Tagarchief: fotografie

Beerschoten met paard

Even tussendoor omdat dat paard al een tijdje in mijn fotobestand rondzwierf en mij elke keer aankeek vanonder die manen.

Visages villages van Agnès Varda en JR

Zo opgeruimd als de titel is: visages (gezichten) villages (dorpen), zo opgeruimd is de film ook. We reizen mee met fotograaf JR (33) en  Agnes Varda(89) en we mogen meekijken door hun ogen. De één draagt standaard een hoed en zonnebril, de ander heeft tweekleurig haar. Samen zijn ze een team dat dwars door Frankrijk soms links, soms rechts afslaat. Steden slaan ze over omdat er in de dorpen zoveel meer is.Overal waar ze komen, bieden ze verbeelding aan. Anders dan vaak het geval is laten ze meer achter dan ze meenemen.

Ik vrees dat ik vanaf nu niet meer langs containers en muren kan reizen zonder een behoefte om daar iets moois op te plakken. Elk dorp biedt een verhaal en alle verhalen samen ontroeren en herinneren ons.

Volgens Agnes Varda is het doel de kracht van de verbeelding. Ruimschoots bereikt.

 

 

 

Dat had ik eerder moeten weten…

DSC04245Gisteren las ik over een Roemeense fotografe, Noroc Mihaela die genoeg had van haar saaie baan en besloot de wereld in te trekken met haar camera. Ze fotografeert vrouwen over de hele wereld voor “The Atlas of Beauty”. Haar foto’s zijn prachtig en haar aanpak spreekt me aan. Hier gaat het niet om make up of de laatste trend.

“Now I can say that beauty is everywhere,” Mihaela says. “It’s not a matter of cosmetics, money, race or social status, but more about being yourself.”

Het helpt waarschijnlijk dat Noroc Mihaela 5 talen spreekt en een heel goed idee uitwerkt. Is ze trouwens al in Nederland geweest? Is er iemand die dat weet?

Nieuwsgierig geworden? Klik op The Atlas of Beauty

Dat had ik eerder moeten weten toen ik op reis ging. Natuurlijk, ik ga geen idee jatten, maar ik had toch werkelijk vaker mooie vrouwen op de foto kunnen zetten. Hier ga ik eens diep over nadenken.

Fijne kleurige dag!

 

Wie zijn die drie meisjes?

Niet elke dag krijg ik kaartjes dus als er dan op een dag kaartjes in de brievenbus liggen, word ik blij. Die kaartjes bekijk ik uitgebreid en zo viel het mij direct op dat er op 1 kaartje een bijzondere postzegel zat. Tenminste dat bijzondere vermoedde ik omdat ik er met 4 pijlen op gewezen werd. Drie meisjes, van groot naar klein en door het grootste meisje stond een dik stempel dus zij kwam er wat bekaaid vanaf.

Ik stuurde een mailtje om te bedanken voor de kaart waarin ik vertelde dat kaartjes toch het leukste zijn om te krijgen en vroeg tegelijkertijd wie die 3 meisjes waren. Het antwoord van Vriendin kwam rap: die 3 meisjes, had u het direct gezien?, dat zijn de drie  kinderen van Prins Alex en Maxima. Amalia, Alexia en Ariane (dit heb ik maar even gegoogeld). En zo weet ik ook dat Prins Willem-Alexander zelf de fotoserie van zijn dochters Amalia, Alexia en Ariane gemaakt heeft voor de kinderpostzegels van 2012. Hiermee trad hij in de voetsporen van zijn vader, die 40 jaar geleden foto´s maakte van zijn drie zonen voor de kinderpostzegels van dat jaar.

Vriendin schreef ook nog dat ze onlangs haar Vriend een boekje kado had gegeven over een Leefbare Aarde waarin stond dat het beter is om digitaal kaartjes te sturen. Wat ben ik blij dat zij die raad niet opgevolgd heeft.

Digitaal had ik het zonder die drie meisjes moeten doen. Of eigenlijk vier: op de kaart stond ook nog een lief meisje. Alle meisjes staan gezamelijk in mijn vensterbank.