Tagarchief: duur

Jamie, jamie waar ben je mee bezig?

ondertitel: Jamie Oliver wants too much

Over de brug

DSC00867De muur slingerde naar Newcastle. Aanvankelijk hadden wij niet zoveel zin in Newcastle na al dat natuurschoon. Zelfs de schoonste groenste stad kan wat ons betreft niet op tegen het landschap van de Muur. Toch wandelden we lekker over de boulevard Quayside om de zeven bruggen over de Tyne te bewonderen. Architectuurliefhebbers schijnen er speciaal voor naar Newcastle te komen. Voor Australiers is het vast grappig om een Nederlandse maat te treffen: de Millenium Bridge (2001) is afgeleid van de Sydney Harbour Bridge maar dan 5x kleiner.

De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
DSC00965
Op de achtergrond The Baltic Flour Mill, Newcastle

Koffie bij Jamie

Na wat bruggen krijg je zin in een kopje koffie. Vriendin wilde graag naar het chique pand van Jamie (plaats ons nog even in Engeland, dan weet je vast al welke Jamie ik bedoel).

DSC00978Het schijnt de enige Zonlocatie te zijn maar net die dag was het weer wisselvallig dus dat kan ik Jamie niet kwalijk nemen. Bij binnenkomst viel mij de lege ruimte op. Meestal mompelt Vriendin dan “Veel potentie” maar dat deed ze dit keer niet. We lieten het allemaal eens op ons inwerken en hadden alle tijd omdat het personeel niet direct aan kwam hollen.. Jamie had ‘leukerig’ iets op een bord gekalkt en overal was hij aanwezig.

Jamiesitalian in Newcastle

Vrienden

Om eerlijk te zijn hing dit bord boven bij de toiletten (daar zal ik je nog rondleiden omdat het met zoveel smaak?  geld is ingericht, zonde om dat niet te bewonderen. Beneden lag ZIJN magazine met foto voorop,  met natuurlijk allerlei recepten en foto’s van heel veel vrienden die elke dag  bij Jamie eten. Bewonderenswaardig dat Jamie nooit zegt: ‘en nou even niet hoor’. Welnee, Jamie is dol op vrienden. Hij zou ons waarschijnlijk ook als vrienden zien. Even op de koffie bij Jamie.

DSC00995
5x zo klein (bruggetje) als de koffie die je elders krijgt dus snel leeg net als je portemonnee

De stortbak

En alles met veel -GUSTO. Om te verhullen dat het een ienie mienie wee cup of coffee was heb ik er een Designachtige Foto van gemaakt. Ik heb inmiddels verdrongen hoeveel het kostte maar het was zeker een pond duurder voor minder dan bij de buren (waarover later). Eerst willen jullie vast meer weten over Jamie’s Italian. Van binnen en van buiten… En vooral ook het toilet met je eigen naam op de stortbak. Wauw, altijd al een toiletreservoir met je eigen naam willen hebben? Shit, man!

Zeker weten dat je er stil van bent.Ja, echt alles zoals in Italie 😉

DSC01002

DSC00984DSC00991DSC00997DSC01006DSC00998DSC00996DSC00999DSC01001

Boekwinkel in Newcastle

Jamie’s Italian heeft intelligente buren: Waterstones Newcastle vlakbij het Grey’s Monument is de plek waar ik me thuis voel.

Ook daar hangen er teksten aan de muur.

DSC01011DSC01012

En dat is mijn tip voor koffie in Newcastle: ga naar de 2e verdieping in Waterstones. Het is er gezellig, de koffie is goed én goedkoop, bovendien kun je er rustig een geleend boekje lezen of een kookboek doorbladeren (van Jamie, ja!).

En waar Jamie mee bezig is, ik heb geen idee?

IMG_20150708_114721680

Drank en reviews

O ja, de dag werd besloten met The Writer’s Block, een biertje in een designloze pub en daar formuleerde Vriendin alvast de tekst voor een review over Jamie via Facebook.

IMG_20150707_192531476

U kunt beter een karaf nemen

zei de medewerkster in de sauna en ze legde uit dat een karaf goedkoper was en niet alleen dat: we zouden ook nog meer wijn hebben.
We voelden ons een beetje overrompeld omdat we allebei alleen maar 1 glaasje wijn wilden om iets te vieren… Voordat we dit verwerkt hadden kwam er nog een terloopse vraag: en wilt u er een glas water bij? Dit klinkt heel aardig maar toevallig had ik net gezien op de menukaart dat een glas water 0,25 cent kostte en die 0,25 cent was dan voor één of andere stichting, het logo van de stichting stond erbij.
In een mum van tijd stond er een karaf en schonk ze ons de wijn in.
“Wat is dit voor wijn?” vroeg ik nog en dat bleek huiswijn.

Onze zwakte
Daar zaten we dan. Een beetje rozig, versuft van de sauna en opeens een hoop wijn. De menukaarten had ze heel snel meegenomen zodat het moeite kostte om haar bewering te checken.

We overlegden eerst met elkaar: zei ze echt goedkoper? Dat is toch raar? Maar ook: willen we dit wel? Ik hoef helemaal niet meer wijn dan één glas.

Als jullie mij een beetje kennen, dan heb je al geraden dat ik terugliep om de kaart erbij te pakken. Een karaf bleek helemaal niet goedkoper dan 2 glazen wijn, dat zou ook raar zijn want er zaten zo ongeveer 3,5 glazen wijn in die karaf.

Maar? Maar! Dat zei ze toch? We zijn toch niet allebei opeens volslagen idioot geworden of zo leeg dat we niets meer op kunnen nemen (behalve dan wijn)?

Graag toch gewoon een glas
Ik besloot dapper te zijn. En voor iedereen die vindt dat het dan meteen klagen is: er word je ook snel van alles aangesmeerd en dat is niet zo aardig. Ik liep naar een jonge mannelijk medewerker die we, een vorige keer al, erg ongelukkig hadden zien rondlopen.Ik vermoedde dat het een stageplek was hoewel de stage dan al wel een verlengde stage leek en ik voor hem hoopte dat hij iets kon gaan doen wat hij echt leuk vond. De vlotte spraakzame dame die ons een karaf aangesmeerd had omdat dit volgens haar goedkoper was, was echter nergens te zien dus keek ik hem vriendelijk aan en legde uit dat wij nu iets voor onze neus hadden dat we niet wilden en dat (na een blik in de menukaart) ook zeker niet goedkoper was.
Het voelde als een gladde verkooptruc. Op een moment dat wij op ons zwakst zijn en heerlijk ontspannen uit de sauna komen, wordt ons iets voorgehouden en meteen beslist voor ons voordat we ons kunnen bedenken.

We wilden niet eens meer wijn dan één glas per persoon.
De ongelukkige jonge mannelijke medewerker keek opeens een stuk vriendelijker toen ik hem ons wijngeval uitlegde en dat we echt allebei 1 glas wilden en dat het in tegenstelling tot de bewering ook zeker niet goedkoper was om je een karaf te laten opdringen. Dit laatste formuleerde ik anders en vriendelijker. Hij glimlachte zelfs en ik voelde me opeens beter: ik gaf hem de gelegenheid om iets op te lossen en hij zou mijn dankbaarheid ervoor ontvangen.

Hij bracht het over naar zijn vrouwelijke collega die opeens weer verscheen en met veel energie ons nogmaals uitlegde dat …we…. beter…. goedkoper…. karaf….

Relatief
Even later pakte ze in een snelle beweging de karaf weg en kregen we twee glazen wijn.
“Goh” zei mijn vriendin: “Apart he? Ze zei het weer verkeerd. Het is helemaal niet goedkoper maar dat blijft ze maar zeggen”.
Ze bedoelt: relatief.
Als je je rekening hier laat oplopen met allerlei relatief gezien goedkope dingen dan heb je uiteindelijk een behoorlijke rekening.
Absoluut.

Wij willen een fatsoenlijke treinverbinding tussen Nederland en België

In Europa kunnen we sinds de jaren negentig zonder paspoort de grens over. Maar dankzij de nieuwe hogesnelheidstrein Fyra wordt het een stuk moeilijker om met de trein tussen Nederland en België te reizen.

De Fyra is een stuk duurder, stopt op minder plaatsen, gaat minder vaak rijden en reizigers moeten verplicht reserveren.

De Europese GroenenGroen (B) en GroenLinks (NL) slaan de handen ineen en pleiten voor een goede treinverbinding tussen Nederland en België. Of je nu een regelmatige reiziger of een internationale student bent, of een dagtoerist die een dagje over de grens gaat, of als je gewoon bezorgd bent over de afbraak van een succesvolle treinverbinding: jij kunt ons meehelpen door een briefInformationBrief?NS Hispeed en NMBS Europe accepteren alleen klachten en opmerkingen per ouderwetse brief.
Wij printen de brief voor je uit en sturen ‘m op.
 te sturen aan de Nederlandse en Belgische spoorwegen.

We hebben alvast een voorbeeld voor je ingevuld, maar pas ‘m vooral aan je persoonlijke situatie aan.

Doe mee en schrijf hieronder je brief:

*

Voornaam:

Achternaam: *

E-mailadres: *

Woonplaats:

Land:

       Nederland       België       Anders
We verzamelen de brieven en laten het weten als we ze opsturen.
(En natuurlijk als we een reactie krijgen.)