Tagarchief: Eten

Jamie, jamie waar ben je mee bezig?

ondertitel: Jamie Oliver wants too much

Over de brug

DSC00867De muur slingerde naar Newcastle. Aanvankelijk hadden wij niet zoveel zin in Newcastle na al dat natuurschoon. Zelfs de schoonste groenste stad kan wat ons betreft niet op tegen het landschap van de Muur. Toch wandelden we lekker over de boulevard Quayside om de zeven bruggen over de Tyne te bewonderen. Architectuurliefhebbers schijnen er speciaal voor naar Newcastle te komen. Voor Australiers is het vast grappig om een Nederlandse maat te treffen: de Millenium Bridge (2001) is afgeleid van de Sydney Harbour Bridge maar dan 5x kleiner.

De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
DSC00965
Op de achtergrond The Baltic Flour Mill, Newcastle

Koffie bij Jamie

Na wat bruggen krijg je zin in een kopje koffie. Vriendin wilde graag naar het chique pand van Jamie (plaats ons nog even in Engeland, dan weet je vast al welke Jamie ik bedoel).

DSC00978Het schijnt de enige Zonlocatie te zijn maar net die dag was het weer wisselvallig dus dat kan ik Jamie niet kwalijk nemen. Bij binnenkomst viel mij de lege ruimte op. Meestal mompelt Vriendin dan “Veel potentie” maar dat deed ze dit keer niet. We lieten het allemaal eens op ons inwerken en hadden alle tijd omdat het personeel niet direct aan kwam hollen.. Jamie had ‘leukerig’ iets op een bord gekalkt en overal was hij aanwezig.

Jamiesitalian in Newcastle

Vrienden

Om eerlijk te zijn hing dit bord boven bij de toiletten (daar zal ik je nog rondleiden omdat het met zoveel smaak?  geld is ingericht, zonde om dat niet te bewonderen. Beneden lag ZIJN magazine met foto voorop,  met natuurlijk allerlei recepten en foto’s van heel veel vrienden die elke dag  bij Jamie eten. Bewonderenswaardig dat Jamie nooit zegt: ‘en nou even niet hoor’. Welnee, Jamie is dol op vrienden. Hij zou ons waarschijnlijk ook als vrienden zien. Even op de koffie bij Jamie.

DSC00995
5x zo klein (bruggetje) als de koffie die je elders krijgt dus snel leeg net als je portemonnee

De stortbak

En alles met veel -GUSTO. Om te verhullen dat het een ienie mienie wee cup of coffee was heb ik er een Designachtige Foto van gemaakt. Ik heb inmiddels verdrongen hoeveel het kostte maar het was zeker een pond duurder voor minder dan bij de buren (waarover later). Eerst willen jullie vast meer weten over Jamie’s Italian. Van binnen en van buiten… En vooral ook het toilet met je eigen naam op de stortbak. Wauw, altijd al een toiletreservoir met je eigen naam willen hebben? Shit, man!

Zeker weten dat je er stil van bent.Ja, echt alles zoals in Italie 😉

DSC01002

DSC00984DSC00991DSC00997DSC01006DSC00998DSC00996DSC00999DSC01001

Boekwinkel in Newcastle

Jamie’s Italian heeft intelligente buren: Waterstones Newcastle vlakbij het Grey’s Monument is de plek waar ik me thuis voel.

Ook daar hangen er teksten aan de muur.

DSC01011DSC01012

En dat is mijn tip voor koffie in Newcastle: ga naar de 2e verdieping in Waterstones. Het is er gezellig, de koffie is goed én goedkoop, bovendien kun je er rustig een geleend boekje lezen of een kookboek doorbladeren (van Jamie, ja!).

En waar Jamie mee bezig is, ik heb geen idee?

IMG_20150708_114721680

Drank en reviews

O ja, de dag werd besloten met The Writer’s Block, een biertje in een designloze pub en daar formuleerde Vriendin alvast de tekst voor een review over Jamie via Facebook.

IMG_20150707_192531476

De Amerikaanse kinderen zien het Nederlandse ontbijt wel zitten…

Wat is dit?
In dit keukenexperiment van kitchenbowl.com zie je hoe kinderen reageren op eten. Het gaat te ver om te zeggen dat hen werkelijk het ontbijt wordt voorgeschoteld dat in de genoemde landen wordt gegeten, kijk maar naar het Nederlandse ontbijt of alle andere ontbijten die je niet/wel (her)kent.

Hagelslag!
Er zit ook een Nederlands ontbijt bij, helemaal aan het einde. Een beetje mager: slechts één sneetje met hagelslag en geen drinken, zou dat niet een glas melk moeten zijn? De kinderen vinden zoet lekker maar dat is geen nieuws. Ook eten ze natuurlijk met gemak de banaan op bij het Braziliaanse ontbijt want die wordt herkend en… is zoet. Zelf eet ik nooit hagelslag op mijn brood maar het wordt vast nog wel veel gegeten.

Pools ontbijt uit het land Afrika
Trouwens het (zogenaamde?) Poolse ontbijt wordt enthousiast ontvangen.

Volgende keer er een wereldkaart erbij hangen (What’s Finland?) zodat de kinderen ook kunnen zien dat Afrika 54 landen telt?

Korea
kimchee (gepekelde groenten), anchovis, ei, en gepeperd eten

‘There’s a dead fish in it

It’s a peculiar taste…

Brazil

“Is that coffee?”
I think it’s weird that kids drink coffee in Brazil.
“I hate coffee”
What does it taste like?
Cow poop

Finland
“No, I would not eat fish in the morning”
“This bread is pretty soft, it could be my pillow”

I actually would have this for breakfast
What country do you think it is from?
Africa?

Finland
What’s Finland?
It’s a country in Europe

Vietnam
This doesn’t look like a breakfast to me
I have never seen a black egg
So it kind of has like a portable toilet smell and a rotten egg smell,

Poland
Where’s Poland

“It tastes like French fries and French fries are good”

Mom are you listening?

The Netherlands
(slice of bread with chocolate sprinkles/boterham met hagelslag)
‘I don’t think my friends would eat this for breakfast because their moms would say it would be too unhealthy”

Taal is leuk

Dit is trouwens niet het soort eten dat je er kunt krijgen maar wel waar ik van houd.
Dit is trouwens niet het soort eten dat je er kunt krijgen.
De tekst die ik lees op een website van een burgerbar:

“Wacht even met een drankje,
dan is er altijd snel een tafel vrij!”

“Goedenavond meneer, mevrouw, wilt u een drankje?
“Eh, nou nee, het is erg vol”
“Oh, maar als u even een drankje drinkt, dan is er ….”
“Nee, nee, we wachten even met een drankje, dan is er altijd snel een tafel vrij!”

Rode bessen rissen bij oma in de keuken

Ik zoek iets op over fruit van het seizoen en voor ik het weet sta ik bij oma in de keuken en roept opa iets vanuit de huiskamer.

Doe jij het even?

Een bakje rode bessen en ik ben weer terug bij oma in de keuken. Daar sta ik ijverig bessen te rissen.  Bij mooi weer staat de deur open en kun je zo via een paar traptredes naar beneden, naar de schuur. Alles even netjes in mijn herinnering en zonder haast. Opgeruimd. Zowel de keuken als de schuur. Was er toen meer tijd in een dag?

Oma staat met de  zeef in haar handen waar alle bessen in gedraaid worden om sap van te maken. Ik kijk naar  de restjes van de steel en de pitjes die bovenin de zeef achterblijven. Soms, soms mocht ik het doen. Samen met oma in de keuken een toetje klaarmaken. Volgens mij kregen wij dan hangop of gele vla erbij. De hangop stond dan al in de koelkast.

Testbeeld

Zoveel jaar later zonder oma om het aan te vragen, weet ik niet meer of zij zoveel van rode bessen hield of dat zij ze kocht omdat ik ze lekker vond en weet ik ook niet meer of zij het net zo leuk vond als ik. Met opa in de huiskamer die de krant leest en ik probeer me nog te herinneren hoe zijn stem klonk. Ik weet nog dat hij commentaar gaf op wat hij las in die krant. En in de tijd dat Anwar Sadat veel op tv was en de media net als nu veel van hetzelfde bracht  en het over vredesoverleg ging, zei hij: ” Hij lijkt wel het ‘testbeeld’ die Sadat”.

Een heel enkel keertje eet ik nog weleens ergens rode bessen, echter heel zelden. Dat komt denk ik ook omdat het zonder opa en oma niet zo leuk meer is om rode bessen te eten.

*************

Fruit in juni

aardbeien
abrikozen
frambozen
kersen
nectarines
perziken
rabarber
rode bessen
sinaasappelen
zwarte bessen

Eet niets dat uw grootmoeder (of overgrootmoeder) niet als voedsel zou herkennen

zegt Michael Pollan (journalist, filosoof, geeft les aan Berkely en schrijft regelmatig voor The New York Times) in zijn boek ‘Een pleidooi voor echt eten. Manifest van een eter”

Ja, inderdaad, ik ben eens wat meer gaan lezen over ‘echt eten’.

Mocht je weinig tijd hebben, zelf vat de schrijver zijn boek al samen in de inleiding:

Eet echt voedsel. Niet teveel. Vooral planten.

Pollan pleit voor een voedingspatroon waarin zoveel mogelijk ‘echt’ (= onbewerkt voedsel) wordt gegeten. Wegblijven dus uit de schappen van de kant-en-klaar maaltijden. Geen voorverpakte producten. Het goede nieuws is dat je dan ook veel minder geld kwijt bent en het lijkt me ook een stuk handiger dan een ingewikkeld dieet om af te vallen.

Om over na te denken: Michael Pollan:
Welke krachten schuilen er achter de (Amerikaanse) voedingsindustrie?

1. 32 miljard dollar marketing

2. een wisselende basis van de voedingswetenschap die afhankelijk van hoe je er tegenaan kijkt, de grenzen van onze kennis van eten en gezondheid constant oprekt of gewoon heel vaak van gedachten verandert omdat het een gebrekkige wetenschap is die veel minder weet dan zij wil toegeven.

Camino 23

Als er iets belangrijk is na fysieke inspanning, is het lekker slapen. Ik heb er al eens eerder over geschreven. De camino frances, de gebruikelijke Camino de Santiago of de Chemin de St. Jacques kent meer adressen dan de Chemin d’Arles. Maar ach, ook bij de Chemin d’Arles kom je altijd wel aan een plekje. Er wordt me vaak gevraagd: hoe kom je aan die adressen?

Als je Frans spreekt is het makkelijk. Dan koop je gewoon een Franse gids, of een miam-miam-dodo-boekje. Let er dan op dat je de nieuwste editie hebt. Ze hebben ook een site.Het miam-miam staat voor eten en dodo: juist voor slapen. Je kunt op de internetlink klikken om een idee te krijgen van het MMDD-boekje. Veel Fransen hebben zo’n boekje dus als je ze lief aankijkt mag je er ook vaak eventjes in kijken om te zien waar je de volgende avond kan slapen.

Ooit zag ik een Fransman helemaal verhit zijn rugzak uitmesten. Daarna rende hij terug naar de gite. ‘Je l’ai perdu!’ Juist, dat ging over dat beroemde boekje. Gelukkig zagen we hem een uurtje later genieten van een kopje koffie terwijl hij weer in zijn Belangrijke Boekje zat te bladeren. Er staat veel in. Ook of er in dorpjes iets te eten is, of er winkels open zijn, of er een postkantoor is. Kortom: een handig boekje. Klik op: chemin de compostelle

En hoe ziet je bed er dan uit? Tja, dat kan groot zijn, of klein, een oude of een nieuwe matras hebben. Het prettige is dat als het niet goed bevalt dan weet je altijd dat je de volgende dag weer weg bent. Zorg je er wel voor dat je een ‘credencial’ hebt? Dat is een pelgrimspaspoort en daarin krijg je stempels als je ergens overnacht. Je kunt het op verschillende plekken aanschaffen. Ook al voordat je weggaat in Nederland. Kijk maar even op de site http://www.santiago.nl
Zelf kocht ik er ééntje in Arles. Bij een heel oud mannetje dat eerst een kwartier naar zijn bril ging zoeken. Zoals altijd lag die bril niet ver weg. In een prachtig handschrift schreef hij mijn naam erin. En ik kon op pad.

Ook een handige website met adressen: au coeur du chemin

Der Jakobsweg 24 – Übernachten unterwegs

Wenn es etwas gibt, das wirklich wichtig ist nach körperlicher Anstrengung, dann ist es das, herrlich zu schlafen. Ich habe darüber hier schon früher geschrieben. Der “Camino Frances”, der normale “Jakobsweg” oder der “Chemin de St. Jacques” weisen alle mehr Herbergen auf als der Chemin d’Arles. Aber, natürlich gibt es auch auf dem Chemin d’Arles Übernachtungsgelegenheiten auf dem Weg. Ich wurde oft gefragt, wie man an diese Adressen kommt.

Wenn man Französisch kann, ist es natürlich einfach. Dann kauft man einfach einen französischen Reiseführer oder ein “Miam-Miam-Dodo”-Buch. “Miam-Miam” steht fürs Essen und “Dodo” fürs Schlafen. Sie haben auch eine Website. Man kann sich die Internetsite ansehen, um zuerst einen Eindruck zu bekommen vom MMDD-Buch. Wenn man das Buch kauft, muss man nur darauf achten, dass man die aktuellste Ausgabe kauft. Viele Franzosen haben dieses Buch bei sich und wenn man sie lieb ansieht und höflich fragt, kann man sicher auch mal einen Blick in das Buch werfen, um zu schauen, wo man am nächsten Abend schlafen könnte.

Einmal beobachtete ich einen Franzosen, der ziemlich aufgeregt seinen Rucksack durchsuchte. Danach rannte er zurück zur Herberge. “Je l’ai perdu!” (“Ich habe es verloren!”) Ja, es ging genau um das berühmte MMDD-Buch. Glücklicherweise hatte er es wohl wiedergefunden, denn wir sahen ihn eine Stunde später, wie er Kaffee trank und in dem so wichtigen Buch blätterte. Es steht wirklich viel Informatives und Nützliches drin. Falls ihr selbst mal schauen wollt, klickt hier: chemin de compostelle

Und wie ist das nun mit dem Übernachten auf dem Pilgerweg? Wie sieht das Bett aus? Tja, es kann groß sein oder klein oder eine alte oder eine neue Matratze haben. Das Gute ist: Wenn einem die Herberge nicht gefällt, kann man sich immer damit trösten, dass man am nächsten Tag wieder weg sein wird. Wichtig ist, dass man einen “Credencial” hat. Das ist der Pilgerpass, und überall, wo man langs des Weges übernachtet, bekommt man einen Stempel darin. Man kann ihn an verschiedenen Verkaufsstellen kaufen. Sogar schon, bevor man überhaupt die Niederlande verlässt. Weitere Infos dazu gibt es auf www.santiago.nl

Ich habe meinen Pilgerpass in Arles gekauft. Bei einem sehr alten Mann, der erst eine Viertelstunde lang nach seiner Brille suchen musste. Wie immer, lag die Brille natürlich nicht weit weg, man muss sie halt nur finden. In einer sehr schönen Handschrift schrieb er meinen Namen auf den Pass. Und damit konnte ich dann echt anfangen mit dem Pilgern auf dem Jakobsweg.