Tagarchief: schrijven

Het nut van een schrijfcursus en hoe je opeens inspiratie krijgt

Schrijven maar!
Schrijven maar!

Heb ooit één keer een schrijfcursus gedaan. Zelden zo weinig geschreven, niet in de cursus maar ook niet meer daarbuiten. Wat heb ik ervan geleerd? Als ik wil schrijven dan schrijf ik. Als ik een schrijfcursus doe dan stel ik het schrijven uit want dan blijk ik opeens heel druk aan het ‘cursussen’. Geen cursussen meer. En zeker niet een cursus waarin de cursusleidster de tafels in een U-vorm heeft opgesteld en dan een appel in het midden op een tafel neerlegt en zegt: “Nou schrijven maar!”

Ze bleek bij nader inzien (ik had me te spontaan aangemeld) iemand die niet echt veel schreef zelf. De cursus heb ik niet meer afgemaakt, ik ben boeken gaan lezen op de avonden dat ik eigenlijk cursus had. Dat spijbelen voelde heerlijk. Misschien moet ik toch juist weer eens een cursus doen; ik hou erg van lezen maar kom er veel te weinig aan toe.

Wacht… zou ik me aan moeten melden voor een leesclub?  zodat ik ….

Stel dat ik geen slaap nodig zou hebben

IMG_0476zou ik dan kunnen zien hoe een blaadje blad wordt aan de boom? Zou ik zien hoe het steeltje van een gele anemoon zich ontwikkelt ? Zou ik de knop van een Magnolia kunnen zien ontluiken?
Elke dag opnieuw ben ik te laat en bemerk dat er ’s nachts – volgens mij gebeurt dit ’s nachts – een stukje steel, een beetje blad, een nieuwbakken bloempje is geboren dat de dag ervoor nog in een omhulseltje verbleef.
Wat een gemis. Voorjaar na voorjaar het niet te spotten. Maandenlang om me voor te bereiden, scherp en alert te zijn, me te positioneren, tijgerend door de tuin met mijn lichaam stevig op het gras gedrukt en de adem in. De groei moet hoorbaar zijn en het oog anticiperend.

Wederom constateer ik dat HET is gebeurd zonder mij. Terwijl het zo uniek zou zijn het groeiproces in kaart te brengen voor het nageslacht, het op te tekenen in een petieterig groen boekje; links de tekst en rechts een groen sprietje dat, terwijl je het boekje opendoet, langzaam omhoog slingert, zich vastgrijpt aan mijn pen om de gedachte dat je bladeren en bloemen kunt zien groeien te laten omsmelten tot het beginpunt van een verhaal.

Nieuws dat een reis aflegt

Het is verwonderlijk hoe het opeens stil kan vallen en het gevoel van urgentie ontbreekt om iets toe te vertrouwen aan jullie via mijn blog. Zoals jullie weten is “alles materiaal’ voor iemand die schrijft,  dus ook het gebrek eraan. Zelf zou ik een nieuwe oorspronkelijke gedachte willen verwoorden maar soms verbergt het nieuws zich.

Emily Dickinson, een Amerikaanse dichteres, maakte nieuws tot iets abstracts. En mocht je denken dat het een vergissing  is perceiveless dan kan ik je vertellen dat Emily  een bijzondere schrijfstijl bezat en nieuwe woorden bedacht. Misschien omdat ze de oude woorden zat werd. Ze  schijnt The Webster Dictionary uitgebreid bestudeerd te hebben en en wie weet was ze toe aan iets nieuws.

How news must feel when travelling

If News had any heart

Alightning at the Dwelling

“Twill enter like a Dart!”

What News must think when pondering

If News had any Thought

Concerning the stupendousness

Of its percieveless freight!

What News will do when every Man

Shall comprehend as one

And not in all the Universe

A thing to tell remain?

(vertaling van Peter Verstegen)

Hoe voelt Nieuws dat een hart heeft

Als het zijn reis aflegt

En als hij bij de Woning aangeland

Erin gaat als een Schicht!

Wat denkt het NIeuws dat zich bezint

Als Nieuws ooit heeft Gedacht

Omtrent de ontzagwekkendheid

Van zijn onkenbre vracht!

Wat doet het Nieuws als Iedereen

Het als één man verstaat

En ’t Universum nergens meer

Iets te vertellen laat?

Schrijvers over prijzen

In de Volkskrant van vandaag, 30 oktober 2012 lees ik een stukje over Bernlef geschreven door Arjan Peters:

Toen het in mei 1994 bekend werd dat hij de P.C. Hooftprijs kreeg voor zijn poezie (75 duizend euro) relativeerde Bernlef prompt: ‘ De waarde van prijzen wordt veel te groot geacht. Een andere jury betekent een andere prijswinnaar. Zo simpel is dat.”

Volgens mij was het Jose Saramago, een Portugese schrijver die zei: ” van prijzen ga je niet beter schrijven”.

Een gedicht over de tijd ten afscheid. Een gedicht voor ons nu wij er nog zijn terwijl zij er niet meer zijn van een dichter, Rutger Kopland, die er ook niet meer is.

Tijd

Tijd – het is vreemd, het is vreemd mooi ook
nooit te zullen weten wat het is

en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven

zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
naar iets in zichzelf, iets ziet daar
wat het meekreeg

zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat
een verte voorbij onze ogen

het is vreemd maar ook vreemd mooi te bedenken
dat ooit niemand meer zal weten
dat we hebben geleefd

te bedenken hoe nu we leven, hoe hier
maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder
de echo’s van de onbekende diepten in ons hoofd

niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen wind

Verschenen in Over het verlangen naar een sigaret, uitg. Van Oorschot, 2001

Schrijftips

1. Vertrek naar een plek die je niet op nauwelijks kent.

2. Zorg ervoor dat er geen internet, televisie of radio is.

3. Ga niet de hele dag op stap.

4. Laat je niet uit je dagritme halen door bezoek.

5. Zorg voor een kamer met uitzicht.

6. Richt je aandacht slechts op één project.

7. Geef toe aan de verveling.

8. Verstop de klok en maak tijd cyclisch.
Acht nuttige schrijftips uit een boek dat ‘ een pleidooi voor een langzame toekomst is.

Afkomstig uit het boek van Joke Hermsen  Tip 3 is wel lastig voor me. Tip 7 heeft mijn aandacht.

Eerder gepubliceerd

De zomerbruid – over detectives en thrillers

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Suzanne Vermeer:  hebt u weleens een boek van haar gelezen omdat u vrouw bent en gek bent op vrouwelijke psychologische thriller schrijfsters? Suzanne Vermeer bestaat helemaal niet. Die naam is verzonnen omdat het beter verkoopt, een vrouw die een spannend boek schrijft.
Paul Goeken schreef onder het pseudoniem Suzanne Vermeer; schreef, niet schrijft omdat hij op 21 juni 2011 overleden is.

Ik hoor u denken: er is pas toch nog een boek uitgekomen onder de naam Suzanne Vermeer? Bon Bini Beach, een ‘heerlijke zomerthriller’. Persoonlijk houd ik meer van winterthrillers en kou en eenzame Skandinavische landschappen maar je zult  net een vakantie naar Kroatie hebben geboekt, dan wil je een zomers boek, toch?  Terug dus naar Bon Bini Beach. Als Suzanne Vermeer  overleden is, wie heeft dan dat boek geschreven? Dat is onbekend. Het is naar een idee van Paul Goeken…

Nederlandse vrouwen lezen veel spannende boeken, het liefst psychologische thrillers. Bij voorkeur dus van vrouwen die Suzanne heten, of Simone of Esther of misschien iets met een L: Lieneke of Loes. Zorg in ieder geval dat er een S/L zit in je naam en dat je lang blond haar hebt (goed nieuws, dit is te regelen).

Juist ja.

Joanne Rowling (van de Harry Potter boeken) schreef haar voornaam niet voluit , omdat jongens, zo was de verwachting, liever niet een boek zouden lezen dat door een vrouw geschreven is. Goede strategie.

Als je dan toch een voornaam hebt, doe dan maar een hele gewone, dat wekt vertrouwen: Karin, of als je een man bent David, of John of Andy , Jo, Stephen, Michael.  Ok, ok, ik geef toe dat ik geen groot onderzoek heb gedaan en zelf veel boeken heb gelezen van iemand die Henning heet. Ik heb in ieder geval niet zo’n groot onderzoek als er gedaan is naar thrillercovers, zie hiervoor: Vrij Nederland Detective en Thrillergids 2012– die allemaal op elkaar lijken:

– een silhouet dat in de verte verdwijnt

– een vrouw in het water (met veel blauw dus en een jurkje)

– en een oog, een vrouwenoog

Trouwens, de thriller van dit jaar is ” 13 uur” een boek geschreven door een man, dat dan weer wel: Deon Meyer

Heb je je boek al geschreven, en heb je al een naam en een titel? Denk eens aan Isa Peters of Isa van der Meer (ook mooi met een cover in het blauw).

Zelf zou ik natuurlijk een andere cover kiezen, je ziet hem hiernaast. Je mag me mailen als je hem wilt gebruiken, we spreken dan wel iets af over de auteursrechten.

Titelsuggestie: de zomerbruid. Hier kun je een volgend seizoen op voortborduren.