Tagarchief: Marseille

De vrolijkste manier om de dag te beginnen

Oscaruitreiking 2014
Wie kent zijn liedje H A P P Y nog niet, het liedje van Pharrell Williams. De Pharrell Williams die fashion designer is (I have an all-Japanese design team, and none of them speak English. So it’s often funny and surprising how my ideas end up lost in translation) en die ook zegt:I’m just very thankful. And I say that a lot because that’s the most important message. Wij zijn dus ook thankful.

ijn optreden bij de Oscaruitreiking 2014 was bijzonder omdat hij zowaar Meryl Streep, Lupita Nyong’o en Amy Adams even aan het dansen kreeg. Omdat het zo’n vrolijk liedje is heeft hij mensen over de hele wereld geïnspireerd om een eigen dansversie te maken.

Marseille
We hebben er eentje van jonge mensen in Amsterdam (waar is die van Utrecht- ik wacht nog…) maar ook van Parijs, Berlijn, Toulouse en… Marseille. Het allervrolijkst word ik van het filmpje in Marseille omdat ze daar veel SAMEN dansen in plaats van alleen. Matt Harding (van de filmpjes: where the hell is Matt- een Amerikaanse reiziger die werkelijk de hele wereld al dansend heeft verfilmd) had al veel langer uitgevonden dat samen dansen het leukste is en vooral met allerlei verschillende mensen/generaties.

Happy Camino
En als ik ’s ochtends de dag even begin met Happy dan fantaseer ik om een eigen filmpje te maken, opgenomen langs de Camino de Santiago, dus pelgrims mét rugzak en bergschoenen, wandelstokken en een hele grote glimlach. Daar hebben mensen eindeloos de tijd (en je hebt in een mum van tijd een groep bij elkaar) , zijn superblij en er zijn prachtige locaties te filmen.

Idee
Het probleem is echter dat ik niet daar ben, maar mocht je dit lezen of iemand kennen die daar toevallig loopt, of aangekomen is in Santiago… en Happy.

Toegegeven
Het is een beetje makkelijk, zo’n idee alleen maar roepen. Uitvoering kost tijd en moeite en wat geld. Voorlopig dans ik dus gewoon lekker nog een rondje chez moi met de hele equipe van Marseille. Die grote vis die gevangen is, is geweldig, sowieso zitten er grappige dingen in en staat daar niet FESSE (achterwerk) op het filmbordje? Marseille en de rest, bedankt.

Bijna vergeten
Dat ik gisteren helemaal niet zo blij was omdat ik mijn donkerblauwe vest van velour met rits en kapuchon was vergeten in de Centrale Bibliotheek. Dat zit zo: het was warm buiten én binnen in de biblitheek dus ik had mijn vest uitgetrokken en in mijn tas gedaan waar ook boeken in zaten die ik nog moest scannen. Bij het scanapparaat beneden haalde ik mijn vest uit mijn tas zodat ik beter bij de boeken kon. Als je een boek vergeet dan gaat er zo’n piep af bij de poortjes en dat wil je natuurlijk niet. Daarna, jullie raden het al, ben ik mijn vest vergeten.

Verloren voorwerpen
Na een kwartier, al thuis, kwam ik erachter en belde direct. Wat bleek, mijn blauwe velour vest was niet gevonden. Wie o wie heeft mijn vest? (wel even wassen he?)
Als je je diep schaamt omdat je nu begrijpt hoezeer ik mijn vest mis, wil je het dan afgeven bij de klantenservice van de bibliotheek in Utrecht? Je mag er gerust eerst nog een “happy” dansje in doen, ik was hem wel weer.
Ik heb zelfs een mailtje gestuurd naar de klantenservice van de bibliotheek. Mét vest zou ik echt weer helemaal happy zijn. Nu heb ik Marseille nog wel even nodig.

Marseille

Misdaad in MarseilleAan alles is te merken dat Jean-Claude Izzo(1945-2000) , de schrijver van de trilogie ” Misdaad in Marseille” (Deel 1.Total Kheops, deel 2.Chourmo, deel 3.Solea) Marseille door en door kent. Solea is trouwens de titel van een muziekstuk van Miles Davis (Sketches of Spain).

Recepten

In een interview met de schrijver las ik dat hij al jaren krantenartikelen verzamelde en recensies van restaurants uitknipte om te gebruiken voor zijn boek. Je leert Marseille kennen via de mensen in zijn boek, de wijken, de problemen én de heerlijke maaltijden. Izzo moet echt een liefhebber geweest zijn. Zo af en toe wilde ik het boek als receptenboek gebruiken gecombineerd met muziek waar Fabio Montale naar luistert. Izzo, zoon van een Spaanse moeder en Italiaanse vader, weet als geen ander de sfeer van Marseille, de tweede stad van Frankrijk en ontmoetingspunt van culturen, op te roepen.

Muziek

Ik lees over Ritals; een scheldwoord voor Italianen en en passant leer je grote namen kennen uit de RAP-muziek van jaren terug aangezien deel 1: Chaos al in 1995 gepubliceerd werd. De meeste muziek waar de hoofdpersoon naar luistert is tijdloos. Art Pepper, Sonny Rollins (‘without a song’), Lightning Hopkins (‘Your own fault baby to treat me the way you do’), Coltrane (‘ Out of this world’), Pinetop Perkins (‘Blues After Hours’), Miles Davis, veel Miles Davis en uitstapjes naar Cubaanse muziek (Guillermo Partables, Francisco Repilado) en niet te vergeten bijzondere muziek uit Algerije(Lili Boniche-Alger, Alger). Ook populaire Italiaanse liedjes van Maruzella, Guaglione ontbreken niet. Ja ondertussen heb ik er een hele playlist bij.

En alsof dat niet genoeg is komen ook de grote Franse namen langs zoals Leo Ferré

” Oh, Marseille, het lijkt alsof de zee heeft gehuild om jouw woorden die elkaar op straat omarmden”.

Verder maak je kennis met Louis Brauqier, een dichter geboren in Marseille die vooral dicht over de zee. De zee waar de Marseillanen (Izzo) een aparte relatie mee hebben.

” De Marseillanen houden niet van reizen. Iedereen denkt dat het zeelui zijn, avonturiers, dat hun vader of grootvader minstens één keer een wereldreis heeft gemaakt. Op zijn hoogst waren ze weleens in Niolon geweest. (..) De zee lieten ze over aan de armen.

Maffia

Izzo schrijft spannend én genuanceerd en baseerde zijn analyse over de maffia voor een groot deel op documenten en artikelen o.a. verschenen in Le Monde diplomatique. Verder noemt hij Le Canard Enchainé en Libération als bronnen.  Op crimezone staat een uitstekend dossier Jean-Claude Izzo met bijvoorbeeld informatie over de zoon van Jean-Claude, Sebastien Izzo die de website over het werk van zijn vader beheert. 

Cultuur

Marseille is Culturele Hoofdstad van Europa in 2013 en flink schoongemaakt en gerestaureerd, opgeleukt en met festivals versierd. Het verhaal van de invloed van de maffia of  het verhaal over de opkomst van het Front National zul je vast niet op de website van de Culturele Hoofdstad vinden en ik verwijs alleen maar naar het boek.

Het verbaast me niet dat er een Jazz-festival is: Festival Jazz des cinq continents. Izzo (of moet ik zeggen: hoofdpersoon Fabio) zou het vast te druk hebben om naar die festivals toe te gaan of te gaan eten in een van de opgepoetste restaurants bovendien zou het niet zijn versie van Marseille zijn. Hoewel, wat weet ik ervan, ik was er slechts één keer kortstondig,  het smaakte echter naar meer voordat ik zijn boek gelezen had.

Boekentip

Is het duidelijk dat ik het boek aanraad? Lezen! Dit is de beste reisgids van Marseille die je je kunt bedenken.Even naar de bibliotheek en tegelijkertijd nog wat muziek bij de fonotheek lenen. Ze zijn er altijd blij met klanten die ouderwets in bakken met Cd’s snuffelen in plaats van veegbewegingen met hun vinger maken.

Een tweede leven

Geniet van de spanning, de vele muzikale uitstapjes, de recepten, de restaurant tips, de sfeer, de filosofische verhandelingen en de leestips die Izzo gratis weggeeft. De afgelopen week was ik in Marseille samen met Fabio Montale of zoals Jonathan Franzen (De Correcties, Vrijheid)  in een interview zegt:  als je leest heb je een tweede leven en in mijn tweede leven genoot ik van Marseille. Het is even wennen om weer terug te gaan naar één leven.

Nog even in de sfeer?