Tagarchief: Nederlandse taal

Neem de muziek met je mee?!?

Stemmen!Twee jaar geleden hoorde ik het voor het eerst en verbaasde me erover. Opeens klonk het in de winkel “Gaat dit zo met u mee? daar waar je voorheen gewoon hoorde “Gaat het zo mee? Daarmee wordt dan bedoeld: wilt u er een tas bij, wilt u het in een plastic tasje? Natuurlijk wil je dat niet want je hebt gewoon een tas bij je (toch?)

Vandaag hoorde ik in een reclame over muziek: “Neem de muziek met je mee”. Niet gewoon: neem de muziek mee – nee – neem de muziek MET JE mee. Het blijft mij wonderlijk in de oren klinken (daarmee bedoel ik die zin, niet de muziek).

DSC00519

Het is net alsof je zou kunnen zeggen:

Neem de muziek MET HEM mee

Neem de muziek MET HEN mee.

Neem de muziek MET DE BUURVROUW mee.

Over een paar jaar hoor je me er niet meer over, dan ben ik er vast aan gewend of ben ik gewoon met de muziek weg. Er zijn ergere dingen en we hebben dan altijd nog de muziek met ons mee.

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Humor, imperfectie, Taal

Gaat dit zo met u mee?

IMG_6417

Na de mevrouw vòòr mij, die minstens vier verschillende broden koopt (van meergranen pompoenpitten tot lichtbruin met maanzaad) ben ik aan de beurt. De mevrouw krijgt er een tasje bij want ondanks het feit dat mevrouw chique gekleed is, heeft ze geen geld om een tas mee te nemen. Het meisje vraagt haar: “wilt u een tas erbij“?.

Er klinkt geen:

Lukt het?
Lukt het zo?

Gaat het?
Redt u het?

Nee, loud and clear, pardon: luid en duidelijk “Wilt u een tas erbij”? En voor iedereen die worstelt (= het moeilijk heeft) met Nederlands is dat te begrijpen. Het “erbij” kun je omschrijven als: bij het brood of bij de broden= erbij.

We laten de mevrouw in haar chique kleding met het lelijke plastic zakje de deur uitlopen. Het klingelt nog even na. Daar sta ik dan en kijk naar al die broden die uitgestald op de rekken liggen.

Misschien

“Kan ik u helpen”? Wilt u meergranen, lichtgranen, volkoren met maanzaad, pompoenpitten, zonder, met havervlokken, spelt, een rond brood of een compact brood een….

“Ja, dat kunt u denk ik, mij helpen. Graag wil ik een volkorenbrood met pompoenpitten. Het is dinsdag en we doen eens gek. Maanzaad is voor de maandag en sesamzaad smaakt een stuk beter op donderdag.

Probeer het maar eens (eens= een keer).

Het “maar” voegen we toe -of liever gezegd ik in dit geval- omdat het dan iets vriendelijker klinkt. Net zoals we vaak “misschien” toevoegen aan een hele logische vraag.

Zo kun je in een café de vraag verwachten: “wilt u misschien iets drinken?” Het wordt een raar gesprek als je er een opmerking over zou maken.

“Misschien wel. Laat me maar eens even denken. Kunt u misschien straks terugkomen?”

“Dat zou ik misschien wel kunnen doen”.

Fijn! Dank u wel.

Geen dank, graag gedaan. Ik heb het misschien toch te druk op dit moment.

Het brood

Terwijl ik het meergranen brood met pompoenpitten al in mijn handen heb, vraagt het bakkersmeisje: “Gaat dit zo met u mee?”

“Het schijnt, daar heb ik geen zeggenschap over, kijk maar het brood dringt zich aan me op!”Wegwezen!

ps: op de foto staat natuurlijk een veel te grote tas. Misschien overdrijf ik wel.

Do you speak English?

Britten zijn echt heel goed in het voeren van onbegrijpelijke gesprekken, misschien dat ik daardoor aangestoken ben?

 

2 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Duurzaamheid, Humor