Tagarchief: trends

Een belangrijke top

IMG_6396

Ik leg de krant op de toonbank en het geld er zo ongeveer gepast bij. (Ja, een fysieke krant én ja écht geld – het bestaat nog, ik besta nog) De caissière zegt: “Top!” en even later, hebt u er misschien 5 cent bij? “Dat heb ik ook nog” en ik leg het erbij.

“Super, helemaal top!” zegt ze. “Wat fijn dat je er zo’n topdag van maakt! reageer ik. Ik vind het ook helemaal top. “Een fijne topdag nog!”

Voor je het weet ben je besmet en hoor je jezelf “Komt goed!” zeggen terwijl dat niet zo vriendelijk klinkt. Alsof de ander er een heel gedoe van gemaakt heeft of nodig gerustgesteld moet worden.

Samen met mijn moeder bekijk ik een website waar allerlei trendy woorden op staan en ze pikt het goed op. Ze gooit zelfs tips op me. Ik verdenk haar ervan mij straks episch (groots) te verslaan bij Wordfeud met deze kennis. Jeeeujj!

Gegooide tips

Geen gaaf meer (dat is alleen nog voor Mark Rutte) maar jeeeujj of awesome.  Voor de uitspraak: veel met jongeren praten dan hoor je het vanzelf. Vraag niet of iemand je tips kan geven voor je city trip maar of hij of zij tips op je wil gooien. Wees duidelijk, niet meer “dat is ongeveer wat ik bedoel ” maar: Precies dat! We moeten door.

Ook heb ik inmiddels (ik geef toe – vrij laat) begrepen dat je joe altijd kunt gebruiken. Gewoon om er vanaf te zijn als iemand wat meedeelt (of nou ja, op de app gooit). En als variantie is yup ook mogelijk. Een soort van “oké” Zelf zou ik J kunnen overwegen, nog korter hoewel dat als typo gezien kan worden.

Bizar is inmiddels heel gewoon maar wel bizar. Het leven bestaat uit korte woordjes.

Top chill gezel priem (priemsels), yup, jeeeujj precies dat, komt goed. Ooit werkte ik een tijdje in Krek oer’t Wetter en daarom zou ik krek wel top vinden, in plaats van precies maar nee, kansloos.

Tegen Kerst, zo stel ik voor, kunnen we “piek” en “spits” introduceren. Hou op met me!

Oblivious

Hier in #Utrecht hoor ik vaker Engelse termen. (Zo moeilijk om te bedenken hoe je dat in het Nederlands zegt – Ik praat zoooooveel Engels, gewoon bizar). Zo zei laatst een meisje op een terras: Ja jee hij is toch niet zó oblivious? Echt hè! Serieus!

Van dit

Iets anders dat ik signaleer (televisiepresentator laatst horen zeggen): Wat vind je van dit? Is hiervan, daarvan, ervan aan het verdwijnen? Te ingewikkeld? De Schrijfdokter legt het uit

Wat vinden jullie van dit?

Onze Taal legt uit

Top hoort vast te staan aan het woord dat erop volgt: topavondtopdagtoplocatietopvakantie.

Top is wel een bijzonder soort bijvoeglijk naamwoord: het kan, net als onder andere super, niet verbogen worden. Je kunt wel zeggen een fijne avond, maar niet een toppe avond. Top wordt vast geschreven aan het woord waarop het betrekking heeft.

Dus voor ie de reen met de los schrijf ziekte. Het mag aan el kaar.

Mij lijkt juist een toppe avond helemaal TOP! Het klopt niet? Jammer dan. Dit mag immers écht los ge schre ven worden. Toppe zin! Precies dat!

Een topdag voor jullie allemaal. Supertop!

Hoezo hip en trendy?

Oma luistert naar het verhaal over het gemak van online bestellen en het thuisbezorgen.  Ze wil weten hoe het zit?

Nou dan komt er zo’n busje met (bijna altijd) een man. Soms duurt het even want dan staat het vast in de straat omdat er heel veel busjes komen en gaan en die (meestal) mannen moeten dan aanbellen en wachten tot er iemand opendoet. Soms bellen ze bij de buren aan, oudere mensen die vaker thuis zijn,  maar die zijn het ondertussen zat om de hele dag maar de deur open te doen voor pakjes…. Meestal is er wel iemand in huis bij ons . Dat is niet chill hoor als je thuis moet zijn want dan moet je ook koken (of iets dat er op lijkt). Gelukkig zijn er veel kant-en-klaar pakketten. 

Kun je dan ook nog even in de wagen kijken als die man van dat eten komt?

Hoe bedoelt u oma?

Nou, stel dat je nog iets wilt hebben of dat hij iets lekkers heeft.

Nee, dat kan niet, je moet vooraf kiezen via internet en dan pakken ze het in en geven het aan de deur af.

Aan de deur? Weet je dan hoe laat hij komt? En nemen ze dan de lege flessen mee? Brengen ze het trouwens niet naar de kelder als je veel flessen hebt?

Nee oma, dat weet je niet precies. Dat hangt van het verkeer af. En nee ze brengen niets naar de kelder. Trouwens wij hebben geen kelder. Wij drinken alles meestal meteen op hoor!

Oh, nou  vroeger hadden we iets fantastisch. Wij hadden zo’n aardige, behulpzame man die langskwam met een wagen en het was gezellig in de wagen en soms heel verrassend wat hij dan weer bij zich had. Ik kon verzoekjes doen en met een beetje geluk zat het er dan een week later bij. Oma krijgt een blije glimlach op haar gezicht. “Wij hadden een hele knappe en het was altijd wel druk hoor in de wagen”.

Echt oma? 

Ja, dat  thuisbezorgen is helemaal niet zo hip hoor en wij kregen meer service. Wij hadden de SRV-man! En ze begint opeens een liedje te zingen.

.

 

Jamie, jamie waar ben je mee bezig?

ondertitel: Jamie Oliver wants too much

Over de brug

DSC00867De muur slingerde naar Newcastle. Aanvankelijk hadden wij niet zoveel zin in Newcastle na al dat natuurschoon. Zelfs de schoonste groenste stad kan wat ons betreft niet op tegen het landschap van de Muur. Toch wandelden we lekker over de boulevard Quayside om de zeven bruggen over de Tyne te bewonderen. Architectuurliefhebbers schijnen er speciaal voor naar Newcastle te komen. Voor Australiers is het vast grappig om een Nederlandse maat te treffen: de Millenium Bridge (2001) is afgeleid van de Sydney Harbour Bridge maar dan 5x kleiner.

De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
De bruggen van Newcastle naar Gateshead over de Tyne
DSC00965
Op de achtergrond The Baltic Flour Mill, Newcastle

Koffie bij Jamie

Na wat bruggen krijg je zin in een kopje koffie. Vriendin wilde graag naar het chique pand van Jamie (plaats ons nog even in Engeland, dan weet je vast al welke Jamie ik bedoel).

DSC00978Het schijnt de enige Zonlocatie te zijn maar net die dag was het weer wisselvallig dus dat kan ik Jamie niet kwalijk nemen. Bij binnenkomst viel mij de lege ruimte op. Meestal mompelt Vriendin dan “Veel potentie” maar dat deed ze dit keer niet. We lieten het allemaal eens op ons inwerken en hadden alle tijd omdat het personeel niet direct aan kwam hollen.. Jamie had ‘leukerig’ iets op een bord gekalkt en overal was hij aanwezig.

Jamiesitalian in Newcastle

Vrienden

Om eerlijk te zijn hing dit bord boven bij de toiletten (daar zal ik je nog rondleiden omdat het met zoveel smaak?  geld is ingericht, zonde om dat niet te bewonderen. Beneden lag ZIJN magazine met foto voorop,  met natuurlijk allerlei recepten en foto’s van heel veel vrienden die elke dag  bij Jamie eten. Bewonderenswaardig dat Jamie nooit zegt: ‘en nou even niet hoor’. Welnee, Jamie is dol op vrienden. Hij zou ons waarschijnlijk ook als vrienden zien. Even op de koffie bij Jamie.

DSC00995
5x zo klein (bruggetje) als de koffie die je elders krijgt dus snel leeg net als je portemonnee

De stortbak

En alles met veel -GUSTO. Om te verhullen dat het een ienie mienie wee cup of coffee was heb ik er een Designachtige Foto van gemaakt. Ik heb inmiddels verdrongen hoeveel het kostte maar het was zeker een pond duurder voor minder dan bij de buren (waarover later). Eerst willen jullie vast meer weten over Jamie’s Italian. Van binnen en van buiten… En vooral ook het toilet met je eigen naam op de stortbak. Wauw, altijd al een toiletreservoir met je eigen naam willen hebben? Shit, man!

Zeker weten dat je er stil van bent.Ja, echt alles zoals in Italie 😉

DSC01002

DSC00984DSC00991DSC00997DSC01006DSC00998DSC00996DSC00999DSC01001

Boekwinkel in Newcastle

Jamie’s Italian heeft intelligente buren: Waterstones Newcastle vlakbij het Grey’s Monument is de plek waar ik me thuis voel.

Ook daar hangen er teksten aan de muur.

DSC01011DSC01012

En dat is mijn tip voor koffie in Newcastle: ga naar de 2e verdieping in Waterstones. Het is er gezellig, de koffie is goed én goedkoop, bovendien kun je er rustig een geleend boekje lezen of een kookboek doorbladeren (van Jamie, ja!).

En waar Jamie mee bezig is, ik heb geen idee?

IMG_20150708_114721680

Drank en reviews

O ja, de dag werd besloten met The Writer’s Block, een biertje in een designloze pub en daar formuleerde Vriendin alvast de tekst voor een review over Jamie via Facebook.

IMG_20150707_192531476

Ik ben geen hond meer

geen hond meerIn een toegezonden artikel van De Redactie word ik uitgenodigd voor het taalcongres om me daar uitgebreid te laten informeren over de laatste trends. Zouden ze het gaan hebben over de vele opa’s en oma’s die hun kleinkinderen niet meer zien omdat er niet meer met de kleinkinderen te praten valt aangezien deze vastgeklemd zitten aan hun mobiel/tablet/Ipad en opa en oma niet meer zien staan.
En, zo schrijft de Redactie, er sms’t geen hond meer. Goh, gisteren heb ik maar liefst zes smsjes gekregen*.

Ok, ok, vertel het me maar niet: ik ben niet trendy, ik ben niet hip. Ik val niet van mijn fiets omdat ik probeer te whatsappen. Ik ga geen artikeltjes van kranten kopen en delen en gezellig mijn eigen krantje samenstellen en delen en heel veel “delen” en ik roep niet dat ik het zo druk heb terwijl ik me tegelijkertijd een ongeluk facebook/twitter/whatsapp.

en ik ben geen hond meer.

’t Wordt tijd vast te gaan stellen wat ik wel ben. In ieder geval ook geen hele actieve blogger met veel volgers die mij constant allerlei feedback geven.

Nou ja, vandaag kreeg ik wél een felicitatie van WordPress aangezien ik al twee volle jaren een band heb met hen. Wat ik daarvoor deed en met wie, ach dat weet niemand meer.

En laat ik het nog één keer duidelijk zeggen:

ik ben geen hond meer.

* Dit zijn vast mijn hippe vrienden die hoofdzakelijk whatsappen en hun oude sms-tegoed opmaken omdat ze nog één vriendin hebben die niet whatsappt.

Mensen die deze column leuk vinden lezen ook vaak…..
Mensen die dit aanklikken, …..

Ik ga op vakantie en neem mee

Leven met ZenDe voordelen van Slapeloosheid

Boeken. Eindeloos veel boeken. Mijn vakantie duurt trouwens niet eindeloos, sterker nog ik ga maar 1 week weg. Misschien denk je dan dat ik allerlei boeken ongelezen mee terugneem maar dat is niet waar. Als je zoals ik weinig slaap nodig hebt en  weleens een nachtje overslaat (Georgina Verbaan in een interview over haar slapeloosheid: “ach, ik lees tenminste regelmatig een boek uit”) heb je een vlotter een stapel “UIT”.

IMG_0310-001

Noodgevallen

Soms kom ik boeken tekort, hoewel op de plek waar we naar toegaan, ook wel ‘résidence secondaire’ bevinden zich veel boeken. Die moeten daar blijven voor ‘ noodgevallen’ ofwel voor gasten die vergeten zijn boeken mee te nemen. Er staan veel klassiekers, boeken waarvan je altijd van plan was om ze te lezen maar waar je elke keer weer niet aan toe komt. Niet alle klassiekers vind ik trouwens leesbaar maar dat is natuurlijk slechts een mening. Zoals je merkte rep ik niet over e-readers.

Boekverkoop in de bibliotheek

Je wilt het over e-readers hebben? Tja, ik ben nog steeds een keiharde ouderwetse lezer die ervan houd om iets tastbaars in handen te hebben. Een kaft, een foto, een typografische keuze en inderdaad dan maar sjouwen.

Dat ik niet de enige ben die van de Echte Boeken houd bleek bij de Grote Uitverkoop van de Centrale Bibliotheek in Utrecht dit weekend.  Een euro per boek en voordat je die euro uitgaf mocht je dikke stapels boeken doorploegen en speuren naar dat ene mooie oeuvre of die lekkere dikke vakantiepil. Runshoppers, funshoppers en ander gespuis vond zijn weg. Zelf ben ik bedrijvig geweest met alle boeken uit een hele diepe kar op een stapel aan de kant leggen met de band zo dat iedereen kon zien wat voor soort boek het was. Werkelijk alles lag door elkaar: kinderboeken, medische boeken, spirituele boeken, reisgidsen, oude boeken, sprinters. Zelfs Obama voor 1 euro en hij lachte iedereen nog steeds toe aan het einde van de dag. Populair is betrekkelijk. Alle tinten grijs voor 1 euro en als het de bibliotheek een heeft tegengezeten dan zijn alle tinten naar één of andere kerk in de Bilt gegaan die alle boeken krijgt die niet verkocht worden. Het woord afgeschreven zwierf door mijn hoofd.

Het was mij een raadsel waarom alles er zo neergeplemd was. Strategie? Bibliotheekmedewerkers moegestreden? Waren ze verdrietig dat al die boeken weg mochten, personeel tekort? In ieder geval wisselde ik veel gesprekken uit met zoekers omdat je elkaars hulp nodig had, dat kan het goede doel geweest zijn.

“Ik zag daar nog een boek over tuinieren, bedoelt u dat? “”Oh, als u daar in geinteresseerd bent, kijk dan even verderop”.

“Wilt u me even helpen? Ik wil dat onderste boek maar ik ben bang dat die stapel gaat omvallen als ik het er zo tussenuit trek.”

CD’s in kartonnen bakken

De boekmensen werden soms CD-mensen en we struikelden over elkaar want de CD-bakken waren er op de grond neergezet zonder enige ordening (ik heb het even niet over LP’s- ‘Wat zijn dat mama?”) en Cd-liefhebbers waren veroordeeld tot lastige hurkzit of dan maar gewoon languit op de grond zitten met een kartonnen bak als speeltje.

Juliette Gréco naast Jantje Smit, een Opera-CD afgewisseld met volksmuziek in de Auvergne (wie zou daar naar op zoek zijn?). Terwijl we allemaal zoeken omdat we van ontdekken houden , zien we hoe hard ons leven gaat. Oude computerprogramma’s, boeken uit de jaren negentig, dieetboeken met alle diëten die niet werkten, boeken over modern inrichten in de jaren negentig, digitale fotografie toen het net nieuw was, boeken van politici met meningen waar we toen al onze twijfels over hadden en  boeken van voor de crisis. 

IMG_0309-001Je suis comme je suis

Van mezelf begreep ik steeds minder. Waarom toch dat zoeken tussen boeken. Mijn huis houd ik graag ‘Zen’Aha!

Juist, je had de foto’s al gezien: Leven met Zen. 

Ach, ‘Je suis comme je suis’ zong Juliette Gréco  al in de jaren vijftig. Zen en Gréco.

Gréco is lichter dus mag mee, Zen blijft thuis.  Nu nog even in Zen bladeren terwijl Juliette zingt.

Foto’s: gemaakt van het boek “Leven met Zen”. Niet meer verkrijgbaar in de bibliotheek Utrecht. 

Ben je een funshopper of een runshopper?

Kom jij de bibliotheek binnen met een houding van ‘eens kijken wat er te vinden is‘ dan ben je een funshopper. Daar zijn ze dol op. Funshoppers zijn fun.

Als jij een bepaald boek zoekt, en precies weet wat je wilt hebben dan behoor je tot de kleine groep ‘runshoppers’ aldus Mark Deckers, interim-directeur van de bibliotheek in Hengelo.

Ik kende deze retailterm niet maar weet nu opeens waar ik de fun moet zoeken.

Fun of Run?

Jarenlang ging ik naar de bibliotheek zonder te weten of ik een run of een funshopper was. Opeens ben ik íets’. Of misschien ook wel niet. Zijn we in een marketinghokje te plaatsen? Wat nou als ik de bibliotheek binnenkom en iets zie waar ik door verleid word. Opeens schiet me dan een boek te binnen… Ik loop naar de computer om dat boek op te zoeken. Ben ik dan niet van runshopper funshopper geworden en weer terug naar runshopper?

Het gebeurt zelden dat ik het boek snel in de kast vind. Dat weten ze in de bibliotheek. Ik citeer van de blog van de interim-directeur”:

 Waarneming 3: runshoppers bestellen via internet

Gericht zoeken is één van de punten die minder sterk scoort in de bibliotheekformule. Een boek of dvd kan wel op drie of vier verschillende plaatsen staan. Gelukkig komt het merendeel van onze leden niet met een gerichte vraag. Wel zien we hierdoor een veranderend gedrag ontstaan. Gerichte zoekers – de runshoppers – zullen steeds vaker hun boek of dvd via internet bestellen en laten klaar zetten.

Deze waarneming kan ik alleen maar beamen:

Tegenwoordig ben ik zolang naar alles aan het zoeken (én de medewerkers met mij) dat er van iets anders meenemen niet veel meer komt. Inderdaad moet ik dan reserveren. Het duurt, ook als het boek AANWEZIG is in de bibliotheek, soms een aantal dagen voordat het ook daadwerkelijk gevonden wordt. In sommige gevallen is men nog steeds aan het zoeken.
Tja, dan moet je maar funshopper worden. Dan zoek je niet maar je vindt.

Wabi sabi

Wabi sabi schoteltjeEigenlijk zou ik jullie eerst van alles uit moeten leggen over wabi sabi tenminste als dit de eerste keer is dat je er over leest. Zoals jullie weten begin ik echter niet altijd bij het begin. Was het niet Jean Luc Godard, de regisseur die zei: een film moet een begin, een tussenstuk en een einde hebben, maar niet noodzakelijkerwijze in deze volgorde? 

Kapot

Het is om te beginnen heel wabi sabi om niet alles precies te doen zoals je zou denken, verwachten of zoals je misschien gewend bent om te doen. We leren meestal dat iets dat stuk is vervangen moet worden. De grote wegwerpmaatschappij. Nu is het heel wabi sabi om niet iets nieuws te kopen, of onzichtbaar te repareren…. Wat????

In wabi sabi mogen beschadigingen en reparaties gerust zichbaar zijn; deze maken het voorwerp interessanter.

Een stuk meer

Voor wie het sneller visueel begrijpt: een foto van een prachtig wabi sabi schoteltje- klik op de foto. Misschien word je, net als ik blij van deze gedachte en begrijp je de verklaring alsof je dat je hele leven al zo gevoeld heb. Opeens ga je alles een stuk meer waarderen. Perfectie is te voorspelbaar.

Natuurlijk is het verleidelijk om nieuwe voorwerpen zo neer te zetten dat links en rechts in evenwicht zijn en beide kanten identiek. Maar symmetrie maakt dat alles er geordend, gestructureerd uit ziet  en dat tegelijkertijd je interesse erin verdwijnt. Symmetrische gebouwen zijn veel minder interessant dan gebouwen met allerlei verrassingen, deuren die niet helemaal recht staan, een huis met een torentje of een andere versiering, een rond raam links, een ruitje rechts. Je hersenen worden veel meer geprikkeld op deze manier.

Vergankelijkheid

En voorwerpen waar een stukje uit is, confronteren ons met de vergankelijkheid van de natuur en vormen daardoor een natuurlijker onderdeel dan alle voorwerpen. Dus gooi dat schoteltje  waar een scherfje uit is niet meteen weg, of dat kopje met die barst. Zeker niet als het je lievelingsvoorwerp is. Iedereen kent van vroeger thuis vast wel een bakje, een bloempot, een bord, een glas, wat dan ook waar net een stukje vanaf was.

Koesteren die handel!

(losjes geciteerd uit het boek van Simon G. Brown  “Natuurlijk leven met wabi sabi”

Dit bericht verscheen eerder op mijn oude weblog, augustus 2011