Tagarchief: mode

Rommelige beach look, net terug van het strand!

kenia 875Heee, Juffie, net terug van het strand? Jee, wat zit je haar heerlijk rommelig. Helemaal Zomer 2015, die rommelige beach look!

Onlangs kreeg ik een monstertje (ieniemienie 10 ml ) van ‘mijn’ kapster. Die monsters zijn blijkbaar voor mensen die niet meer zoveel haar hebben…Ik kon er net één kant van mijn haar mee insmeren.

Nieuw assortiment

Voorheen verkocht mijn kapster altijd relatief goedkope tubes van een Italiaans merk. Met één tube deed ik minstens een jaar, misschien wel langer. Als ik geweten had dat ze die relatief goedkope tubes niet meer wilde verkopen, had ik er destijds een stuk of 5 gekocht zodat ik even vooruit kon. Via internet blijkt niet echt een optie of ik moet nog een hele rits andere tubes en potjes kopen, dan komen ze het “gratis” brengen.   Helaas, ik wist niet dat het opeens tijd was om over te schakelen op een Fan-Tas-Tisch natuurlijk trendy merk. Zo gaat het vaker. Heb je net iets goeds gevonden dan moet er weer iets “Nieuws” komen. Meestal zijn al die nieuwe producten erg geparfumeerd en daar heeft je neus misschien iets aan (soms veel te veel)  maar je haar/huid toch helemaal niets?

Sorry maar helaas

“Sorry ik heb die tubes niet meer. Wel heb ik dit, echt héél fijn” en ze wijst naar de vierkante doosjes die op de planken van stoer steigerhout gemaakte schappen staan. Werkelijk een hele rij simpel uitziende vierkante doosjes in bruinachtig papier met een Hawaïaanse  klinkende naam. Waarschijnlijk komen de ingrediënten ook uit Hawaï . Moisty seaweed, die moest ik hebben volgens mijn kapster. Ze gebruikt het zelf ook.

  • Een kanttekening trouwens: ik moet de neiging onderdrukken om Hawaaaiaaans te schrijven

kenia 951

Een olievrije texturizer, met een stevige hold, voor een rommelige beach look. Geeft onmiddellijk volume en textuur aan het haar. Zorgt voor een nonchalante en uitdagende uitstraling, alsof je lekker uitgewaaid bent op het strand.

An oil-free texturizer for a tousled beach look. Gives hair immediate volume and texture. Gives a casual, enticing look as though you have just had a nice windy walk on the beach.*** (Geen kans missen om Engels te leren, dan weet ik meteen wie ze bedoelen als ze roepen: “You with the tousled beach look, yes you!”

Op het monstertje staat ook nog eens:

A gift with love.

Natuurlijk wil ik er elke dag uitzien alsof ik net terug ben van het strand. Omslagdoek om, gezond gezicht en vooral die rommelige beach look. Natuurlijk, eenvoud. Wat een goed idee. Bovendien dierproefvrij en zonder parabenen. Daar valt niets tegenin te brengen.

Ongerept

Tot ik op de website zie wat het kost, een  tube, pot of fles. Juist: een ei voor de stevige hold, een avocado, olie voor wat moist en wat honing (enticing!) door je haar. De crisis mag dan wel voorbij zijn, we hebben geleerd dat we veel meer (goedkoper) zelf kunnen dan we dachten. En dat het nog leuk is ook. Je zou bijna zelf een bedrijfje beginnen in natuurlijke producten: http://www.ongerept.nl. Rappen over ongerept of ze reppen over ongerept maar nu roep ik mezelf even tot orde.

Online recepten voor een masker voor droog haar bij de vleet, dus je hebt “ongerept” niet nodig . Hoewel, de website is op dit moment nog te koop.

Goed, voor vandaag ben ik klaar met de natuur.  Ik groet u, en ga lekker de rest van de dag uitwaaien.

Kunst is een leugen die ons de waarheid doet realiseren

Fashion en inspiratie, het lijkt wel alsof modeontwerpers allemaal elk jaar hetzelfde zien en vervolgens maken. Dat schijnt al zo te zijn als ze nog studeren. Waar zouden ze hun inspiratie vandaan halen?

Bloem bloem

Dat ik geen modeontwerpster ben en ook niet kan schilderen wisten jullie vast al, dan blijft er nog maar één ding over.

Every good painter blogger invents a new way of painting.

Pablo Picasso, Aldous Huxley en een klein beetje Juffie.

DSC00535DSC00537DSC00548

Het lijkt het tuincentrum wel

Oer-shoppers

Er zijn mensen die winkelen als doodserieuze hobby koesteren en zich echt voorbereiden op een dagje verzamelen. Die mensen genieten en hebben tomeloze energie. Geen winkelmuziekje staat te hard, geen schap staat te vol, geen aanbieding te dol. Alles wordt bekeken, gewogen, meegenomen naar de kassa en afgerekend. Tassen links, tassen rechts, leer ervan te genieten zoals de oer-shoppers dat kunnen. Niets gelummel en geaarzel maar recht op het doel af en dat doel kan van alles zijn. Deze mensen moeten we koesteren want zij houden de boel draaiende. De economische boel en zij zullen steevast het meest positieve antwoord kiezen bij de ING-vragenlijst. (Ik verdenk de ING ervan dat ze graag horen dat je het allemaal niet meer ziet zitten, elke dag herhalen ze de meest sombere vragen net even anders gesteld.)

– Houd u dIMG_4202e hand op de knip

– Geeft u de laatste tijd af en toe een beetje geld uit

– Trekt u de flappen lekker uit de portemonnee of pint u erop los?

Je ziet ze nog steeds die mensen en ze kleuren het straatbeeld. Zelf behoor ik niet tot de oer-shoppers maar als ik vanwege het zomerse weer opeens mezelf in een winkelstraat terugvind, merk ik hoe plezierig winkelen kan zijn. Niet zozeer vanwege de oer-shoppers (mag ik benadrukken dat we er blij mee zijn, we hebben ze nodig, ze houden onze economie draaiende) maar vanwege Janneke en de Paus

Janneke Brinkman

In een winkel waar de aanbiedingen me tegemoet schreeuwen (“de goedkoopste boekhandel, uitverkoop, alles moet weg) kom ik Mevrouw Grappig tegen. Zij ziet mij niet maar ik heb haar meteen in het oog. Samen met haar man staat ze bij de afdeling “Hobby” en zoekt velletjes met 3D tekeningen (vergeef me; ik ben geen kenner). Tegen haar man zegt ze: “He, bah, kijk, Janneke Brinkman kiest niet meer voor fijne tekeningen.” Voor mij zien al die 3D tekeningen er hetzelfde uit maar Mevrouw is duidelijk van slag. Janneke Brinkman maakte voorheen fijne tekeningen begrijp ik. Er wordt geen aankoop gedaan. Ook ik verlaat de winkel zonder aankoop maar wil benadrukken dat er mensen voor en achter de kassa staan.

Bloemen

Een half uurtje later, puur toevallig, zie ik mevrouw Grappig weer met haar man. Hij loopt met een rode boodschappentas met veel zijvakjes, heeft een ringbaardje en sokken en sandalen en een soort driekwartsbroek. Mevrouw Grappig heeft een serieuze jurk aan, iets donkers. We staan in een kledingwinkel en ik wil er net uit omdat ik me wat verloren voel in het modegeweld. Dan hoor ik Mevrouw Grappig zeggen: Jee, jee, jee, het lijkt hier het tuincentrum wel!” Ik vermoed dat Meneer Grappig wel wat gewend is, maar ik zie dat hij even zijn wenkbrauwen optrekt. Net voordat hij iets wil zeggen, zegt Mevrouw Grappig: “Wat een bloemenzee. Bedankt voooor die Blumen”. “Kom” zegt ze even later tegen haar man: “we gaan een kop koffie drinken.”

De hele winkel, net als heel veel andere kledingwinkels, hangt vol met jurken,t-shirts, en vesten met heel veel bloemen.

Lachend loop ik de winkel uit en zie twee vrouwen in bloemetjesjurken. Ook ik ga op weg naar een kopje koffie.

Vrienden

ImageEventjes was ik in de war, daar op die roltrap. Nog een muts? Het bleek een passant, hij hoorde er niet bij al leek zijn hand de boodschappentas te zoeken. Hij liep door.

Beneden gekomen was er geen twijfel meer, geen onsje.

Alle details kloppen. De muts niet helemaal strak over het hoofd, het t-shirt onder de trui of jas, het loopje, de hand, de tas als bewijsmateriaal, de tas die niet schudt omdat ze hetzelfde tempo hebben.

Dit zijn vrienden.

Zouden ze elkaar het boekenweekgeschenk hebben gegeven?

Een eerste liefde in Parijs

Dit is de Nederlandse titel van een roman van Paula McLain (1965) een Amerikaanse schrijfster. “The Paris Wife” gaat over de liefde tussen Ernest Hemingway en zijn eerste vrouw Elizabeth Hadley Richardson (St. Louis, Missouri 1891– Lakeland, Florida 1979)
Paula McLain, op zoek naar inspiratie, wilde graag een verhaal schrijven dat zich in “the twenties’ afspeelde. Ze las ‘a moveable feast’ van Ernest Hemingway (Oak Park (Illinois), 21 juli 1899 – Ketchum (Idaho), 2 juli 1961 (vertaald als: Een Amerikaan in Parijs). Ze vond het boek aangrijpend en ontroerend, vooral het laatste gedeelte waarin Hemingway op uiterst gevoelige manier de herinneringen aan zijn eerste vrouw beschrijft. Vervolgens begon de schrijfster biografieën te lezen van Hemingway maar ook vooral van Hadley en las zij de liefdesbrieven die Ernest en Hadley aan elkaar schreven (archief in Boston). De brieven die alles bij elkaar wel duizenden pagina’s telden, ontroerden haar door de manier waarop ze aan elkaar schreven. Behalve ontroering vond ze de brieven grappig en gepassioneerd. Ze werd enthousiast over de jonge Hemingway en besloot een boek te schrijven; het verhaal van de liefde van Hemingway en Hadley speelt zich af in de twintiger jaren in Parijs. Een tijd waarin ze contact hadden met allerlei bekende mensen en een tijd waarin bijvoorbeeld Picasso ook in Parijs woonde.

Hemingway vindt vrijheid in Parijs en begint met schrijven. Hadley is zijn muze. Hadley heeft een totaal andere persoonlijkheid dan Hemingway. Zij is een rustige persoonlijkheid en ze voelde zich aangetrokken tot Hemingway die wild ambitieus is en de hele wereld wilde veranderen. Dit alles ging trouwens met veel drank gepaard en Cafe Les Deux Magots in Parijs wordt regelmatig genoemd.

Waarschuwing: als je een beetje een avonturier bent, dan krijg je nadat je dit boek hebt gelezen, zin om te vertrekken, om reizen te maken en eindeloos te drinken en te filosoferen.
Nadat ik haar boek heb gelezen, heb ik de omgekeerde weg bewandeld: ‘ a moveable feast’ gelezen en “Hemingway and his world” ligt naast me om in te bladeren. Wel blijf ik me afvragen hoe die rustige, verstandige Hadley zijn liefde voor het gewelddadige stierenvechten zag maar misschien ben ik voorlopig nog niet uitgelezen over Hadley en Hemingway.
Ik ben niet de enige die interesse heeft in Hadley: Allie Baker, een Amerikaanse schrijfster, heeft zelfs een website “The Hemingway Project” en schrijft op een weblog over o.a. Hadley

Als je het leuk vindt je kennis over Hemingway te testen dan is er een quiz. Do you know the real Ernest Hemingway? Have fun.