Tagarchief: Film

Visages villages van Agnès Varda en JR

Zo opgeruimd als de titel is: visages (gezichten) villages (dorpen), zo opgeruimd is de film ook. We reizen mee met fotograaf JR (33) en  Agnes Varda(89) en we mogen meekijken door hun ogen. De één draagt standaard een hoed en zonnebril, de ander heeft tweekleurig haar. Samen zijn ze een team dat dwars door Frankrijk soms links, soms rechts afslaat. Steden slaan ze over omdat er in de dorpen zoveel meer is.Overal waar ze komen, bieden ze verbeelding aan. Anders dan vaak het geval is laten ze meer achter dan ze meenemen.

Ik vrees dat ik vanaf nu niet meer langs containers en muren kan reizen zonder een behoefte om daar iets moois op te plakken. Elk dorp biedt een verhaal en alle verhalen samen ontroeren en herinneren ons.

Volgens Agnes Varda is het doel de kracht van de verbeelding. Ruimschoots bereikt.

 

 

 

Ik reis alleen

Het land

Onlangs reisde Vriend voor zijn werk naar het Koninkrijk van de Svea, door Koningin Christina I ook wel het Athene van het Noorden genoemd. Dit zodat jullie een beeld hebben bij een land waar de meeste mensen hooguit zomervakanties doorbrengen. Hij bracht er geen vakantie maar een zéér kort weekend door waarbij hij amper buiten kwam. Binnen was het tegen de verwachting in bloedheet. Ze stoken er de boel flink op zodat je al je truien uit kunt doen en dan nog zit te zweten. Vriend vond dat helemaal niet fijn (en ook niet erg milieuvriendelijk – noot van de schrijfster) omdat er ook nog hard gewerkt moest worden.

Koningin Christina I*

Misschien bedoelde Christina dat wel met het Athene van het Noorden? Ze overleed trouwens in Rome. Tijdens haar leven las ze veel en van haar schijnt de uitspraak “Wisdom is the support of the people” te zijn. Ze had een talenknobbel en sprak op haar 18e Latijn, Frans, Duits, Nederlands en Deens, studeerde Grieks, Arabisch en Hebreeuws en zij zou zich ook nog het Engels, Spaans en Italiaans eigen maken. Om jaloers op te worden en een echte Europese spirit maar…

Samen reizen

Het is u vast niet ontgaan dat we ondertussen behoorlijk afgedwaald zijn van het hoofdverhaal en u weet nog steeds niet waar de titel van dit blog op slaat. We gaan even terug naar Vriend in het Athene van het Noorden. Hij was niet alleen,  maar reisde met ongeveer 50 anderen. Nog nooit had hij met zo’n grote groep collega’s samen gereisd. In het vliegtuig te midden van zijn reisgenoten pakte hij het doorgeefboek (gekregen van mijn zus en dus via mij naar hem) uit zijn tas. Dit ondanks de waarschuwing op de flaptekst:

Zuurstofflessen paraat houden! Samuel Bjork heeft een levensgevaarlijk goede thriller geschreven.”

downloadStatement?

En begon te lezen in het debuut van de Noorse schrijver met inspecteur Holger Munch, bovendien ook een debuut dat verfilmt schijnt te worden. Toen ik hem na zijn korte Zweedse weekend vroeg hoe hij het boek vond,  zei hij eerst iets over wat zijn medereizigers ervan vonden. “Die vonden het heel grappig,  dat  IK REIS ALLEEN

*In 1933 speelde Greta Garbo trouwens een volgens zeggen schitterende Christina in de filmklassieker Queen Christina, een vrijwel geheel fictieve film.

Anonymous togetherness – Mommy

Een prachtige term voor het anoniem samenzijn van een filmpubliek. En eerlijk is eerlijk, ik heb hem overgenomen van de Frans-Canadees  Xavier Dolan, de regisseur van Mommy.

Jury prijs Cannes 2014

Met recht won de hartverscheurende film Mommy de juryprijs in Cannes. Xavier Dolan sprak in zijn bedankwoord over hoe belangrijk  Jane Campion is geweest voor hem. Haar film, the Piano, inspireerde hem tot het schrijven van sterke vrouwenrollen. De rollen die zijn muze Anne Dorval speelt, zijn sterke rollen, zo ook weer haar rol in Mommy (juist: als moeder)  Jane Campion won in 1993 de Gouden Palm voor de film “The Piano” en was hoofd van de Jury in Cannes van 2014. Ze regisseerde de serie Top of the Lake (2013). Xavier Dolan moest de juryprijs delen met de oude rot in het vak Jean-Luc Godard ( Adieu au langage)

Muziek in Mommy

Dolan gebruikt veel popmuziek in zijn film. Dido, Sarah McLachlan, Andrea Bocelli, Céline Dion én Oasis, ze komen allemaal langs. Céline Dion (ook Canadees trouwens net als Xavier Dolan) vond ik nooit om aan te horen maar dankzij Dolan luister ik nu naar haar en kan het zelfs waarderen. Tot nu toe anoniem maar als jullie het aanklikken zijn we anoniem samen.

Antoine-Olivier Pilon

De hoofdpersoon van Mommy, Antoine-Olivier Pilon (17 jaar!) van de film Mommy zie je hier in een interview in de auto in Cannes. Ze spreken o.a. over de 12 minuten lange staande ovatie die hij kreeg voor zijn rol in Mommy als Steve, over filmen en de filmcrew, over hyperactief zijn en Antoine-Olivier zingt zelfs nog een stukje in het Italiaans.

Frans gesproken, Engels ondertiteld.

In de film zit een belangrijke scene waarin Moeder, de buurvrouw en Steve zingen en dansen op het nummer:

On ne change pas – we veranderen niet

Paroles de On Ne Change Pas(Jean-Jacques Goldman)

On ne change pas
On met juste les costumes d’autres sur soi
On ne change pas
Une veste ne cache qu’un peu de ce qu’on voit
On ne grandit pas
On pousse un peu, tout juste
Le temps d’un rêve, d’un songe
Et les toucher du doigt

Mais on n’oublie pas
L’enfant qui reste, presque nu
Les instants d’innocence
Quand on ne savait pas

On ne change pas
On attrape des airs et des poses de combat
On ne change pas
On se donne le change, on croit
Que l’on fait des choix
Mais si tu grattes là
Tout près de l’apparence tremble
Un petit qui nous ressemble
On sait bien qu’il est là
On l’entend parfois
Sa rengaine insolente
Qui s’entête et qui répète
Oh ne me quitte pas

On n’oublie jamais
On a toujours un geste
Qqui trahit qui l’on est
Un prince, un valet
Sous la couronne un regard
Une arrogance, un trait
D’un prince ou d’un valet
Je sais tellement ça
J’ai copié des images
Et des rêves que j’avais
Tous ces milliers de rêves
Mais si près de moi
Une petite fille maigre
Marche à Charlemagne, inquiète
Et me parle tout bas

On ne change pas, on met juste
Les costumes d’autres et voilà
On ne change pas, on ne cache
Qu’un instant de soi

Une petite fille
Ingrate et solitaire marche
Et rêve dans les neiges
En oubliant le froid

Si je la maquille
Elle disparaît un peu,
Le temps de me regarder faire
Et se moquer de moi

Une petite fille
Une toute petite fille

 

Dag van de Franse taal

Stromae, Dolan, Gainsbourg

Aandacht doet groeien.

Op donderdag 13 november organiseert de Ronde Tafel Frans (RTF) de eerste nationale Dag van de Franse Taal. Met dit initiatief wil zij het economische en culturele belang van de Franse taal in Nederland onderstrepen. Meer dan 200.000 leerlingen zullen op 13 november bezig  zijn met de Franse taal en cultuur. tv5Monde ondersteunt dit initiatief.  

Stromae anticipeerde hier al flink op als ambassadeur van franstalige muziek en scoorde met hits, trad bij ons op in uitverkochte zalen en verscheen zelfs in de College Tour bij Twan Huys die helaas Engels met hem sprak (Pourquoi?). Behalve veel goede franstalige muziek worden er uitstekende franstalige films gemaakt, houdt het in de gaten. Het grootste filmaanbod is immers meestal Amerikaans. Gelukkig is er bijvoorbeeld de bijzonder getalenteerde Xavier Dolan (25)(Canadees-Frans) die alweer zijn vijfde film maakte met ‘Mommy’. Dolan is trouwens niet ‘alleen’ regisseur en schrijver maar acteert zelf ook. Deze week kun je verder nog  ‘Samba’ (met Charlotte Gainsbourg en Omar Sy)  in de bioscoop zien en ‘3 Coeurs’ (wederom Charlotte Gainsbourg en o.a. Catherine Deneuve).

PALMARÈS 2014

Terug naar de muziek. Stromae kreeg een prijs net als Vanessa Paradis die je misschien nog vaag kent van de hit Joe le taxi. Ze was toen viertien jaar. Trouwens La Femme, de Franse groep die een prijs won met het album “Psycho Tropical Berlin” schreef juist een nummer: antitaxi. Het hele album is bijzonder om te horen, maar misschien moet je eerst naar het filmhuis of de bioscoop voor Mommy, Samba of 3 coeurs. Kortom: je krijgt het druk! Daarom ook nog een tip voor volgend jaar (daar ben ik echt op tijd mee)

Filmnieuws 

Ooit de film Betty Blue gezien? Betty Blue was naar een boek van Philippe Dijan. De poster van de film was prachtig, vandaar dat ik hem even voor je heb opgezocht, en won destijds een prijs. Wederom wordt er een boek van deze schrijver verfilmt en wel OH. Paul Verhoeven gaat deze film regisseren en Isabelle Huppert gaat een hoofdrol spelen. We moeten nog even geduld hebben, in januari 2015 beginnen de opnames voor Elle in Parijs. Op de website van http://www.allocine.fr kun je meer informatie vinden

Paul Verhoeven tournera “Elle” cet hiver à Paris avec Isabelle Huppert dans le rôle titre. Un film en langue française qui s’annonce sulfureux…

Genoeg tips?

O ja, vergeet niet deze maand, vanaf vrijdag 21 november 2014 kun je stemmen op (Franse?) muziek uit de Top 2000.

 

En dit leer je misschien niet op school maar wel bij “Comme une Française

 

A Plus

 

 

Tips voor Iffr- filmfestival Rotterdam

IFFR 2014Nog twee dagen kun je je onderdompelen op het filmfestival in Rotterdam en natuurlijk kies je dan niet voor de films die je over een paar weken nog steeds overal in de bioscoop kunt zien.

IFFR 2014
Als je een beetje van het Rotterdamse festival houdt, dan probeer je iets ‘anders’ te ontdekken. Zonder er al te veel op in te gaan nu wil ik de tip meegeven om een film van Nils Malmros te gaan zien. Bijvoorbeeld Aching Heart

Deense regisseur
Natuurlijk kennen jullie allemaal Lars von Trier maar Nils Malmros?? One of the most important Danish directors of the last three decades… Nils Malmros is altijd in Arhus gebleven en filmde in Arhus, misschien dat hij daarom wat minder bekend is buiten Denemarken?Mogelijk zal hij veel bekender worden na Rotterdam. De zaal zat vol als we naar één van zijn films gingen en na afloop vertelde hij elke keer iets over de film/zijn eigen leven in één van de Q&A’s. Wij wilden na het zien van Sorrow and Joy verder terug met hem in de tijd duiken: eindeloos films zien van Nils Malmros.

Aching Hearts
Als je dé tip hebt voor ons waar je zijn films kunt bekijken (niet de nieuwste want die draait natuurlijk vast wel ergens in een bioscoop, én we zagen hem al) maar de films die we niet meer konden zien omdat ze uitverkocht waren (Aching Hearts) of draaiden op een moment dat we nog niet wisten dat we ze wilden zien…

Stage
Lars von Trier liep stage bij hem en de naam van von Trier kent iedereen dus voeg daar nu Nils Malmros aan toe. Hij verfilmde elke keer zijn eigen leven, maar op verschillende manieren, vanuit een bepaald perspectief. En met hem concludeer ik dat wat je in je eigen leven overkomt, genoeg stof biedt om een film van te maken.

Nieuwste film
De film Sorrow and Joy (2013) scoort een 4,5 bij de UPC Publieksprijs 2014 van het Rotterdams Filmfestival. Kijk snel of je nog iets van deze regisseur kunt zien en geniet.

Interview met regisseur
Ben je nieuwsgierig geworden maar wil je eerst een interview lezen met de regisseur? Klik hier voor een interview uit 2009

Een film met een passievol docente

“Wat je beschouwt als de top is slechts het opstapje” zei Seneca lang geleden. Had hij het over bevoegde of onbevoegde docenten voor de klas?

Passie overbrengen
Er wordt een discussie over gehouden door de politici. De VVD heeft het over het VWO (bij voorkeur willen ze universitair geschoolde docenten) maar weten ze dat er ook zoiets is als het VMBO?
Zijn politici wel helemaal eerlijk over dit probleem dat de overheid zelf opgeroepen heeft?
kenia 699Wat moet een goede leraar kunnen?
Zal ik het nog een keer uitleggen?
Lesgeven is het mooiste beroep van de wereld, als je houdt van je vak: je passie over mogen brengen en als je dat goed doet dan heb je publiek aan je lippen hangen.

La Vie d’Adèle
blauw is een warme kleur coverDe regisseur Abdellatif Kechiche liet zich er door inspireren. Zijn film La Vie d’Adèle baseerde hij losjes op het autobiografische stripverhaal van Julie Maroh: Le bleu est une couleur chaude (de Engelse titel voor de film La vie d’Adèle is: Blue is the warmest colour)én zo zegt hij zelf in interviews:

“tegelijkertijd had ik het idee om een film te maken over een docente die heel gepassioneerd was over haar vak. Ik ben geroerd door de toewijding en passie die veel docenten voor hun vak hebben.
Iedereen herinnert zich wel een belangrijk moment op school waarop je door een passievol docent meegenomen werd om een film te zien, of een bepaald boek te lezen.”

DÀT is volgens mij een goede docent.
Dit was mijn korte pleidooi voor passie.

Les miserables gaat niet over de Franse revolutie

MV5BMTQ4NDI3NDg4M15BMl5BanBnXkFtZTcwMjY5OTI1OA@@._V1._SY317_Vanochtend hoorde ik alweer iemand voor de radio beweren dat “Les Miserables” (3 Golden Globes) over de Franse revolutie gaat.
Nee.
Het verhaal van Les Miserables begint in 1815 en eindigt omstreeks 1832. De Franse revolutie begon in juni 1789 dus Les Miserables speelt zich af na de revolutie. Het gaat over Napoleon en de slag bij Waterloo en de Parijse studentenopstand in 1832.

Een van zijn meest indrukwekkende romans van Victor Hugo: ‘Les Misérables’ verscheen in maart 1862 – dus vorig jaar 150 jaar geleden – eerst in Brussel en pas later in Parijs en dat werd in Brussel gevierd.

Waarom in Brussel?

Bij de anti-parlementaire staatsgreep van Napoleon III in 1851 riep Victor Hugo de Fransen op tot verzet en moest hij halsoverkop met een vals paspoort naar Brussel vluchten. Uitzonderlijk was dat niet. De Belgische hoofdstad bood toen wel vaker onderdak aan dissidenten; België had immers een progressieve grondwet.

Dit verhaal van Victor Hugo in Brussel kun je op deze website lezen hier
Trouwens behalve in Belgie verbleef Victor Hugo in ballingschap in Jersey en Guernsey en in Luxemburg. In Vianden in Luxemburg kun je het het huis en museumbezoeken.

Les miserables werd in zo’n 24 landen en in net zoveel talen opgevoerd als musical en is de meest populaire musical ooit. Koos Susan Boyle niet voor een liedje uit Les Miserables: I dreamed a dream?