hem. Wist hij misschien van de poststaking? (ook in Frankrijk hangen er spandoeken “Ne touche pas a ma Poste”. bijvoorbeeld in Etreaupont, Picardie). Je moet er wel heel ver voor een postzegel als je daar woont…

Terug naar de koeien die je niet te lang alleen kunt laten. Hij heeft zich er in verdiept: “Cette carte m’a beaucoup plu, et elle repond  à mon ignorance relative concernant les races de vaches de France.”
Ik ben bang dat ik hem ga teleurstellen als ik vertel dat het maar een grapje was.

Hoewel, Abondance bijvoorbeeld ziet er best leuk uit!

Oorspronkelijke publicatiedatum 17 november 2010 om 13.41