Tagarchief: Taal

Taal is leuk

Dit is trouwens niet het soort eten dat je er kunt krijgen maar wel waar ik van houd.
Dit is trouwens niet het soort eten dat je er kunt krijgen.
De tekst die ik lees op een website van een burgerbar:

“Wacht even met een drankje,
dan is er altijd snel een tafel vrij!”

“Goedenavond meneer, mevrouw, wilt u een drankje?
“Eh, nou nee, het is erg vol”
“Oh, maar als u even een drankje drinkt, dan is er ….”
“Nee, nee, we wachten even met een drankje, dan is er altijd snel een tafel vrij!”

Het onderwijs en 80 miljoen

Beste Jet Bussemaker,
U bent rond te tafel gaan zitten en hebt samen met anderen een analyse gemaakt over Het Probleem in het onderwijs. Hartstikke goed, daar begint het mee: een analyse over wat er mis is in het onderwijs in Nederland. Of nou ja: waarom lopen beginnende docenten weg. En een project waarin lerarenopleidingen en scholen samen nieuwe onderwijsconcepten onderzoeken om lessen anders te gaan organiseren.*

Buddyproject
Het is u gelukt om daar de komende vier jaar 80 miljoen voor los te peuteren. Bijzonder knap. Probleem, zo heeft uw mysterie ministerie ontdekt : gebrek aan begeleiding van jonge docenten. Oplossing: een buddyproject waarin docenten elkaars lessen gaan bezoeken en gaan feedbacken en elkaar tips geven. Doen (beginnende ministers) dat ook trouwens: elkaar tips geven? Heeft u tips gehad van Ronald Plasterk?

Internationaal Onderwijs Onderzoek Kwaliteit
Er was al eens een analyse gemaakt. Uit het Pisa/Oeso onderzoek in 2009 bleek dat Nederland gezakt was naar de 11e plaats (zie minuut: 1.07 voor de statistiek en 1.40 “the best ones are able to attract the best teachers”).

Rekenen en taal
Uit de analyse van Pisa-Oeso 2009 bleek dat de Nederlandse scholier sinds de meting begon aanzienlijk slechter is gaan lezen en rekenen.

Lag het aan geldgebrek?
Onderzoeken als die van Pisa bevestigen wat studenten, leraren, universiteiten en ouders al jaren roepen: er is iets ernstig mis is met het Nederlands onderwijs. De achteruitgang vond trouwens plaats in een periode dat het onderwijsbudget toenam. Volgens het Pisa-Oeso onderzoek verklaart geld maar 20% van de prestatie-verschillen in het onderwijs.

Ik wil een Buddy?
Riepen beginnende docenten: “ik wil een Buddy, anders loop ik weg!”?
Misschien vinden beginnende docenten het onderwijs niet zo leuk om in te werken of is er iets mis met hun beroepsvoorbereiding of beroepskeuze. Ook al is er een tekort aan docenten in het voortgezet onderwijs, dat betekent niet dat iedereen die wil, kan of geschikt is. Motivatie en prestatie mogen toch wel degelijk een rol spelen anders blijven ze weghollen.

Follow the money
Sorry trouwens dat ik het nu veel ingewikkelder maak dan alleen maar: weglopers moeten teruggehaald worden via Buddyprojecten. Ik vind 80 miljoen een hoop geld voor zo’n project en denk (als in Wie is de Mol): follow the money. Wie heeft er iets aan die buddyprojecten/begeleiding/coaching. Je kunt eindeloos coachen maar als de taak te moeilijk is/lastig is/niet past bij iemand dan kun je mensen niet blijven motiveren. Wie houd je voor de gek? Of kunnen weglopers coach worden?

Luisteren
Leest u hieronder de reacties via internet op het aankondigen van uw vrijgevigheid…

Onbevoegden
In het voortgezet onderwijs zijn er bij sommige vakken grote tekorten, zo groot dat meer dan een kwart van alle VO-lessen wordt gegeven door iemand die niet de daarvoor minimaal vereiste opleiding heeft gevolgd.

Een student
80 miljoen om de binding tussen pabo en praktijk te verbeteren? Ik loop 3-5 dagen per week stage en betaal daarvoor collegegeld. In de afgelopen 4 jaar van mijn studie is er eenmaal iemand naar mij komen kijken, welgeteld 20 hele minuten. Lijkt me dat opleidingen daar voldoende geld aan overhouden, het is immers lestijd die ik als stage heb.

Nog een student op de PABO
Zo’n driekwart van de studenten geeft aan dat ze de opleiding afmaken, omdat ze niet willen afhaken zo vlak voor het eind. Maar een vaste baan op een basisschool? Echt niet. Vooral de invoering van passend onderwijs schrikt de studenten af. Op stage hoor ik in de lerarenkamer: Ik moet de groeps- en handelingsplannen evalueren en zo nodig bijstellen, de vier toetsen van de afgelopen twee (!) dagen nog nakijken, de toetsen voor de aankomende dagen goed doorlezen, de resultaten verwerken in het LeerlingenVolgSysteem, de collegiale visitatie komt eraan… Ik kom niet eens meer toe aan lesgeven!” Ondertussen worden klassen groter, neemt het aantal zorgleerlingen toe, en als je vraagt of dat alles negatieve gevolgen zal hebben voor de kinderen in je groep, dan antwoord de IB’er*: Daar kunnen we nog niets over zeggen, want daar is nog geen onderzoek naar gedaan. Dat moet nog blijken.”

Liever een minder volle klas
De laatste jaren zie ik het plezier in lesgeven verdwijnen. De klassen zijn bomvol, er zitten steeds vaker, steeds meer kinderen in de klas waar iets mee is. Klassenassistent is wegbezuinigd, de concierge is wegbezuinigd.
Wel was er geld voor grote computerbeeldschermen van duizenden euro’s per stuk (de school hangt er vol mee), ‘want dat is uit een ander potje’. De lerares zou haar beeldscherm zo om willen ruilen voor een iets legere klas en de klassenassistent terug.

Kleuterjuf
Als we als leerkrachten eens bezig mochten zijn met de KINDEREN in plaats van met groepsoverzichten, groepsplannen, logboeken, dossiervorming en andere inspectiebedenksels. En als we daarnaast eens zouden stoppen met leuk willen zijn (foto’s voor de website, online community voor ouders, prachtige folders in het kader van PR, hele ochtenden waarin ouders in de klas mogen meedraaien, in 1 schooljaar een project, een toneelstuk, een excursie, een creatieve middag, een benefiet, een toneelstuk en daarnaast de gewone vieringen).Dan kunnen we gewoon ons werk doen, zonder zoveel werkdruk. En dan komen we toe aan waar we voor opgeleid zijn: de kinderen rekenen, taal en spelling leren! en dan zouden we aandacht kunnen besteden aan MOOIE creatieve lessen en goede aardrijkskunde.En dan hebben wij helemaal geen coach nodig. Dan krijgen we gewoon weer ordinair plezier!
Leest u dit? mevrouw minister?

Leuk project
Over een paar jaar krijg je waarschijnlijk een verontwaardigde reactie over het feit dat de “ondankbare” leraren, ondanks alles wat er voor hun gedaan is, nog steeds vertrekken. Het lijkt me een leuk project voor een afstuderend psycholoog om te onderzoeken of een groot deel van de politici autisten en/of narcisten zijn.

Kleinere scholen
Wil je onderwijs verbeteren moet er van twee kanten iets veranderen om het aantrekkelijk te maken. Kleinere scholen, kleinere klassen en minder papier. Daarnaast meer respect van de kinderen. Kleinere scholen helpen hier bijna automatisch bij. Oa omdat ouders beter participeren op kleinere scholen. Bij grote scholen is de band met de school snel kwijt. Dit heb ik allemaal uiteraard niet zelf bedacht, men “weet” dit al decennia.

Meningen
U vindt vast dat er veel reacties zijn. Dat krijg je met een onderwerp als het onderwijs, we hebben er allemaal een mening over en vooral degene die (nog) in het onderwijs werken.

Rust
Het is een lange brief geworden en er komt een gevoel van rust over me: schrijven is echt helend. Net als lezen trouwens, dus jammer hoor van het leesonderwijs in Nederland. Je kunt op je vingers natellen (als je de rekentoets gehaald hebt) dat je het lastiger krijgt als je niet goed kunt lezen. Raad trouwens eens of je sneller leest in een boek/van papier of vanaf internet/tablet en hoe je het beste leert schrijven? Dit laatste is trouwens niet mijn specialisme maar Maurice de Hond weet daar meer van.
Het geeft niet als een antwoord van u op zich laat wachten, sterker nog: ik hoef niet echt een antwoord. U heeft het druk met het onderwijs.

Met de vriendelijke groeten van een Juffie

ps: Bedankt voor het lezen!

*IB’er is een intern begeleider, een functie in het basisonderwijs.

* over die onderwijsconcepten en onderzoek heb ik nog een vraag. Welke lessen worden onderzocht? De lessen op scholen? De lessen op lerarenopleidingen? En aan wat voor onderwijsconcept moet ik denken?

**************************************************************************

Verrijkingsmateriaal
Voor wie niet bekend is met de term “passend onderwijs”. Op deze website van de overheid kunt u er meer over lezen.

En een sketch over passend onderwijs

Doe mij maar meer van’t Zelfde – Superschool

Dankzij Monika Boekestijn met wie ik een passie deel, werd mijn aandacht gevestigd op de VPRO-uitzending Tegenlicht met Eric van’t Zelfde, een schoolleider met lef in Rotterdam. Eerder had ik al bij toeval een interview gelezen in de VPRO-gids met hem en zijn broers (allebei rechters).

Heeft u 20 minuutjes over om te horen welke kant we op moeten met het onderwijs? Kijk dan naar de Tegenlicht uitzending. En dan weet u vast op wie ik zou willen stemmen als hij de politiek in zou gaan. Zijn verhaal scheelt mij een blog of 100. En mocht u nog geld teveel hebben (alweer een bonus gekregen?) en een goed doel zoeken…

Als ik vier woorden schrijf streep ik er drie van door

dat zei Nicolas Boileau (Frans dichter) ooit. Het vergaat me niet helemaal zo als Nicolas, echter een veelschrijver kun je me niet meer noemen. Steeds minder gedachten komen -door de Strengere Eisen die ik mezelf opleg- daadwerkelijk op papier en nog weer minder op mijn blog. 

Ooit was Schoonheid een eis waar ik me aan wilde houden. Schoonheid van taal of beeld. Geluid schrijf je wat moeilijker op en veel mooie geluiden hoor ik helaas niet in de stad. Zo wordt mijn blog een ondergeschoven kindje. Au.. zegt zo’n kindje dan, maar je hoort het verder niet schreeuwen op papier.

Vandaag hoorde ik echter maar liefst twee Mooie Woorden en daar ben ik gevoelig voor. Hoe zeldzamer hoe mooier mits goed gebruikt en natuurlijk klinkend. Niet het “hoor mij eens een mooi woord gebruiken”, nee gewoon tussen neus en lippen door. 
Hoeveel mensen gebruiken in uw omgeving het woord ‘strapatsen’? Of ‘van de weeromstuit’? En u weet simpelweg wat het betekent, zonder iets te raadplegen? 

Waarempel, in het voorbijgaan heb ik een column geschreven, voor u, geheel belangeloos. Nu bent u weer aan de beurt en ga ik weer zitten strepen.

 

Het woord van het jaar in Frankrijk 2013

Bellen vanuit een Franse telefooncel
IMG_0124Jaren geleden stond ik in een Franse telefooncel en probeerde te bellen met een Franse vriendin. Ik tikte alle nummers van de telefoonkaart netjes in en wachtte op verbinding. Echter De telefoonmevrouw bleef maar in mijn oor roepen dat ik iets moest doen dat voor mij klonk als een vreemd soort tien: “dièse”. Tegenwoordig zijn we zo vergroeid met het programma van de helpdesk waar je doorheen moet, dat je tegelijk met het jezelf in de wacht toetsen een appeltaart kan bakken. Als je tenminste sowieso een appeltaart kan bakken. Altijd als ik lang aan de lijn moet blijven reken ik uit wat ik allemaal zou kunnen doen in die wachtstand. Destijds riep ik haar terug: “Wat bedoelt u?”. Daar reageerde ze niet op en herhaalde dièse”. Had ze gezegd dat ik moest afsluiten met en hekje dan had ik het hekje meteen dichtgedaan. Hekjes moet je niet open laten staan.

IMG_1877Hashtags, hekjes of het kardinaalteken
Onlangs las ik dat het in Frankrijk zo’n beetje de officiele vertaling van # deze toets is of liever gezegd en geschreven: le mot-dièse (woord na een hekje). Franse ambtenaren mogen NOOIT meer over een hashtag praten. Hebben ambtenaren het trouwens zo vaak over hashtags?
We hebben het in Nederland al tijden over de hashtag zonder te weten (mag ik ook even voor jullie spreken?) dat er een volbloed Nederlands woord is: het kardinaalteken

No English please!
Toch gaan Fransen ook wel een beeetje meer Engels gebruiken. Oui, c’est vrai! in 2008 kozen ze “bling-bling” als woord, in 2011 “twitter”. Het is trouwens vermoeiend voor de computernerd in Frankrijk want ze hebben voor werkelijk alles een andere naam. Dat begint bij ordinateur (computer)en het toetsenbord (clavier)waar de letters ook op andere plekken staan, de pop-up (fenêtre intruse) én termen als logiciel (software). Ja reken maar dat zulk soort woorden aussi in een Frans VWO-examen kunnen zitten. En dat terwijl ik bij een woord als télécharger (downloaden) denk aan ruimteschepen en Mr Spock.

Festival van het woord 2013 – kies nu
Dit jaar kan er gekozen worden uit de volgende woorden:

“Anaphore” (herhaling van het woord – Hollande deed dit op tv met Moi, Président de la République) , “mensonge” (leugen/politiek?), “déficit” (tekort: dit gaat over de crisis neem ik aan) , “couac” (blunder/politiek), “visibilité”, “compétitivité” (economie), “traçabilité”, “cap” (capable), “voyeurisme”, “transparence”, “fraude” of “impacter” (economie?).

Klik hier als je wilt kiezen, dit kan nog tot 20 mei 2013. Ik heb al gekozen. Het had voor mij zomaar het Franse woord van het Jaar 2013 kunnen worden: le mot-dièse maar helaas dat woord is niet te kiezen. Over en sluiten ####

Als de bank blundert

IMG_0175Al die mensen die gisteren subiet twitterden dat er een probleem was bij de ING bank, maakten het probleem alleen maar groter. Iedereen controleerde terstond zijn rekening en sloot zich aan bij de rij boze mensen. WIJ WILLEN ONS GELD. Nu. Communiceer!
Maar o wee. Batches* , controles, update* , real-time *… Nou daar weet je als computergebruiker (I-pad/mobiel/Tomtom/Zonnepaneel/….) toch al alles van? Hoe meer apparaten hoe meer gedoe. Voor je het weet ben je de hele dag aan het rekenen wat je had kunnen verdienen.

Dus

Tip van oma:

Doe je geld knus in een sok. Stop wat contant geld in je portemonnee. Kan geen bank blunderen. Kan geen bank iets rauzen. En: zolang je je geld kunt zien, weet je dat het er is.
Nog een slok van mijn lekkere koffie en daarna uitgebreid lezen over “de paniek” van gisteren. 

Een fijne dag allemaal en hou vol, de lente komt echt ooit wel. Anders zoek je toch gewoon de zon op? Een reisje naar Cyprus bijvoorbeeld?

* een batch is een bundel

* update is bijgewerkt

* real-time is onmiddelijk/ in ware tijd

 

Schoonmaken doe je zo…

schoonmakenJullie kennen dat vast wel, die schoonmaakschema’s die je in toiletten en allerlei andere locaties kunt vinden. Langs de snelweg, de wegrestaurants met toiletten die regelmatig schoongemaakt moeten worden. Je werpt er toch vaak onwillekeurig een blik op om te zien in hoeverre je riskeert dat je een wel hele vieze ruimte aan zult treffen of soms zoek je de bevestiging dat het lang geleden was.

Gisteren zag ik een schema hangen, niet in een toilet maar laten we het een projectieruimte noemen. Iedereen had zelf de datum, in de meeste gevallen met potlood, ingevuld. Een blik op het schema leerde mij dat de een ” goed gezogen” had, de ander gewoon ” gezogen”, eentje had ” grondig gezogen” (dat klinkt toch een stuk beter en zoals ik hem ken zie ik hem inderdaad in staat om alles grondig te doen) en weer een ander voegde daar wat lichte frustratie aan toe en schreef op : ” gezogen TOT waar ik bij kon”. Weer een ander had niet alleen gezogen maar ook ” gemopt” en in juli had er iemand” gezogen en gezweet”. Grappig hoe zelfs zo’n korte mededeling al een klein inkijkje geeft in de manier waarop men een taak uitvoert en de feedback op de moeilijkheid van de taak.

Dit bericht is eerder verschenen op een oud weblog van mij op 6 oktober 2010