Tagarchief: hype

De vrolijkste manier om de dag te beginnen

Oscaruitreiking 2014
Wie kent zijn liedje H A P P Y nog niet, het liedje van Pharrell Williams. De Pharrell Williams die fashion designer is (I have an all-Japanese design team, and none of them speak English. So it’s often funny and surprising how my ideas end up lost in translation) en die ook zegt:I’m just very thankful. And I say that a lot because that’s the most important message. Wij zijn dus ook thankful.

ijn optreden bij de Oscaruitreiking 2014 was bijzonder omdat hij zowaar Meryl Streep, Lupita Nyong’o en Amy Adams even aan het dansen kreeg. Omdat het zo’n vrolijk liedje is heeft hij mensen over de hele wereld geïnspireerd om een eigen dansversie te maken.

Marseille
We hebben er eentje van jonge mensen in Amsterdam (waar is die van Utrecht- ik wacht nog…) maar ook van Parijs, Berlijn, Toulouse en… Marseille. Het allervrolijkst word ik van het filmpje in Marseille omdat ze daar veel SAMEN dansen in plaats van alleen. Matt Harding (van de filmpjes: where the hell is Matt- een Amerikaanse reiziger die werkelijk de hele wereld al dansend heeft verfilmd) had al veel langer uitgevonden dat samen dansen het leukste is en vooral met allerlei verschillende mensen/generaties.

Happy Camino
En als ik ’s ochtends de dag even begin met Happy dan fantaseer ik om een eigen filmpje te maken, opgenomen langs de Camino de Santiago, dus pelgrims mét rugzak en bergschoenen, wandelstokken en een hele grote glimlach. Daar hebben mensen eindeloos de tijd (en je hebt in een mum van tijd een groep bij elkaar) , zijn superblij en er zijn prachtige locaties te filmen.

Idee
Het probleem is echter dat ik niet daar ben, maar mocht je dit lezen of iemand kennen die daar toevallig loopt, of aangekomen is in Santiago… en Happy.

Toegegeven
Het is een beetje makkelijk, zo’n idee alleen maar roepen. Uitvoering kost tijd en moeite en wat geld. Voorlopig dans ik dus gewoon lekker nog een rondje chez moi met de hele equipe van Marseille. Die grote vis die gevangen is, is geweldig, sowieso zitten er grappige dingen in en staat daar niet FESSE (achterwerk) op het filmbordje? Marseille en de rest, bedankt.

Bijna vergeten
Dat ik gisteren helemaal niet zo blij was omdat ik mijn donkerblauwe vest van velour met rits en kapuchon was vergeten in de Centrale Bibliotheek. Dat zit zo: het was warm buiten én binnen in de biblitheek dus ik had mijn vest uitgetrokken en in mijn tas gedaan waar ook boeken in zaten die ik nog moest scannen. Bij het scanapparaat beneden haalde ik mijn vest uit mijn tas zodat ik beter bij de boeken kon. Als je een boek vergeet dan gaat er zo’n piep af bij de poortjes en dat wil je natuurlijk niet. Daarna, jullie raden het al, ben ik mijn vest vergeten.

Verloren voorwerpen
Na een kwartier, al thuis, kwam ik erachter en belde direct. Wat bleek, mijn blauwe velour vest was niet gevonden. Wie o wie heeft mijn vest? (wel even wassen he?)
Als je je diep schaamt omdat je nu begrijpt hoezeer ik mijn vest mis, wil je het dan afgeven bij de klantenservice van de bibliotheek in Utrecht? Je mag er gerust eerst nog een “happy” dansje in doen, ik was hem wel weer.
Ik heb zelfs een mailtje gestuurd naar de klantenservice van de bibliotheek. Mét vest zou ik echt weer helemaal happy zijn. Nu heb ik Marseille nog wel even nodig.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Inspiratie

Meer Franse muziek in de Top 2000! Formidable

Zet een trend
Dat is mijn pleidooi voor volgend jaar. Ik zal jullie in 2014 tijdig attenderen op de mogelijkheid om te stemmen op (Franse) muziek. Het is een beetje mager wat er tot nu toe in staat. Tuurlijk, ik ben blij met Stromae die maar liefst 2 liedjes in de top heeft staan. Laat deze-Franse-trend doorgaan!

Goed in Frans
En voor wie het Frans al goed kan volgen: uitleg bij het liedje Papaoutai, klik op deze link

Meer vrouwen, meer Frans en vooruit ook best meer Duits (gelukkig staat Peter Fox er in met Haus am See), Italiaans, Spaans.
Denk eens aan Zaz, je veux

Brel en Stromae
Voor Don Leo Blokhuis zou het leuk zijn om bijvoorbeeld een college te kunnen geven over Jacques Brel en Stromae. Waarom worden ze vergeleken? Humberto Tan gaf al een voorzet voor een mini-college en Stromae danste bij hem op tafel. Humberto mag trouwens best Franse les komen volgen bij mij, lijkt me erg gezellig.

O ja, de lijst van 2013 en dan hoop ik dat ik niets vergeten ben:
1989. Julien Clerc – Elle Voulait Qu’on l’Appelle Venise (1976)
1980. Serge Gainsbourg & Jane Birkin – Je T’Aime Moi Non Plus (1969)
1935. Gerard Lenorman – La Ballade Des Gens Heureux (1976)
1894. Michel Fugain – Le Printemps (1977)
1888. Charles Trenet – La Mer (1952)
1787. Vicky Leandros – Apres toi (1972)
1639. Julien Clerc – This Melody (1976)
1543. Charles Aznavour – For me ..formidable (1963)
1504. Jacques Dutronc – Il Est Cinq Heures Paris S’Éveille (1968)
1470. Stromae – Papaoutai (2013)
1314. Stromae – Formidable (2013)

1301. Françoise Hardy – Tous Les Garcons Et Les Filles (1963)
1294. Charles Aznavour – La mamma (1964)
1275. Grace Jones – La Vie En Rose (1977)
1026. Patrick Bruel – Casser La Voix (Live) (1992)
1004. Michel Sardou – Les Lacs Du Connemara (1982)
991. Paul De Leeuw & Alderliefste – Une Belle Histoire (2006)
981. Gilbert Becaud – Nathalie (1964)
923. Jacques Brel – Voir Un Ami Pleurer (1961)
782. Youssou N’Dour & Neneh Cherry – 7 Seconds (1994) een heel klein beetje Frans…
697. Poppys – Non Non Rien N’A Changé (1971)
363. Edith Piaf – Non Je Ne Regrette Rien (1961)
303. Michel Fugain – Une Belle Histoire (1972)
93. Jacques Brel – Ne me Quitte Pas (1965)

Thomas
Vergeet niet om ook wat recente Franse hits te beluisteren. Jacques Dutronc (die van il est cinq heures, Parijs ontwaakt) kreeg samen met Tous les garcons et les filles de mon age, Francoise Hardy) een zoon Thomas Dutronc en die zoon maakte ook weer een liedje over Parijs. J’aime plus Paris.

Goed, ik ga er vandoor, ik was er alleen nog maar even om te vertellen dat ik wegga (met snik- Serge Gainsbourg). J’ me tire (MaitreGims).
Het is 31 december en er valt nog een hoop te doen voordat het 2014 is.
Goede jaarwisseling!

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen

Ik ben geen hond meer

geen hond meerIn een toegezonden artikel van De Redactie word ik uitgenodigd voor het taalcongres om me daar uitgebreid te laten informeren over de laatste trends. Zouden ze het gaan hebben over de vele opa’s en oma’s die hun kleinkinderen niet meer zien omdat er niet meer met de kleinkinderen te praten valt aangezien deze vastgeklemd zitten aan hun mobiel/tablet/Ipad en opa en oma niet meer zien staan.
En, zo schrijft de Redactie, er sms’t geen hond meer. Goh, gisteren heb ik maar liefst zes smsjes gekregen*.

Ok, ok, vertel het me maar niet: ik ben niet trendy, ik ben niet hip. Ik val niet van mijn fiets omdat ik probeer te whatsappen. Ik ga geen artikeltjes van kranten kopen en delen en gezellig mijn eigen krantje samenstellen en delen en heel veel “delen” en ik roep niet dat ik het zo druk heb terwijl ik me tegelijkertijd een ongeluk facebook/twitter/whatsapp.

en ik ben geen hond meer.

’t Wordt tijd vast te gaan stellen wat ik wel ben. In ieder geval ook geen hele actieve blogger met veel volgers die mij constant allerlei feedback geven.

Nou ja, vandaag kreeg ik wél een felicitatie van WordPress aangezien ik al twee volle jaren een band heb met hen. Wat ik daarvoor deed en met wie, ach dat weet niemand meer.

En laat ik het nog één keer duidelijk zeggen:

ik ben geen hond meer.

* Dit zijn vast mijn hippe vrienden die hoofdzakelijk whatsappen en hun oude sms-tegoed opmaken omdat ze nog één vriendin hebben die niet whatsappt.

Mensen die deze column leuk vinden lezen ook vaak…..
Mensen die dit aanklikken, …..

6 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

‘I just called to say I love you’

Hype
Jaren na de hype, ‘ontdek’ ik Jonathan Franzen. Er is altijd wel iets dat me weerhoudt van het direct lezen van een boek waar iedereen mee rondloopt. En ja, ik heb het over rondlopen omdat het destijds, het pre-e-book-tijdperk, zichtbaar was.
Het zal wel een vorm van snobisme zijn maar het voelt niet prettig om te doen wat iedereen doet. Zo duurde het een tijd voor ik de boeken van Stieg Larsson las. Niet dat Jonathan Franzen in dezelfde categorie behoort (waarvoor meer zometeen); het is slechts een voorbeeld van het volgen van de trends. Als bibliotheeklezer heb je sowieso al een achterstand omdat het boek eerst besteld, ingewerkt en bij de “Sprinters” moet worden gezet en dan is de hype voorbij en kijken mensen je warrig aan “o ja, waar ging het ook al weer over?”. Zo las ik Niets weerstaat de nacht van Delphine de Vigan gelukkig voordat er bij de boekhandel een sticker opzat “aangeraden door DWDD” of iets dergelijks.Dat is voor mij veeleer een belemmering om er nieuwsgierig naar zijn. Aangeraden door een populair programma met boekverkopers, hoe enthousiast ze ook doen, klinkt teveel als marketing.

IMG_4161Social media
Net als alles wat de social media betreft omgeven is van ‘marketing’. En daarom genoot ik zo van Jonathan Franzen’s stuk over de moderne technologie, over hoe jammer het is dat Word Perfect verdween en vooral over de mobiele telefoon en wat het teweeg heeft gebracht. Ik voelde me minder eenzaam in mijn aversie tegen al die ‘praatvervuiling‘ op straat.

Verder weg
In zijn stuk ‘I just called to say I love you’ o.a. in het MTI Technology Magazine van 2008, beschrijft hij hoe hij elke keer als hij iemand op straat hoort roepen ‘I love you’wenst dat hij in China of een ander land zou wonen waarvan hij de taal niet verstaat. Hij woont echter in New York en wat hij beschrijft klinkt als ondertussen overal ter wereld.Je kunt het ook lezen in “Further Away'(Verder weg, Prometheus). Daarin ook “Pain hurts, but it does not kill you'(pijn is niet dodelijk, afstudeerspeech Kenyon College, 2011).

Jonathan Franzen
Alvast twee quotes:

Privacy
Privacy is voor mij niet zozeer het verbergen van mijn persoonlijk leven voor andere mensen als wel het gespaard blijven voor de inbreuk op hun persoonlijke levens. Dus heb ik in principe vrede met elke nieuwe technologie die zich niet aan me opdringt.

Karikatuur
Liefde zoals ze werkelijk is maakt de wereld van het technoconsumentisme tot een karikatuur, en daar kan die wereld zich alleen tegen verzetten door op zijn beurt een karikatuur te maken van de liefde

De commerciecultuur maakt van ‘liken op Facebook‘ een soort substituut voor liefhebben.
Franzen verwoordt het voortreffelijk én met humor, zei ik dat al? Ook interessant voor marketeers.
I just wrote to make you read Franzen.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, Internet, Taal

Zo houd je je hoofd koel

IMG_2251Mijn buurman komt stram van zijn racefiets af en daarom houd ik galant de deur voor hem open zodat hij wel soepeltjes naar binnen kan lopen.

“Ik red het niet meer om zo met mijn been erover heen te zwaaien” zucht hij

“Maar je kunt wel lekker gaan slapen” zeg ik met een blik op de twee kussens die hij onder de snelbinders heeft zitten.

“Deze kussens’ zegt hij op serieuze toon, ‘dat zijn hele goeie kussens’. Weet je waarom?

??

“Je hoofd blijft koel. En als je hoofd koel blijft, dan kun je tenminste slapen! Het kost dan wel 100 euro maar ze zijn werkelijk heel goed!’

“Goh, fijn. Ik draai mijn kussen altijd om als het te warm is geworden”.

“Ja, maar dat hoef ik nu niet meer te doen. Mijn hoofd blijft koel. Fantastisch! Allemaal uit die winkel bij de Dom.

Nou welterusten dan maar!

Ja dank je wel. En onthoud de tip he? Kussens die je hoofd koel houden! roept hij me nog na.
Helemaal vergeten te vragen waarom hij er twee gekocht heeft. Dat komt vast door de warmte.

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor

Ik ga op vakantie en neem mee

Leven met ZenDe voordelen van Slapeloosheid

Boeken. Eindeloos veel boeken. Mijn vakantie duurt trouwens niet eindeloos, sterker nog ik ga maar 1 week weg. Misschien denk je dan dat ik allerlei boeken ongelezen mee terugneem maar dat is niet waar. Als je zoals ik weinig slaap nodig hebt en  weleens een nachtje overslaat (Georgina Verbaan in een interview over haar slapeloosheid: “ach, ik lees tenminste regelmatig een boek uit”) heb je een vlotter een stapel “UIT”.

IMG_0310-001

Noodgevallen

Soms kom ik boeken tekort, hoewel op de plek waar we naar toegaan, ook wel ‘résidence secondaire’ bevinden zich veel boeken. Die moeten daar blijven voor ‘ noodgevallen’ ofwel voor gasten die vergeten zijn boeken mee te nemen. Er staan veel klassiekers, boeken waarvan je altijd van plan was om ze te lezen maar waar je elke keer weer niet aan toe komt. Niet alle klassiekers vind ik trouwens leesbaar maar dat is natuurlijk slechts een mening. Zoals je merkte rep ik niet over e-readers.

Boekverkoop in de bibliotheek

Je wilt het over e-readers hebben? Tja, ik ben nog steeds een keiharde ouderwetse lezer die ervan houd om iets tastbaars in handen te hebben. Een kaft, een foto, een typografische keuze en inderdaad dan maar sjouwen.

Dat ik niet de enige ben die van de Echte Boeken houd bleek bij de Grote Uitverkoop van de Centrale Bibliotheek in Utrecht dit weekend.  Een euro per boek en voordat je die euro uitgaf mocht je dikke stapels boeken doorploegen en speuren naar dat ene mooie oeuvre of die lekkere dikke vakantiepil. Runshoppers, funshoppers en ander gespuis vond zijn weg. Zelf ben ik bedrijvig geweest met alle boeken uit een hele diepe kar op een stapel aan de kant leggen met de band zo dat iedereen kon zien wat voor soort boek het was. Werkelijk alles lag door elkaar: kinderboeken, medische boeken, spirituele boeken, reisgidsen, oude boeken, sprinters. Zelfs Obama voor 1 euro en hij lachte iedereen nog steeds toe aan het einde van de dag. Populair is betrekkelijk. Alle tinten grijs voor 1 euro en als het de bibliotheek een heeft tegengezeten dan zijn alle tinten naar één of andere kerk in de Bilt gegaan die alle boeken krijgt die niet verkocht worden. Het woord afgeschreven zwierf door mijn hoofd.

Het was mij een raadsel waarom alles er zo neergeplemd was. Strategie? Bibliotheekmedewerkers moegestreden? Waren ze verdrietig dat al die boeken weg mochten, personeel tekort? In ieder geval wisselde ik veel gesprekken uit met zoekers omdat je elkaars hulp nodig had, dat kan het goede doel geweest zijn.

“Ik zag daar nog een boek over tuinieren, bedoelt u dat? “”Oh, als u daar in geinteresseerd bent, kijk dan even verderop”.

“Wilt u me even helpen? Ik wil dat onderste boek maar ik ben bang dat die stapel gaat omvallen als ik het er zo tussenuit trek.”

CD’s in kartonnen bakken

De boekmensen werden soms CD-mensen en we struikelden over elkaar want de CD-bakken waren er op de grond neergezet zonder enige ordening (ik heb het even niet over LP’s- ‘Wat zijn dat mama?”) en Cd-liefhebbers waren veroordeeld tot lastige hurkzit of dan maar gewoon languit op de grond zitten met een kartonnen bak als speeltje.

Juliette Gréco naast Jantje Smit, een Opera-CD afgewisseld met volksmuziek in de Auvergne (wie zou daar naar op zoek zijn?). Terwijl we allemaal zoeken omdat we van ontdekken houden , zien we hoe hard ons leven gaat. Oude computerprogramma’s, boeken uit de jaren negentig, dieetboeken met alle diëten die niet werkten, boeken over modern inrichten in de jaren negentig, digitale fotografie toen het net nieuw was, boeken van politici met meningen waar we toen al onze twijfels over hadden en  boeken van voor de crisis. 

IMG_0309-001Je suis comme je suis

Van mezelf begreep ik steeds minder. Waarom toch dat zoeken tussen boeken. Mijn huis houd ik graag ‘Zen’Aha!

Juist, je had de foto’s al gezien: Leven met Zen. 

Ach, ‘Je suis comme je suis’ zong Juliette Gréco  al in de jaren vijftig. Zen en Gréco.

Gréco is lichter dus mag mee, Zen blijft thuis.  Nu nog even in Zen bladeren terwijl Juliette zingt.

Foto’s: gemaakt van het boek “Leven met Zen”. Niet meer verkrijgbaar in de bibliotheek Utrecht. 

3 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Frankrijk, Inspiratie

Het lijkt het tuincentrum wel

Oer-shoppers

Er zijn mensen die winkelen als doodserieuze hobby koesteren en zich echt voorbereiden op een dagje verzamelen. Die mensen genieten en hebben tomeloze energie. Geen winkelmuziekje staat te hard, geen schap staat te vol, geen aanbieding te dol. Alles wordt bekeken, gewogen, meegenomen naar de kassa en afgerekend. Tassen links, tassen rechts, leer ervan te genieten zoals de oer-shoppers dat kunnen. Niets gelummel en geaarzel maar recht op het doel af en dat doel kan van alles zijn. Deze mensen moeten we koesteren want zij houden de boel draaiende. De economische boel en zij zullen steevast het meest positieve antwoord kiezen bij de ING-vragenlijst. (Ik verdenk de ING ervan dat ze graag horen dat je het allemaal niet meer ziet zitten, elke dag herhalen ze de meest sombere vragen net even anders gesteld.)

– Houd u dIMG_4202e hand op de knip

– Geeft u de laatste tijd af en toe een beetje geld uit

– Trekt u de flappen lekker uit de portemonnee of pint u erop los?

Je ziet ze nog steeds die mensen en ze kleuren het straatbeeld. Zelf behoor ik niet tot de oer-shoppers maar als ik vanwege het zomerse weer opeens mezelf in een winkelstraat terugvind, merk ik hoe plezierig winkelen kan zijn. Niet zozeer vanwege de oer-shoppers (mag ik benadrukken dat we er blij mee zijn, we hebben ze nodig, ze houden onze economie draaiende) maar vanwege Janneke en de Paus

Janneke Brinkman

In een winkel waar de aanbiedingen me tegemoet schreeuwen (“de goedkoopste boekhandel, uitverkoop, alles moet weg) kom ik Mevrouw Grappig tegen. Zij ziet mij niet maar ik heb haar meteen in het oog. Samen met haar man staat ze bij de afdeling “Hobby” en zoekt velletjes met 3D tekeningen (vergeef me; ik ben geen kenner). Tegen haar man zegt ze: “He, bah, kijk, Janneke Brinkman kiest niet meer voor fijne tekeningen.” Voor mij zien al die 3D tekeningen er hetzelfde uit maar Mevrouw is duidelijk van slag. Janneke Brinkman maakte voorheen fijne tekeningen begrijp ik. Er wordt geen aankoop gedaan. Ook ik verlaat de winkel zonder aankoop maar wil benadrukken dat er mensen voor en achter de kassa staan.

Bloemen

Een half uurtje later, puur toevallig, zie ik mevrouw Grappig weer met haar man. Hij loopt met een rode boodschappentas met veel zijvakjes, heeft een ringbaardje en sokken en sandalen en een soort driekwartsbroek. Mevrouw Grappig heeft een serieuze jurk aan, iets donkers. We staan in een kledingwinkel en ik wil er net uit omdat ik me wat verloren voel in het modegeweld. Dan hoor ik Mevrouw Grappig zeggen: Jee, jee, jee, het lijkt hier het tuincentrum wel!” Ik vermoed dat Meneer Grappig wel wat gewend is, maar ik zie dat hij even zijn wenkbrauwen optrekt. Net voordat hij iets wil zeggen, zegt Mevrouw Grappig: “Wat een bloemenzee. Bedankt voooor die Blumen”. “Kom” zegt ze even later tegen haar man: “we gaan een kop koffie drinken.”

De hele winkel, net als heel veel andere kledingwinkels, hangt vol met jurken,t-shirts, en vesten met heel veel bloemen.

Lachend loop ik de winkel uit en zie twee vrouwen in bloemetjesjurken. Ook ik ga op weg naar een kopje koffie.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor