Tagarchief: schilderijen

Waarom worden de bladeren rood?

DSC00157Heeft u het zich al weleens afgevraagd? Het schijnt dat biologen er zelfs ruzie over maken en er verschillende theorieën op los hebben gelaten. De theorie die het meest aangehouden wordt zegt dat bladluis groene en gele bladeren aantrekkelijker vindt om in te nestelen.

Dode boom

Rood lijkt mogelijk voor hen erg op bruin en dan gaat het vaak om een dode boom en daar wil je als luis niet in gevonden worden. Of het nu daadwerkelijk zo is dat luizen kunnen ‘zien’ of ‘bemerken’ dat een boom een rode kleur heeft….

 

Als schilderij

Waar we het wel over eens kunnen worden is dat het een prachtig gezicht is. Ergens in de tuin van Grand Hotel Karel V in Utrecht zag ik deze bladeren en vond het opeens niet meer zo erg dat ik niet schilderen kan.

Fijne dag!

Als je dan toch aan het schilderen bent

Voor het eerst loop ik in de bibliotheek niet rechtstreeks naar de boeken of de tijdschriften. Het is duidelijk een dag met tussenstappen en een omweg. Daardoor sla ik scherp de hoek om en sta eerst even stil. Terwijl de schilderijen er altijd al stonden, aanschouw ik ze nu pas voor de eerste keer. De meeste schilderijen rusten tegen de muur, drie soms vier schilderijen zijn achter elkaar gezet zodat je niet kunt zien wat er verhuld wordt.

Er is een schildering van een man en een vrouw in een café. De man is zichtbaar maar voor het gezicht en het bovenlichaam van de vrouw zit de balustrade van een trapconstructie. Aan de japon en schoenen kan ik zien dat het een vrouw moet zijn. Een mooi wit tenue en de suggestie van een aantrekkelijke, fijngebouwde vrouw. Het niet zien prikkelt. Slaagde de kunstenaar er niet in haar gezicht en lichaam af te beelden? Of is mijn irritatie het doel. Dat kunst iets met je moet doen, iets aanwakkeren?

Aangewakkerd loop ik door. Wat roept de volgende vrouw bij me op die tussen twee schilderijen op een doek staat? Zij is in klederdracht met van die gekke spiegeltjes aan de zijkant van haar kapje. Ze staat tussen een zwart-wit tandwiel en een ander zwart wit schilderij met strepen. Wat voert ze uit? Berustend wachten totdat de kunstenaar klaar is? Dankzij haar ben ik het trapje opgelopen en sta onverwachts tussen de boekenkasten en werktafels. Op deze manier ben ik nog nooit op de eerste etage beland.

Twee meisjes die bij de boekenkast godsdienst, filosofie en psychologie zitten, fluisteren over dungesneden rauwe ossenhaas en waar je het bij zou kunnen combineren. Voor hen liggen examenbundels en gekrabbelde notities. Dat combineert minder bij de carpaccio. Het ene meisje is fijngebouwd en heeft een gezicht met lieve ogen en een zachte uitdrukking op haar gezicht, haar nagels zien er keurig uit.

Die schilder had slechts door hoeven te lopen en hij zou geen balustrade meer nodig gehad hebben. Terwijl ze met examenvoorbereidingen bezig is, had ze vast tijd gehad om haar portret op te laten tekenen.
Schilders zijn lui.

(kijkje nemen? Zie: kunstuitleen)

De kwetsbare en vertrapte medemens – Jopie Huisman

In het museum hangt een droevig zooitje afval. Het gekke is dat de mensen er blij uitkomen. Ik begrijp het zelf ook niet’ zei Jopie Huisman (1922-2000) over zijn eigen museum in Workum, Friesland.

1975_rood_hemd

Ik begrijp het wel want zijn kunst ontroert, raakt je. Hij schilderde de kwetsbare en vertrapte medemens zonder oordeel en zijn schilderijen roepen veel emoties op. Heb je ooit op deze manier naar ‘vodden’ gekeken? Hij geeft waarde aan dingen die door de meeste mensen amper bekeken worden. Door zijn schilderijen ga je anders kijken – denken. Kijk hoe hij de handen van zijn vader schilderde, of het koord van de schoenen, of de jas en het gezicht van Euze.
Het zijn immers niet alleen zijn schilderijen, het zijn ook de uitspraken die erboven staan (en die terug te vinden zijn in het boek ‘ Schilder van het mededogen’)

Img_4375‘Ik heb geen stem gehad in mijn geboorte en ik kan niet verhinderen dat ik straks ogenschijnlijk in het niets verdwijn. Daar tussenin gebeurt het. Dat brengt me in verwarring, daar ben ik door ontroerd.’
Mocht je in Friesland zijn, ga dan vooral kijken in het Jopie Huisman Museum in Workum.

Dit bericht verscheen op 20 juli 2009 op een ander weblog van mij