Tagarchief: leonard cohen

Tijd voor een nieuwe lijstaanvoerder – Top 2000

Tijd om jullie eraan te herinneren.De stembussen van De Top 2000 zijn geopend. Houd ook nog wat reservegeld achter de rug mocht er een hertelling nodig zijn.

Stemmen vanaf vandaag

Je moet veel te ver naar beneden scrollen om David Bowie tegen te komen in de Top 2000: pas op nummer 60 voor het eerst met Heroes. Waarom niet kiezen voor zijn Life on Mars? Moet dat uitgelegd worden? Is luisteren niet voldoende? Hoewel het is een goed idee om er de lyrics ésongfacts erbij te zoeken.

BOWIE

Een jonge Bowie, maar wat te denken ook van Lazarus.

Look up here, I’m in heaven/I’ve got scars that can’t be seen

I’ve got drama, can’t be stolen/Everybody knows me now

You want it darker?

Leonard Cohen, terwijl we je zo hard nodig hebben verliet je ons. Leonard Cohen staat slechts 3 keer in de Top 2000, je begrijpt het gewoon niet. Hoeveel mensen hebben er geen Engels geleerd met zijn muziek, en geschiedenis, én filosofie en alle andere thema’s die hij aansneed. Op nummer 188 kom je hem pas voor het eerst tegen met Hallelujah.

Neem bijvoorbeeld Take this Walz (dank aan de NS-reclame). Ik zou zoveel van zijn liedjes kunnen kiezen alleen heeft misschien niet iedereen het geduld ze te beluisteren maar deze dan…

COHEN

 

Op de Franse tour?

Ooit de Franse vervoegingen geleerd met “Tu verras’ (jij zult zien) van Claude Nougaro. Mijn Franse vriend Michel zou trots zijn omdat Claude Nougaro uit Toulouse komt en een geheel ander (jazzy) Frans geluid liet horen. Ik leerde Claude pas in Frankrijk kennen.

Nougaro

Wat te denken van Zaz die al een hitje had in Nederland met

Je veux,  een wat jonger geluid? Zaz met “On ira”?

ZAZ

 

En als je dan wéér voor Het Dorp van Wim Sonneveld wilt kiezen, luister dan hier eens naar. Dit is het origineel. Jean Ferrat met La Montagne. Niets dorp, welnee hij bezingt de bergen waar hij zo van hield.

Ferrat

 

Leonard Cohen (1934-2016)

Like a bird on the wire

Like a drunk in a midnight choir

I have tried in my way to be free.

(Bird on a Wire, 1968 Nashville)

Kris Kristofferson (waar Janis Joplin destijds naar op zoek was in het Chelsea Hotel*) wil deze tekst zelfs op zijn graf. Voor Leonard zelf is the third act (zoals hij de laatste levensfase beschreef in een interview) voorbij.

Langzaam na het wakker worden aan deze kant van de oceaan beseffen we dat de man met The Golden Voice er niet meer is.

In Amsterdam in 2013 beloofde hij “I’ll give you my best” die belofte hield stand en in feite deed hij dat al jaren. Dank je wel Leonard Cohen voor al die jaren, wat heb ik veel van je geleerd.

So long.

 

En als Hallelujah gedraaid zal worden dan wel graag zijn versie of hooguit die van Rufus Wainright.

Speciaal voor de mensen in Utrecht:

De Utrechtse stadsbeiaardier Malgosia Fiebig hield een ode aan Leonard Cohen om half één. Helaas heb ik het gemist en weet ik dus ook niet voor welk nummer er gekozen werd.

*Dit had Leonard achteraf gezien- zoals hij verteld in interviews- helemaal niet willen vertellen.

 

 

 

Wees een Nomade! Bon FIP!

IMG_0110 IMG_0113 IMG_0114Bon voyage!

Op zoek naar iets nieuws, origineels? Een fascinerende reis rond de wereld, en weer terug?

Variatie, inspiratie, muziek! Weg met die Nederlandse eenheidsworst. Probeer eens een ander format.

Frans radiostation

Probeer FIP (spreek uit FIEP)  eens. Een Frans radiostation dat je via internet kunt beluisteren. Denk niet meteen: ik versta geen Frans en al die Franse muziek daar heb ik geen zin in. Well, give it a try! Dit in 1971 in Parijs opgericht radiostation zendt een mix van muziek uit, niet onderbroken door suf geklets of reclame. Als er dan een aan of afkondiging is dan is dat met  een zwoele stem van één van de presentatrices (une fipette).

APP

Er is trouwens ook  een FIP-APP die je kunt downloaden, de Appli: Radio France Podcast. Helaas werkt hij niet altijd even goed. Proberen? Download de FIP-APP

Welke muziek?

Er wordt veel aandacht besteed aan de playlist, dus prettige overgangen.Serge Gainsbourg, Sao Jorge, blues-jazz-electro-klassiek-filmmuziek-wereldmuziek… en juist omdat de overgangen zo prettig zijn blijk je voor van alles in de stemming te zijn. Af en toe liedjes in andere uitvoeringen en je weet  dat als je Lisa Simone (de dochter van…)  hoort met haar versie van `Suzanne´ van Leonard Cohen, dat de Golden Voice niet ver weg zal zijn. En kenden jullie Natacha Atlas al?Met zo’n naam ben je echt een wereldburger: Engelse moeder, Egyptische vader. Wil je meer weten over Natacha, lees dan over haar in Trouw, een artikel van Stan Rijven: Een nomade

Ontdekkingen!

Geniet van de prachtige overgangen van The Excelsiors “Mrs Magic” naar Joan As Police Woman “The Magic.  Dan plotseling besef je dat je toch écht naar een Frans radiostation luistert. De hese stem van Camélia Jordana (22)die zich afvraagt hoe ze het hem moet zeggen -Comment lui dire?-Wat? Dat ze van hem houdt-spreidt zich uit op je aanrecht terwijl je je eerste kop koffie pakt waarmee je naar richting de zon zwiert. Als ik een kroeg zou bestieren dan zou ik wel weten wat ik zou draaien. En dan zou de koffie er niet 2.50 kosten, gewoon ‘koffie’ heten en warm en lekker zijn,  maar goed dat is weer een andere blog. Terwijl ik dit laatste typ hoor ik een jazzy versie van het prachtige nummer “Sugar Man”(origineel Sixto Rodriguez) van de Zweedse Ulf Wakenius, gevolgd door de uitvoering van Ndidi (Onukwulu), ook al zo’n nomade.

Wat werd er gedraaid? Wat wordt er gedraaid? Wat zal er gedraaid worden? 

Heel handig: je kunt  terugkijken en vooruitkijken op de website van FIP (en français).

Voor het luisteren naar Radio FIP nodig ik je uit hier te klikken: Radio FIP.

Aanzetten dus.

Happy listening &Bonne écoute!

Bon weekend et Bon Fip!

 

 

Hoe de NS Internationaal slim gebruik maakt van Leonard Cohen in de najaar commercial

Het filmpje

“Waar ga jij naar toe vandaag?”  Een gouden greep. Dankzij Leonard’s Take This Walz (Paris version) wil iedereen walsend in die internationale trein, met boek, op weg naar een oude liefde.

De actrice in het filmpje is Gillian Axtell, vooral bekend van de tv-serie Sons and Daughters  uit 1982. Ik lees op haar FB-pagina “Gillian has just filmed…” De acteur in het filmpje ken ik niet, iemand? Het reclamebureau dat achter deze commercial zit reclamebureau N5.

Reclamebureau N5

Dit zegt N5 over de reclame:

We volgen een dame op leeftijd. Op weg naar haar grote liefde in Wenen. Terwijl de trein door het internationale landschap glijdt, geniet de dame van alles wat de reis haar brengt. Een feelgood film over het verlangen een afstand te overbruggen.

Lorca

Ik neem aan dat Leonard Cohen er weet van heeft. En niet onbelangrijk:  kan hij z’n verjaardag nog wat grootser vieren. En ik heb weer een reden om over hem te bloggen. Weer een gelegenheid om de Spaanse dichter Federico García Lorca levend te houden. Het lied ´Take This Waltz´ is een vrije vertaling door Cohen van het gedicht ´Pequeno Vals Vienes´ van Lorca.

De tekst hebben ze trouwens wel veranderd, het verspringt wat en er worden wat zinnen achter elkaar gezet…

Dit is de complete tekst.

Leonard Cohen – Take This Waltz

Now in Vienna there’s ten pretty women
There’s a shoulder where Death comes to cry
There’s a lobby with nine hundred windows
There’s a tree where the doves go to die
There’s a piece that was torn from the morning
And it hangs in the Gallery of Frost
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take this waltz with the clamp on its jaws

Oh I want you, I want you, I want you
On a chair with a dead magazine
In the cave at the tip of the lily
In some hallways where love’s never been
On a bed where the moon has been sweating
In a cry filled with footsteps and sand
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take its broken waist in your hand

This waltz, this waltz, this waltz, this waltz
With its very own breath of brandy and Death
Dragging its tail in the sea

There’s a concert hall in Vienna
Where your mouth had a thousand reviews
There’s a bar where the boys have stopped talking
They’ve been sentenced to death by the blues
Ah, but who is it climbs to your picture
With a garland of freshly cut tears?
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take this waltz it’s been dying for years

There’s an attic where children are playing
Where I’ve got to lie down with you soon
In a dream of Hungarian lanterns
In the mist of some sweet afternoon
And I’ll see what you’ve chained to your sorrow
All your sheep and your lilies of snow
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
With its “I’ll never forget you, you know!”

This waltz, this waltz, this waltz, this waltz
With its very own breath of brandy and Death
Dragging its tail in the sea

And I’ll dance with you in Vienna
I’ll be wearing a river’s disguise
The hyacinth wild on my shoulder,
My mouth on the dew of your thighs
And I’ll bury my soul in a scrapbook,
With the photographs there, and the moss
And I’ll yield to the flood of your beauty
My cheap violin and my cross
And you’ll carry me down on your dancing
To the pools that you lift on your wrist
Oh my love, Oh my love
Take this waltz, take this waltz
It’s yours now. It’s all that there is.

Popular Problems – Leonard Cohen

herfstTake it slow

Hadden jullie minder verwacht? Prachtige begeleiding, de gebruikelijke achtergrondkoortjes en de diepe stem van Leonard Cohen die de problemen bezingt, in de herfst van zijn leven hoewel ik nog geen spoortje zag van afnemende levenskrachten. Hooguit zong Leonard Cohen vorig jaar in Amsterdam vaak  geknield maar dat kan ook te maken hebben met de manier waarop hij het leven ziet en bezingt 😉

Zijn Popular Problems zijn Almost like the blues. Hoewel ook country en folk en “Never Mind” met Arabisch op de achtergron (een vredesboodschap) is een verrassing. Voorlopig ben ik nog niet uitgeluisterd -I take it slow.

 

Bijna 80

Iedereen die van zijn muziek houdt, weet dat hij soms een jaar lang aan een liedje werkt. En er dan toch in slagen om een album vlak voor je 80e verjaardag uit te brengen. Chapeau!  In de song “Almost like the blues” (tussen de lijst van ‘starvation’ en ‘torture” als earthly burden) zingt hij met zijn bekende zwarte humor over ‘bad reviews’. als illustratie over hoe we met onszelf bezig zijn. Echter dit album levert hem zeker geen slechte recensies op.

Bericht voor Kelley en opgedragen aan Roshi

Er staat ook nog een bericht op voor zijn voormalig manager Kelley Lynch. Zij zorgde ervoor dat wij nog steeds van Leonard Cohen kunnen genieten:

“You got me singing even though the world is gone, you got me thinking I’d like to carry on.”

Alleen die uitspraken van hem dat hij weer met roken gaat beginnen, dat is natuurlijk onzin. Leonard Cohen kan nog wel wat jaren mee. Mijn advies: take it slow. Het album  draagt hij trouwens op aan zijn Japanse zenmeester Kyozan Joshu Sasaki Roshi die in juli dit jaar overleed op 106-jarige leeftijd!

Album beluisteren en zelf oordelen? Alleen als je er echt de tijd voor hebt: First listen: Leonard Cohen, ‘Popular Problems’

En een recensie op de website van het Belgische cobra

ps: tip voor eindexamenleerlingen: weg met die standaardlijsten met boeken en het voorgekauwde boek dat je MOET lezen. Vraag ook eens indringend aan je docent of het goed is als je songteksten van Leonard Cohen op je lijst zet. En als je docent “nee” zegt, antwoordt dan met “One of Us Can Not be Wrong”. 

 

Leonard Cohen took Amsterdam Ziggo Dome september 2013


Hier schrijft geen professionele recensent, wél liefhebber die nog zweeft op de magische sfeer van de vrijdagavond. Voor een uitvoerige beschrijving van wat Leonard precies bedoelt met zijn tekst, verwijs ik naar websites zoals de Cohen prologues. Graag wil ik het hier hebben over de vrijdagavond in Amsterdam .

The beautiful evening was brief
Volgens de recensie in 8 weekly van het concert op 20 september 2013 in de Ziggo Dome in Amsterdam duurde het concert bijna vier uur. Was het vier uur? Was het niet één lang gedicht dat werd toegezongen door iemand die bijna 79 werd, soms breekbaar en gebogen, geknield op het podium, peinzend in de verte en dan weer opgetogen of nederig zijn hoed afnemend. Er was bij mij al een lichte melancholie nog voordat de avond geschiedenis werd. Die melancholie moeten al die mensen om me heen hebben gevoeld. Zeker mijn broer naast me die me van Leonard Cohen leerde houden. Mijn broer die zich over zichzelf begon te verbazen, nu wat jaartjes ouder en wiser: “dat ik zo jong al naar zijn teksten luisterde”! Teksten waarvan je weet dat hij er eindeloos over nadacht en aan schaafde. Over elke regel is nagedacht. Nog voor ik begreep (als ik het nu al allemaal begrijp) hield ik van zijn stem die alleen maar dieper geworden is maar verder nog altijd klinkt zoals hij klonk.

Zijn liedjes hielpen mij als het moeilijk was, zijn muziek als medititatie en levensles. Hoe kan het toch dat Suzanne net zo klinkt als vroeger maar toch ook weer niet. The years went by. Cohen staat opeens helemaal rechtop, met gitaar en geeft, zoals hij aankondigde, het beste van zichzelf en dat is veel want Cohen is gul in aandacht en tijd en nederigheid.

First we take Manhattan, then we take Berlin
Tegen de tijd dat Leonard Cohen dit zingt, zijn we allemaal gaan staan. Op het filmpje zie je dat hij de humor ervan inziet om net op het moment dat hij zingt
“the items that you sent me”
een bos bloemen om zijn oren gegooid te krijgen.
The Webb Sisters doen hun geweldige dansje samen met de “Irristable Sharon Robinson” (his words not mine) en kijken elkaar aan als ze zingen over “sisters”. Leo Blokhuis twittert dat the Webb Sisters uit Kent wel wat pittiger hadden mogen zijn. Voor mij zijn de Webb Sisters juist helemaal zichzelf, ze dansen hun dansje en je raakt compleet in trance als je ernaar kijkt. Hun stemmen klinken engelachtig. Ze krijgen ruimschoots de kans om te laten horen wat ze kunnen (If it be your will), net als de andere muzikanten.Cohen noemt hen uitvoerig bij naam en neemt er elke keer zijn hoed voor af. Leo Blokhuis twittert trouwens gelukkig ook over hoe loepzuiver het klonk. Mijn oren zijn niet zo getraind als de zijne maar ik dacht het al.

Two people one mind
Sharon Robinson, zangeres en songwriter. Wanneer was ze er niet bij en hoe krijgt ze het voor elkaar om er zo jong en stralend uit te zien? Sharon Robinson (Grammy winning singer-songwriter) schreef o.a. samen met Cohen het nummer Everybody Knows
Tijdens het concert zien we hoe Cohen en Robinson op elkaar ingespeeld zijn. Wat wil je na 35 jaar met elkaar optreden. Sharon zingt Alexandre Leaving (gebaseerd op een gedicht van Kavafis) Cohen zegt over haar in een interview: “Two people with one mind”.

Zeg het met bloemen
Omdat Leonard jarig zou zijn de volgende dag, werd hij toegezongen. Natuurlijk ging het niet alleen om zijn verjaardag. De bloemen die naar hem toegeworpen werden waren bloemen om hem te bedanken voor al die jaren en als aanmoediging om door te gaan (Leonard Cohen in een interview: ““I have no appetite for retirement”“). Het lukte de meesten niet meer zich in te houden na de pauze en zo zong het publiek af en toe wel erg hard maar nooit lager dieper of donkerder dan Leonard. De mevrouw naast me gooide na Manhattan met een woest gebaar haar armen omhoog om er “And then we take Berlin” uit te knallen. Waarschijnlijk is ze ’s nachts nog een aantal keren wakker geworden en riep dan uit:
“and then we take Berlin”.

I tried to leave you

We werden beloond voor de dankbaarheid die we toonden. Wat kregen we niet? Op die magische avond werden we eerst naar the End of Love gebracht en Cohen danste zijn wonderlijk soepele dansje en kwam terug met “Thanks for not going home”. Daarna drongen de fans naar voren met bloemen en wilde bijna niemand meer gaan zitten. Om ons heen hoorden we het enthousiaste kreten in het Engels, we hoorden Frans, Portugees, Spaans en Duits. Cohen probeerde zijn Europese Tour met Closing time af te sluiten maar daarna kregen we nog I tried to leave you en zijn vrij nieuwe I’ve got a secret. Pas toen hij een cover ging zingen (Save the Last Dance for me) was het echt afgelopen. Met de complete crew van de tour op het podium (volgens mijn broer wel 40 man) voelden we allemaal dat we afscheid moesten nemen.
So long Leonard.

“Anyway, those things would not have lasted long.
The experience of the years shows it to me.
But Destiny arrived in some haste and stopped them.
The beautiful life was brief.
But how potent were the perfumes,
On how splendid a bed we lay,
To what sensual delight we gave our bodies.

An echo of the days of pleasure,
An echo of the days drew near me,
A little of the fire of the youth of both of us,
Again I took in my hands a letter,
And I read and reread till the light was gone.

And melancholy, I came out on the balcony
Came out to change my thoughts at least by looking at
A little of the city that I loved,
A little movement on the street and in the shops.

van de Griekse dichter Konstantinos Petrou Kavafis
(in het Engels – Constantine P. Cavafy)

Meer lezen over de inspiratiebronnen van Cohen, zoals bijvoorbeeld de Spaanse dichter Lorca? Klik hier
of nog een keer the setlist Amsterdam 20 september 2013 zien (en horen?)

youtube videos: Albert Noonan, Ireland. Thank you Albert Noonan.

De magie van nostalgie – op zoek naar Sugar man

102410_orgWaterkou en ik kan mijn wanten niet vinden. Wel de door mijn zus zelfgebreide vingerhandschoenen waarvan de duim onbedekt is. Een snel vertrek naar mijn filmhuis voor de documentaire ” Searching for sugar man” omdat de muziek na elke trailer eindeloos bleef hangen. Een melodie die zo vertrouwd klinkt waardoor je denkt dat ook in jouw platencollectie Sugar Man altijd al aanwezig was terwijl de realiteit was dat hij deze muzikant – van Mexicaanse ouders- ergens in Detroit ronddwaalde en totaal niet bekend was in Nederland. Wie Detroit zegt, zegt demolition. Verpaupering, omdat de auto-industrie is ingestort en veel mensen leven er onder de armoedegrens. Detroit is trouwens ook de stad van Motown: Motor&Town.
In heel Utrecht was er nog maar 1 iemand die net als ik op een december-donderdagmiddag naar die documentaire van Malik Bendjelloul wilde. Een muziekdocumentaire over een singer-songwriter die beroemd was in Zuid-Afrika zonder het zelf te weten en die een stem gaf aan de protestgeneratie in Zuid-Afrika.

Als we dan in de eenzaam grote zaal zitten en de eerste tonen van Sugar man klinken weet ik dat het goed komt. Zelfs mijn duim wordt na een tijdje warm. Het verhaal laat ik over me heen stromen alsof ik degene ben geweest die al die jaren op zoek was naar Rodriguez. Horripilatie als ik het silhouet zie dat zich vanuit het vliegtuig naar de uitverkochte concerten in Zuid-Afrika beweegt.

De vraag die bij mij opborrelt: wat zouden Leonard Cohen en Sixto Rodriguez (studeerde filosofie) met elkaar bespreken als ze elkaar zouden ontmoeten? Nee, vertel het me niet, soms is fantaseren voldoende.

Sugar man begeleidt me naar de muziekafdeling van de bibliotheek. Ook daar is het stil en zorg ik er -samen met een vrouw gekleed in korte rok en bergschoenen- dat de medewerkers aan het werk blijven. Tegen de stroom in van downloaden en I&tunes alsof we een statement maken. Verbazing bij mij dat een van de Rodriguez CD’s zomaar in de bak staat – ongehoord. Niet veel later klinkt bij mij thuis:

Cause

Cause I lost my job two weeks before Christmas

Ik bak meergranen-pannenkoeken en drink er twee glazen rode wijn bij – Arrocal 2009 uit mijn kerstpakket.
Of misschien drie. Wat maakt het uit. Zo’n soort dag is het. Coming from reality
Maybe today I’ll slip away.
En als jij er nog bent: de wikipedia-pagina met beroemde mensen uit Detroit moet nog aangepast worden: Sixto Rodriguez staat er niet op.