Onderhoud websites, en vroeger…

Daar zou ik nou weleens beeld bij willen hebben. Bijvoorbeeld destijds bij weblog.nl dat eindeloos onderhoud pleegde, zoveel zelfs dat er geen weblog meer overbleef. Of bij het eindeloze onderhoud dat ze bij het bedrijf Simpel uitvoeren en dan bij voorkeur in het weekend overdag.

Sorry!

Momenteel is Simpel in onderhoud.

Daarom zijn we even niet bereikbaar.

Hebben ze daar soms geen normale werkweek? Moeten ze vooruit werken om hun pensioen te mogen verdienen. Of nee, wacht, zijn er allemaal gepensioneerden aan het werk die een rustig-aan-actie doen. Ik snap ze maar denk wel aan

Vroeger…..

Waren er vroeger telefoonstoringen, stroomstoringen,Kunduz coalities?

Vroeger toen er nog volop gebruik gemaakt werd van de vut of van een prepensioen. Of van pensioenregelingen met een pensioendatum vóór leeftijd 65: het zogehetenvroegpensioen. In Frankrijk kwam ik-op de camino de Santiago – veel Fransen tegen die al “bezig waren met”hun prepensioen op 52 jarige leeftijd, één keer kwam ik iemand tegen die al met pensioen was op die leeftijd. Zonder storing met pensioen, er zijn nog mensen die erover kunnen vertellen. En die hebben tijd zat.

Hebben we er beeld bij?

Opzienbarend is het niet meer.

1. In de supermarkt

2. In de bibliotheek

3. In de Literaire boekhandel

4. In de gewone boekhandel

5. In de kroeg

6. Op het station

7. In de trein

8. Bij de balie van de bioscoop

COMPUTERSCHERMEN  die trachten je ogen en oren te vermoeien in plaats van te verwennen.

Dat terwijl er zoveel kunstenaars rondlopen, mensen die de prachtigste dansen weten uit te voeren, eigen originele dansen of dansen die in de cultuur zijn ingebed. Flamenco, tango, ballet, tap, jazz, hiphop, swing (Charleston), riverdance, belly dance. Kom op mensen van de marketing: je kunt toch wel iets beters bedenken dan een groot scherm?(@juffiegelukkigonderweg)

Dans, dans, anders zijn we verloren! Dans in publieke ruimtes. Daarom een fragment uit “Pina”, de film die Wim Wenders maakte (2011), muziek is van Jun Miyake, Lillies of the Valley. Choreografie van Pina Bausch. *Haar werk wordt gekarakteriseerd door improvisatie en de herinnering van haar eigen ervaringen. Thema’s: relaties, en in het bijzonder de relatie tussen mannen en vrouwen. Ze stelt vragen en ze werkt de antwoorden uit in de vorm van gebaren, zinnen, dialogen, kleine scenes. Ze brak met de conventies en tradities en gebruikte geen standaard decor, soms staan er voorwerpen (stoelen bijvoorbeeld) op het toneel. Café Muller (1978) lijkt me fantastisch om te zien in een Café.

( *Fifty Contemporary Choreographers van Martha Bremser) geraadpleegd)

Foto’s maakte ik in Spanje: Tango op Straat, Barcelona. De andere foto maakte ik in Girona.

Het is ingewikkeld voor het bedrijf Simpel

De website van simpel is er nog wel maar probeer niet in te loggen om bij je eigen gegevens te komen, dat is schier onmogelijk sinds een dag of 2,3, 4? Tracht het proces niet te versnellen. Je ontvangt mailtjes waarin duidelijk moet worden dat het slechts een  akkefietje is, een detail dat zo verholpen wordt. Je wordt toch niet ongeduldig van een dingetje, een frutje als het ware?

Sorry!

Momenteel is Simpel in onderhoud.

Daarom zijn we even niet bereikbaar.

Geeft niet hoor. Het is een niemendalletje.

De techniek staat voor niets”. N I E T S

Zo simpel is het.

(en waarom klinkt er nu de stem van Leonard Cohen in Different Sides:

Stop writing everything down!

Teken een mooie wolk, schrijf er al je problemen in en laat ze vervliegen.

Naschrift 29 april: het blijft behelpen hoor. Heb al veel wolken getekend maar de simpel-website ligt er al weer uit vanwege onderhoud. Ze plegen meer onderhoud dan me nodig lijkt. Of zijn ze nu alles aan het aanpassen zodat iedereen op 1 mei de 100 gratis belminuten krijgt. Trouwens een wel hele simpele oplossing voor de storing van een tijdje geleden. Waarom niet gewoon 100 extra belminuten. Wat heb ik eraan op 1 mei? Moet ik dan iedereen gaan bellen die ik eerder of later had willen bellen: “Nee, blijf aan de lijn want ik heb heeeel veel belminuten vandaag. Nee, morgen niet. Dan is er misschien weer storing of ligt de website eruit!. Eens even kijken hoeveel belminuten ik nog heb? O jee, de website is weer in onderhoud”.

Goed, ik koop morgen wel wat krijtjes, verf, ecoline, kleurpotloden, mozaiksteentjes op de rommelmarkt. Voor al die wolken!

Aan de slag!

In mijn emailbestand zit links een mapje dat naar deze naam luistert. Het zit boordevol bewaarde mailtjes waar ik nog iets mee wil. Dat kan van alles zijn. Ik stel me zo voor dat alle Nederlanders van die mapjes hebben: Nog te doen!

Op het nippertje redde ik vanochtend weer een mailtje dat er in dreigde te belanden. Een mailtje van Repair Café, een intiatief van Martine Postma. Repair Café maakt, voor zover dat kan, wat kapot is heel. Kort samengevat: “weggooien, mooi niet!”. Er zijn inmiddels al heel wat Repair Cafés in Nederland en volgens mij inmiddels ook in België. Mocht dit laatste nog niet waar zijn, dan vertrouw ik erop dat onze Zuiderburen het gaan waarmaken. En, pourquoi pas, ook in Frankrijk.

Echter de mailtjes die ik doorsluis naar “Aan de slag!” groeien harder aan dan ik verwijderen kan dus ik maak van deze gelegenheid gebruik door Repair Café te verbinden met  “The Energy Challenge”

Energie besparen: allerlei tips en natuurlijk je klimaatvoetafdruk uitrekenen
Om dit allemaal nog wat op te vrolijken en in de behoefte te voorzien om beelden erbij te hebben, kies ik voor

“Aux arbres Citoyens” van Yannick Noah

Onze zuiderburen staan op voorsprong omdat dit nummer in 2007 in België een nummer 1 werd  en Yannick Noah daardoor veel bekender is dan bij ons. Mocht je tennisfan zijn, dan ken je hem waarschijnlijk van lang geleden.

De titel van zijn liedje is een knipoog naar het Franse volkslied de Marseillaise waarvan een couplet begint met: Aux armes, citoyen: Te wapen, Burgers! Laten we Aan de Slag gaan.
Waarmee?
Eh, met besparen, bezuinigen, repareren, meezingen en voor mij nu koffie zetten.

Fijne (duurzame) dag nog!