Tagarchief: vroeger

Heeee, ken je me nog? Van de basisschool!

Helemaal accuraat zal mijn verslag vast niet meer zijn al is het alleen maar omdat ik niet het bier ging halen maar het wel opdronk, of  omdat het  bier automatisch werd neergezet als dank voor het (vrijwillige) werk dat we geleverd hadden. In ieder geval zaten we buiten, op kussentjes want zo verstandig ben ik wel. We waren niet alleen, links en rechts van ons zaten twee grote groepen die met veel lawaai tafeltjes aan elkaar geschoven hadden en na eindeloos opstaan en weer verzitten allemaal een plek leken te hebben. Mijn (vrijwillige) collega en ik zaten in het midden van het gezelschap, met eindeloos veel kussentjes om ons heen (je weet maar nooit)  hoewel het gezelschap niet zozeer ons als centrale punt had gekozen. Er zijn van die momenten dat je je plek gewoon hebt te accepteren.

Opeens waren ze er, en klonk er de kreet, gericht tegen mijn vrijwillige collega: heeee haaaaaaaa ’t is nie waaaaaaar ken je me nog? Van de basisschool!!Hij nam een flinke slok, leek de moeder van de twee te herkennen en daarna begon voor mij het wonderlijke gesprek. Over vroeger, toen de zomers echte zomers waren en je zonder kussentjes buiten zat.

Zij deed iets met een DNA-streng en cellen, nucleotiden en celdelingen en had lang weelderig haar dat heel goed in een streng zou kunnen maar voorlopig hing het los. Misschien was ze daarom wel die studie gaan doen. Veel namen, gebouwen, oude gepensioneerde juffen en meesters die “niets hadden met geschiedenis”, herinneringen aan lokalen zonder deuren en overal kon je zo naar binnen. Vervolgens nam zij een flinke slok witte wijn en mijn collega een flinke slok bier en zaten we buiten in de te koude zomernacht. (wij dan wel met kussentjes, zij zonder)

” En jij dan?” Een stuk of 5 scholen werden opgenoemd, wat studies en een aantal banen. ” Het gaat fantastisch met me”. ” Ja, met mij ook”. Het zat hem vast in die gemeenschappelijke basisschool bedacht ik. Goede basis, waar krijg je dat nog?Aan mij werd niet gevraagd hoe het nu met me ging maar ik had zeker beweerd dat het fantastisch met me ging. “Beter nog dan met jullie” had ik dan gezegd.

Meer slokken wijn, en bier en opeens weer heel veel namen. Ik bleef haken toen het over ene  M.*** Peen ging. Ja, werkelijk. Opeens zat ik al mijmerend bij Willy Wortel en de Donald Duck die wij lazen toen we op de Lagere School zaten. Basis dat heb ik niet, daar deden we niet aan vroeger.

Terug in het nu heeft mijn collega zijn bier op, zijn vroegere klasgenote heeft haar wijn op en haar moeder heeft ook flink doorgedronken. Als we naar huis lopen,  vertelt hij mij alle verhalen over haar die ze zelf niet vertelde. Die verhalen zijn veel interessanter dan de verhalen die net verteld werden.  En hij deelt met mij zijn verwondering over al haar successen.

Gewoon een goede basisschool denk ik dan als ik de hoek om ben geslagen richting mijn eigen huis. Bijna struikel ik over een man die mompelt “La maa laa maa”  dus ik laat hem maar. Vast de verkeerde lagere school.

Rode bessen rissen bij oma in de keuken

Ik zoek iets op over fruit van het seizoen en voor ik het weet sta ik bij oma in de keuken en roept opa iets vanuit de huiskamer.

Doe jij het even?

Een bakje rode bessen en ik ben weer terug bij oma in de keuken. Daar sta ik ijverig bessen te rissen.  Bij mooi weer staat de deur open en kun je zo via een paar traptredes naar beneden, naar de schuur. Alles even netjes in mijn herinnering en zonder haast. Opgeruimd. Zowel de keuken als de schuur. Was er toen meer tijd in een dag?

Oma staat met de  zeef in haar handen waar alle bessen in gedraaid worden om sap van te maken. Ik kijk naar  de restjes van de steel en de pitjes die bovenin de zeef achterblijven. Soms, soms mocht ik het doen. Samen met oma in de keuken een toetje klaarmaken. Volgens mij kregen wij dan hangop of gele vla erbij. De hangop stond dan al in de koelkast.

Testbeeld

Zoveel jaar later zonder oma om het aan te vragen, weet ik niet meer of zij zoveel van rode bessen hield of dat zij ze kocht omdat ik ze lekker vond en weet ik ook niet meer of zij het net zo leuk vond als ik. Met opa in de huiskamer die de krant leest en ik probeer me nog te herinneren hoe zijn stem klonk. Ik weet nog dat hij commentaar gaf op wat hij las in die krant. En in de tijd dat Anwar Sadat veel op tv was en de media net als nu veel van hetzelfde bracht  en het over vredesoverleg ging, zei hij: ” Hij lijkt wel het ‘testbeeld’ die Sadat”.

Een heel enkel keertje eet ik nog weleens ergens rode bessen, echter heel zelden. Dat komt denk ik ook omdat het zonder opa en oma niet zo leuk meer is om rode bessen te eten.

*************

Fruit in juni

aardbeien
abrikozen
frambozen
kersen
nectarines
perziken
rabarber
rode bessen
sinaasappelen
zwarte bessen

Onderhoud websites, en vroeger…

Daar zou ik nou weleens beeld bij willen hebben. Bijvoorbeeld destijds bij weblog.nl dat eindeloos onderhoud pleegde, zoveel zelfs dat er geen weblog meer overbleef. Of bij het eindeloze onderhoud dat ze bij het bedrijf Simpel uitvoeren en dan bij voorkeur in het weekend overdag.

Sorry!

Momenteel is Simpel in onderhoud.

Daarom zijn we even niet bereikbaar.

Hebben ze daar soms geen normale werkweek? Moeten ze vooruit werken om hun pensioen te mogen verdienen. Of nee, wacht, zijn er allemaal gepensioneerden aan het werk die een rustig-aan-actie doen. Ik snap ze maar denk wel aan

Vroeger…..

Waren er vroeger telefoonstoringen, stroomstoringen,Kunduz coalities?

Vroeger toen er nog volop gebruik gemaakt werd van de vut of van een prepensioen. Of van pensioenregelingen met een pensioendatum vóór leeftijd 65: het zogehetenvroegpensioen. In Frankrijk kwam ik-op de camino de Santiago – veel Fransen tegen die al “bezig waren met”hun prepensioen op 52 jarige leeftijd, één keer kwam ik iemand tegen die al met pensioen was op die leeftijd. Zonder storing met pensioen, er zijn nog mensen die erover kunnen vertellen. En die hebben tijd zat.