Tagarchief: vrienden

Ben je een beetje blij voor mij?

1Volgens een onderzoek uit 2006 van de Amerikaanse psychologe Shelly Gable is de manier waarop vrienden reageren op positieve gebeurtenissen bepalend voor vriendschap.  Haar onderzoek What Do You Do When Things Go Right laat zien dat hulp in goede tijden juist van belang is voor de vriendschap en dus niet het idee “vrienden in tijden van nood”.

Een constructieve en actieve reactie op succes zorgt voor een nog groter  gevoel van welbevinden, bovenop de positieve gevoelens over het succes. Het delen van goed nieuws met een vriend geeft gelegenheid om gevoelens van begrip te tonen. Ook in romantische relaties.

Hieronder een (bewerkt)  voorbeeld uit het boek  “Nooit meer druk”(2014) van Tony Crabbe die dit oude onderzoek gebruikt om iets te zeggen over betrokkenheid. In het boek constateert hij trouwens zelf dat hij doordat hij het te druk had in zijn leven, niet zoveel betrokkenheid meer toonde ten opzichte van zijn kinderen.

Gesprek

Je bent gevraagd voor een regionaal sportteam.

“Volgende maand worden we uitgezonden naar Parijs voor een internationale wedstrijd”

De reactie van een vriend/partner/ouder

 

Passief – opbouwend

  • ‘Dit is groot nieuws. Je verdient het. Ze hadden je al veel eerder moeten selecteren.

Passief – afbrekend

  • “O, geef het zout eens door”

Actief – opbouwend

  • “Dat is geweldig. Vertel!

Actief – afbrekend

  • ‘Zo. Parijs is ver weg. Wat gaat dat kosten? En hoe moet het dan met….?

 

Hoe onderhoud ik mijn vriendschappen?

IMG_0178In de Volkskrant van vandaag lees ik een interview met Ernst-Jan Pfauth. Mocht je hem niet kennen en geen zin hebben om te googelen: hij is jong,  blogger, schrijver en columnist van het NRC Handelsblad.

Ernst-Jan vertelt in het artikel, opgetekend door Jelger Woudstra,  hoe hij zijn vriendschappen onderhoudt.

Facebook heeft wat mij betreft niets meer met vriendschap te maken. Ik gebruik het niet om mijn vrienden te spreken, dat doe ik in afgesloten groepen op Whatsapp.

Als ik van mijn verbazing ben bekomen, krabbel ik zijn woorden snel op een bioscoopladder die in het café ligt.

Vandaag las ik ook nog in de krant dat het Nibud mijn blog had gelezen (en dan vooral: de tip van oma over geld)

Vrienden

ImageEventjes was ik in de war, daar op die roltrap. Nog een muts? Het bleek een passant, hij hoorde er niet bij al leek zijn hand de boodschappentas te zoeken. Hij liep door.

Beneden gekomen was er geen twijfel meer, geen onsje.

Alle details kloppen. De muts niet helemaal strak over het hoofd, het t-shirt onder de trui of jas, het loopje, de hand, de tas als bewijsmateriaal, de tas die niet schudt omdat ze hetzelfde tempo hebben.

Dit zijn vrienden.

Zouden ze elkaar het boekenweekgeschenk hebben gegeven?