Tagarchief: slapen

Met wilskracht kom je verder in het leven

Niet

en met een beetje psychologie… En wilskracht vermindert ook pijn. Met wilskracht leef je langer. Vinden jullie dit geen mooie koppen boven een artikel? Vervolgens ga ik net als bij nu.nl in een paar regels een persoonlijk experiment veralgemeniseren.

Dikwijls

Is dat trouwens een moeilijk woord om uit te spreken? (veralgemeniseren?) Ik schrok een beetje van het feit dat “METEOROLOGISCH het moeilijkst uit te spreken woord is (Onze Taal) omdat dit woord er bij mij heel spontaan zonder een hapering uitkomt. Dat is vreemd. Voor mij is het woord “dikwijls” lastig qua uitspraak dus dat gebruik ik niet meer want vaak kun je een ander woord gebruiken en zo dikwijls kom ik het woord niet meer tegen. Een beetje wilskracht en je onthoudt gemakkelijk een synoniem. Dikwijls vind ik ook een gek woord trouwens maar dit terzijde.

Op je rechterzijde slapen

Mijn bruggetje! – zomaar alsof ik een meteorologisch aspect wil bespreken: terzijde. Vannacht lag ik terzijde. Op een zijde. Op hoofdzakelijk mijn rechterzijde en juist dat simpele feit veroorzaakt mogelijk meer pijn. Al jaren ben ik een rechterzijde slaper en heb daar nooit veel gedachten aan gewijd. Al die jaren was ik dan ook vrij van kiespijn. De laatste weken kan ik daar alleen maar over dromen. niet meer dromen omdat ik kiespijn heb. Van die vervelende zeurende hier-ben-ik-en-ik-ga-niet-weg kiespijn en houd-die-paracetamol- maar-in-de-buurt.

De pijn

-Dit stukje+ zo ging dat vroeger mag je overslaan als het even wat minder met je gaat of als je geen zin hebt in pijnpraatjes van anderen- Met de rest ga ik nu verder met: De pijn is ontstaan nadat mijn tandarts een week of vijf geleden twee van mijn oude (“datumloze” riep hij- zoooo oud dus) vullingen moest vervangen omdat ze lekkage vertoonden. Hij had mij een klein beetje gewaarschuwd – dat één van die vullingen heel groot was en dat dat meer werk (lees:pijn) zou kunnen veroorzaken maar allemaal noodzakelijk nuttig enzo. Dat die vulling zo groot was had ik te danken aan mijn jeugdtandartsbeul die nergens een Spaan van heel liet. Hij vond altijd wel iets om lekker flink te boren. Zijn huis had hij helemaal bij elkaar geboord in een aparte creatieve vorm die in de volksmond “De Holle Kies” werd genoemd.

Zo ging dat vroeger

We moesten altijd met z’n allen tegelijk naar binnen bij de tandarts die ‘kinderen erbij deed’ omdat hij nou eenmaal tandarts was maar niet betrapt werd op enig geduld of vriendelijkheid. Je zou er gemakkelijk traumatische ervaringen hebben kunnen opdoen. Gelukkig was ik de laatste van het stel dus waarschijnlijk was hij al wat vermoeider en zwaaide wat minder met de boor als ik aan de beurt was.

Een lampje

Opeens had ik een idee gisteren; de pijn die ik voel en niet eens precies kan lokaliseren, zit in ieder geval aan de rechterkant van mijn mond, boven maar soms voel ik het ook in mijn onderkaak of wandelt het een stukje heen en weer. Zou het niet een stuk beter zijn als ik NIET op mijn rechterzijde ging liggen? De paracetamol lonkte maar sinds ik gisteren las (ik lees te veel – ik weet het) dat je met paracetamol niet alleen pijn maar ook gevoelens onderdrukt, wil ik het niet te vaak slikken. De laatste tijd zat ik al over mijn max heen en voor je het weet word ik omschreven als “een gevoelloos typ” terwijl ik ondertussen crepeer. Hoe erg kan het worden. Nee, het was tijd voor een idee en als een  “Géo Trouvetout” (Willy Wortel) bedacht ik: het zou weleens uit kunnen maken op welke zijde ik slaap.

DSC00473Buik, links of rechts of rug

Een buikslaper ben ik niet, soms begin ik op mijn rug maar dat duurt nooit lang, ik kan alleen maar het beste slapen als ik op mijn zij ga liggen en zo merkte ik: mijn rechterzij. Ja juist, jullie snappen het lampje nu: DIE RECHTERZIJ DOET PIJN! Dus moet ik op mijn linkerzij gaan liggen. Ik kan jullie verzekeren dat er een interne en externe strijd woedde. Elke keer bleek ik toch weer op die rechterzijde te gaan liggen en moest ik weer terug. LINKS VERDORIE!

Het beste medicijn

Slaap is natuurlijk het beste medicijn en uiteindelijk won de slaap het terwijl ik op mijn linkerzij in slaap viel (tenminste dat geloof ik – ik heb geen getuigen maar moest het doen met een inspectie van mijn kussen) en het is echt pure winst omdat ik geen enkel paracetamolletje (het lijkt minder erg als je de woorden verkleint) heb genomen. Hoera! Ik heb wel een beetje pijn gevoeld maar en er viel mee in te slapen. Vandaar dat ik daar de wijsheid aan ontleen dat je verder komt met wilskracht. In ieder geval kom je de nacht door zonder aspirine.

maar je moet er wel in geloven he? Psychologische pijnbestrijding.

ps: vanavond ga ik weer op mijn linkerzijde liggen. Jippie, lekker slapen!

Met welk dier zou jij de bibliotheek vergelijken?

Dom UtrechtMag ik u mening?

Laat ik eerst deze column rustig opbouwen,  het gaat namelijk om rust en vanuit rust langzaam naar een climax toewerken. Mijn vaste lezers (ja, die heb ik ;)en vrienden weten dat ik letters verslind en ook weleens een eigen mening heb. In Het Biebpanel wordt regelmatig om mijn mening gevraagd en zo krijg ik regelmatig resultaten van hun onderzoek teruggekoppeld.

Informatie en sfeer

Uit een biebpanel onderzoek van 2013 bleek het volgende:

In december 2013 hebben wij onderzoek uitgevoerd naar het imago van de bibliotheek.Leden van het BiebPanel associëren de bibliotheek vooral met boeken en andere materialen zoals CD’s en DVD’s, maar ook met informatie en sfeer. Niet-leden denken bij de bibliotheek naast boeken, andere materialen en rust aan lenen en lezen.
Ja, even goed lezen want het is wat lastig opgeschreven. In ieder geval RUST.

 Rust in de bieb?

IMG_0310-001Leden weten: het is niet altijd rustig in de bibliotheek sinds het soms een toevluchtsoord lijkt voor mensen die uit de dagbesteding zijn gegooid en nog geen alternatief gevonden hebben. Gisteren zat er een meneer in een “luie” stoel diep te snurken, geen boek in zicht. Daar heb ik niet zoveel moeite mee hoor, echter wel met mensen die heel veel met plastic tasjes ritselen en keihard tegen zichzelf praten en steeds agressiever klinken.

Cineville geeft rust

Trouwens vorige week hoor ik ook al luidruchtig gesnurk achter me in de bioscoop. Misschien is een Cinevillepas voor 19 euro per maand een goed alternatief voor het gebrek aan een woning/slaapplaats/dagbesteding? Adverteren ze daar al mee? Dit terzijde.


Wat zou de boer hiervan vindenWelk dier?

Laten we weer even teruggaan naar het onderzoek. Als altijd de onvermijdelijke marketing- image- vraag: met welk dier is de bibliotheek vergelijkbaar?

“Wanneer we vragen met welk dier de bibliotheek vergelijkbaar is, blijkt dit met name een uil te zijn. Dit komt door de wijsheid en bedachtzaamheid die een uil uitstraalt.”

Waarschijnlijk heeft het biebpanel dit niet in Purmerend kunnen optekenen:Purmerend wil maatregelen tegen agressieve oehoe!

Purmerend is klaar met de oehoe. De onlangs neergestreken uil valt mensen met een verstandelijke beperking aan. Het gaat om cliënten van zorginstelling Prinsenstichting. Ook medewerkers worden aangevallen door de imposante vogel.. De scherpe klauwen zorgen voor wonden aan het hoofd.Het grote en imposante dier kiest gewoon de aanval als hij de angst voor mensen is kwijtgeraakt.

Wijsheid en bedachtzaamheid? Wat nou bedachtzaamheid. Aanvallen!

Deze oehoe zou eens een boek moeten lezen! Of: oogjes dicht en snaveltjes toe! Pas er voor op om dieren zomaar eigenschappen toe te kennen. Elke uil is anders, het zijn net mensen. Trouwens hoezo wijsheid? We hebben het toch ook over een uilskuiken?

Geef mij trouwens maar Hedwig, onze eigen uil.

Stel dat ik geen slaap nodig zou hebben

IMG_0476zou ik dan kunnen zien hoe een blaadje blad wordt aan de boom? Zou ik zien hoe het steeltje van een gele anemoon zich ontwikkelt ? Zou ik de knop van een Magnolia kunnen zien ontluiken?
Elke dag opnieuw ben ik te laat en bemerk dat er ’s nachts – volgens mij gebeurt dit ’s nachts – een stukje steel, een beetje blad, een nieuwbakken bloempje is geboren dat de dag ervoor nog in een omhulseltje verbleef.
Wat een gemis. Voorjaar na voorjaar het niet te spotten. Maandenlang om me voor te bereiden, scherp en alert te zijn, me te positioneren, tijgerend door de tuin met mijn lichaam stevig op het gras gedrukt en de adem in. De groei moet hoorbaar zijn en het oog anticiperend.

Wederom constateer ik dat HET is gebeurd zonder mij. Terwijl het zo uniek zou zijn het groeiproces in kaart te brengen voor het nageslacht, het op te tekenen in een petieterig groen boekje; links de tekst en rechts een groen sprietje dat, terwijl je het boekje opendoet, langzaam omhoog slingert, zich vastgrijpt aan mijn pen om de gedachte dat je bladeren en bloemen kunt zien groeien te laten omsmelten tot het beginpunt van een verhaal.

Camino 23

Als er iets belangrijk is na fysieke inspanning, is het lekker slapen. Ik heb er al eens eerder over geschreven. De camino frances, de gebruikelijke Camino de Santiago of de Chemin de St. Jacques kent meer adressen dan de Chemin d’Arles. Maar ach, ook bij de Chemin d’Arles kom je altijd wel aan een plekje. Er wordt me vaak gevraagd: hoe kom je aan die adressen?

Als je Frans spreekt is het makkelijk. Dan koop je gewoon een Franse gids, of een miam-miam-dodo-boekje. Let er dan op dat je de nieuwste editie hebt. Ze hebben ook een site.Het miam-miam staat voor eten en dodo: juist voor slapen. Je kunt op de internetlink klikken om een idee te krijgen van het MMDD-boekje. Veel Fransen hebben zo’n boekje dus als je ze lief aankijkt mag je er ook vaak eventjes in kijken om te zien waar je de volgende avond kan slapen.

Ooit zag ik een Fransman helemaal verhit zijn rugzak uitmesten. Daarna rende hij terug naar de gite. ‘Je l’ai perdu!’ Juist, dat ging over dat beroemde boekje. Gelukkig zagen we hem een uurtje later genieten van een kopje koffie terwijl hij weer in zijn Belangrijke Boekje zat te bladeren. Er staat veel in. Ook of er in dorpjes iets te eten is, of er winkels open zijn, of er een postkantoor is. Kortom: een handig boekje. Klik op: chemin de compostelle

En hoe ziet je bed er dan uit? Tja, dat kan groot zijn, of klein, een oude of een nieuwe matras hebben. Het prettige is dat als het niet goed bevalt dan weet je altijd dat je de volgende dag weer weg bent. Zorg je er wel voor dat je een ‘credencial’ hebt? Dat is een pelgrimspaspoort en daarin krijg je stempels als je ergens overnacht. Je kunt het op verschillende plekken aanschaffen. Ook al voordat je weggaat in Nederland. Kijk maar even op de site http://www.santiago.nl
Zelf kocht ik er ééntje in Arles. Bij een heel oud mannetje dat eerst een kwartier naar zijn bril ging zoeken. Zoals altijd lag die bril niet ver weg. In een prachtig handschrift schreef hij mijn naam erin. En ik kon op pad.

Ook een handige website met adressen: au coeur du chemin

Der Jakobsweg 24 – Übernachten unterwegs

Wenn es etwas gibt, das wirklich wichtig ist nach körperlicher Anstrengung, dann ist es das, herrlich zu schlafen. Ich habe darüber hier schon früher geschrieben. Der “Camino Frances”, der normale “Jakobsweg” oder der “Chemin de St. Jacques” weisen alle mehr Herbergen auf als der Chemin d’Arles. Aber, natürlich gibt es auch auf dem Chemin d’Arles Übernachtungsgelegenheiten auf dem Weg. Ich wurde oft gefragt, wie man an diese Adressen kommt.

Wenn man Französisch kann, ist es natürlich einfach. Dann kauft man einfach einen französischen Reiseführer oder ein “Miam-Miam-Dodo”-Buch. “Miam-Miam” steht fürs Essen und “Dodo” fürs Schlafen. Sie haben auch eine Website. Man kann sich die Internetsite ansehen, um zuerst einen Eindruck zu bekommen vom MMDD-Buch. Wenn man das Buch kauft, muss man nur darauf achten, dass man die aktuellste Ausgabe kauft. Viele Franzosen haben dieses Buch bei sich und wenn man sie lieb ansieht und höflich fragt, kann man sicher auch mal einen Blick in das Buch werfen, um zu schauen, wo man am nächsten Abend schlafen könnte.

Einmal beobachtete ich einen Franzosen, der ziemlich aufgeregt seinen Rucksack durchsuchte. Danach rannte er zurück zur Herberge. “Je l’ai perdu!” (“Ich habe es verloren!”) Ja, es ging genau um das berühmte MMDD-Buch. Glücklicherweise hatte er es wohl wiedergefunden, denn wir sahen ihn eine Stunde später, wie er Kaffee trank und in dem so wichtigen Buch blätterte. Es steht wirklich viel Informatives und Nützliches drin. Falls ihr selbst mal schauen wollt, klickt hier: chemin de compostelle

Und wie ist das nun mit dem Übernachten auf dem Pilgerweg? Wie sieht das Bett aus? Tja, es kann groß sein oder klein oder eine alte oder eine neue Matratze haben. Das Gute ist: Wenn einem die Herberge nicht gefällt, kann man sich immer damit trösten, dass man am nächsten Tag wieder weg sein wird. Wichtig ist, dass man einen “Credencial” hat. Das ist der Pilgerpass, und überall, wo man langs des Weges übernachtet, bekommt man einen Stempel darin. Man kann ihn an verschiedenen Verkaufsstellen kaufen. Sogar schon, bevor man überhaupt die Niederlande verlässt. Weitere Infos dazu gibt es auf www.santiago.nl

Ich habe meinen Pilgerpass in Arles gekauft. Bei einem sehr alten Mann, der erst eine Viertelstunde lang nach seiner Brille suchen musste. Wie immer, lag die Brille natürlich nicht weit weg, man muss sie halt nur finden. In einer sehr schönen Handschrift schrieb er meinen Namen auf den Pass. Und damit konnte ich dann echt anfangen mit dem Pilgern auf dem Jakobsweg.