Tagarchief: gemeente Utrecht

Staat er iets in brand?

IMG_1121

Oh nee, het is de houtkachel van de achterburen. Welke achterburen is lastig uit te zoeken want ik heb er velen en het is donker.

Een paar getallen

Eén op de tien Nederlanders heeft last van buren die een houtkachel of open haard stoken. Slechts drie procent van de bezitters van een open haard/kachel gebruikt deze als primaire verwarming. Hoe dit in Utrecht is weet ik niet.

Niet nodig

De gemeente Utrecht vond in 2018 een verbod nog niet nodig (zegt de wethouder). Gelukkig zullen er wel vanaf 2020 scherpere Europese uitstoot-eisen voor houtkachels van kracht worden, twee jaar eerder dan gepland en wat sneller dan de gemeente Utrecht. Benieuwd hoe (en of) mijn gemeente dit gaat communiceren en handhaven.

Speerpunt terugdringen houtstook

Zelf heb ik er nog niets van gemerkt; het schijnt dat de gemeente Utrecht bezig is met een voorlichtingscampagne om mensen bewust te maken van de schadelijke effecten van houtstook. Hallo Gemeente, het is al oktober. Wonen jullie allemaal in een buitengebied of zijn jullie het juist die stoken?

Niet fijn

Zouden mijn achterburen er werkelijk geen idee van hebben dat het erg schadelijk is (ook voor hen zelf ja, de fijnstof discrimineert niet). Een houtkachel is hooguit iets voor een buitengebied, stoken met  het juiste hout, een goedgekeurde pijp en niet stoken als het windstil is.

Geurhinder

Het is lachwekkend dat er van alles wordt gedaan om schonere lucht te krijgen maar vergunningen geven voor bijvoorbeeld houtgestookte pizzeria’s zijn geen probleem en de  vieze lucht die houtkachels uitstoten wordt genegeerd. Kon ik dat maar, dat negeren. Helaas is de geurhinder  (mooi woord voor iets minder fijns maar wel weer met fijnstof) te groot.

Waar kan ik heen? Misschien kan Henk Westbroek een nieuwe versie schrijven van zijn lied België. Een vurig pleidooi.

Fire on Apple iOS 13.2

(en dat JA MAAR is voor de JA MAAR mensen: Ja maar, hoort u het al. Ja maar dan mag er straks niets meer. Ik mag ook al niet meer roken, niet meer stoken. Wat mag ik dan wel? Nou die lijst is toch echt langer dan de NIET lijst.)

Ja

Maar

Fire on Apple iOS 13.2

 

 

 

 

Lopen in Utrecht – kruip-door-sluip-door

Sommige mensen vinden dat het fietsen gestimuleerd moet worden. In Utrecht hoeft dat echt niet, het is geen voetgangersparadijs. Je zou het massa-fietsisme kunnen noemen.

Geen shared space

Onderhand wordt het zaak om voetgangers meer ruimte te geven. Of liever gezegd ruimte teruggeven aan voetgangers. (Liever niet in een shared space situatie zoals op en bij het Domplein. Het is daar flink oppassen voor de fietskoerier-bezorgdienst-e-bikers, en fietsers die haast hebben.)

Steeds vaker loopt men in de binnenstad gedwongen door te veel obstakels op de rijbaan en wordt dan bijna omver gereden door fietsers of automobilisten. Het is extra lastig als je slecht ter been bent.

In de Volkskrant daarover een reportage Met een slechtziende op pad langs de geribbelde ‘lifeline’ (die vaak een hindernisbaan blijkt te zijn)  van Marc van Dinther. Toevallig gaat zijn verhaal over Arnhem en het station. Het zou zo over Utrecht kunnen gaan.

 Mensen zetten obstakels op de tegels, zoals fietsen, koffers, reclameborden of terrasmeubilair, waar gebruikers zoals Van Dijk over struikelen.

In het museumkwartier

Laten we de fietsen er even uitlichten… Probeer eens door de Lange Smeestraat te lopen… (foto 2, 3 en 4). Ik ben benieuwd waar alle fietsen die er morgen nog staan naar toe zullen gaan  als er een steiger neergezet wordt.

Twee mensen die net hun (airbnb/long stay/tijdelijk onderkomen?) huis uitkomen en hun fiets willen pakken kijken naar het briefje. Ze spreken geen Nederlands en vragen aan mij wat erop staat en vervolgens waar ze hun fiets dan neer moeten zetten.

Tja…

weg.jpgZie ik daar een huis te koop staan? Voorheen stonden er niet zoveel fietsen bij één huis maar als er een huis verkocht wordt, wordt het in sommige gevallen omgebouwd tot studentenhuis/airbnb/long stay…. Meer mensen=meer fietsen=minder voetpad.

De paaltjes moet je als voetganger in de gaten houden en hier(foto onder) word je gedwongen van het voetpad af te gaan. Ik kan u verklappen dat de weg héél smal is en dat zelfs de hele straat smal is. Er staan nu drie fietsen (die ook iets netter neergezet zouden kunnen worden) maar soms zijn het er wel zes of zeven als iedereen thuis is en er bezoek is. U raadt het al: dat past niet op het voetpad. Fietsen vallen ook vaak met veel herrie.

studentenhuis

Ziet u die meneer? Hij loopt op het randje van het voetpad. Aan de andere kant rijdt iemand in een scootmobiel op straat. Uiteindelijk komen we allemaal op straat terecht.


Waarom liggen boeken op andere plekken dan je zou verwachten?

Het overkomt me steeds vaker. Zoek ik een boek in de boekhandel om het even in te kijken, een roman bijvoorbeeld en dan vind ik hem niet. En ik ben een goede zoeker! Ja, een nieuwe roman die een, zeg lichtelijk filosofische inslag heeft, die moet ik natuurlijk bij FILOSOFIE gaan zoeken. Hartstikke logisch. En die ene roman, dat is eigenlijk een REISVERHAAL. Kortom je mag lekker de hele boekhandel door.

Een voorbeeld. Nou raad eens waar het net verschenen boek van Peter Klashorst – Kunstkannibalen – ligt.
Blijkbaar krijgen boekhandels dwingend opgedrongen dat ze dat op KUNSTafdeling neerleggen. Maar volgens mij zou je het – als je dan toch lekker bezig bent – net zo goed bij de REISVERHALEN afdeling kunnen neerleggen. Of misschien wel bij LEVENSKUNST.

Denk je: ach dan vlucht ik naar de bibliotheek…. Mis. Hier heb je nog meer categorieën die het je lekker moeilijk maken. Is de roman:
Waargebeurd
Romantiek
Spannend

Zeg het maar… Of ligt het boek toch weer bij Levenskunst?
Jong geleerd
Om te zorgen dat je het snapt, dan heen en weer geloop, beginnen ze er al vroeg mee.
Neem een kinderboek als Negen open armen van Benny Lindelauf. In Utrecht staat dit boek, deel 1, helemaal beneden dus bij binnenkomst in de bibliotheek de trap af. Stel dat je het een mooi boek vindt, dan wil je nog een boek van Benny lezen. Hij heeft ook een deel 2 geschreven, de Hemel van Heivisj. Alleen moet je dat wel zoeken bij “De Vloer OP 12+”. Een vage afdeling waarbij alle boeken in bakken zitten, en niet op alfabetische volgorde liggen (daar word je alleen maar autistisch van) maar gewoon lekker door elkaar zodat je niet teveel vast blijft zitten aan je oorspronkelijke idee en zomaar op het idee komt om een HEEL ander boek mee te nemen.
O ja en die categorie de Vloer op, zit op de 3e verdieping, de trap op dus. Ja, je leest het goed, als je in Utrecht 12 bent geworden ga je opeens van de kelder naar de 3e verdieping, je maakt enorme stappen.

In Amersfoort heb je ook zo’n systeem, ze zijn wel consequent, dat moet ik hen nageven. Alleen is het daar net andersom: voor deel 1 moet je helemaal naar boven en voor deel 2 moet je naar de kelder. Laatst hoorde ik van een 13 jarig meisje dat ze pas sinds kort die kelderboeken had gevonden en dacht dat “de bibliotheek helemaal geen leuke boeken meer had voor haar”.

Een ding weet ik zeker: in de bibliotheek ligt het niet aan het personeel, die willen ook wel allemaal andere dingen, maar die worden voor hen uitgedacht. Zelf denken wat heb je daar nou aan?

Bibliotheek +++
Er wordt beslist dat het HEEL goed is dat er bibliotheken +++ komen. Weg uit de (binnen)stad. Hup naar Zandvoort aan de Eem in Amersfoort, het Kunstcentrum (to be) en in Utrecht, weg uit dat veel te mooie knusse, prachtige, centraal gelegen pand, naar een nieuw groot, multipulti gebouw aan het Smakkelaarsveld, vlakbij het station, lekker druk en via zigzag bewegingen bereikbaar voor kindertjes. Weg met al die duffe laagdrempelige filialen, allemaal linkse hobby’s(?) Een gebouw met status van een toparchitectenbureau dat luistert naar de naam RAPP RAPP (kosten: ruim 90 miljoen euro met woningen erbij hoor – ja dan heb je echt wat), en vast een geweldige indeling in hokjes en structuren, dan is het opeens een rechtse hobby. Of zoiets.
Kunstkannibalen!

Dingen zijn vaker niet zoals je ze zou verwachten. Beter dus om niet meer zoveel te verwachten.
Als ik straks geen boeken meer kan vinden:
dan schrijf ik er zelf wel één.