Tagarchief: prijzen

Wie is er gemeen?

‘U bent gemeen’zei de ober toen ik iets zei van de manier van vermelden op de menukaart en van de prijs. Mijn vriendin vond hij ook gemeen. We zijn gemeen.

 Amersfoort

Al die gemenigheid ontstond vorige week op een terrasje, een mooi zonnig terrasje op het Onze Lieve Vrouwenplein in Amersfoort. Omdat we een lange wandeling achter de rug hebben kiezen we voor de stoelen die én nog half in een zonnetje liggen én een kussentje in de stoel hebben. Op één kussentje liggen overduidelijk nog hondenharen dus we rangschikken het zo dat we twee redelijk schone kussentjes in de stoel hebben liggen.

Niet schrikken

Van achter klinkt het’”Niet schrikken!”  en de ober presenteert zich. Natuurlijk schrikken we wel, je schrikt namelijk van iemand die je van achter besluipt.

We hebben amper de tijd gehad te kijken wat er is op de kaart maar goed, er is wit bier van de tap” van Grolsch. Op de kaart staat “verschillende bieren v.a. 2.40”. Als we daar later op wijzen (omdat we 4.50 moeten betalen voor 1 wit biertje van de tap) zegt de ober iets dat erop neerkomt dat alleen een gewoon biertje 2.40 is en de rest (veel) duurder maar volgens hem kun je op je vingers natellen dat het duurder moet zijn. Je kunt dus volgens hem rustig op de kaart zetten: Vanaf 1 euro en dan noem je 1 dingetje dat 1 euro kost en de rest is flink duurder. Wij noemen dat schrikken van de prijs en ik zeg dat ik dit niet zou aanraden aan iemand en dat vindt hij “gemeen”.

Nog een keer: niet schrikken!

Pas dan begrijp je waarom er ondanks de kussentjes in de stoelen bijna niemand op het terras zit en iedereen bij de buren zit, of de overburen. Je trapt er maar één keer in. Zeker als je merkt dat het een hobby is van de obers om je te besluipen. Als je weet dat je moet zeggen:”Niet schrikken” dan weet je toch ook dat je beter op een andere manier kunt komen aanlopen?
De tweede ober staat namelijk ook opeens achter me en ik schrik ondanks het “niet schrikken”.

“Wat wilt u?” vraagt hij. Ik kijk verbaasd, we hebben besloten het bij 1 drankje te houden en vriendin is even naar het toilet.
“U wenkte mij”.

Eh, nee, ik wees mijn vriendin aan bij welk terrasje we zitten zodat zij weet bij welk café ze naar het toilet kan gaan”.

“Oh” Hij kijkt een beetje nors en loopt langzaam weer terug.

Dit is een normale prijs

De eerste ober informeert ons nog: overal in alle andere kroegen is het net zo duur. Natuurlijk gaan we op weg naar huis even informeren en goh, wat verwonderlijk: er is geen enkele kroeg waar het 4.50 kost, wel goedkoper.

Thuis lees ik op Iens heel wisselende commentaren op het eten, de service en de prijs/kwaliteit/hoeveelheid verhouding van deze plek. Als die obers dat lezen, zullen ze dat vast heel gemeen vinden. Vaker dan gebruikelijk worden er dikke onvoldoendes uitgedeeld.

Het Kannetje De Kruik gaat zo lang te water tot zij barst.

Schrijvers over prijzen

In de Volkskrant van vandaag, 30 oktober 2012 lees ik een stukje over Bernlef geschreven door Arjan Peters:

Toen het in mei 1994 bekend werd dat hij de P.C. Hooftprijs kreeg voor zijn poezie (75 duizend euro) relativeerde Bernlef prompt: ‘ De waarde van prijzen wordt veel te groot geacht. Een andere jury betekent een andere prijswinnaar. Zo simpel is dat.”

Volgens mij was het Jose Saramago, een Portugese schrijver die zei: ” van prijzen ga je niet beter schrijven”.

Een gedicht over de tijd ten afscheid. Een gedicht voor ons nu wij er nog zijn terwijl zij er niet meer zijn van een dichter, Rutger Kopland, die er ook niet meer is.

Tijd

Tijd – het is vreemd, het is vreemd mooi ook
nooit te zullen weten wat het is

en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven

zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
naar iets in zichzelf, iets ziet daar
wat het meekreeg

zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat
een verte voorbij onze ogen

het is vreemd maar ook vreemd mooi te bedenken
dat ooit niemand meer zal weten
dat we hebben geleefd

te bedenken hoe nu we leven, hoe hier
maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder
de echo’s van de onbekende diepten in ons hoofd

niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen wind

Verschenen in Over het verlangen naar een sigaret, uitg. Van Oorschot, 2001

Nadeel van het voordeelmenu van McDonald’s…

Kunnen we het even hebben over McDonald’s en voordeel?

Vriend P. komt er vaker dan ik en bestelt vrolijk het “Kroket menu groot” en voor mij, omdat ik frites wil, “frites groot” met mayonnaise. Eh, fritessaus dus.  Ik wil nog protesteren bij frites groot maar vriend P. verzekert mij (en krijgt gelijk) dat groot niet echt groot is maar de gangbare verkoopterm.

Als ik zie dat er 0.55 eurocent wordt aangeslagen voor een minuscuul kuipje fritessaus, zie ik daar vanaf. Over de smaak kan ik niet oordelen maar ik wil niet net zin krijgen en dan alweer met een leeg kuipje zitten… Voor die handeling – fritessaus van de rekening- moet er een manager komen die de 0.55 cent van de rekening af mag halen. Gaat allemaal prima hoor.

Voordeelmenu wel voordelig?

En daar zitten we dan in de gladde felgekleurde bankjes net naast de wegwerpbak: vriend P. met een “voordeelmenu” en ik met de frietjes. Goh zeg ik, best duur, 8.2o. Ik werp een blik op de prijslijst die aan de muur hangt en ondanks het feit dat noch vriend P, noch ik, rekenen als apart vak op de middelbare school hebben gehad, slagen we erin heel snel uit te rekenen dat er iets niet klopt.

Zelf zien? Klik hier voor de prijslijst van McDonald’s.

Reken je even mee? Het geeft niet als je er wat langer over doet, dat deed het personeel van de  MacDonalds in Hazeldonk ook… De manager met 4 grijnzende meisjes om hem heen moest heel wat rekenen voordat hij reageerde met
“Ja, ok, maar dat kan soms niet zo in de computer opgenomen worden” of zei hij nou “de computer kan het niet aan”?

Als jij het rekenen aankunt, dan kun je het beste je eigen voordeelmenu samenstellen.

De items apart

Mackroket               2,50

Grote frites –           2,35

Grote milkshake    3,15

Totaal                         8,00 euro

Wat betaalde Vriend P. voor het “voordeelmenu”? 8,20. Voordeel MIN 20 cent dachten we. Het bleek nog iets minder onschuldig;  doordat de Mackroket in de aanbieding was (voordeel weet u nog?) was hij maar 1.50.

Wij kregen 1,20 terug en kregen de indruk dat het personeel dit nog niet eerder had meegemaakt. Een klant die inziet dat een voordeelmenu ook een nadeelmenu kan zijn. Hebben ze vast van Cruijf afgekeken.
MacDonald fans: reken je eigen voordeel uit en let op “wat de computer aankan”.

Graag wil ik benadrukken dat de manager in Hazeldonk heel vriendelijk het geld teruggaf nadat hij uitgebreid had gerekend en dat de 4 meisjes achter de kassa erg vriendelijk lachten en dat zij er natuurlijk niets aan kunnen doen.

Ergens op een hoofdkantoor moet er iets in de computer veranderd worden bij het voordeelmenu. Ondertussen kun je natuurlijk ook hier een kijkje nemen