Tagarchief: Rotterdam

Wat gaat er mis in het voorgezet onderwijs?

IMG_2200

Een zes min voor de leraar

In 35 minuten word je bijgepraat over de staat van ons onderwijs. Voor iedereen die 35 minuten de tijd heeft: Kijk naar de aflevering van Zembla over het failliet van het onderwijs. Ben je docent, ouder, student, of leerling dan weet je dit waarschijnlijk al. Maar ken je alle facetten? Klik op 6-voor de leraar voor de link naar Zembla.

zes-voor de leraar

Omdat ik de uitzending zo belangrijk vind, heb ik er tijd ingestoken om zoveel mogelijk letterlijk, de tekst van de uitzending uit te schrijven voor iedereen die geen tijd heeft om de uitzending te bekijken.

IMG_2197

Burn-out

Een op de vijf leraren krijgt een burn-out. De leraar wordt al dertig jaar systematisch gesloopt.Het onderwijs kampt met een groot leraren tekort. Scholen zijn genoodzaakt lesuren te schrappen. Universiteiten slaan alarm over het niveau van de middelbare scholieren die zich aanmelden.
“Ze hebben bepaalde basisvaardigheden niet geleerd”.

Staatssecretaris Sander Dekker pompte de afgelopen jaren honderden miljoenen in verbetering van het onderwijs. Hij zegt:

“689 miljoen waarvan het overgrote deel terecht komt bij die leraren”

De vraag aan een docent:

Heeft u daar iets van gemerkt?

Nee!

“Als je dadelijk een docent wilt zien, moet je naar een museum” zegt Eric van’t Zelfde, directeur van de Hugo de Grootschool in Rotterdam.

De kwaliteit van ons onderwijs

Zembla onderzoekt waarom de kwaliteit van ons onderwijs daalt.  Leerlingen komen essentiële rekenvaardigheden tekort.

“Dat ligt niet aan de studenten maar aan hun vooropleiding” aldus professor wiskunde Joost Hulshof (VU). Eerstejaars studenten krijgen een speciale ingehuurde docent die hen basale rekenvaardigheden bijbrengt. Elementaire wiskunde.  Het betekent dat een deel van het middelbare schoolonderwijs aan de universiteit wordt gegeven ondanks dat ze 6 jaar wiskunde hebben gehad op de middelbare school. Het wegwerken van de kennisachterstand leidt volgens professor Hulshof tot een aanzienlijke verlenging van de studieduur.De meeste beta-studies zijn 5 jaar geworden in plaats van 4.

IMG_2195

Wat gaat er mis in het voortgezet onderwijs?

Wiskunde: de wiskundetoetsen worden als veel te talig gezien: het zijn verhaaltjes in plaats van gewone rekensommen.De vervolgopleidingen zijn tegen het gebruik van de zogenaamde grafische rekenmachine. Op de middelbare school is het gebruik verplicht maar op de universiteit is de rekenmachine niet toegestaan. Leerlingen kunnen niet meer goed rekenen. Een wiskunde docente van Beter Onderwijs Nederland: “Ik denk dat het apparaat daarmee te maken heeft. De rekenmethode is zeker niet de enige oorzaak voor het dalend niveau.

Minuut 4

Onaantrekkelijk beroep

Het vak van docent wordt steeds onaantrekkelijker. Een groot gedeelte van de leraren is overbelast en is alleen nog maar bezig met de waan van de dag. Dat is niet zoals onderwijs eruit zou moeten zien. Het beroep leraar is voor veel afgestudeerden niet meer interessant. Gevolg: een enorm lerarentekort. Op internet vinden we honderden onderwijsvacatures. De gemeente Rotterdam keert sinds kort bonussen van 5000 euro uit aan startende docenten.Scholen schakelen headhunters in om leraren te vinden. Wiskundeleraren maar ook natuurkunde en economie. Die zijn eigenlijk niet meer te vinden omdat deze mensen ook in het bedrijfsleven aan de slag kunnen.

Wat doen scholen als ze leraren tekortkomen?

De meeste scholen willen hier niet over praten met Zembla uit angst voor imagoschade.

Eric van’t Zelfde (scholengemeenschap Hugo de Groot/Rotterdam):

Dit jaar is er 4700FTE tekort in het onderwijs. Een docent Duits: lukt niet.Volgend jaar ga ik het vak schrappen. Natuurkunde, scheikunde, wiskunde, biologie,… geen docent te vinden. Ook niet op de opleidingen! Dus ook niet over 4 jaar!We kunnen wel van alles gaan verzinnen over hoe je het onderwijs moet inrichten maar als die man of vrouw voor de klas er niet is. Ik heb collega’s die met pensioen waren bereid gevonden om terug te komen en weer voor de klas te staan: een docent van 67, een docent  Nederlands die is 73 jaar. Ik heb een aantal mensen van 67. Ik houd mijn hart vast als die aan het einde van dit jaar zeggen: Joh Eric, dit jaar gaan we echt met pensioen! Ik moet er niet aan denken. Voor leerlingen betekent dit dat ze geen docent hebben en dat er lessen uitvallen. en dat ik dan brieven van ouders krijg die terecht zeggen: wat ben je nou voor school, je hebt niet eens docenten voor de klas. Het enige dat ik dan kan zeggen is: ik weet het, het spijt me.

Wat op de scholengemeenschap Hugo de Groot in Rotterdam dreigt is op het Trajectum  College in Utrecht al werkelijkheid. Al maanden zoeken ze hier tevergeefs naar een docent wiskunde. Daardoor komen sommige wiskunde-onderwerpen niet aan bod. Alle leerlingen krijgen een uur wiskunde minder per week.

Waarom huurt u niet een tijdelijke kracht in?
Trajectum Utrecht, P. de Man: Dat doen we ook wel. Maar we zijn niet tevreden over de kwaliteit die wij van de uitzendbureaus aangeleverd krijgen.

Wat mist u dan?

We krijgen kandidaten wiskunde aangeleverd die net de opleiding zijn gestart die nog nooit voor de klas hebben gestaan. We zijn al blij als we een bevoegd iemand hebben. Omdat er niet genoeg bevoegde docenten zijn moeten scholen lessen schrappen of zetten scholen vaak onbevoegde docenten voor de klas.

Uit een rapport van de onderwijsinspectie blijkt dat gemiddeld bijna een kwart van de lessen door onbevoegde docenten wordt gegeven.

J. Dronkers (onderwijssocioloog): “Het aantal onbevoegde docenten die lesgeven neemt toe. Het meest in het VMBO. Dronkers onderzocht de gevolgen hiervan: dat op scholen waar veel onbevoegde leraren lesgeven, de onderwijsprestaties lager zijn.De eindexamencijfers zijn lager, een lager percentage geslaagden.

De overheid gedoogt het werken met onbevoegde docenten nog EEN jaar.Vanaf 2017 mag het niet meer. Goede leraren zijn amper te vinden.

Hoe zit het met de lerarenopleiding?

Cijfers laten zien dat het aantal aanmeldingen al jaren afneemt. Zorgelijker is dat het niveau van de opgeleide docenten niet optimaal is zegt de voorzitter van de Algemene Onderwijsbond.

Er zijn 3 componenten om een bevoegd leraar te zijn:

  • vakinhoud moet op orde zijn
  • je moet weten hoe leerlingen leren
  • hoe breng ik mijn lesstof over

Vakinhoud, didactiek en pedagogiek moeten dus op orde zijn. Als je aan één van deze componenten niet genoeg aandacht besteedt, gaat het mis. Volgens de vakbond zijn de onderdelen niet in orde op de opleiding. Pedagogiek en didactiek wordt steeds minder belangrijk gevonden. Binnen het onderwijs verandert met grote regelmaat het idee over hoe er lesgegeven moet worden. Volgens de Algemene Onderwijsbond ligt de nadruk tegenwoordig vooral op de vakinhoudelijke kennis van de leraar. En daar wordt te gemakkelijk over gedacht.  De gedachte: “als je weet waar je het over hebt, dan kun je het ook aan leerlingen uitleggen. En dat is niet zo.”

Een docente wiskunde (mevrouw Baan) herkent dit.

Ze leiden je op om de wiskunde goed te beheersen maar hoe je dit overbrengt aan basis, kader en tl-leerlingen van het VMBO vind ik onvoldoende belicht.”

Ook Anne-Wil van Herk (docent Engels) herkent het verhaal. Ze worstelt met het overbrengen van leerstof.Zij vindt dat de lerarenopleiding te weinig verschillende onderwijsmethodes aanleert.
Ze leren me nu één bepaalde manier van lesgeven en hoe het eigenlijk zou moeten, prachtig idee, maar het is niet hoe het in de praktijk werkt.” Ze vindt dat haar lerarenopleiding vooral de nadruk legt op  de methode “ontdekkend leren”. Leerlingen moeten zelf uitvinden wat een antwoord op een vraag of een opgave is zonder dat de leraar eerst uitleg geeft. “Leerlingen komen van de basisschool af en die hebben al het inzicht: hé, ik moet eerst de regel eerst kennen, anders kan ik dit helemaal niet maken. Die reacties krijg ik ook en daar worstel ik mee. Ik heb het geprobeerd maar ik kreeg zoveel vragen en kinderen die verward raken: he mevrouw hoe moet het nou??

Hogeschool van Utrecht

Zembla krijgt emails die het verhaal van Mevrouw van Herk bevestigen. We vragen de Hogeschool van Utrecht waar deze studenten opgeleid worden om commentaar. Ze willen niet op camera reageren maar laten telefonisch weten zich niet in het verhaal te herkennen. Ze zeggen dat ze verschillende lesmethodes aanbieden. De methode Ontdekkend Leren is slechts éénmaal aangeboden volgens hen.  We vragen de Hogeschool of ze ons lesplanningen of roosters kunnen laten zien waaruit dat blijkt, maar die krijgen we niet. De Hogeschool is het niet eens met de kritiek van mevrouw van Herk.

M. Katee (onderwijsadviseur):

Dat is dan echt een beperkte lerarenopleiding. Een goede leraar bedient zich van allerlei didactische modellen.

Zij werkt al 25 jaar in het onderwijs en adviseert scholen over lesmethodes en taalonderwijs.

Alleen maar ontdekkend leren aanbieden: je doet er kinderen mee tekort. Je verspilt tijd. Een groot deel van de leerlingen doe je daar kinderen geen plezier mee.

Minuut 16.03

Ontdekkend leren 

In 2009 doet de universiteit van Melbourne een groot internationaal onderzoek naar het effect van verschillende methodes. Professor onderwijskunde John Hattie onderzoekt daarbij 150 factoren die invloed hebben op leerprestaties van leerlingen en stelt een ranglijst op. Ontdekkend leren staat op de 91e plaats. Alles wat onder de 50e plaats staat op die ranglijst heeft eigenlijk niet zo’n effect.

De onderwijsbond vindt dat de stagescholen en aankomende studenten meer invloed moeten krijgen op de opleiding.

Minuut 17

Mevrouw Ramautar, docente wiskunde in Rotterdam-Zuid die uit het bedrijfsleven kwam, volgde haar hart en ging het onderwijs is. Ze wordt fulltime docent Engels

Zembla: Verbaasde u zich toen u in deze sector aan de slag ging?

Ramautar: Nee, toen nog niet omdat ik er helemaal niet bekend mee was. Later pas dacht ik: goh, zo’n ideale wereld is het toch niet.

Ze heeft een contract voor 40 uur per week maar daarmee redt ze het bij lange na niet zegt ze. Naast het lesgeven en nakijken heeft ze nog allerlei zorgtaken. De school staat in een achterstandswijk. Veel leerlingen hebben leerachterstanden, gedragsproblemen of moeilijkheden thuis.
Die kinderen krijgen thuis geen of weinig aandacht

Zembla: Worden de kinderen aan hun lot overgelaten?

Ramautar: Ja, soms wel. En ook qua verzorging of eten. Soms hebben we hen ontbijt gegeven ’s ochtends. Je geeft hen een goed gevoel. Een goede leeromgeving en daar gaat gewoon tijd inzitten.

Eric van’t Zelfde (directeur Hugo de Groot)  Ga even kijken naar al die ‘wallen”( kringen onder de ogen) Werkdruk!

L. Verheggen (voorzitter Algemene Onderwijsbond)

We vragen veel te veel van al die leerkrachten buiten het lesgeven om. Het is een sluipend proces.

Wat vraagt de maatschappij?

minuut 19. De Onderwijsbond:

Zodra er in de maatschappij iets aan de hand is waarvan we zeggen: dat is een probleem, dan heb ik het over

  • kinderen die niet met geld om kunnen gaan
  • overgewicht
  • drugs
  • loverboys
  • radicalisering

alles wat in de maatschappij tegenkomen en waarvan we met elkaar concluderen: daar zit een probleem, dan is er in de regel één pavlovreactie:

dat is een taak voor het onderwijs!

Volle klassen, veel uren

In vergelijking met Europese collega’s staan Nederlandse collega’s de meeste uren voor de klas. En die klas is ook nog eens overvol. Plofklassen worden ze genoemd. Mevrouw Ramautar uit Rotterdam heeft bijvoorbeeld een klas van 36 leerlingen! Een aantal leerlingen komt duidelijk aandacht te kort. Dit kan leiden tot onoverbrugbare leerachterstanden.

-wordt vervolgd – Je kunt natuurlijk vast de Zembla uitzending van woensdag 27 januari bekijken. Ik verklap dat Sander Dekker  niet wilde reageren. Hij zal zich vast “niet herkennen in het beeld” een vaak door politici gebruikte uitdrukking die steeds vaker door anderen (Hogeschool Utrecht) gebruikt wordt.

IFFR Rotterdam – Charlie’s Country

Scannen met apparaat of toch maar weer met het blote oog?

Het IFFR en de scanapparaten

Ga ik het hebben over de scanapparaten voor de e-tickets? Welnee, ze doen het meestal niet, of er zijn te weinig scanners … immers er zijn  vrijwilligers op het festival die met een bionisch oog je ticket zomaar zonder scanner kunnen controleren en  vrolijk roepen: “Ja, in orde”.

Scannertje mee

Zijn er inmiddels al voldoende scanners zo na een dag of 3? Tip voor de vrijwilligers: kom op tijd, en neem een scanner of 3 mee aangezien er altijd wel één of twee kapot zijn en je collega het te druk heeft.

CharlieLaat ik het hebben over een film die in ieder geval dik in orde is en waar de handen flink op elkaar gingen: Charlie’s Country van Rolf de Heer. De Australische regisseur Rolf de Heer met het droevige verhaal van een oudere Aboriginal Charlie, die zich terugtrekt in de bush, zijn eigen ‘country’,  als de politie zijn traditionele speer in beslag neemt. De Aboriginal wordt gespeeld door David Gulpilil. Op het filmfestival in Cannes 2014 won hij de prijs voor de beste acteur (un certain regard). Rolf heeft al vaker met hem gewerkt (Ten Canoes) en dat begrijp je direct als je David ziet. Je blijft maar kijken naar deze expressieve man die ook pijnlijk verdrietig kan kijken.

Nederlandse Roots

Trouwens Australische regisseur? Klinkt het niet Nederlands, dat Rolf. Juist, een Nederlander van geboorte die Nederland op achtjarige leeftijd verliet en moest lachen toen hij ons, IFFR-publiek,  vertelde in de Q&A dat hij die ochtend een klein cupje “PINDAKAAS” zag en dat herkende. Nederlands sprak hij echter niet meer behalve dan de zin in het Nederlands “Ik ben in Nederland geboren maar ik spreek geen Nederlands.” of iets van die strekking.

Vooraf

Hij wenste ons veel plezier vooraf aan de film en voegde eraan toe dat het nu niet meer zijn film, maar onze film was geworden en hij benieuwd was naar hoe wij het zouden ervaren.

Pas op Spoiler Charlie’s Country

Wat hij vertelde over zijn film Charlie’s Country gebeurde in het Engels. Met bijzonder veel humor vertelt hij hoe hij samen met de hoofdrolspeler David Gulpilil het script heeft geschreven. Dat gebeurde terwijl David nog “in treatment” zat om van de alcohol af te komen en daarom noemt Rolf de Heer het een scriptment met ook de nodige humor. Hij bevestigt wat ik al eerder had gelezen in The Guardian – about David Gulpilil: namelijk dat er veel uit Davids eigen leven in de film zit, maar niet alles. Zo heeft David nooit echt in de bush gewoond.  Wel, zo verteld Rolf, is hij teruggegaan naar de plek waar hij vandaan komt, zo mogelijk nog veel afgelegener dan de plek waar de film is opgenomen (Ramingining in Arnhem Land). Rolf weet niet meer precies wie wat heeft verzonnen, ze hebben het echt samen gedaan. Weliswaar deed hij het schrijfwerk, dat dan weer wel.

Veranderen films de wereld?

Er zat nog veel meer humor en wijsheid in zijn verhaal. Zo vertelde hij dat hij een film had gemaakt waar niemand naar gekeken had maar waarmee hij de wereld had willen veranderen. “Zo werkt dat niet met films. Don’t try to dominate but join in the discussion” was zo ongeveer de les die hij daarvan geleerd had. En op een vraag uit het IFFR-publiek uit de Q&A

Hoe vonden de aboriginals de film?

verhaalde hij over de open-air bush screening voor aboriginals. “Opeens was er een hondengevecht zoals er velen zijn en niemand keek meer naar de film, iedereen was met die honden bezig”en toen dat afgelopen was, zagen ze net de aftiteling al. Ze vonden de film mooi trouwens.

De regisseur gaf een interview voor VPRO cinema.nl dat nog te zien en beluisteren is. En als je dan toch aan het luisteren ben, geniet dan van de piano-muziek die Graham Tardif bij de muziek maakte. Dat maakte de film nog gevoeliger. Een prachtig document. Volgens mij gaat de film na het IFFR het land door zodat veel meer mensen dit kunnen zien.

Films van Nils Malmros in de Nederlandse filmhuizen te zien?

Gelezen. Blij.
Gelezen. Blij.

Nog niet… maar de kans dat het zal gebeuren wordt iets groter: in Trouw dit weekend, februari 2014: “Mart Dominicus kijkt terug op 10 dagen IFFR” en daarin lees ik tot mijn grote blijdschap onder het kopje

Ontdekken
Nils Malmros. Volgens Mart Dominicus, docent aan de Nederlandse Filmacademie kan Sorrow and Joy (2013) zo in de bioscoop. Ik ben het helemaal met Mart eens (dank!) en als hij dat zegt betekent het vast meer dan wanneer ik dat op mijn kleine, niet al te vaak gelezen blogje schrijf. Net als andere bezoekers op het IFFR 2014 ben ik filmfan en ontdekte de regisseur Nils Malmros in Rotterdam omdat bijna al zijn films in Rotterdam (met Engelse ondertiteling) vertoond werden. Na het zien van Sorrow and Joy (2013) lazen we het interview met Nils Damros in the Daily Tiger, een krantje dat elke dag gedurende het festival gratis klaar ligt, en ontdekten we dat bijna alle oudere (maar zeker niet minder interessante films) van hem in Rotterdam draaiden. Last minute ticket na last minute ticket kochten wij totdat het op vrijdagavond opeens uitverkocht was waardoor we niet alle films zagen. De films van Nils Malmros zijn juist zo interessant om allemaal te zien omdat ze in elkaar passen, en hetzelfde verhaal op verschillende manieren en in verschillende periodes vertellen.

Q&A
Er zal vast wel iemand zijn die zorgt voor Nederlandse ondertiteling bij de films van deze Deense filmmaker die voor al zijn films put uit eigen ervaring. De regisseur was aanwezig op het festival en vertelde na afloop in de Q&A van Sorrow and Joy waarom hij deze film nu pas kon maken nadat zijn vrouw gepensioneerd was.

Inhoud van de films
Er staat een uitgebreide inleiding op de website van het IFFR programma 2014. Sorrow and joy (2013) scoorde een 4,5 bij het publiek. Je mag in Rotterdam altijd na de film je waardering “scheurend” aangeven op een kaart met de cijfers 1 t/m 5. Uit betrouwbare bron weet ik dat er ook al eens een film van Malmros op het filmfestival in Vlissingen uitstekend werd gewaardeerd door het publiek en helemaal bovenaan kwam te staan.

Waar?
Waar zijn zijn films verder te zien behalve op festivals en in Denemarken? Je kunt ze (nog niet) op dvd kopen, bekijken…. Wie springt er in dit gat? Wie organiseert een Nils Malmros-weekend, een Deens/Scandinavisch Filmfestival? Ja, ik weet het, “de Scandinavische hype” is alweer een beetje voorbij maar voor kwaliteitsfilms, en zeker voor een film als The tree of Knowledge of het nieuwe Sorrow and joy. Wie gaat hier aandacht aan besteden?

Doe mij maar meer van’t Zelfde – Superschool

Dankzij Monika Boekestijn met wie ik een passie deel, werd mijn aandacht gevestigd op de VPRO-uitzending Tegenlicht met Eric van’t Zelfde, een schoolleider met lef in Rotterdam. Eerder had ik al bij toeval een interview gelezen in de VPRO-gids met hem en zijn broers (allebei rechters).

Heeft u 20 minuutjes over om te horen welke kant we op moeten met het onderwijs? Kijk dan naar de Tegenlicht uitzending. En dan weet u vast op wie ik zou willen stemmen als hij de politiek in zou gaan. Zijn verhaal scheelt mij een blog of 100. En mocht u nog geld teveel hebben (alweer een bonus gekregen?) en een goed doel zoeken…

Wat IFFR? Tijgerpas afgeschaft!

Leukste Uitje van het Jaar

Het : voor veel mensen het leukste Uitje van het Jaar. Met vrienden, met je partner, met familie, met buitenlandse vrienden… Er gaat een heel ritueel aan vooraf dat voelt als het Sinterklaas ritueel van lootjes trekken en surprises maken.
Je moet zorgen dat je een fijne niet al te dure overnachting regelt als je niet in Rotterdam woont en je zoekt kleine gezellige restaurantjes die je net op tijd vindt voordat het er echt druk is en iedereen ze gevonden heeft (dat noem ik de surprises)

Ritueel
Een ander onderdeel van het ritueel is samen films uitzoeken, korte beschrijvingen lezen, trailer bekijken, het blokkenschema proberen te “lezen” online kaartjes bestellen die je dan op de eerste dag kunt afhalen. De mooiste meest verrassende films beschouw je dan als kado’s.Heb je hem al te pakken? Die ‘vibe’, dat vakantiegevoel van lekker struinen door Rotterdam en overal die gezellige Filmfans met Tijgerpassen te zien. Houd dat beeld vast.

Tijgerpas
Je bestelde natuurlijk je Tijgerpas. Als echte vriend van het festival. Fotootje digitaal erop en klaar was ’t ie. Met de tijgerpas (15 euro in 2011) op elk filmkaartje 2,50 korting. En als echte fan ga je naar meer dan 6 films….

Nu moet je het beeld van de Tijgerpas loslaten. Laat je los? Laat NU LOS.

Als voormalig tijgervriend kreeg ik zonder nazorg een schokkend mailtje van de IFFR organisatie:

De voordelen van de Tijgerpas overlappen deels met die van het Tiger Friends-lidmaatschap dat we vorig jaar gelanceerd hebben. Daarom is besloten de Tijgerpas vanaf de editie van 2012 niet meer aan te bieden.

Neeeeeee

Maar er volgde nog meer…

Om toch optimaal te profiteren van de voordelen van het IFFR bieden wij u, als Tijgerpas-houder uit 2011, nu met korting een Tiger Friends-lidmaatschap aan. U betaalt €35 voor het eerste jaar in plaats van €50.

Tellen jullie mee? Ik ga het niet mooier formuleren dan de mensen van de Marketing: Geval van Duidelijk Duur.

Vriendschap
Eerder dit jaar kreeg ik een bedelbrief via het IFFR over de tigerfilms.Ze zochten een mecenas.Nu zoek ik een mecenas.In ruil bied ik aan te bloggen over het IFFR met foto’s en elke cent die ik uitgeef creatief te verantwoorden (surprises). Exclusief, maar het kan ook openbaar. Natuurlijk ben ik bereid een banner met naam van mijn mecenas op mijn blog te plaatsen. Als bonus beloof ik een klein filmpje te maken met als titel: If you see a friend without a smile,
give him one of yours.

Word Juffiefriend
Stuur me een mailtje of laat een reactie achter, iedereen krijgt persoonlijk bericht.Ook het IFFR zelf accepteer ik als mecenas. Met een donatie van 5 euro al Juffiefriend!