Maandelijks archief: oktober 2011

Wees voorzichtig met deze Oude Dame




Zes woorden met beeld, thema ouder worden.
De aandacht van 3 generaties mannen die een oude dame naar haar laatste rustplek begeleiden.

Een foto en een verhaal in 6 woorden. Kijk maar bij de weblog van jokezelf.

Advertenties

18 reacties

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Zes woorden met beeld

Eenvoudig leven (3)

Wat moet je nu met al die natte paraplu’s… Heb je nog oude kaplaarzen liggen? Dan is een laars uitstekende parapluhouder. Versier de buitenkant naar keuze, bedek de binnenzijde met een plastic tas en vulde voet met zand of kiezelstenen om ervoor te zorgen dat hij rechtop blijft staan als hij is volgepropt met paraplu’s.

Stoken met dennengeur

Kartonnen toiletrollen zijn prima geschikt om een vuur mee aan te maken. Volgestopt met dennenappels branden ze niet alleen goed, ze verspreiden ook nog eens een heerlijke houtgeur.

Mooie fles

Mooie glazen flessen zijn het bewaren waard. Zelfs een glazen ketchupfles-afgesloten met een kurk of schenktuit – kan er mooi uitzien naast de gootsteen. Giet wasmiddel of vloeibare zeep in de fles, eventueel vermengd met water. Schoonmaakmiddelen zijn vaak sterker dan nodig is en wie weinig last heeft van hard water kan zijn gebruik met een gerust hart terugschroeven.

De makkelijkste duurzame boodschappentas is een oud hemd – hoe groter hoe beter – waarvan je de onderkant dichtnaait. Een t-shirt werkt op dezelfde manier: knip de mouwen eraf, maak een diepe hals en naai vervolgens de onderkant dicht.

Uit: Anders, creatieve hergebruikideeën voor je interieur – H. Thompson

Reacties staat uit voor Eenvoudig leven (3)

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit

Camino 5

Wasdag

Maandag, wasdag?
Dat dachten jullie maar. Als je loopt naar Santiago, dan is Elke dag Wasdag.




Het was weleens lastig met al die verschillende wasjes aan de lijn. Wat was er ook al weer van mij? Zo werden de onderbroekjes van Nadine beroemd. Ze was ze vergeten . Een pelgrim gaf haar onderbroekjes mee aan weer een andere pelgrim Stefan die de route te paard deed. Op een dag kwam paardrijdende Stefan aan bij een terrasje waar wij (en andere niet-pelgrims) zaten en hield wat slipjes omhoog met de vraag: ‘Zijn deze van jullie? Wie is Nadine? Zijn ze van jou?’


En dan was er Iluminacacion de spirituele pelgrim die vaak op blote voeten liep. Net voordat we gezamelijk een soort meditatie zouden gaan houden vroeg hij het woord. We verwachtten allemaal dat hij iets diepzinnigs spiritueels zou gaan zeggen.

‘Wie heeft mijn groene overhemd en groene t-shirt per ongeluk van de lijn gehaald’?

Ik bekende direct dat Wendela ze van de lijn gehaald had in de veronderstelling dat ze van mij waren en dat ze nog op mijn slaapplek lagen. Toen hij deze en nog wat spullen terug had zei hij: ‘als jullie in dit tempo spullen van mij meenemen, dan kom ik met een lege rugzak aan.’ en met een blik op mij: girl, ‘my t-shirt is far too big for you!’

Reacties staat uit voor Camino 5

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Camino de Santiago, Creativiteit, Frankrijk, Humor, Wandelen

Camino 4

Op weg naar Conques




De sneeuw verdween en langzaam werd het iets warmer. Hier een foto-impressie van de route naar Santiago.



Af en toe was er een ontmoeting zoals met Marcel (het kleine mannetje) die helemaal alleen woonde in een klein dorpje met 2 stieren. Het was een beetje moeilijk communiceren want Marcel was wat doof, maar voor pelgrims nam hij, ondanks drukke bezigheden (zo’n heel dorp in je eentje runnen)alle tijd.


Reacties staat uit voor Camino 4

Opgeslagen onder Camino de Santiago, Frankrijk, Humor, Wandelen

Camino 3



Sneeuw

Jullie verwachten zonnige plaatjes? Die heb ik ook. Maar eerst gaan we net als ik in april destijds, ploeteren door de sneeuw. ’s Ochtends wakker worden en zien dat het raam op Wintersport staat.

Op het Domaine Sauvage, een pelgrimsovernachtingsplaats in Aubrac, had ik het gevoel in een klucht mee te spelen. We hadden sneeuwstormen getrotseerd om er naar toe te lopen. We trekken onze schoenen uit, schudden de sneeuw van ons af, ontgespen de rugzakken en verheugen ons op de warmte binnen.

Eindelijk binnen, zegt de eigenares tegen ons: ‘loop maar weer naar buiten, linksom en kies de andere ingang, daar wacht ik jullie op’. ‘Ja maar’, probeer ik nog, ‘mogen we niet binnendoor’? ‘Absolument pas’ klinkt het streng! Een beetje verbolgen trekken wij onze schoenen weer aan, gooien de rugzak om en baggeren weer door de sneeuw.



Aan de andere kant aangekomen doen we de deur open en gaan naar binnen.  Daar zien we een groep pelgrims die met de auto zijn gekomen en onze eigen Koitchi. Koitchi maakt alleen maar gekke bewegingen als ik vraag waar de eigenares is. Een Duitser licht ons in:’Ja, die ist gerade weggegangen’. Via de voor ons Verboden Korte Route.

Wat doe je dan? Door de Verboden Deur, en de Korte Route! Ik roep: ‘Madame, Madame, we zijn hier en nu bent u weer daar en het sneeuwt buiten en’ … Madame is boos, maar ze kan ons moeilijk terugsturen en ik vertel snel dat we maar 1 nacht blijven.



Het spreekwoord Celui qui passe l’Aubrac, va arriver à St. Jacques (Hij die de Aubrac voorbij is gekomen, zal aankomen in Santiago) krijgt voor mij een bijzondere betekenis

Reacties staat uit voor Camino 3

Opgeslagen onder Camino de Santiago, Frankrijk, Humor, Wandelen

Writing journal dinsdag

1 reactie

Opgeslagen onder Alledaagse dingen, Creativiteit, Humor, Writing journal

Camino 2

* * *

Camino de Santiago-2

Zoals beloofd ga ik jullie aan een aantal medepelgrims voorstellen…

Marie-Claire, de kleine Francaise met de enorme rugzak. In die enorme rugzak had ze zelfs een borstel voor haar schoenen bij zich. Verder had ze de meest prachtige witte truien die er eindeloos over deden om te drogen.


Dan was er Vanessa, de Grote Française, die altijd wist of we links of rechts moesten en die altijd nog energie had om iets te bezoeken na lange wandelingen. Ze vond dat ik begrip moest hebben voor mensen die snurken (ze snurkte zelf ook). Ze hielp graag iedereen maar als dan onze slaapkamer spontaan een crisiscentrum geworden was, kon ze ook zo maar gaan douchen en liet het aan mij over om de crisisgevallen te ‘behandelen’.


In de eerste week ontmoette ik Dani en Tim, twee Engelsen die al snel verklapten dat hun budget te krap was, hun rugzakken te zwaar en het schema te strak. Toch hadden ze altijd wel tijd om een biertje of een wijntje te drinken. Of om een sms-boodschap op de grond achter te laten.

Al snel leerden wij ook George, de Engelse priester, kennen die liep voor de Wereldvrede. Hij liep zo hard, dat hij een keer flauw viel op de gang. Nadat hij was bijgekomen, moest hij overgeven bij ons op de slaapkamer en vervolgens wilde hij niet meer weg.




Dan Koitchi, een artistieke Japanner die iets vaags deed met kunstwerken. Marie Claire vond dat hij stretch -oefeningen moest doen na het wandelen. Ze sommeerde mij om haar instructies voor hem te vertalen in het Engels. Het was ons niet duidelijk waarom hij pas na 3 dagen in mooi Frans vertelde dat hij al een tijdje in Frankrijk woonde om – juist – iets vaags met kunstwerken te doen.

Pas later, al bijna in Spanje, ontmoette ik Laszlo, een Zweedse dokter die overal werk zag. Hij hield consulten onder de boom, schreef recepten achterop chocoladepapiertjes en behandelde mensen met geinfecteerde nagels. Liep er een hond over het pad, dan zag hij het meteen als die een oogziekte had.

En dan was er Britt, de Zweedse bibliothecaresse die veel met de dokter sprak. Ze leerde van hem van alles over de Zweedse Gezondheidszorg maar heeft daar nu niets meer aan. Ze kwam namelijk haar Grote Liefde tegen die Catalaans is. Ze woont tegenwoordig in Barcelona.

In Galicia ontmoette ik Francois, een Franstalige Canadees. In zijn wonderlijke Frans-Canadese accent vroeg hij aan Dolores, een negentigjarige Spaanse, wat het geheim is om zo gezond oud te worden en nog steeds goed te lopen. Francois had namelijk al een tijdje pijn aan zijn voet maar liep, na een consult bij Laszlo en wat medicijnen, toch maar gewoon door naar Santiago.

Dat deden we bijna allemaal, gewoon doorlopen naar Santiago.

* * *

Reacties staat uit voor Camino 2

Opgeslagen onder Camino de Santiago, Frankrijk, Humor, Wandelen