Mee naar Parijs?

20170312_092752
Tram 3

Dit bericht plaatste ik ooit in 2010 op een andere blog ergens verstopt op internet (niet door mij) maar door de sufferds-programmeurs- die dat streepje bij web-log er op de verkeerde manier probeerden weg te halen.

Dat dit erop stond was ik alweer vergeten maar toen ik op de Parijs-link klikte vond ik het interessant genoeg om hier een plekje te geven. Ook omdat ik nog geen blog heb geschreven over waarom het zo vaak misgaat met planningen. Dat ga ik zeker nog doen, geduld…

Het duurt te lang!

Ja Davina Michelle, jij weet daar alles van: het duurt te lang! Dat is juist het probleem – dat gaat er vaak fout. Daar kom ik op terug maar nu eerst Parijs. Trouwens, toen ik vroeg aan mijn vader: “Gebruik je de traplift niet meer”? (die stond namelijk boven en mijn vader liep er langs naar boven en later weer naar beneden) antwoordde hij serieus met “Dat duurt te lang!” en ja hoor, dan hoor ik Davina weer voor de zoveelste keer op een dag… Zullen we nu dan echt naar Parijs gaan? Anders duurt het jullie zeker te lang!

Zin om eens een kijkje te nemen in Parijs ? Arnaud Frich en Martin Loyer plakten iets meer dan 2300 foto’s digitaal aan elkaar en zetten Parijs te kijk in zo’n 26 gigapixels: een panorama van de mooiste monumenten en stadsdelen van Parijs. Houd je van wandelen van achter je bureau? Niet al te veel tijd maar wil je wel even wegdromen op muziek van Yann Tiersen terwijl je naar Montmartre loopt? Kijk dan eens hier. Vergeet niet je muis te bewegen (wieltje), je kunt overal naar toe…

Wil je lezen hoe dit project tot stand is gekomen? Klik hier voor de Engelse versie. Natuurlijk is er ook een Franse versie.

Bonne route!   Liefs van Juffie

Advertenties

Hebt u dit al gehoord?

20161009_133403Er zijn steeds meer interviewers, op de radio én op tv die zichzelf erg graag horen praten. Die liever praten dan luisteren. Ze herhalen een antwoord (dat hoeft niet hoor, ik heb toch net zelf gehoord wat de gast zei?), verzinnen er nog wat bij, nemen een lange aanloop op een volgende vraag waar ze graag nog een bijzin, omdat het kan en omdat zij immers de ‘host’ zijn, aan toevoegen. Tegen de tijd dat de gast iets mag zeggen is het alweer tijd voor het volgende onderwerp.

In #ditism begint Margriet met “Hebt u dit al gezien?” en dan volgt er een filmpje. Van mij mag ze dat vervangen met “Hebt u dit gehoord?” met een filmpje waarin een wanhopige gast probeert een vraag van haar te beantwoorden. En weer dóór!

Wordt er helemaal niet nagepraat over de uitzending? Als je op die stoel zit, dan zit je daar omdat je een goed gesprek kunt voeren en ons luisteraars wijzer kunt maken. Lijkt me lastig als je in de redactie zit en je bereidt het heel goed voor maar ja helaas, de gast krijgt niet zoveel tijd. Misschien heeft iemand die in die redactie zit niet zoveel ambitie (?). Ik roep maar wat…

Trouwens, de meeste praatprogramma’s hoeven niet op tv. Het is prima te doen terwijl je de vaat  wast. Meer dan geluid erbij heb je niet nodig. Oh, heb je een vaatwasmachine? Nou schoonmaken kan ook, zelfs stofzuigen gaat prima. Tegen de tijd dat je klaar bent is er net even tijd voor een antwoord. Als gast moet je heel geduldig zijn.

En weer dóór.

Eigenlijk wilde ik de redactie mailen. Toevallig dit keer van #Ditism maar het kan ook een ander programma zijn. Waarom ik dat niet gedaan heb? Omdat ik het sterke vermoeden heb dat het toch niet serieus wordt gelezen, laat staan dat er iets verandert.

Daarom schrijf ik het hier op mijn blog met de stille hoop dat er misschien iemand dit leest die het laat lezen aan iemand anders en …. voor we het weten is het hele programma gewijzigd.

Dat allemaal door één blogje van mij.

Jee, ik verheug me nu al op een echt goed programma.

Fijne avond!

ps: al snel komt er een reactie in mijn mailbox van een vriendin. Ik ‘geef’ hem hier:

Matthijs van Nieuwkerk gezien als presentator van College Tour? Strafrechtadvocaat Bénédicte Ficq kwam er in het begin nauwelijks tussen. Matthijs stelde een vraag en gaf zelf het antwoord. Zwaar irritant. Ik vond Ficq steeds sympathieker worden.
Een heleboel kijkers geven de vriendin gelijk: Mag ik het misschien rustig uitleggen?

 

Waarom is het moeilijk om een goede planning te maken?

De meeste mensen zijn niet zo goed in het voorspellen van de tijd die het voltooien van de meest basale taken vraagt.

Kijk maar eens rond in je familiekring, je vriendenkring, je gemeente (bouwplannen), het kabinet…

Het vergaat je vast ook vaak zo bij het maken van afspraken. Een flinke tijd van te voren lijkt alles haalbaar maar als de week eenmaal aangebroken is zie je dat je het (net) niet gaat redden.

Volgende maand de oplossing Monocle emoji - U+1F9D0

 

De huisarts is met sabbatical

bedenk, al zit hetEr was een tijd dat ik kon bellen voor een afspraak bij de huisarts en daadwerkelijk vrij vlot bij mijn huisarts terecht kon. De afgelopen jaren stapelden de problemen zich echter op. Problemen om een afspraak te maken bedoel ik…

Waarom kon ik geen afspraak maken? Wat denken jullie? Ik maak er een quiz van:

  •  Mijn huisarts was met sabbatical,
  • ze was druk met overname van de praktijk
  • ze was met vakantie
  • ze was ziek
  • ze was elders
  • ze had een vrije dag opgenomen
  • haar agenda zat vol, wilt u een invaller?
  • ze had het te druk om…
  • haar agenda kon nog niet “ingevuld worden”(pas 3 maanden later)
  • de assistentes zagen geen kans een afspraak te maken
  • de assistente vroeg me om van huisarts te switchen (“een nieuwe, eens even kijken hoe ze heet…”)
  • de assistente zou me terugbellen maar vergat dit
  • de assistente droeg de opdracht mij te bellen over naar een collega maar die vergat dit
  • mijn mailtjes met verzoek (vanwege bespreken uitslag)  om een afspraak bleven onbeantwoord

Jullie raden het al: alle 13 goed! Soms dacht ik: ach, ik had gewoon pech. Ik probeer het nog een keertje.

(“Hebt u al eerder gebeld? Daar weet ik niets van. Dat kan mijn collega wel zeggen maar op dit moment is het niet mogelijk…… “)

Mogelijk was de assistentes verteld dat ze hun loket goed dicht moesten houden. Een keer toen ik probeerde een afspraak te maken lukte het me niet er telefonisch doorheen te komen dus besloot ik naar de praktijk te fietsen. Daar aangekomen moest ik wachten. Het luikje ging na een tijdje open.

U moet bellen om een afspraak te maken, dat kan hier niet. Ik kan wel een tijd zoeken dat we een afspraak maken voor u om te bellen en dan belt u om een afspraak te maken.

!@#$%^& (censuur)

Zien jullie mijn vertrouwen? …………………………>>>>>WEG.
Uiteindelijk stuurde ik mijn laatste mailtje waarin ik liet weten te switchen en vroeg hen mijn gegevens naar een andere praktijk te sturen.
TOEN WERD IK GEBELD. Niet één keer, niet twee keer, nee ik werd wel drie keer gebeld.
Mijn beslissing had ik echter al genomen.
Vandaag liep ik naar mijn nieuwe huisarts om een kennismakingsgesprek af te spreken. De assistente vertelde me:
DE HUISARTS IS MET SABBATICAL. In december is ze er weer.
Nu jullie weer.

Een nieuw soort fake nieuws

Vandaag reed er een bus langs me en daarna (omdat je op dat stuk niet hard mag rijden) reed de bus nog een tijdje voor me. Er stond op

Dit is een groene bus

De bus was overduidelijk geel.

Vervolgens naderde ik het centrum in Utrecht en moest wachten om over te steken. Er kwam een stadsbus langs. Op de display stond:

Sorry, deze bus zit vol

Verbazing bij mij omdat ik nog niet eerder dit soort teksten had gelezen op een bus. Natuurlijk keek ik goed naar de bus. Die zat helemaal niet vol, integendeel. Ik weet niet zeker of de mensen in de bus wel wisten met welke tekst er rondgereden werd. Zou de buschauffeur het zelf weten?

Jee, dacht ik, het verkeer zit ook al vol met fake nieuws. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Ceci n’est pas un petit bout de ma journée.

Laat mij maar lopen – aflevering 4 – ze zijn er opeens!

Dit is niet de route Via de La Plata! maar de camino francés
Dit is niet de route Via de La Plata!

Niet te geloven!

Het leek onmogelijk, zeker als je de introductie weer voorgeschoteld krijgt, dat deze pelgrims ooit Santiago zouden bereiken. Maar natuurlijk bereiken zij Santiago ook al moesten ze de Via de la Plata in een te hete periode lopen. Voordat ze in Ourense waren moesten ze een kilometer of 3 over een industrieterrein. Dat zag er niet leuk uit en daar hoorde ik ze over mopperen.

Nergens tijd voor

Ruim 30 km moet er afgelegd worden op de laatste dag. Marcella heeft harde muziek nodig. Om te kunnen doorlopen? De camino is niet bedoeld als uitputtingsslag. Dan kun je beter meedoen aan de 4 daagse in Nijmegen.Non non rien n’a changé van “Les Poppys” zingt Marcella mee terwijl ze oortjes in heeft. Jammer dat ze zich daarmee afsluit voor de natuur, voor andere pelgrims.  Geen contact met Spaanse mensen. Ook de andere Nederlanders hebben geen contact met Spaanse pelgrims.  Ik versta ze niet….

“Willen jullie dadels”wordt er gevraagd… dat verstaan ze niet. Ze lopen er niet naar toe, proberen het niet te begrijpen maar zeggen van een afstandje “I’m okay”.

Wat denken die Spaanse pelgrims nu? Er lopen een aantal Nederlanders gevolgd door een hoop camera’s maar daar moet je vooral geen contact mee leggen. Ze verstaan het toch niet en ze moeten door. Ze hebben het al zo zwaar.

Degelijke bouw

SAINT JACQUES DE COMPOSTELLE  ANNIVERSSAIRE JO 033Eindelijk zijn ze bij het klooster van Oseira. Dit lees ik op de website: In een van de immense bijgebouwen is de pelgrimsherberg gevestigd.  Terwijl Piet de bouw van bet klooster bewonderd “zal niet gauw instorten, degelijke bouw”stort Fleur bijna in.”Je zag er niet uit vanmorgen” zegt iemand tegen haar.
Tip: zeg iets positiefs en herinner mensen er niet aan dat ze er niet uitzien.

Surprise! Hier kun je een broodje eten.

Verrassingen zijn ook wel wat. Piet kent een patisserie omdat hij de route al zoooo vaak gelopen heeft.  De camerabeelden begrijp ik niet. Een close-up van de knieën  van Piet en een broodje in zijn hand. Ja? Piet heeft zijn vrouw weer aan de lijn “ben met het klimmetje bezig bij Ulla”  Ondertussen loopt Marcella huilend omhoog. Heel emotioneel.

FOTO_324

Dan opeens al de beroemde mis in de kathedraal. De reis is ten einde. Opzwepende muziek. Alleen nog maar herinneringen.

Mijn column over de camino stopt hier ook weer heel abrupt.