Tagarchief: marketing

Jamie, jamie waar ben je mee bezig?

ondertitel: Jamie Oliver wants too much

Over de brug

DSC00867De muur slingerde naar Newcastle. Aanvankelijk hadden wij niet zoveel zin in Newcastle na al dat natuurschoon. Zelfs de schoonste groenste stad kan wat ons betreft niet op tegen het landschap van de Muur. Toch wandelden we lekker over de boulevard Quayside om de zeven bruggen over de Tyne te bewonderen. Architectuurliefhebbers schijnen er speciaal voor naar Newcastle te komen. Voor Australiers is het vast grappig om een Nederlandse maat te treffen: de Millenium Bridge (2001) is afgeleid van de Sydney Harbour Bridge maar dan 5x kleiner.

De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
DSC00965
Op de achtergrond The Baltic Flour Mill, Newcastle

Koffie bij Jamie

Na wat bruggen krijg je zin in een kopje koffie. Vriendin wilde graag naar het chique pand van Jamie (plaats ons nog even in Engeland, dan weet je vast al welke Jamie ik bedoel).

DSC00978Het schijnt de enige Zonlocatie te zijn maar net die dag was het weer wisselvallig dus dat kan ik Jamie niet kwalijk nemen. Bij binnenkomst viel mij de lege ruimte op. Meestal mompelt Vriendin dan “Veel potentie” maar dat deed ze dit keer niet. We lieten het allemaal eens op ons inwerken en hadden alle tijd omdat het personeel niet direct aan kwam hollen.. Jamie had ‘leukerig’ iets op een bord gekalkt en overal was hij aanwezig.

Jamiesitalian in Newcastle

Vrienden

Om eerlijk te zijn hing dit bord boven bij de toiletten (daar zal ik je nog rondleiden omdat het met zoveel smaak?  geld is ingericht, zonde om dat niet te bewonderen. Beneden lag ZIJN magazine met foto voorop,  met natuurlijk allerlei recepten en foto’s van heel veel vrienden die elke dag  bij Jamie eten. Bewonderenswaardig dat Jamie nooit zegt: ‘en nou even niet hoor’. Welnee, Jamie is dol op vrienden. Hij zou ons waarschijnlijk ook als vrienden zien. Even op de koffie bij Jamie.

DSC00995
5x zo klein (bruggetje) als de koffie die je elders krijgt dus snel leeg net als je portemonnee

De stortbak

En alles met veel -GUSTO. Om te verhullen dat het een ienie mienie wee cup of coffee was heb ik er een Designachtige Foto van gemaakt. Ik heb inmiddels verdrongen hoeveel het kostte maar het was zeker een pond duurder voor minder dan bij de buren (waarover later). Eerst willen jullie vast meer weten over Jamie’s Italian. Van binnen en van buiten… En vooral ook het toilet met je eigen naam op de stortbak. Wauw, altijd al een toiletreservoir met je eigen naam willen hebben? Shit, man!

Zeker weten dat je er stil van bent.Ja, echt alles zoals in Italie 😉

DSC01002

DSC00984DSC00991DSC00997DSC01006DSC00998DSC00996DSC00999DSC01001

Boekwinkel in Newcastle

Jamie’s Italian heeft intelligente buren: Waterstones Newcastle vlakbij het Grey’s Monument is de plek waar ik me thuis voel.

Ook daar hangen er teksten aan de muur.

DSC01011DSC01012

En dat is mijn tip voor koffie in Newcastle: ga naar de 2e verdieping in Waterstones. Het is er gezellig, de koffie is goed én goedkoop, bovendien kun je er rustig een geleend boekje lezen of een kookboek doorbladeren (van Jamie, ja!).

En waar Jamie mee bezig is, ik heb geen idee?

IMG_20150708_114721680

Drank en reviews

O ja, de dag werd besloten met The Writer’s Block, een biertje in een designloze pub en daar formuleerde Vriendin alvast de tekst voor een review over Jamie via Facebook.

IMG_20150707_192531476

Heeft u alles kunnen vinden?

Camino
Ik kan weer een stuk lopen!

Bij de mevrouw aan de kassa leg ik de tube neer.
Heeft u alles kunnen vinden? Terwijl ze deze zin uitspreekt kijkt ze naar haar nagels. Het is 10 uur ’s ochtends.

Ik: ik heb gevonden wat ik nodig had (ik onderdruk allerlei andere dingen die ik zou kunnen zeggen – Ja, wat heeft u het handig ingedeeld!) We weten immers allebei dat ze dit moet vragen van de marketingafdeling en dat het omzetbevorderend is.  Stel ik had een vraag en durfde het niet te zeggen of stel ik ben al een half uur aan het zoeken en waar kan ik het vinden? Stel ik denk: ik ga naar een winkel waar ze nooit dit soort vragen stellen?

Mevrouw: …..

Ze slaat het volledige bedrag aan.

Ik: Er zit korting op. (daarom ben ik hier ook, vandaag, in deze winkel met deze tube, of had ik op de vraag “heeft u alles kunnen vinden” moeten antwoorden: “Ja, ik heb de tube met de 25% korting kunnen vinden op de plek waar ik die tubes altijd zie liggen, maar dit keer dus met 25% korting).

Zij: loopt naar de ‘voetencrème’ (die ik inmiddels ken – zelf gevonden) moet door haar knieën waardoor haar voeten in haar schoenen naar voren schuiven en ik een teen zie die in de verdrukking zit. Ze draait wat aan de kleine rode kortingsbordjes. Ze gaat het bordje bij “mijn tube” toch niet verschuiven en beweren dat er net op die tube geen korting zit?

Ik twijfel of ik dit de cliffhanger laat zijn. Maar nee, we moeten door!

Zwijgend loopt ze naar de kassa met in haar hand het bordje 25% waar ze naar kijkt alsof ze dat voor de eerste keer ziet en ze zucht, zucht nog eens- en humt “hm” en slaat het bedrag aan en drukt een of andere kortingscode in. Inderdaad: met korting. Het lijkt wel alsof ze met lichte verbazing naar het bedrag kijkt.  Verder doet ze er het zwijgen toe.

Weet u hoe het werkt?
Geen excuus, wel een zucht.  Ze vraagt niet eens: weet u hoe het werkt? Misschien wil ik wel weten hoe vaak ik moet smeren en of ik het beste ’s ochtends of ’s avonds moet smeren en waarin deze tube verschilt van de 5 andere tubes die er liggen. Het is een enorm risico dat ze neemt.

Ik groet haar en wens haar een fijne dag toe.

Terwijl ik naar huis loop bedenk ik dat het twee hele filosofische vragen zouden kunnen zijn, zo aan het eind van je leven: heeft u alles kunnen vinden en weet u hoe het werkt?

Met welk dier zou jij de bibliotheek vergelijken?

Dom UtrechtMag ik u mening?

Laat ik eerst deze column rustig opbouwen,  het gaat namelijk om rust en vanuit rust langzaam naar een climax toewerken. Mijn vaste lezers (ja, die heb ik ;)en vrienden weten dat ik letters verslind en ook weleens een eigen mening heb. In Het Biebpanel wordt regelmatig om mijn mening gevraagd en zo krijg ik regelmatig resultaten van hun onderzoek teruggekoppeld.

Informatie en sfeer

Uit een biebpanel onderzoek van 2013 bleek het volgende:

In december 2013 hebben wij onderzoek uitgevoerd naar het imago van de bibliotheek.Leden van het BiebPanel associëren de bibliotheek vooral met boeken en andere materialen zoals CD’s en DVD’s, maar ook met informatie en sfeer. Niet-leden denken bij de bibliotheek naast boeken, andere materialen en rust aan lenen en lezen.
Ja, even goed lezen want het is wat lastig opgeschreven. In ieder geval RUST.

 Rust in de bieb?

IMG_0310-001Leden weten: het is niet altijd rustig in de bibliotheek sinds het soms een toevluchtsoord lijkt voor mensen die uit de dagbesteding zijn gegooid en nog geen alternatief gevonden hebben. Gisteren zat er een meneer in een “luie” stoel diep te snurken, geen boek in zicht. Daar heb ik niet zoveel moeite mee hoor, echter wel met mensen die heel veel met plastic tasjes ritselen en keihard tegen zichzelf praten en steeds agressiever klinken.

Cineville geeft rust

Trouwens vorige week hoor ik ook al luidruchtig gesnurk achter me in de bioscoop. Misschien is een Cinevillepas voor 19 euro per maand een goed alternatief voor het gebrek aan een woning/slaapplaats/dagbesteding? Adverteren ze daar al mee? Dit terzijde.


Wat zou de boer hiervan vindenWelk dier?

Laten we weer even teruggaan naar het onderzoek. Als altijd de onvermijdelijke marketing- image- vraag: met welk dier is de bibliotheek vergelijkbaar?

“Wanneer we vragen met welk dier de bibliotheek vergelijkbaar is, blijkt dit met name een uil te zijn. Dit komt door de wijsheid en bedachtzaamheid die een uil uitstraalt.”

Waarschijnlijk heeft het biebpanel dit niet in Purmerend kunnen optekenen:Purmerend wil maatregelen tegen agressieve oehoe!

Purmerend is klaar met de oehoe. De onlangs neergestreken uil valt mensen met een verstandelijke beperking aan. Het gaat om cliënten van zorginstelling Prinsenstichting. Ook medewerkers worden aangevallen door de imposante vogel.. De scherpe klauwen zorgen voor wonden aan het hoofd.Het grote en imposante dier kiest gewoon de aanval als hij de angst voor mensen is kwijtgeraakt.

Wijsheid en bedachtzaamheid? Wat nou bedachtzaamheid. Aanvallen!

Deze oehoe zou eens een boek moeten lezen! Of: oogjes dicht en snaveltjes toe! Pas er voor op om dieren zomaar eigenschappen toe te kennen. Elke uil is anders, het zijn net mensen. Trouwens hoezo wijsheid? We hebben het toch ook over een uilskuiken?

Geef mij trouwens maar Hedwig, onze eigen uil.

Dan zijn we snel uitgepraat!

Het duurt even voor ik besef dat het mijn telefoon is die afgaat. In de bibliotheek nog wel. Het blijkt een Nederlandse leverancier te zijn “van vaste telefonie, internet voor thuis en mobiele telecommunicatiediensten”.

Omdat je in de bibliotheek helemaal niet mag bellen spreek ik heel zachtjes.

“Bent u het wel mevrouw Gelukkig Onderweg”?

“Ja hoor”.

“Wij willen graag eens met u praten over de tv-aanbiedingen”.

Ik doe er even het zwijgen toe. Tenslotte wil hij graag eens even praten.

“Hoort u mij?

“Ja hoor, ik hoor u”.

“Wat zegt u daarvan?”

“Ik kijk geen tv”.

“U kijkt geen tv? Maar dan zijn we snel uitgepraat”.

Het is fijn als iemand je zo snel begrijpt. Zelfs iemand die graag eens even wilde praten.

 

Ja, leuk, een verlanglijstje!

20131111_sinterklaas_landingspagina_DEF_01
Slim bedacht, en goed uitgevoerd. Ergens middenin de boekenwinkel van Polare aan de Oude Gracht staat een bord met al heel veel verlanglijstjes. Ik werp er een blik op…

Twee vallen er meteen op. Er is 1 lijstje zonder boeken. Er staat wel op: “Ik wil een leuk café hier in de winkel”. En die andere die me opviel: Van 1 tot en met 5 is een heel lijstje met boeken ingevuld maar daarboven staat in grote letters: als ik dat niet krijg dan wil ik graag

W E R K

Misschien kan dat café er komen en kan dan die mevrouw die werk zoekt in het café beginnen?

’t Is maar een gekke inval.

Ondertussen ga ik over mijn verlanglijstje nadenken. 

Weten jullie het al?

 

‘I just called to say I love you’

Hype
Jaren na de hype, ‘ontdek’ ik Jonathan Franzen. Er is altijd wel iets dat me weerhoudt van het direct lezen van een boek waar iedereen mee rondloopt. En ja, ik heb het over rondlopen omdat het destijds, het pre-e-book-tijdperk, zichtbaar was.
Het zal wel een vorm van snobisme zijn maar het voelt niet prettig om te doen wat iedereen doet. Zo duurde het een tijd voor ik de boeken van Stieg Larsson las. Niet dat Jonathan Franzen in dezelfde categorie behoort (waarvoor meer zometeen); het is slechts een voorbeeld van het volgen van de trends. Als bibliotheeklezer heb je sowieso al een achterstand omdat het boek eerst besteld, ingewerkt en bij de “Sprinters” moet worden gezet en dan is de hype voorbij en kijken mensen je warrig aan “o ja, waar ging het ook al weer over?”. Zo las ik Niets weerstaat de nacht van Delphine de Vigan gelukkig voordat er bij de boekhandel een sticker opzat “aangeraden door DWDD” of iets dergelijks.Dat is voor mij veeleer een belemmering om er nieuwsgierig naar zijn. Aangeraden door een populair programma met boekverkopers, hoe enthousiast ze ook doen, klinkt teveel als marketing.

IMG_4161Social media
Net als alles wat de social media betreft omgeven is van ‘marketing’. En daarom genoot ik zo van Jonathan Franzen’s stuk over de moderne technologie, over hoe jammer het is dat Word Perfect verdween en vooral over de mobiele telefoon en wat het teweeg heeft gebracht. Ik voelde me minder eenzaam in mijn aversie tegen al die ‘praatvervuiling‘ op straat.

Verder weg
In zijn stuk ‘I just called to say I love you’ o.a. in het MTI Technology Magazine van 2008, beschrijft hij hoe hij elke keer als hij iemand op straat hoort roepen ‘I love you’wenst dat hij in China of een ander land zou wonen waarvan hij de taal niet verstaat. Hij woont echter in New York en wat hij beschrijft klinkt als ondertussen overal ter wereld.Je kunt het ook lezen in “Further Away'(Verder weg, Prometheus). Daarin ook “Pain hurts, but it does not kill you'(pijn is niet dodelijk, afstudeerspeech Kenyon College, 2011).

Jonathan Franzen
Alvast twee quotes:

Privacy
Privacy is voor mij niet zozeer het verbergen van mijn persoonlijk leven voor andere mensen als wel het gespaard blijven voor de inbreuk op hun persoonlijke levens. Dus heb ik in principe vrede met elke nieuwe technologie die zich niet aan me opdringt.

Karikatuur
Liefde zoals ze werkelijk is maakt de wereld van het technoconsumentisme tot een karikatuur, en daar kan die wereld zich alleen tegen verzetten door op zijn beurt een karikatuur te maken van de liefde

De commerciecultuur maakt van ‘liken op Facebook‘ een soort substituut voor liefhebben.
Franzen verwoordt het voortreffelijk én met humor, zei ik dat al? Ook interessant voor marketeers.
I just wrote to make you read Franzen.

Van Zuid-Europa naar Noord-Europa

IMG_6570Elke maand wordt een tafel in de bibliotheek volledig ingenomen door boeken rond één en hetzelfde thema. Of misschien is het elke zoveel weken. En mogelijk heet het niet gewoon een ‘boekenthematafel’.Ongeveer twee weken geleden, net voordat al die hitte over ons heen werd gestort, was er een Zuid-Europa-tafel. Boeken van Zuid-Europese schrijvers en reisgidsen uit Corsica, Italie en talenboekjes.

Misdaad in Marseille

Door de tafel kwam ik een tijdje op het idee om Misdaad in Marseille mee te nemen van Jean-Claude Izzo. Zijn vader was Italiaans en zijn vaders vader Spaans dus met recht een Zuid-Europees en dat leek een ‘hot’ thema. Ere wie ere toekomt, het idee kwam door het thema en het boek haalde ik uit een kast ernaast.

IMG_6541Vandaag zag ik dat de Zuid-Europa tafel opeens een Noord-Europa tafel was geworden. Een Noord-Europa tafel met koele titels. ‘Onder de sneeuw’ en ‘ onderkoeld’.

De tafel ga ik in de gaten houden, net als de weersvoorspelling.