Tagarchief: tuincentrum

Het lijkt het tuincentrum wel

Oer-shoppers

Er zijn mensen die winkelen als doodserieuze hobby koesteren en zich echt voorbereiden op een dagje verzamelen. Die mensen genieten en hebben tomeloze energie. Geen winkelmuziekje staat te hard, geen schap staat te vol, geen aanbieding te dol. Alles wordt bekeken, gewogen, meegenomen naar de kassa en afgerekend. Tassen links, tassen rechts, leer ervan te genieten zoals de oer-shoppers dat kunnen. Niets gelummel en geaarzel maar recht op het doel af en dat doel kan van alles zijn. Deze mensen moeten we koesteren want zij houden de boel draaiende. De economische boel en zij zullen steevast het meest positieve antwoord kiezen bij de ING-vragenlijst. (Ik verdenk de ING ervan dat ze graag horen dat je het allemaal niet meer ziet zitten, elke dag herhalen ze de meest sombere vragen net even anders gesteld.)

– Houd u dIMG_4202e hand op de knip

– Geeft u de laatste tijd af en toe een beetje geld uit

– Trekt u de flappen lekker uit de portemonnee of pint u erop los?

Je ziet ze nog steeds die mensen en ze kleuren het straatbeeld. Zelf behoor ik niet tot de oer-shoppers maar als ik vanwege het zomerse weer opeens mezelf in een winkelstraat terugvind, merk ik hoe plezierig winkelen kan zijn. Niet zozeer vanwege de oer-shoppers (mag ik benadrukken dat we er blij mee zijn, we hebben ze nodig, ze houden onze economie draaiende) maar vanwege Janneke en de Paus

Janneke Brinkman

In een winkel waar de aanbiedingen me tegemoet schreeuwen (“de goedkoopste boekhandel, uitverkoop, alles moet weg) kom ik Mevrouw Grappig tegen. Zij ziet mij niet maar ik heb haar meteen in het oog. Samen met haar man staat ze bij de afdeling “Hobby” en zoekt velletjes met 3D tekeningen (vergeef me; ik ben geen kenner). Tegen haar man zegt ze: “He, bah, kijk, Janneke Brinkman kiest niet meer voor fijne tekeningen.” Voor mij zien al die 3D tekeningen er hetzelfde uit maar Mevrouw is duidelijk van slag. Janneke Brinkman maakte voorheen fijne tekeningen begrijp ik. Er wordt geen aankoop gedaan. Ook ik verlaat de winkel zonder aankoop maar wil benadrukken dat er mensen voor en achter de kassa staan.

Bloemen

Een half uurtje later, puur toevallig, zie ik mevrouw Grappig weer met haar man. Hij loopt met een rode boodschappentas met veel zijvakjes, heeft een ringbaardje en sokken en sandalen en een soort driekwartsbroek. Mevrouw Grappig heeft een serieuze jurk aan, iets donkers. We staan in een kledingwinkel en ik wil er net uit omdat ik me wat verloren voel in het modegeweld. Dan hoor ik Mevrouw Grappig zeggen: Jee, jee, jee, het lijkt hier het tuincentrum wel!” Ik vermoed dat Meneer Grappig wel wat gewend is, maar ik zie dat hij even zijn wenkbrauwen optrekt. Net voordat hij iets wil zeggen, zegt Mevrouw Grappig: “Wat een bloemenzee. Bedankt voooor die Blumen”. “Kom” zegt ze even later tegen haar man: “we gaan een kop koffie drinken.”

De hele winkel, net als heel veel andere kledingwinkels, hangt vol met jurken,t-shirts, en vesten met heel veel bloemen.

Lachend loop ik de winkel uit en zie twee vrouwen in bloemetjesjurken. Ook ik ga op weg naar een kopje koffie.